Qari
Murottal Audio
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Ha Mim
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).
O lenei tusi (le Qur'an) na fa'aalia mai ia Allah, le Silisiliese, o le silafia mea uma,
غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ
gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).
O Ia o Lē e faamagaloina agasala ma talia le salamo ma e ogaoga lona faasalaga; o Ia o Lē e ona le agalelei. E leai se isi atua na o Ia. O Ia (mea ola uma) e toe foʻi atu i ai.
مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ
mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).
E leai se tasi e finau i fuaiupu a Allah vagana ai i latou e le talitonu. O le mea lea, aua ne’i faaseseina outou i le manuia o a latou taumafaiga i le laueleele atoa.
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).
A o le’i oo ia i latou, sa pepelo (le aposetolo) le nuu o Noa ma vaega na mulimuli atu ia i latou ma sa taupulepule nuu uma (faasesega) faasaga i la latou aposetolo e pu’e faapagota o ia ma sa latou finau i mafuaaga sese (e faaleagaina ai le upu moni; o le mea lea na ou ave faapagota ai i latou (i le faasalaga). O lea la, o le a faapefea (le tiga) o la’u faasalaga?
وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ
wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).
Ma o lea ua matuā fa’ataunu’uina ai le fa’atonuga a lou Ali’i i ē lē talitonu, (o lona uiga) o i latou lava o ē nonofo i seoli.
اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ
allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).
(O agelu) o ē tauaveina le Nofoāliʻi ma (agelu) o ē o siomia i latou, latou te vivii atu i lo latou Aliʻi ma latou te talitonu iā te Ia ma ole atu mo le faʻamagaloga mo i latou e talitonu (faʻapea atu), "Lo matou Aliʻi e, o le alofa tunoa ma le poto o loʻo iā te Oe e aofia ai mea uma, o lea ia e foaʻi mai le faʻamagaloga iā i latou e salamo ma mulimuli i Lou ala (lotu) ma puipui i latou mai le faʻasalaga o le afi i seoli.
رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ
rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).
Lo matou Ali‘i e, ia e fa‘aulufaleina i latou i le parataiso o ‘Adn ua e folafola atu ‘iā te i latou, fa‘atasi ai ma ē amiotonu i o latou tuaa, avā ma fanau. E moni, o Oe o Lē Silisili ‘Ese, o Lē Silisili ‘Ese,
وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ
wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).
ma puipui i latou mai mala leaga. Ma o i latou na e faasaoina mai mala leaga i lea aso, ona e alofa mutimutivale lea ia i latou ma o le manumalo tele lea.”
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ
innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).
E moni, o i latou e lē talitonu, o le a valaʻauina i latou i (le Aso o le Toetu), "E moni, o le ʻinoʻino o Allah (ia te outou) e sili atu nai lo lo outou ʻinoʻino ia te outou lava, ina ua valaʻauina outou e talitonu ona outou faafitia lea."
قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ
qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).
Ua latou tali mai, "Lo matou Ali'i e, ua e fasiotia fa'alua i matou ma ua e toe fa'aola mai fa'alua i matou (fo'i), ona matou ta'utino atu lea o a matou agasala. O lea la, e iai se ala (mo i matou) e sao ai (mai seoli)?"
ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ
Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).
Ona o lou faafitia moni lava o le valaauina oe e tapuai ia Allah na o oe. Afai e faatasi Allah ma oe, ua e talitonu. O lea la, o le faaiuga (i le taimi nei) o loo i ai ia Allah, o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.
هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ
huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).
O Ia lava e faʻaali atu iā te outou Ana faʻailoga (mana) ma auina mai meaʻai mai le lagi mo outou. E leai se isi na o ē ua maua se lesona, o i latou ia e toe foʻi atu (iā Allah).
فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ
fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).
O lea ia tapuaʻi ia Allah ma le faamaoni ma le faamaoni i lau tapuaiga, e tusa lava pe le fiafia i ai (o ia) e i latou e le talitonu.
رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ
rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).
(O Ia) o Lē Silisili Ese lona tulaga, o Lē e ona le Nofoāli’i, o Lē e auina mai fa’aaliga e ala i Lana poloa’iga i ē ua Ia finagalo i ai i Ana auauna, e lapata’i atu i (tagata) e uiga i le Aso o le Feiloa’iga (le Aso o le Fa’amasinoga),
يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(o lona uiga) i le aso (na) latou toe foʻi mai ai (mai le tuugamau); e leai se mea e lilo i lo latou tulaga mai ia Allah. (Ona fetalai atu lea o Allah), "O ai e ana le malo i le asō?" O Allah lea, o Lē e Ona le Malosi Uma Lava, o Lē e Sili Ona Manumalo.
اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
I le aso nei, o tagata uma o le a tauia e tusa ai ma mea ua latou faia. E leai se tasi e afaina i le aso nei. E moni, e vave le faamasinoga a Allah.
وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ
wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).
Ma lapata’i atu ia i latou i se aso o lo’o latalata mai (le Itula, o lona uiga) o le a oo atu ai loto i o latou fa’a’ī ona o le fa’anoanoa. E leai se uo moni mo lē ua faia le mea sese, e leai fo’i se fesoasoani e taliaina mo ia.
يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ
ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).
Ua silafia e ia le foliga faalata (vaai) i mata ma mea o loo natia i totonu o le fatafata.
وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ
wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Ma e faia e Allah le faaiuga i le upumoni. Ae o i latou e tapuai i ai e ese mai ia te Ia e le mafai ona faia se faaiuga i se mea. E moni, o Allah, o Ia o Lē Faafofoga ma Lē Silasila.
۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ
awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).
Ma pe latou te leʻi malaga i le lalolagi, ona latou vaʻai lea i mea na tutupu i ē na muamua atu iā i latou? O nei tagata sa sili atu lo latou malolosi nai lo i latou ma sa i ai (sili atu) lo latou tofi (aganuu) i le lalolagi, ae na faasalaina i latou e Allah ona o a latou agasala. Ma o le a leai se mea e puipuia ai i latou mai (le faasalaga) a Allah.
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).
Ona o le mea moni na o mai avefeʻau ia i latou ma faʻamaoniga manino ona latou faafitia lea; ona faasalaina lea o i latou e Allah. E moni, o Ia o Lē e Silisili ona Mamana, o Lē e Sili ona Onosaʻi i Lana Faʻasalaga.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Ma e moni, na matou auina atu Mose ma a matou fuaiupu ma faʻamatalaga manino,
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ
ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).
ia Farao, Hamanu ma Karun; ona latou fai atu lea, "O (Mose) o se faataulaitu ma se pepelo."
فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ
falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).
O lea ina ua sau o ia (Mose) ia i latou ma aumai le upu moni mai ia i Matou, ona latou fai atu lea, “Fasioti atalii o e talitonu faatasi ma ia ma faasaoina a latou afafine.” A o le pepelo a e le talitonu, sa le aoga.
وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ
wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).
Ona fai atu lea o Farao (i ana alii ofisa), "Se'i ou fasioti ia Mose ma fai atu ia te ia e aioi atu i lona Alii. O le mea moni, ou te fefe ne'i suia e ia la outou tapuaiga pe faaleagaina le lalolagi."
وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ
wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).
Ma sa fai atu (Mose), "E moni, ou te sulufaʻi atu i loʻu Aliʻi ma lou Aliʻi mai tagata faʻamaualuga uma e lē talitonu i le aso e faʻamasino ai."
وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ
wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).
Ma sa fai atu se tasi o le aiga o Farao o ē na natia lona faatuatua, "Pe tou te fasioti ea se tasi ona ua ia fai mai, 'O lo'u Alii o Allah,' a o le mea moni, ua sau o ia ia te outou ma fa'amaoniga manino mai lo outou Alii. Afai o ia o se pepelo, o le a ia tauaveina le (agasala o) ana pepelo; afai o ia o se tagata faamaoni, e mautinoa lava o nisi o (mala) na ia faamata'u atu ia te outou o le a oo ia te outou. E moni, e le ta'ita'ia e Allah i latou e solia tapulaa ma pepelo.
يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ
yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).
O loʻu nuʻu e! O le asō ua iā te outou le malo i le lalolagi, ae o ai ea se tasi e fesoasoani mai iā i tatou mai le faasalaga a Allah pe a oo mai (lena faasalaga) iā i tatou?" Ua fai mai Farao, "Na o le mea ou te manatu e lelei na ou avatu iā te outou, ma na o le ala saʻo na ou faaali atu iā te outou."
وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ
wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).
‘Ona fai atu lea o le tagata talitonu, “O lo‘u nu‘u e! E moni, ‘ou te fefe ne‘i o‘o mai ‘iā te ‘outou se mala e pei o le aso e fa‘aumatia ai ‘au ‘au,
مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ
miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).
(e pei o) le nuu o Noa, 'Ata, Samud, ma i latou na mulimuli mai ia i latou. Ae e le finagalo le Atua i le amioletonu i Ana auauna.”
وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ
wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).
O loʻu nuʻu e! E moni, ua ou popole tele iā te outou i le aso (faʻasauā) o le valaʻau le tasi i le isi,
يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
(O lona uiga) i le aso tou te liliu ese ai (sola ese), e leai se tasi e mafai ona laveaʻiina outou mai (le faasalaga a) Allah. Ma o lē e tuua e Allah ia sesē, e leai se tasi e mafai ona taʻitaʻia o ia.
وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ
wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).
Ma e moni, sa sau Iosefa ia te outou muamua ma faamaoniga manino, a ua outou masalosalo pea i mea na ia aumaia, e oo lava ina ua maliu o ia, ua outou fai mai, "E le auina mai e le Atua se avefeau pe a mavae atu o ia." O lea ua faaseseina ai e le Atua i latou e solia ma masalosalo.
ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ
allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).
(O lona uiga) o i latou e finau e uiga i fuaiupu a Allah e aunoa ma se faʻamaoniga ua oo atu ia i latou. E tele le toʻasā o Allah ma ē talitonu. E faʻapea ona faʻamaufaʻailoga e Allah loto o tagata faʻamaualuga ma faʻamaualuga uma.
وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ
wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).
‘Ona fai atu lea o Farao, “Hamanu e, ia e faia se fale maualuga mo a‘u, ‘ina ‘ia mafai ai ‘ona ‘ou o‘o atu i faitoto‘a.”
اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ
asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).
(o lona uiga) o faitotoʻa o le lagi, ina ia mafai ai ona ou vaʻai i le Atua o Mose, ae o loʻo ou vaʻai pea ia te ia o se pepelo." Ma o lea na matagofie ai mo Farao le mea na tupu ona o ana amioga leaga, ma ua tapunia o ia mai le ala (saʻo), ma o le pepelo a Farao e leai se mea na aumaia ai na o le leiloa.
وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ
wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).
‘Ona fai atu lea o le tagata fa‘atuatua, “O lo‘u nu‘u e, mulimuli mai ‘iā te a‘u, o le a ‘ou fa‘aali atu ‘iā te ‘outou le ala sa‘o.”
يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ
yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).
O lo'u nu'u e, e moni, o le olaga i lenei lalolagi ua na'o le fiafia (le tumau) ae o le olaga a sau o le nu'u e fa'avavau.
مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ
man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).
O lē e faia le leaga, e tauia o ia e tusa ai ma lea lava mea. Ma o lē e faia le lelei, pe o le tane pe o le fafine, a o avea o ia ma tagata talitonu, o le a ulufale atu i le Parataiso, ma o le a saunia ai e ia meaʻai e le mafaitaulia.
۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ
wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).
Lo’u nu’u e, e fa’apefea la lenei mea, ou te vala’au atu ia te outou i le olataga, ae tou te vala’au mai ia te a’u i seoli?
تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ
tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).
(Aiseā) ua outou valaʻau mai ai ia te aʻu e lē talitonu ia Allah ma faʻatasi ma Ia i se mea ou te lē iloa, e ui lava ina ou valaʻau atu ia te outou (ia talitonu) i le Silisiliese, o Lē Faʻamagalo?
لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ
lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).
E mautinoa lava o le mea ua outou valaʻauina mai ai aʻu e lē o se valaʻau e aogā i lenei lalolagi po o le olaga a sau. Ma e moni, o lo tatou toe foʻi atu ia Allah, ma e moni, o i latou e sopoʻia tapulaʻa, o i latou ia o ē nonofo i le Afi.
فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ
fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).
Ona i ai lea o se aso e te manatua ai le mea na ou fai atu ai ia te oe. Ma ou te tuʻuina atu aʻu mea uma ia Allah. E moni, o Allah e silafia mea uma i Ana auauna."
فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ
fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).
O lea na puipuia ai o ia e Allah mai le leaga o la latou pepelo, a o siʻomia Firaun ma lona nuʻu i le faʻasalaga matuā leaga.
اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ
an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).
Na faaali atu ia i latou le afi i le taeao ma le afiafi, ma le aso o le Itula. (Ona poloaiina lea o le agelu), "Ia e tuuina atu ia Farao ma ona tagata i se faasalaga mamafa tele!"
وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ
wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).
Ma (ia manatua), a latou finau i seoli, o le a fai atu ē vaivai i ē mitamita, "E moni, sa matou mulimuli atu iā te outou, o lea e mafai ai ona outou faʻasaʻolotoina nisi o le (faʻasalaga) o le afi na oo mai iā i matou?"
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ
qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).
O le a fai mai tagata fa’amaualuga, “E moni, e tutusa i tatou uma i Seoli, auā ua fa’atonuina e le Atua le va o Ana auauna.”
وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ
wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).
A o i latou o loo i seoli e fai atu i leoleo o Seoli, "Ia e ole atu i lou Alii e faamāmā lo matou puapuaga mo na o le aso e tasi."
قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ
qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).
Ona fai atu lea (o leoleo o Seoli), "Pe le'i o'o mai ea le au aposetolo ia te outou ma fa'amaoniga manino?" Na latou tali mai, "Ioe, ua o'o mai." Na fai mai (o leoleo o Seoli), "Tatalo (ia outou lava!)" Ae sa le aoga tatalo a e le talitonu.
اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ
innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).
E moni, matou te fesoasoani i a matou avefeau ma i latou e talitonu i le olaga o lenei lalolagi ma le aso e aliali mai ai molimau (Aso o le Fa'amasinoga),
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
(o lona uiga) o le Aso e le aoga ai le faamagaloga mo e ua agasala ma o le a latou maua se malaia ma se nofoaga leaga.
وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ
wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).
Ma e moni, ua matou tuʻuina atu le taʻitaʻiga iā Mose; ma ua matou tuʻuina atu le Tusi (Torah) i le fanauga a Isaraelu,
هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ
hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).
ia avea ma taiala ma lapataiga mo tagata e mafaufau lelei.
فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ
faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
O lea ia e onosai, e moni lava le folafolaga a Allah, ma ia e ole atu mo le faamagaloga o au agasala ma ia e vivii atu ia te oe lava a o e vivii atu i lou Alii i le afiafi ma le taeao.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
E moni, o i latou e finau i fuaiupu a Allah e aunoa ma se mafuaaga (faamaoniga) e oo atu ia i latou, pau lava le mea o loo i o latou loto o le (manaʻo) mo le maoae latou te le ausia, ona ole atu lea ia Allah mo le puipuiga. E moni, o Ia o Lē Faafofoga i Mea Uma, o Lē Silasila i Mea Uma.
لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
E moni, o le foafoaga o le lagi ma le lalolagi e sili atu i lo le foafoaga o tagata, ae o le toatele o tagata latou te le iloa.
وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).
E lē tutusa ē tauaso ma ē vāai, e lē tutusa fo‘i ē talitonu ma faia galuega lelei ma ē faia mea leaga. E matuā itiiti lava mea e te a‘oa‘oina.
اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
E moni, e mautinoa lava o le a oo mai le Aso o le Faamasinoga, e leai se masalosalo i ai, ae o le toatele o tagata latou te le talitonu i ai.
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ
wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).
Ma ua fetalai mai lou Ali‘i, "Tatalo mai ia te a‘u, ou te foa‘iina atu lava ia te oe. E moni, o i latou o ē fa‘amaualuga ma e musu e tapua‘i mai ia te a‘u o le a ulufale atu i Seoli ma le māsiasi."
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
O Allah lea na faia le pō mo outou ina ia outou malolo ai, ma o le ao o se malamalama pupula. E moni, e tele le agalelei o Allah i tagata, ae o le toatele o i latou e le lotofaafetai.
ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ
Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).
O le Atua lea, lo outou Ali‘i, o Lē na Foafoaina mea uma, e leai se isi atua na o Ia; e fa‘apefea la ona te‘ena ‘outou?
كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).
O lea la, o tagata e teena pea fuaiupu a Allah e liliueseina i latou.
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
O Allah lea na faia le lalolagi mo outou e fai ma nofoaga e nonofo ai ma le lagi e fai ma taualuga, ma na ia faia outou ma faamatagofieina o outou foliga vaaia ma avatu ia te outou le manuia. O Allah lea, lou Alii, Ia viia Allah, le Alii o lalolagi uma.
هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
O Ia o Lē e soifua e fa’avavau, e leai se isi atua na o Ia; ona outou tapua’i lea ia te Ia ma le fa’amaoni ma le fa’amaoni i la outou lotu. Ia vi’ia Allah, le Ali’i o lalolagi uma.
۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).
Fai atu (Muhammad), "E moni, ua faasaina aʻu mai le tapuai i se isi atua tou te tapuai i ai e ese mai ia Allah, ina ua uma ona oo mai ia te aʻu le tala mai loʻu Alii; ma ua poloaiina aʻu ia ou gauai atu i le Alii o lalolagi uma."
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).
O Ia lea na faia outou mai le efuefu, ona sosoo ai lea ma se mataua o le sperm, ona sosoo ai lea ma se poloka toto, ona fananau mai lea o outou o ni tamaiti, ona tuua lea outou e matutua, ona outou matutua ai lea. Ae o nisi o outou ua oti a o lei oo i lena taimi. (Matou te faia lenei mea) ina ia outou oo atu i se taimi atofaina, ina ia outou malamalama ai.
هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ
huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).
O Ia lava e ki ma tape. O lea la, pe a Ia finagalo e fuafua se mea, e na o le fetalai atu i ai, "Ia!" O le mea tonu lava lea.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ
alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).
E te le'i matauina ea na tagata o ē (e masani ona) finau i fuaiupu a Allah? E fa'apefea ona te'ena i latou?
اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ
allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).
(O lona uiga) o i latou ia e faafitia le Tusi (Al-Qur'an) ma faaaliga na aumaia e a matou avefeau na matou auina atu. E le pine ae latou iloa,
اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ
iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).
ina ua fusifusia o latou ua i noanoataga ma filifili uʻamea, a o tosoina i latou,
فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ
fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).
i totonu o le vai vevela tele, ona susunuina lea i latou i le afi,
ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ
Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).
Ona fai atu lea ia te i latou, "O a tupua tou te fa'atasi pea ma i latou,
مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ
min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).
(o lē tou te tapuaʻi i ai) e ese mai iā Allah?” Na latou tali mai, “Ua latou mou atu mai iā i matou, o le mea moni matou te leʻi tapuaʻi lava i se isi mea muamua.” O lea ua faʻatagaina ai e Allah ē lē talitonu e sesē.
ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ
Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).
Auā ua outou olioli i le lalolagi (e aunoa ma le) faalogo i le upu moni ma ua outou olioli pea (i le agasala).
اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ
udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).
(Na fai atu ia i latou), "Ulu atu i faitotoa o Seoli, tou te nonofo ai e faavavau. O le nofoaga sili lea ona leaga mo e faamaualuluga."
فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ
faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).
Ia e onosai, oe (Muhammad), e moni lava le folafolaga a Allah. E ui lava ina matou faaali atu ia te oe nisi o faasalaga na matou faamata’uina ai i latou, pe na matou fasiotia foi oe (a o lei oo mai le oti ia i latou), ae o le a toe faafoi mai i latou ia i Matou.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ
wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).
Ma e moni, na Matou auina atu ni avefeau se to’atele na muamua atu ia te oe (Muhammad), o nisi o i latou na Matou ta’uina atu ia te oe ma nisi o i latou na Matou le ta’uina atu ia te oe. E leai se aposetolo na aumaia se vavega, vagana ai le faatagaga a Allah. O lea la, a oo mai le poloaiga a Allah, (mo mataupu uma) o le a faia se faaiuga tonu. Ma i lena taimi, o i latou e pipiimau i le pepelo o le a mafatia i mea leaga.
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).
O Allah lea na faia mo outou lafumanu, o nisi o ia mea tou te tietie ai, a o isi tou te 'ai.
وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ
wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).
Ma o loʻo i ai foʻi isi aogā mo outou i na mea (o lafumanu) ma ina ia outou maua ai se faʻamoemoega o loʻo i o outou loto (e ala i le tietie ai). Ma ua aveina i luga o na mea, ma luga o vaʻa.
وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ
wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).
Ma ua Ia faaali atu ia te outou faailoga (o Lona silisiliese). O a la faailoga (silisiliese) o Allah tou te faafitia?
اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).
O lea la, pe latou te leʻi malaga i le lalolagi ma vaʻai po o le a le mea na tupu i ē na muamua atu ia i latou? E toʻatele i latou ma e sili atu lo latou malosi ma (sili atu) toega o a latou aganuʻu i le lalolagi, o lea o mea latou te taumafai ai e le mafai ona fesoasoani ia i latou.
فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
O lea ina ua o mai le au aposetolo ia i latou ma faamaoniga manino, sa latou fiafia i le malamalama sa ia i latou ma sa osofaia i latou e (le faasalaga) lea na latou tauemu i ai muamua.
فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ
falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).
O lea ina ua latou vaaia lo matou puapuaga, sa latou fai mai, "Matou te talitonu ia Allah na o i matou lava, ma matou te le talitonu i le tapuaiga ua matou faaaofia i le Atua."
فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ
falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).
O lea la, o lo latou faatuatua ina ua latou vaaia lo tatou faasalaga, e leai se aoga ia i latou. O le (sauniga) lea a Allah ua faatatau i Ana auauna. Ma a tupu lena mea, o le a faiaina e i latou e le talitonu.