Q.S Al-Isra (اَلْإِسْرَاء) - 111 Numera o Fuaiupu

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

Ia viia Allah, o lē na taʻitaʻia Lana auauna (Muhammad) i le pō mai le Faletapu Tele i le Faletapu Aqsa, lea ua Matou faʻamanuiaina i ona tafatafa, ina ia Matou faʻaali atu iā te ia nisi o A Matou faʻailoga (silisili). E moni, o Ia e Faʻafofoga i Mea Uma, e Silasila i Mea Uma.

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

Ma na matou tuuina atu ia Mose le Tusi (Torah) ma na matou faia o se taiala mo le fanauga a Isaraelu (faatasi ai ma upu nei), "Aua le faaaogaina se isi (puipui) vagana ai A'u.

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

(O) fanau a ē na matou aumaia faatasi ma Noa. E moni, o ia (Noa) o se auauna (a Allah) sa matuā loto faafetai.

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

Ma sa matou poloaʻiina le fanauga a Isaraelu i le Tusi, "E mautinoa lava tou te faia mea leaga i luga o lenei lalolagi faalua ma e mautinoa lava tou te mitamita ma le faʻamaualuga tele."

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

O lea ina ua oo i le taimi e faasalaina ai mo le muamua o solitulafono e lua, na matou aumaia ai ia te outou a matou auauna malolosi, ona latou feosofi solo ai lea i nuu. Ma o se faaiuga lea o le a faatinoina moni lava.

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

Ona matou avatu lea ia te outou lo outou taimi e faatoilalo ai i latou, ma matou fesoasoani ia te outou i le tamaoaiga ma fanau ma matou faia outou ma vaega toatele.

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

Afai tou te faia le lelei, ua outou faia le lelei mo outou lava. Ae afai tou te faia le leaga, ua mo outou lava. A oo mai le faasalaga lona lua, (Matou te faatulaia o outou fili) e faamaasiasi o outou foliga, ma o le a latou ulufale atu i le faletapuai (Al-Aqsa Mosque) e pei ona latou ulufale atu ai i le taimi muamua, ma o le a latou faaleagaina soo se mea latou te mafaia.

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

Ia alofa mutimutivale atu lou Ali‘i ‘iā te oe; ‘ae afai tou te toe fo‘i mai (faia le amioleaga), matou te toe fo‘i mai lava (fa‘asalaina oe). Ma ‘ua matou faia seoli ma falepuipui mo ē e lē talitonu.

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

E moni, o lenei Qur'an e ta'ita'i i le ala sa'o ma avatu tala fiafia i ē talitonu o ē faia galuega lelei, o le a latou maua taui tetele,

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

A o i latou e lē talitonu i le olaga a sau, ua Matou saunia mo i latou se fa’asalaga tiga.

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

Ma e masani ona tatalo le tagata mo le leaga e pei ona masani ai ona tatalo mo le lelei. Ma e moni lava e vavevave tagata.

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

Ma ua matou faia le po ma le ao o faailoga e lua (o lo matou silisiliese), ona matou faaleaogaina lea o le faailoga o le po ma ua matou faia le faailoga o le ao ia malamalama, ina ia outou saili le alofa tunoa mai lo outou Alii, ma ia outou iloa ai le aofaiga o tausaga ma le faitauga (o le taimi). Ma ua matou faamatala manino mea uma.

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

Ma ua matou tuʻuina atu (se tusi) o ana galuega i lona ua mo tagata uma. Ma i le Aso o le Toetu o le a matou aumaia ia te ia se tusi ua matala.

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

“Faitau la outou tusi, ua lava outou i le aso nei e fai ma tagata e tali atu ia te outou.”

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

O lē e amio e tusa ai ma le taʻitaʻiga a (Allah), o lona uiga e mo lona lava saogalemu lea; ae o lē e sesē, o le mea moni e mo ia lava. E lē mafai e se tagata agasala ona tauaveina agasala a se isi tagata, ae Matou te lē faasalaina o ia seʻia vagana ua Matou auina atu se avefeʻau.

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

Afai fo‘i Matou te fia fa‘aumatia se atunu‘u, ona Matou poloa‘i atu lea i tagata o ē nonofo fa‘afiafia i lea atunu‘u (ia usiusita‘i ‘iā Allah), a e afai latou te lē usiusita‘i i lea (atunuu), ona fa‘atatauina lea ‘iā i latou ‘upu (o La Matou Fa‘asalaga), ‘ona Matou fa‘aumatia atoa lea (o lea atunu‘u).

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

Ma e fia ni tagata na matou faʻaumatia ina ua mavae Noa? Ua lava lea mo lou Aliʻi, o Lē e silafia mea uma, o Lē e silafia mea uma i agasala a Ana auauna.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

O lē e manaʻo i lenei olaga (faʻalelalolagi), o le a matou faʻavavevaveina mo ia i lenei (lalolagi) mea matou te finagalo i ai mo ē matou te finagalo i ai. Ona matou saunia lea mo ia (i le olaga a sau) seoli; o le a ulufale atu o ia i ai ma le māsiasi ma le faʻaesea.

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

Ma o lē e naunau i le olaga a sau ma taumafai malosi i ai, a’o ia talitonu, o i latou ia o tagata o le a tauia lelei a latou taumafaiga.

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

Matou te avatu le fesoasoani i vaega taʻitasi, pe o lenei vaega (o ē mananaʻo i le lalolagi) pe o le isi vaega (o ē mananaʻo i le olaga a sau), mai le agalelei o lou Aliʻi. E lē mafai ona taofia le agalelei o lou Aliʻi.

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

Se’i silasila i le ala ua Matou fa’amuamua ai nisi o i latou nai lo isi. Ma o le olaga a sau e sili atu lona tulaga ma sili atu lona lelei.

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

Aua tou te faia ni atua ese e ese mai ia Allah, a leai o le a outou māsiasi ma faalumaina ai.

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

Ua poloa’i mai fo’i lou Ali’i ‘ia ‘aua ‘e te tapua’i i se isi mea e ese mai ‘iā te Ia ma ‘ia e faia mea lelei i ou mātua. Afai e o’o atu se tasi o i la’ua pe o i la’ua uma i le matua o lo’o i lau tausiga, ‘aua lava ‘e te fai atu ‘iā te i la’ua uma le upu “ah” ma ‘aua fo’i ‘e te ‘alaga atu ‘iā te i la’ua uma, ma ‘ia e fai atu ‘iā te i la’ua uma ‘upu lelei.

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

Ma ia e fa'amaulalo oe lava ia te i la'ua uma ma le alofa tele ma fa'apea atu, "Lo'u Ali'i e! Ia e alofa ia te i la'ua uma e pei ona la a'oa'oina a'u a'o o'u la'itiiti."

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

E silafia e lou Atua mea o loo i lou loto; afai o oe o se tagata lelei, o lona uiga, e faamagalo o Ia i e salamo.

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

Ia avatu a latou mea e tatau ai i aiga vavalalata, faapea foi i e matitiva ma i latou o loo i se malaga; aua le faamaimauina (a outou tamaoaiga) ma le le aoga.

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

E moni, o tagata fa'a'ole'ole o uso ia o Satani ma e matuā lē talitonu Satani i lona Ali'i.

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

Afai fo‘i e te liliu ‘ese mai ‘iā te i latou ‘ina ‘ia e maua le alofa tunoa mai lou Ali‘i e te fa‘amoemoe i ai, ‘ia e fai atu ‘iā te i latou ‘upu mālū.

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

Aua fo'i ne'i noatia o outou lima i o outou ua, 'aua fo'i ne'i tele naua lo outou fa'aloaloa atu, ne'i fa'amāina ai outou ma salamō ai.

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

E moni, e fa’alauteleina e lou Ali’i mea’ai mo i latou e finagalo i ai o Ia ma fa’atapula’aina (mo i latou e finagalo i ai o Ia); E moni, o Ia o Lē e silafia mea uma, o Lē e silasila i mea uma o Ana ‘au’auna.

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

Aua fo‘i tou te fasiotia a outou fanau ona o le fefe ne‘i matitiva. O i Matou lava e foa‘i atu mea‘ai mo i latou ma outou. O le fasiotia o i latou o se agasala tele lava.

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

‘Aua fo‘i ‘e te fa‘alatalata atu i le mulilua; auā o le mea e ‘inosia ma le ala leaga lea.

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

Aua fo‘i tou te fasiotia tagata ua fa‘asā e le Atua (ona fasiotia), se‘i vaganā ua i ai se (mafua‘aga tatau). O lē ua fasiotia fa‘alētonu, ua matou tu‘uina atu le pule i lē ua leoleoina, ‘ae ‘aua ne‘i sopo‘ia e lē ua leoleoina le tapula‘a i le fasiotiga. E moni, o ia lava e maua le fesoasoani.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

Aua fo‘i tou te fa‘alatalata atu i meatotino a se tamaitiiti matuaoti se‘i vaganā ua na o se auala e sili ona lelei (aogā) se‘ia o‘o ina matua, ma fa‘ataunu‘u a outou folafolaga, auā o le a fesiligia outou e uiga i ai.

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

‘Ia fa‘atoatoa fo‘i le fua pe a ‘outou fuaina, ma ‘ia ‘outou fua i le fua fa‘atautau sa‘o. O le mea lea e sili ona tāua (mo ‘outou) ma e sili atu ona lelei ona i‘uga.

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

Aua fo'i e mulimuli i mea e te lē iloa, auā o le fa'alogo, le va'ai, ma le lotofuatiaifo o le a fesiligia uma lava e uiga i ia mea.

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

Aua fo‘i tou te savavali fa‘amaualuga i luga o lenei lalolagi, auā e lē mafai ona outou susūina le lalolagi ma e lē mafai fo‘i ona outou tula‘i i luga e pei o mauga.

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

O nei mea leaga uma e matuā inosia lava i le silafaga a lou Alii.

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

O nisi ia o le poto na fa’aalia mai e le Atua ia te oe (Muhammad). Aua fo’i tou te faia ni atua ese e ese mai ia Allah, a leai o le a lafoina outou i seoli i se tulaga o le māsiasi ma taofia ai outou (mai le alofa mutimutivale o Allah).

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

O lea la, pe tatau ea ona filifilia e le Atua se atalii mo oe ma ave se afafine mai agelu? E moni, ua e fai atu se upu tele (agasala).

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

Ma e moni, i totonu o lenei Qur'an ua matou (faamatala) soo atu ai (lapataiga), ina ia latou manatua pea. Ae o lena (lapataiga) e na o le faateleina ai o lo latou sola ese (mai le upumoni).

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

Fai atu (Muhammad), "Afai e i ai ni atua e ese mai ia te Ia, e pei ona latou fai mai ai, e mautinoa lava o le a sailia e na atua se ala e tau atu i le Atua o lē e ana le Nofoāliʻi."

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

E viia ma Silisili Ese o Ia mai mea ua latou fai mai ai, e silisili ese ma mamalu (e leai se faatusalia).

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

O lagi e fitu, le lalolagi ma mea uma o iai e vivii atu ia Allah. E leai se isi mea vagana ai le vivii atu ia te Ia, ae tou te lē malamalama i a latou tasbih. E moni, o Ia e Silisili Ese le Agalelei, e Silisili Ese le Faamagalo.

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

A e faitauina le Qur'an (Muhammad), Matou te faia se pā e lē vaaia i le va o oe ma i latou e lē talitonu i le olaga a sau.

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

Ma ua matou tapunia o latou loto ma pupuni o latou taliga, ina ia latou lē malamalama. A e na o lou ta’ua o lou Ali’i i le Qur’an, ona latou liliu ese lea ma sola ese (ona o le ‘ino’ino).

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

Matou te iloa lelei le tulaga latou te faʻalogo ai pe a latou faʻalogo ia te oe (Muhammad), ma pe a latou musumusu ma musumusu (o lona uiga) pe a fai mai le tagata fai mea sese, "Ua na o lou mulimuli i se tagata ua faʻataulāituina."

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

Va'ai pe fa'apefea ona latou fa'atulaga ni fa'ata'oto mo oe (Muhammad); o lea ua latou se ese ai ma ua latou le maua le ala (sa'o).

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

Ona latou fai mai lea, "Afai ua tatou avea ma ivi ma mea ua gaui, pe o le a tatou toe tutu moni ea o ni tagata fou?"

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

Fai atu (Muhammad), “Ia avea oe ma maa pe uʻamea,

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

pe avea ma se meaola tele (e le mafai ona toe fa'aolaolaina) e tusa ai ma lou mafaufau.” Ona latou fesili mai lea, “O ai e toe fa'aolaolaina i matou?” Fai atu, “O Ia lea na muamua faia oe.” Ona latou lūlūina lea o latou ulu ia te oe ma fa'apea atu, “O afea (e) tupu ai?” Fai atu, “Atonu ua latalata mai le Itula.”

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

O lona uiga, i le Aso e vala’auina ai outou e Ia, ma outou usiusita’i ia te Ia, ma vivii atu ia te Ia, ma outou manatu ua na o sina taimi pu’upu’u ua outou nonofo ai (i le tu’ugamau).

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

Ia e fetalai atu i a’u auauna, “Ia latou tautala i upu e sili ona lelei (moni). E moni, o Satani e faatupuina le fevaevaea’iga i totonu ia i latou. E moni, o Satani o se fili moni lava mo tagata.

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

E sili atu le silafia e lou Atua o oe. Afai e finagalo i ai o Ia, e mautinoa lava e alofa mutimutivale o Ia ia te oe, ma afai e finagalo i ai o Ia, e mautinoa lava e faasalaina oe. Ma matou te lei auina atu oe (Muhammad) e fai ma leoleo mo i latou.

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Ma ua silafia e lou Ali‘i po o ai o i le lagi ma le lalolagi. Ma e moni, ua matou tu‘uina atu i nisi o perofeta se avanoa e sili atu ai i isi.

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

Fai atu (Muhammad), "Ia outou ta'ua i latou ua outou manatu o ni atua e ese mai ia Allah, e leai so latou mana e aveese ai le malaia mai ia te outou ma e le mafai foi ona latou suia."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

O tagata na latou valaʻauina i ai, o i latou lava na latou sailia le ala i le Atua, po o ai o i latou e sili ona latalata (ia Allah). Latou te faʻamoemoe i Lona alofa mutimutivale ma fefefe i Lana faʻasalaga. E moni, o le faʻasalaga a lou Aliʻi o se mea e tatau ona mataʻutia."

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

E leai se atunuu (e lē usiusita’i ona tagata), se’i vaganā ua Matou fa’aumatia a’o le’i o’o i le Aso o le Toetu pe Matou te fa’asalaina (ona tagata) i se fa’asalaga mamafa tele. Ua tusia lenei mea i le Tusi (Lauh Mahfuzh).

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

E leai se mea e taofia ai i Matou mai le auina atu (ia te outou) o faailoga (o Lo Matou mana), vagana ai ua pepelo na faailoga e tagata ua mavae. Ma na Matou avatu i le nuu o Samud se kamela fafine (o se vavega) e mafai ona vaaia, ae na latou sauaina (le kamela fafine). Ma e lei auina atu e i Matou nei faailoga ae na o le faamata’u.

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

Ma (ia manatua) ina ua Matou faʻaalia atu ia te oe, "E moni, o (le malamalama i) lou Aliʻi e aofia ai tagata uma." Ma matou te leʻi faia le miti na Matou faʻaalia atu ia te oe, ae o se tofotofoga mo tagata ma (faʻapena foʻi) le laʻau malaia (zaqqum) i le Qurʻan. Ma na matou faʻamataʻuina i latou, ae na o le faʻateleina ai o lo latou le usiusitaʻi.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

Ma (ia manatua), ina ua matou fai atu i agelu, “Ia ifo outou uma ia Atamu,” ona latou ifo lea, vagana ai Satani. Na fai atu o ia (Iblis), “Pe tatau ea ona ou ifo i le tagata na e faia mai le omea?”

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

Na fai atu o ia (Iblis), "Fa'amatala mai ia te a'u, po'o le mea ea lenei ua e fa'amamaluina nai lo a'u? Ana e tu'uina mai ia te a'u le taimi se'ia o'o i le Aso o le Toetu, semanū ua ou fa'asesēina ana fanau, vagana ai sina vaega itiiti."

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

Na fetalai mai o Ia (Allah), “Alu ia, a o lē mulimuli atu ia te oe, o le a avea Seoli ma ou taui, e lava lea mo oe.”

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

Ma fa'asesē so'o se tasi o i latou e te mafaia (Iblis) i lou leo (ofoofogia), fa'apotopoto au 'autau e tau ma i latou, o i latou o lo'o ti'eti'e i solofanua ma i latou o lo'o savavali, ma fai ni feagaiga ma i latou i le 'oa ma fanau ona fai lea o ni folafolaga ia i latou." E ui lava ina na'o se togafiti na folafola atu e le tiapolo ia i latou.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

"E moni (e faasaga i) A'u auauna, e leai so outou (Iblis) pule ia i latou. Ma ua lava lo outou Alii e fai ma leoleo."

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

O lou Ali‘i e folau va‘a i le sami mo oe, ina ia e saili i Lana agalelei. E moni, o Ia e Silisili Ese Lona Alofa ia te oe.

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

Afai fo‘i e te a‘afia i se tulaga mata‘utia i le sami, e mautinoa lava o le a e leiloa mea uma e te ono vala‘au i ai, vagana ai o Ia. ‘Ae ina ua Ia tu‘uina atu ‘outou i uta, ‘ona ‘outou liliu ‘ese lea (mai ‘iā te Ia). Ma e fa‘afitia pea e tagata (le loto fa‘afetai).

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

O lea la, ua outou lagona ea le saogalemu e le fa'agotoina ai e Ia se vaega o le laueleele i lalo ifo o outou, pe auina mai e Ia (se matagi malosi e aveina) ni ma'a laiti? Ma e leai so outou puipuiga,

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

Pe ua outou lagona ea le saogalemu e le toe faafoi atu outou e Ia i le sami, ona agi mai lea e Ia se afā ia te outou ma faʻalelemoina outou ona o lo outou le talitonu? Ona outou le maua lea o se fesoasoani e feagai ai ma lo tatou (puapuaga).

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

Ma e moni, ua Matou faamamaluina fanau ma fanau a Atamu, ma ua Matou tauaveina i latou i le laueleele ma le sami, ma ua Matou foaiina atu ia i latou mea e tausi ai mai mea lelei ma ua Matou faamuamua i latou i lo le tele o meaola na Matou foafoaina faatasi ma faamanuiaga atoatoa.

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(Ia manatua), le Aso (o le a) Matou te vala’auina ai atunu’u uma fa’atasi ma o latou ta’ita’i; ma o so’o se tasi e tu’uina atu i ai lana tusi fa’amaumauga i lona lima taumatau, latou te faitauina (sa’o), ma o le a leai se mea e fa’a’ole’oleina ai i latou.

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

Ma o lē e tauaso (le loto) i lenei lalolagi, o lona uiga i le olaga a sau o le a tauaso o ia ma leiloa mamao ese mai le ala (sa'o).

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

Ma toetoe lava a latou liliu ese oe (Muhammad) mai le mea ua Matou faʻaalia atu ia te oe, ina ia e fatuina se isi mea e faasaga ia i Matou; ma afai o lea latou te faia oe ma uo faamaoni.

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

Ana faapea Matou te le’i faamalosia lou (loto), semanū e toetoe lava a e faalagolago atu ia i latou.

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

Afai o lea, e mautinoa lava o le a matou avatu ia te oe le (faasalaga) faaluaina i lenei lalolagi ma faaluaina pe a mavae le oti, ma o oe (Muhammad) o le a leai se tasi e fesoasoani ia te oe e faasaga ia i Matou.

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

Ma e moni, toetoe lava a latou fa'apopoleina oe (Muhammad) i le nu'u (o Meka) ona e tatau ona e tu'ua, ma ana fa'apea na tupu lena mea, semanū latou te le nonofo (iina) vagana ai sina taimi pu'upu'u.

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

O le tulafono lea mo a Matou avefeau na Matou auina atu muamua ia te oe, ma e te le mauaina se suiga i la Matou tulafono.

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

Ia faia le tatalo mai le taimi e goto ai le la seia oo i le pogisa o le po ma (ia faia foi le tatalo o le Fajr). E moni, sa molimauina e agelu le tatalo o le taeao.

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

Ma i se vaega o le po, fai le tatalo tahajjud (o se isi tapuaiga faaopoopo) mo oe: atonu e siitia oe e lou Alii i se tulaga e viia.

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

Ma ia e fai atu (Muhammad), Lo’u Ali’i e, tu’u a’u i le nofoaga sa’o e ulufale ai ma aumai a’u (fo’i) i le ala sa’o e alu ese ai ma foa’i mai ia te a’u mai Lou itu le mana e mafai ona fesoasoani (ia te a’u).

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

Ma ia fai atu, “Ua oo mai le upu moni, ua mou atu foi le pepelo.” E moni, e mautinoa lava o le a mou atu le pepelo.

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

Ma ua matou auina ifo mai le Qur'an (se mea) o se fofo ma se alofa mutimutivale mo i latou e talitonu, ae mo e amioletonu (le Qur'an) e na o le faateleina ai o mea ua leiloa.

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

A matou tuʻuina atu i le tagata le fiafia, e mautinoa lava e liliu ese o ia ma faʻamamao ese o ia lava i le faʻamaualuga; a oʻo mai le faʻalavelave ia te ia, e mautinoa lava e faʻanoanoa o ia.

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

Fai atu (Muhammad), “E fai e tagata uma e tusa ma lona lava manaʻo.” O lea ua silafia e lou Aliʻi po o ai e sili ona saʻo i le ala.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

Ma latou te fesili atu ia te oe (Muhammad) e uiga i le agaga. Fai atu, "O le agaga o le poloaiga lea a lo'u Ali'i, ma ua na'o sina malamalama itiiti ua tu'uina atu ia te oe."

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

Ma e moni, ana Matou finagalo, semanū ua Matou faʻaumatia mea ua Matou faʻaalia atu iā te oe (Muhammad), ma semanū e te le maua se tasi e puipuia i Matou.

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

se’i vaganā ai le alofa mutimutivale o lou Ali’i. E moni, o Lona alofa tunoa ia te oe (Muhammad) e tele lava.

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

Fai atu, "E moni, afai e potopoto faatasi tagata ma jinn e fai se mea e tutusa (ma) lenei Qur'an, latou te le mafaia ona fai se mea faapena, e tusa lava pe latou te fesoasoani le tasi i le isi."

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

Ma e moni, ua matou faʻamatalaina atu lenei mea i tagata i lea taimi ma lea taimi i le Qur'an i faʻataoto eseese, ae o le toʻatele o tagata e lē fiafia i ai ma e oʻo lava ina latou faafitia (leai).

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

‘Ona latou fai mai lea, “Matou te lē talitonu ‘iā te oe (Muhammad) se‘ia e ‘auina mai mo i matou se vaipuna mai le ‘ele‘ele,

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

pe e iai sau fa'ato'aga o fuala'au ma vine, ona e fa'atagaina lea o se vaitafe e tafe vave i ai,

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

pe e te fa'apa'ūina mai le lagi i ni fasi vaega ia i matou, e pei ona e fetalai mai ai, pe (a'o le'i) e aumaia Allah ma agelu fa'afesaga'i ma i matou,

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

pe e iai sou fale (e faia) i auro, pe e te alu aʻe i le lagi. Matou te lē talitonu i lou afio aʻe seʻia e auina mai iā i matou se tusi mo i matou e faitau i ai." Fai atu (Muhammad), "Ia viia loʻu Aliʻi, pe lē na o se tagata soifua ea aʻu o se avefeʻau?"

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

E leai se mea e taofia ai tagata mai le talitonu pe a oo mai ia i latou le taʻitaʻiga, vagana ai lo latou fai mai, "Aiseā na auina mai ai e Allah se tagata e fai ma avefeʻau?"

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

Fai atu (Muhammad), "Afai e i ai ni agelu i le lalolagi, o savavali solo ma le filemu, matou te auina ifo lava ia i latou agelu mai le lagi e fai ma avefeau."

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

Fai atu (Muhammad), "Ua lava le Atua e fai ma molimau i le va o a'u ma outou uma. E moni, o Ia e silafia mea uma, e silafia mea uma o Ana auauna."

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

Ma o lē e taʻitaʻia e le Atua, o ia lava lea e taʻitaʻia, ma o lē e taʻitaʻisesēina e Ia, e leai sau fesoasoani mo i latou vagana ai o Ia. Ma o le a Matou faapotopotoina i latou i le Aso o le Toetu ma ua punou o latou mata, tauaso, gūgū ma tutuli. O lo latou nofoaga o seoli. Soo se taimi lava e mate ai le afi o Seoli, Matou te faaopoopoina atili ai le afi ia i latou.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

O le taui lea mo i latou, auā ua latou lē talitonu i a tatou fuaiupu ma (ona ua latou) fai mai, "Afai ua avea i matou ma ivi ma mea ua gaui, pe o le a toe tutu mai ea i matou o ni tagata fou?"

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

Ma ua latou lē iloa ea o Allah, o Lē na foafoaina le lagi ma le lalolagi, e mafai foʻi ona ia foafoaina mea e pei o i latou, ma ua ia tofia se taimi atofaina (o le oti poʻo le toetu) mo i latou, e leai se masalosalo i ai? Ae o ē ua faia mea sese latou te lē teena vagana ai le lē talitonu.

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

Fai atu (Muhammad), "Ana fai e te pulea le 'oa o le alofa tunoa o lo'u Ali'i, semanū e te tausia pea ('oa), auā e te fefe ne'i fa'aaluina." A e matuā matape'ape'a tagata.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

Ma e moni, ua matou tuuina atu ia Mose ni vavega manino e iva, o lea ia fesili atu i le Fanau a Isaraelu, ina ua sau Mose ia i latou ona fai atu lea o Farao ia te ia, "Mose e! E moni, ou te masalo moni lava ua aafia oe i togafiti faataulaitu."

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

Na tali atu o ia (Mose), "E moni, ua e iloa lava e leai se tasi na auina mai ni vavega vagana ai le Atua (o lē e faasaoina) le lagi ma le lalolagi e fai ma faamaoniga manino; ma e moni, ou te masalo moni lava o le a e fano, Farao e."

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

Ona manaʻo lea o ia (Farao) e tuliese i latou (Mose ma ē na mulimuli iā te ia) mai le lalolagi (Aikupito), o lea na matou faʻamālūlūina ai o ia (Farao) faʻatasi ma i latou uma na i ai faʻatasi ma ia.

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

‘Ona matou fetalai atu lea i le Fanau a Isaraelu, “Ia outou nonofo i lenei nu‘u, a e a o‘o mai le taimi e ala ai, matou te fa‘apotopotoina lava ‘outou i se tulaga fefiloi.”

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Ma na matou auina atu (le Qur'an) i le upu moni ma na sau (le Qur'an) ma le (aumaia) o le upu moni. Ma na matou auina atu oe (Muhammad), na o se ave tala lelei ma se lapata'i.

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

Ma le Qur'an (Na matou auina atu i lalo) faasolosolo ina ia e (Muhammad) taulotoina malie i tagata ma na matou auina atu i lalo malie.

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

Fai atu (Muhammad), "Talitonu i ai (le Qur'an) a leai e le tatau ona e talitonu (e faapena foi mo Allah). E moni, o i latou ua tuuina atu i ai le poto muamua, pe a faitauina atu ia i latou (le Qur'an), latou te faapa'u'ū o latou mata, ma faapa'u'ū i lalo,"

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

ma ua latou fai atu, "Ia viia lo tatou Alii; e moni, e mautinoa lava e faataunuuina le folafolaga a lo tatou Alii."

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

Ona latou punou lea o latou mata ma tagi, ma ua atili ai lo latou faanoanoa.

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

Fai atu (Muhammad), "Valaau atu ia Allah pe valaau atu ia Ar-Rahman. E mafai ona e valaau atu i so'o se tasi o suafa, auā o Ia e ana suafa sili ona lelei (Asma'ul Husna) ma 'aua ne'i si'itia lou leo i le tatalo ma 'aua fo'i ne'i fa'aitiitia ma taumafai e saili se auala i le va o ia suafa e lua."

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

"Ma ia fai atu, "Ia viia Allah o lē e leai ni ana fanau ma e leai ni ana paaga i Lona malo ma e lē manaʻomia e Ia se fesoasoani mai le faʻamaasiasia ma ia faʻaeaina o Ia e pei ona silisili ese o Ia."