Q.S Al-Mulk (اَلْمُلْك) - 30 Numera o Fuaiupu

تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ

tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ia viia Allah o lē e pulea malo (uma), ma o Ia e Silisiliese i mea uma lava.

ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ

allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).

O Lē na foafoaina le oti ma le ola, ina ia tofotofoina ai outou, po o ai o outou e sili ona lelei ana galuega. Ma o Ia o Lē e Silisili Ese, e Sili Ona Faamagalo.

الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ

allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).

O lē na foafoaina lagi e fitu i ni vaega. E te lē vaʻaia se mea e lē paleni i le foafoaga a le Atua Silisili Ese. Ia toe vaʻai la, pe e te vaʻaia se mea e sese?

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ

Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).

Ona toe fai lea o lau vaai tasi lava, e mautinoa lava o le a toe foʻi mai lau vaai ia te oe e aunoa ma se mea sese ma o le a vaivai.

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ

wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).

Ma e moni, ua Matou teuteuina le lagi lata ane i fetu ma ua Matou faia i latou (o fetu) e fai ma meafaigaluega e togi ai temoni, ma ua Matou saunia mo i latou le faasalaga o le seoli mu.

وَلِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa lil-lażīna kafarū birabbihim ‘ażābu jahannam(a), wa bi'sal-maṣīr(u).

O i latou fo‘i e lē talitonu i lo latou Ali‘i o le a mafatia i le fa‘asalaga o Seoli. O le nofoaga sili lea ona leaga e toe fo‘i i ai.

اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ

iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).

Ina ua lafoina i latou i totonu, sa latou faalogoina leo mata'utia o seoli, a o mu,

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ

takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).

toetoe lava a pa i le ita. Soo se taimi lava e lafoina ai se vaega (o ē lē talitonu) i totonu, o le a fesili atu i ai ē e leoleo, “E leai ea se tagata lapataʻi na sau ia te outou (i lenei lalolagi)?”

قَالُوْا بَلٰى قَدْ جَاۤءَنَا نَذِيْرٌ ەۙ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۖ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ كَبِيْرٍ

qālū balā qad jā'anā nażīr(un), fa każżabnā wa qulnā mā nazzalallāhu min syai'(in), in antum illā fī ḍalālin kabīr(in).

Sa latou tali mai, "Ioe, e moni, ua sau ia i matou se tagata lapata'i, a ua matou faafitia (o ia) ma matou fai atu, 'E le'i fa'aalia mai e le Atua se mea, o le mea moni ua outou i ai i le sese tele."

وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).

Ma sa latou fai mai, "Ana faapea (muamua) matou te faalogo pe mafaufau i ai (le lapataiga) semanū matou te le i ai faatasi ma e nonofo i le afi mu o Seoli."

فَاعْتَرَفُوْا بِذَنْۢبِهِمْۚ فَسُحْقًا لِّاَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

fa‘tarafū biżambihim, fasuḥqal li'aṣḥābis-sa‘īr(i).

O lea na latou ta’utino atu ai a latou agasala. Ae o loo mamao ese (mai le alofa mutimutivale o Allah) i latou o loo nonofo i le afi o seoli.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

innal-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

E moni, o i latou e matata’u i lo latou Ali’i latou te le’i va’aia, o le a latou maua le fa’amagaloga ma le taui tele.

وَاَسِرُّوْا قَوْلَكُمْ اَوِ اجْهَرُوْا بِهٖۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa asirrū qaulakum awijharū bih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ia e tausi a outou upu ia lilo pe faailoa atu. E moni, o Ia e silafia mea uma lava o loto o tagata uma.

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ

alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

Pe (tatau) ea ona lē silafia e Allah o lē na faia? Ma o Ia o Lē Sili ona Poto, o Lē e Silafia Mea Uma?

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).

O Ia na faafaigofieina le lalolagi mo outou e suʻesuʻe ai, o lea ia outou suʻesuʻe ona tulimanu uma ma aai i Ana meaʻai. Ma na o Ia lava tou te toe foʻi atu i ai pe a uma ona toetu.

ءَاَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمُ الْاَرْضَ فَاِذَا هِيَ تَمُوْرُۙ

a'amintum man fis-samā'i ay yakhsifa bikumul-arḍa fa'iżā hiya tamūr(u).

Pe e te lagona le saogalemu ea ona o Le o i le lagi o le a Ia lē faʻaumatia oe e le lalolagi pe a faʻafuaseʻi ona lūlūina?

اَمْ اَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يُّرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًاۗ فَسَتَعْلَمُوْنَ كَيْفَ نَذِيْرِ

am amintum man fis-samā'i ay yursila ‘alaikum ḥāṣibā(n), fa sata‘lamūna kaifa nażīr(i).

Pe ua e lagona ea le saogalemu e lē auina mai e Lē o i le lagi se afā o papa iā te oe? Ae o le a vave ona e iloa le iʻuga o le teena o laʻu lapataʻiga.

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa laqad każżabal-lażīna min qablihim fakaifa kāna nakīr(i).

Ma e moni, o ē na muamua atu ia i latou na latou faafitia foi (Ana avefeau). O lea la, ua tele lava lo’u ita!

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ

awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).

Pe latou te lē o vaʻaia ea manu felelei i o latou luga, o loʻo fofola o latou apaʻau ma pupuni a latou apaʻau? E leai se tasi e taofia i latou (i le ea) vagana ai le Silisili Ese. E moni, o Ia o Lē e Silafia mea uma.

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ

am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).

Po o ai ea se 'autau mo outou e mafai ona puipuia outou vagana ai (Allah) le Silisili Ese? O i latou e le talitonu ua na o le faasesēina i latou.

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

Pe o ai ea se tasi e mafai ona avatu ia te outou le mea e tausi ai pe afai Na te taofia Lana mea e tausi ai? O le mea moni, o loo latou faamaualuluga pea ma faamamao ese i latou lava (mai le upumoni).

اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Po o le tagata e totolo ma ona foliga ua punou i lalo ua sili atu ona taialaina (i le amiotonu) pe o le tagata e savali sao i le ala sao?

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

Fai atu, "O Ia lea na foafoaina outou ma foaʻiina atu ia te outou le faalogo, le vaai ma le lotofuatiaifo. (Ae) tou te matuā itiiti lava le loto faafetai."

قُلْ هُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

qul huwal-lażī żara'akum fil-arḍi wa ilaihi tuḥsyarūn(a).

Fai atu, “O Ia lea na fa‘ato‘ateleina ‘outou i le fogā‘ele‘ele, ma o Ia fo‘i e fa‘apotopotoina ai ‘outou.”

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

‘Ona latou fai mai lea, “O afea e oo mai ai le fa‘amata‘u pe afai tou te fa‘amaoni?”

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Fai atu (Muhammad), "E moni, o le malamalama (e uiga i le Aso o le Faamasinoga) e na o Allah lava e i ai. Ma o aʻu o se tagata lapataʻi e faamatala atu."

فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً سِيْۤـَٔتْ وُجُوْهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقِيْلَ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَدَّعُوْنَ

falammā ra'auhu zulfatan sī'at wujūhul-lażīna kafarū wa qīla hāżal-lażī kuntum bihī tadda‘ūn(a).

O lea ina ua latou iloa atu ua latalata mai le faasalaga (i le Aso o le Toetu), ona faanoanoa ai lea o foliga o ē na lē talitonu. Ona fai atu lea (ia i latou), “O le faasalaga lenei na outou talosaga muamua i ai.”

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).

Fai atu (Muhammad), "Ua outou iloa ea afai e fasiotia a'u e le Atua ma i latou o loo faatasi ma a'u pe alofa mutimutivale mai ia i tatou, (ona tatou ulufale atu lea i le Parataiso), o ai la e mafai ona puipuia ē lē talitonu mai le faasalaga tiga?"

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Fai atu, "O Ia o Lē Silisili Ese, matou te talitonu ia te Ia ma matou te faʻatuatua ia te Ia. Ona outou iloa lea i se aso po o ai ua sese manino."

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ مَاۤؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَّأْتِيْكُمْ بِمَاۤءٍ مَّعِيْنٍ ࣖ

qul ara'aitum in aṣbaḥa mā'ukum gauran famay ya'tīkum bimā'im ma‘īn(in).

Fai atu ia (Muhammad), "Fa'amatala mai ia te a'u pe a mago a outou puna vai; o ai la e avatu ia te outou le vai tafe?"