Q.S Hood (هُود) - 123 Numera o Fuaiupu

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

Alif Lam Ra. (O le) tusi lea o loo faatulagaina lelei ona fuaiupu ma faamatala auiliili, (lea na faaalia mai) mai le itu a (Allah) o Lē Sili ona Poto, o Lē Sili ona Mae’ae’a,

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

ina ia outou lē tapuaʻi i se isi lava mea vagana ai Allah. E moni, o aʻu (Muhammad) o se lapataʻi ma se aumaia tala lelei mai ia te Ia ia te outou.

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

Ma e tatau ona e ole atu i lou Ali‘i mo se fa‘amagaloga ma salamo ia te Ia, e mautinoa lava o le a Ia foa‘iina atu ia te oe le fiafiaga lelei se‘ia o‘o i le taimi atofaina. Ma o le a Ia foa‘iina atu Lona alofa tunoa i tagata uma e fai mea lelei. Afai tou te liliu ese, ona ou fefe ai lea ne‘i o‘o mai le fa‘asalaga ia te outou i le aso tele (Aso o le Fa‘amasinoga).

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Tou te toe foʻi atu iā Allah. O Ia e Silisili Ese i mea uma.

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ia manatua, e moni lava latou te (fa'afia) liliu ese o latou tua e lafi ai mai ia te ia (Muhammad). Ia manatua, pe a latou ufiufi i latou lava i ie, ua silafia e le Atua mea latou te natia ma mea latou te fa'aalia, e moni, o le Atua e silafia mea uma o lo'o i o latou loto.

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

E leai se meaola e tasi e fealua’i (ola) i le lalolagi ae ua fa’amautinoa e Allah lona tausiga mo mea uma. Na te silafia le mea na ia nofo ai ma le mea na ia teuina ai. O mea uma (na tusia) i le Tusi Moni (Lauh Mahfuzh).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Ma o Ia lea na foafoaina le lagi ma le lalolagi i tausaga e ono, ma Lona Nofoāliʻi i luga aʻe o le vai, ina ia mafai ona Ia tofotofoina po o ai o outou e sili atu i a latou galuega. Afai tou te fai atu (i tagata o Meka), "E moni o le a toe tutu outou pe a mavae le oti," e mautinoa lava o le a fai mai ē lē talitonu, "O se togafiti moni lava lenei."

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ma e moni, afai Matou te faatuai le faasalaga ia i latou seia oo i le taimi atofaina, latou te fai mai, "O le a le mea ua taofia ai?" Ia outou iloa a oo mai le faasalaga ia i latou, e le mafai ona latou alofia. Ua siomia i latou e (adzab) lea sa latou tauemu i ai.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

Afai fo‘i matou te foa‘iina atu lo matou alofa tunoa i le tagata, ona matou toe aveesea ai lea, e mautinoa lava o le a leai so latou fa‘amoemoe ma lē loto fa‘afetai.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

Afai fo‘i matou te avatu ‘iā te ia le fiafia pe a uma ‘ona o‘o mai se malaia ‘iā te ia, e mautinoa lava o le a ia fai mai, “Ua mou atu lenā malaia ‘iā te a‘u.” E moni lava sa matuā fiafia ma mitamita o ia,

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

se’i vaganā ai i latou o ē onosa’i ma faia galuega lelei, latou te maua le fa’amagaloga ma le taui tele.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

O lea atonu e te (Muhammad) manaʻo e lafoaʻi nisi o mea na faʻaalia atu ia te oe ma ua fenumiaʻi lou fatafata ona o lea mea, auā latou te fai mai, "Aiseā na lē auina mai ai iā te ia le oa (tamaoaiga) pe na sau se agelu faʻatasi ma ia?" E moni, ua na o oe o se lapataʻi ma o Allah o le leoleo o mea uma.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

Na latou fai mai fo‘i, “O ia (Muhammad) ua ia faia le Koran.” Fai atu, “(Ona), aumai lea o surah e sefulu e pei o lea (le Qur'an) ua faia, ma vala‘aulia so‘o se tasi o ‘outou e mafai e ese mai ‘iā Allah, pe afai o ‘outou o tagata fa‘amaoni.”

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

Afai la latou te lē taliina lau luʻi, ona (fai atu lea), “Ia outou iloa o (le Qur'an) na faʻaalia mai ma le silafia o Allah, ma e leai se atua na o Ia, o lea tou te gauaʻi ai ea (i le Isalama)?”

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

O lē e manaʻo i le olaga o lenei lalolagi ma ona teuga, matou te avatu ia te ia (se taui atoa) mo a latou galuega i lenei lalolagi (atoatoa) ma o le a lē faʻasauāina i latou i lenei lalolagi.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

O i latou ia o tagata e leai se mea latou te maua i le olaga a sau vagana ai seoli, ma o mea na latou galulue ai (i lenei lalolagi) e le aoga iina ma o mea na latou faia e soloiesea.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

O lea la, e tutusa ea (tagata e lē talitonu) ma tagata ua uma ona i ai faʻamaoniga manino (le Qur'an) mai lo latou Aliʻi, ma mulimuli mai ai molimau mai ia te Ia ma sa i ai muamua le Tusi a Mose o se taʻiala ma se alofa mutimutivale? Latou te talitonu i ai (le Qur'an). O lē e faafitia (le Qur'an) i totonu o vaega (o le Quraysh), o lona uiga o seoli o se nofoaga ua lamatia mo ia, o lea aua le masalosalo i le Qur'an. E moni, o le Qur'an e moni lava mai lou Aliʻi, ae o le toʻatele o tagata e lē talitonu.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

O ai ea se sili atu ona amioletonu nai lo se tasi e fatu se pepelo faasaga ia Allah? O le a aumaia i latou i luma o lo latou Alii, ma o le a fai mai molimau, "O tagata ia na pepelo i lo latou Alii." Ia manatua, o le malaia a Allah (ua tuuina atu) i luga o e fai mea sese.

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(O lona uiga) o i latou ia e faʻalavelave i le ala o Allah ma mananaʻo e faʻapiʻopiʻo. Ma o i latou ia e lē talitonu i le olaga a sau.

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

Latou te lē mafaia ona taofia (le faasalaga a Allah) i le lalolagi, ma e leai se isi o i latou e fesoasoani vagana ai Allah. Ua faaluaina le faasalaga mo i latou. Latou te lē mafai ona faalogo (i le upu moni) ma lē mafai ona vaai (i ai).

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

O tagata ia e faʻaleagaina i latou lava, ma o mea na latou faia i taimi uma e mou atu mai ia i latou.

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

E mautinoa lava o i latou (o le a) avea ma tagata e sili ona leiloa mea i le olaga a sau.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

E moni, o i latou e talitonu ma faia galuega lelei ma faamaulalo i latou lava i luma o le Atua, o i latou ia o ē nonofo i le lagi, latou te nonofo ai e faavavau.

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

O le fa'ataoto i vaega e lua (e lē talitonu ma ē talitonu), e pei o tagata tauaso ma tutuli ma tagata e mafai ona va'ai ma fa'alogo. E tutusa ea vaega e lua? E te lē a'oa'oina ea se lesona?

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

Ma e moni, na matou auina atu Noa i lona nuu, (na ia fai atu), "E moni, o aʻu o se lapataiga manino ia te outou,

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

ina ia outou lē tapuaʻi i se isi lava tagata vagana ai Allah. Ou te matuā fefe lava neʻi oo iā te outou le faasalaga i se aso e matuā tiga lava.”

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

Ona fai mai lea o taʻitaʻi o ē na lē talitonu i lo latou nuʻu, "Matou te lē vaʻaia oe, na o se tagata (masani) e pei o i matou, ma matou te lē vaʻaia se tasi e mulimuli atu iā te oe, na o ē faatauvaa i totonu iā i matou o ē e vave ona talitonu. Matou te lē vaʻaia se mea e te sili atu ai iā i matou, o le mea moni matou te manatu o oe o se pepelo."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

Na ia (Nuh) fai mai, "O loʻu nuʻu e! O le ā so outou manatu pe ana iā te aʻu se faʻamaoniga manino mai loʻu Aliʻi, ma ua foaʻiina mai iā te aʻu le alofa mutimutivale mai iā te Ia, a o (lē alofa tunoa) sa natia iā te outou. Pe matou te faʻamalosia ea outou e talia, e ui lava tou te lē fiafia i ai?"

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

O loʻu nuʻu e! Ou te lē ole atu ia te outou se tamaoaiga (e fai ma taui) mo laʻu valaʻau. O loʻu taui e naʻo le Atua lava e maua mai ai, ma ou te lē tuliesea lava se tasi ua talitonu. E moni, o le a latou feiloaʻi ma lo latou Aliʻi, ae ou te vaʻai atu ia te outou o ni tagata valea.

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

O loʻu nuʻu e, o ai ea se tasi e fesoasoani mai ia te aʻu mai le (faasalaga) a Allah pe afai ou te tuliesea i latou? Pe tou te lē aʻoaʻoina ea ni lesona?

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

Ou te lē fai atu fo‘i ‘iā te ‘outou o lo‘o ‘iā te a‘u le tele o mea‘ai ma le ‘oa mai ‘iā Allah, ‘ou te lē iloa fo‘i mea e lē o va‘aia, ‘ou te lē fai atu fo‘i o a‘u o se agelu, ‘ou te lē fai atu fo‘i ‘iā i latou ‘ua ‘ino‘ino i ai o ‘outou mata, "E lē foa‘iina atu e Allah ‘iā i latou le lelei. E sili ‘ona silafia e Allah mea o i o latou agaga. E moni, o a‘u o se tasi o ē faia mea sese."

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ua latou fai mai, "E Nuh e! E moni, ua e finau ma i matou, ma ua e fa'aumiumi lau finauga fa'asaga ia i matou, o lea ia e aumaia ia i matou le fa'asalaga na e taufa'amata'u mai ai, pe afai o oe o se tasi o ē fa'amaoni."

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

Na tali atu o ia (Nuh), "Na o le Atua lava e aumaia le faasalaga ia te outou pe afai e finagalo i ai o Ia, ma o le a outou le mafai ona sao mai ai."

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

E le aogā fo‘i la‘u fautuaga mo oe e tusa lava pe ou te fia avatu ia te oe se fautuaga, pe afai e finagalo Allah e fa‘asesēina oe. O Ia o lou Ali‘i, ma o Ia lava e toe fa‘afo‘i atu ai oe.”

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

E oo lava ia i latou (e le talitonu) na fai mai, "Na o ia lava na faia." Fai atu (Muhammad), "Afai ou te faia, o le a ou tauaveina le agasala, ma ua ou saoloto mai le agasala ua outou faia."

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

Ma sa fa’aalia ia Noa, “Ia e iloa e leai ni tagata talitonu i lou nu’u, vagana ai i latou e talitonu moni (na’o), o lea aua le fa’anoanoa i mea latou te faia.

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

Ma fausia le va'a i le vaavaaiga ma le ta'ita'iga a A Ma'ua fa'aaliga, 'aua fo'i le tautala mai 'iā te a'u e uiga i ē fa'asala. E moni lava o le a malelemo i latou.”

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

Ona amata loa lea e ia (Noa) ona fausia le vaa. Soo se taimi lava e ui ane ai taitai o lona nuu ia te ia, latou te tauemu ia te ia. Na ia (Noa) fai mai, “Afai e te tauemu mai ia i matou, matou te tauemu foi ia te oe e pei ona e tauemu mai ia i matou.”

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

Ona outou iloa lea i le lumanai po o ai o le a oo i ai se faasalaga faamaasiasi ma (po o ai) o le a oo i ai se faasalaga e faavavau.”

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

Se’ia oo ina oo mai la Matou poloa’iga ma ua fa’apuna mai le vai i le ogaumu (umukuka), ona Matou fetalai atu lea, “Inā fa’atumu ia i totonu (o le ipu) manu ta’itasi (tane ma manu fafine), fa’apea fo’i ma lou aiga vagana ai i latou ua a’afia i le poloa’iga muamua ma (fa’atumu fo’i) i latou ua talitonu.” Ua iloa ai e na’o ni nai tagata talitonu na i ai fa’atasi ma Noa.

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

Ma sa ia fetalai atu, "Inā ulu atu ia outou uma i totonu (o le vaa) i le (ta'ua) o le suafa o Allah pe a folau ma taula. E moni, o lo'u Alii e Fa'amagalo, e Sili Ona Alofa."

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

Ona folau lea o le vaʻa, ma aveina i latou i galu e pei o mauga. Ona valaau atu lea o Noa i lona atalii, a o i ai o ia (le tamaitiiti) i se nofoaga tuufua, "Loʻu atalii e! Sau ia (i le vaʻa) faatasi ma i matou ma aua le faatasi ma e le talitonu."

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

Na tali atu o ia (lona atalii), "O le a ou sailia se sulufaiga i se mauga e mafai ona puipuia ai aʻu mai le lolo!" Na fai mai (Noa), "E leai se tasi e puipuia mai le puapuaga a Allah i lenei aso vagana ai Allah, o Lē Silisili Ese." Ona avea lea o le galu ma pa puipui i le va o i laʻua; ona avea lea o ia (le tamaitiiti) ma se tasi o i latou na malelemo.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ona fai mai lea, “Le lalolagi e! folo lou vai ma le lagi e (le timu!) taofi.” Ona maui lea o le vai, ma ua maeʻa le poloaiga ma ua taula le vaa i luga o le Mauga o Judi, ma ua fai mai, “Faʻaumatia tagata amioletonu.”

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

Ona aioi atu lea o Noa i lona Ali‘i, ‘ua fa‘apea atu, “Lo‘u Ali‘i e, e moni lava o lo‘u atali‘i o se tasi o lo‘u ‘āiga, ma e moni lava lau folafolaga. O oe o le fa‘amasino e sili ona amiotonu.”

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

Na fetalai mai o Ia (Allah), "O Nuh e! E moni, e lē o ia o se tasi o lou aiga, auā e lē lelei ana amioga, o lea aua ne'i e ole mai iā te a'u mo se mea e te lē iloa (lona uiga moni). Ou te fautua atu iā te oe e aua ne'i e avea oe ma se tasi o tagata valea."

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

Na fai atu o ia (Nuh), "Lo'u Ali'i e, e moni ou te sulufa'i atu ia te Oe e ole atu ia te Oe mo se mea ou te le iloa (le uiga moni). Afai e te le fa'amagaloina a'u, ma (le) alofa mai ia te a'u, e mautinoa lava o a'u o se tasi o ē ua faia'ina."

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

Na fai mai, "E Nuh! Sau ia ma le filemu ma faamanuiaga mai ia i Matou, mo oe ma tagata uma (tagata talitonu) o loo faatasi ma oe. Ma e iai tagata Matou te avatu i ai le fiafia (i le olaga faalelalolagi), ona oo lea ia i latou La Matou faasalaga tiga."

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

O nisi ia o tala e lē vaaia ua matou faʻaalia atu iā te oe (Muhammad); e te leʻi iloa lava e oe ma e faʻapea foʻi ou tagata aʻo leʻi oo i lenei mea. O lea ia e onosaʻi, auā o le iʻuga (lelei) e mo ē amioatua.

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

Ma i le nuu o 'Ata (Na matou auina atu) lo latou uso, o Huta. Na ia fai atu, "O lo'u nuu e! Ia outou ifo ia Allah, e leai se isi atua mo outou na o Ia. (I lenei taimi atoa) ua na o ni tala fatu lava outou."

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

O loʻu nuʻu e! Ou te lē ole atu ia te outou se taui mo lenei (laʻu valaau). O loʻu taui e na o le Atua lava na foafoaina aʻu. Tou te lē malamalama ea?”

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

Ma (na fai atu Hut), "Lo'u nu'u e! Ia outou ole atu mo le fa'amagaloga mai lo outou Ali'i ona outou salamo lea ia te Ia, e moni o le a Ia fa'ato'ilaloina le timu tele, o le a Ia fa'aopoopoina le malosi i lo outou malosi, ma 'aua ne'i liliu atu e avea ma tagata agasala."

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Ua latou fai mai (le nuu o 'Ad), "O Hut e! E te le'i aumaia se fa'amaoniga manino mo i matou, ma matou te le tu'ua a matou tupua ona o au upu, matou te le talitonu fo'i ia te oe."

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Matou te fai atu lava, o nisi o a matou tupua ua faʻatupuina ai le valea ia te oe.” Na ia (Hud) fai mai, “E moni, ou te molimau atu ia Allah ma ou te molimau atu ua ou saʻoloto mai mea tou te faʻatasi ma Ia.

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

faatasi ma isi, o le mea lea ia faatino ai au pepelo uma ia te au ma aua le toe faatuai.

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

E moni, ou te tuʻuina atu loʻu faʻatuatuaga iā Allah, loʻu Aliʻi ma lou Aliʻi. E leai se meaola e tasi e ola, ae o Ia lava o lē e uuina le puimanava (pule i ai). E moni, o loʻu Aliʻi o loʻo i luga o le ala saʻo (tonu).

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

Afai la tou te liliu ese, ua ou faailoa atu ia te outou lo’u tiute o se aposetolo ia te outou. Ma o lo’u Alii o le a suia outou i se isi nuu, ae tou te le mafaia ona faatiga ia te Ia i sina mea itiiti lava. E moni, o lo’u Alii o le Pule i mea uma lava.”

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

‘Ua oo mai la matou fa‘asalaga, ‘ona matou fa‘aolaina lea o Huta ma i latou na fa‘atuatua fa‘atasi ma ia i lo matou alofa mutimutivale. ‘Ua matou fa‘aolaina fo‘i i latou (i le olaga a sau) mai le fa‘asalaga mamafa.

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

Ma o le (tala lea i) le nuu o 'Ad o ē na faafitia faailoga (mana) a le Atua. Sa latou lē usiusitai i Ana aposetolo ma usiusitai i poloaiga a taitai uma e leai se pule ma lē usiusitai.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

Ma e mulimuli mai pea ia i latou fetuu i lenei lalolagi ma (e faapena foi) i le Aso o le Faamasinoga. Ia manatua, o le nuu o 'Ad sa le talitonu i lo latou Atua. E moni, o le nuu o 'Ad, o le nuu o Hut, o le a fano.

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

ma i le samud (Na matou auina atu) lo latou uso, o Saleh. Na ia fai atu, "O loʻu nuu e! Ia outou ifo ia Allah, e leai se isi atua mo outou na o Ia. Na Ia foafoaina outou mai le eleele (eleele) ma na Ia faamanuiaina outou, o lea ia ole atu ia te Ia mo le faamagaloga, ona salamo lea ia te Ia. E moni, o loʻu Alii e latalata mai (Lona alofa mutimutivale) ma e talia (tatalo a Ana auauna)."

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

Na latou fai mai (le au Samud), "O Saleh e! E moni, a o le'i i ai oe fa'atasi ma i matou, o oe o se tagata sa fa'amoemoeina, aisea ua e fa'asa ai i matou mai le tapua'i i mea na tapua'i i ai o matou tuaa? E moni, ua matou masalosalo ma popole i le mea (lotu) e te ta'ua i matou."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

Na fai atu o ia (Saleh), "O lo'u nu'u e! Fa'amatala mai ia te a'u, afai ua ia te a'u se fa'amaoniga manino mai lo'u Ali'i ma ua Ia foa'i mai ia te a'u le alofa tunoa (valoaga) mai ia te Ia, o ai la e fesoasoani mai ia te a'u mai le (fa'asalaga a) Allah pe afai ou te le usiusita'i ia te Ia? Ona e na'o le fa'ateleina ai lea o a'u mea ua leiloa."

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

O loʻu nuʻu e! O se kamela fafine lenei mai ia Allah, o se vavega mo outou, o lea ia 'ai i le eleele a Allah, 'aua ne'i fa'alavelaveina i so'o se fa'alavelave e mafua ai ona vave o'o mai 'iā te 'outou (fa'asalaga)."

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

Ona latou fasi lea o le kamela, ona fai atu lea o ia (Saleh), "Ia olioli outou uma i o outou fale mo aso e tolu. O se folafolaga lea e le mafai ona faafitia."

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

O lea ina ua oo mai la matou faaiuga, na matou faaolaina ai Saleh ma i latou na talitonu faatasi ma ia i lo matou alofa mutimutivale ma (na matou laveaiina) i latou mai le faamaasiasia i lea aso. E moni, o lou Alii, o Ia e Silisili Ese, e Silisili Ese.

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Ona pa'ū ifo lea o se leo tele i luga o tagata amioletonu, o lea na latou oti ai o taoto i o latou fale.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

E pei lava latou te leʻi nonofo muamua i lea nofoaga. Ia manatua, na faafitia e le nuu o Samud lo latou Atua. Ia manatua, o le a fano le nuu o Samud.

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

‘Ua o‘o mai a matou avefe‘au (agelu) ‘iā Aperaamo ma tala fiafia, ‘ua latou fai mai, “Fa‘amalo.” Na tali atu o ia (Aperahama), “Fa‘amalo (‘iā te oe).” E le‘i pine ae ‘aumai e Aperaamo le aano o povi tunu.

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

O lea ina ua ia iloa atu e le’i pa’i atu o latou lima ia te ia, ona ia (Aperaamo) masalomia lea o i latou, ma ua fefe ia i latou. Ua latou (agelu) fai mai, “Aua tou te fefefe, auā ua auina atu i matou i le nuu o Luta.”

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

Ona tu lea o lana avā ma ataata. Ona matou avatu lea ia te ia le tala fiafia ia Isaako, ona sosoo ai lea ma Iakopo.

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

Sa fai atu o ia (lana ava), "O se vavega moni lava, e mafai ea ona ou fanauina se tamaititi a ua ou matua, ma ua matua tele foʻi laʻu tane? O se vavega moni lava lenei."

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

Sa latou fai atu (agelu), "Aiseā ua outou ofo ai i le fa'atonuga a Allah? (O) le alofa mutimutivale ma fa'amanuiaga a Allah, ua liligi ifo ia te outou, o outou tagata o le Bayt! E moni, o Allah e Sili ona Viia, e Sili ona Alofa."

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

O lea ina ua mou atu le fefe mai ia Aperaamo ma ua oo mai ia te ia le tala fiafia, sa ia fesili mai ia i Matou (agelu) e uiga i le nuu o Lota.

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

Sa agalelei tele Ibrahim, agamalu ma sa fiafia e toe foʻi (i le Atua).

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

‘O Ibrahim e! Tu‘u ia lenei (talanoaga), e moni, ua oo mai le fa‘atonuga a lou Ali‘i, ma o le a taia i latou i le fa‘asalaga e lē mafai ona te‘ena.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

‘Ua o‘o atu a matou avefe‘au (agelu) ‘iā Lut, sa masalosalo o ia ma sa tigā lona fatafata ‘ona o i latou. Sa fai atu o ia (Lut), “O se aso faigata tele lenei.”

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

Ona sau loa lea o lona nu‘u ‘iā te ia. Ma talu mai aso anamua sa latou faia pea lava pea mea leaga. Fai mai Lut, "O lo‘u nu‘u e! O o‘u afafine (o le nu‘u) nei, e sili atu lo latou pa‘ia ‘iā te ‘outou, o lea ‘ia ‘outou matata‘u ‘iā Allah ma ‘aua ne‘i ‘outou fa‘aleagaina lo‘u (igoa) i la‘u malo. E leai ‘ea se tasi ‘iā te ‘outou e atamai?"

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

Sa la tali mai, “E moni, ua e silafia e leai so matou manaʻo (naunau) i ou afafine; ma ua e silafia foʻi le mea matou te (moni) manaʻo ai.”

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

Na ia (Lut) fai mai, "Ana ou maua le malosi (e teena ai oe) pe ana mafai ona ou sulufaʻi i se aiga malolosi (ioe o le a ou faia)."

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

Ua latou fai atu (agelu), "Lut e! O i matou nei o avefeʻau a lou Aliʻi; latou te lē faʻaleagaina oe. O lea ia e alu ese ma lou aiga i le faʻaiʻuga o le pō, ma ia aua neʻi toe tepa i tua se tasi o outou vagana ai lau avā. E mautinoa lava o le a mafatia o ia i le puapuaga ua oo ia i latou. O lo latou itula o le puapuaga o le a oo i le tafa o ata. E le o latalata mai ea le tafa o ata?"

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

O lea ina ua oo mai la matou faamasinoga, na matou fulieseina ai le laueleele o le nuu o Lut, ma na matou faatotō ifo ia i latou maa mai le eleele mu,

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

lea na tuuina atu i ai se faailoga e lou Alii. Ma e le mamao le puapuaga mai le tagata fai mea sese.

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

Ma i (tagata o) Madyan (Na matou auina atu) lo latou uso, o Shuaib. Na ia fai atu, "O lo'u nu'u e! Ia outou ifo ia Allah, e leai se isi atua mo outou na o Ia. 'Aua fo'i ne'i fa'aitiitia le fua ma le fua fa'atautau. E moni, 'ou te va'ai atu 'iā te 'outou o lo'o manuia (manuia). Ma e moni, 'ou te fefe ne'i o'o mai le fa'asalaga 'iā te 'outou i le aso o le fa'aumatiaga (Aso o le Fa'amasinoga).

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

O outou tagata e! Ia outou fa'ataunu'uina ma le tonu a outou fua ma fua fa'atatau, 'aua fo'i ne'i fa'aleagaina tagata i a latou aia tatau ma 'aua fo'i ne'i fa'aleagaina le lalolagi.

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

O le mea e totoe (e tusa ai ma le tulafono) mai ia Allah e sili atu lea mo outou pe afai o outou o ni tagata talitonu. Ou te lē o se leoleo ia te outou.”

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

Sa latou fai atu, "O Shuaib e! O lau lotu ea lea e taʻu atu ai ia te oe e te lafoaia mea na tapuai i ai o matou tuaa pe faasaina i matou e pulea a matou meatotino i le auala matou te mananao ai? E moni, o oe o se tagata agalelei ma atamai."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Na fai atu o ia (Shuaib), "O lo'u nu'u e! Fa'amatala mai ia te a'u pe ua ia te a'u se fa'amaoniga manino mai lo'u Ali'i ma ua foa'iina mai e Ia le manuia ia te a'u (pe tatau ea ona ou solia Ana poloa'iga)? Ou te le'i fa'amoemoe e solia outou i mea ua ou fa'asa atu ia te outou. Ou te fa'amoemoe e fa'aleleia atili pe a mafai pea ona ou faia. Ma o le ta'ita'iga ou te mulimuli ai e mai ia Allah lava. Ou te tu'uina atu lo'u fa'atuatuaga ia te Ia ma ou te toe fo'i atu fo'i ia te Ia."

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

O lo’u nu’u e, ‘aua ne’i avea le feeseesea’iga i le va o a’u (ma outou) ma mea e fa’atupuina ai lo outou agasala, ‘ina ‘ia fa’atigāina ai ‘outou e pei o le mea na oo i le nu’u o Noa, le nu’u o Hut po’o le nu’u o Saleh, a’o le’i mamao ‘ese le nu’u o Lut mai ‘iā te ‘outou.

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

Ma ia e ole atu i lou Ali‘i mo le fa‘amagaloga, ona e salamo lea ‘iā te Ia. E moni, o lo‘u Ali‘i e Silisili ‘E Alofa Mutimutivale, e Silisili ‘E Alofa Mutimutivale.”

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Ua latou fai mai, "Oi Syuaib! Matou te lē malamalama tele i mea o loʻo e fai mai ai, ae o le mea moni matou te vaʻaia oe o le tagata e sili ona vaivai iā i matou. Ana le seanoa lou aiga, semanū ua matou fetogia oe i maa, e ui lava e te lē o se tagata e iai sona aafiaga i la matou liʻo."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

Na tali atu o ia (Shuaib), "O lo'u nu'u e! Pe sili atu ea lo'u aiga i lo outou manatu nai lo Allah, e ui lava ina ua outou tu'uina o Ia i o outou tua (e le amana'iaina)? Ia outou iloa o le silafia o lo'u Ali'i e aofia ai mea tou te faia."

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

"Ma lo'u nu'u e! Ia faia e tusa ma lou malosi, e moni ou te faia fo'i (e pei o a'u). Mulimuli ane o le a outou iloa po'o ai o le a mafatia i le fa'asalaga fa'amaasiasi ma po'o ai o le a pepelo. Ma fa'atali! E moni, o a'u o lo'o fa'atasi ma outou o le o lo'o fa'atali."

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

O lea ina ua oo mai la matou faaiuga, na matou faaolaina ai Shuaib ma i latou na talitonu faatasi ma ia i lo matou alofa mutimutivale. A o tagata amioletonu ua faʻaumatia i le leo o le faititili, ina ia latou oti ai o taoto i o latou fale.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

e peiseai latou te leʻi nonofo lava i lea nofoaga. Ia manatua, o le a fano tagata o Madyan e pei ona fano ai tagata o Samud.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

Ma e moni, ua matou auina atu Mose ma a matou faailoga (mana) ma faamaoniga manino,

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

Ia Farao ma taʻitaʻi o lona nuʻu, a ua latou mulimuli i poloaʻiga a Farao, e ui lava e lē o poloaʻiga saʻo ia a Farao.

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

Sa savali o ia (Farao) i luma o lona nuu i le Aso o le Toetu, ona aveina lea o i latou i seoli. O Seoli o le nofoaga sili ona leaga e ulufale i ai.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

Ma e mulimuli mai ia i latou fetuu iinei (i le lalolagi) ma (e faapena foi) i le Aso o le Toetu. O le (Anathema) o le meaalofa sili ona leaga lea ua tuuina atu.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

O nisi ia o tala o taulaga (ua faʻaumatia) ua matou taʻuina atu ia te oe (Muhammad e). O loʻo i ai pea ni toega o ia mea, ma o loʻo i ai (isi) ua faʻaumatia.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

Ma matou te leʻi faʻasauā iā i latou, ae na latou faʻasauā iā i latou lava, o lea o mea na latou tapuaʻi i ai e ese mai iā Allah e leʻi aogā iā i latou ina ua oo mai le faʻasalaga a lou Aliʻi. Na o le faʻateleina o lo latou faʻaumatiaga.

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

O le faʻasalaga lea a lou Aliʻi pe a faʻatigāina (tagata o) atunuʻu e faia le amioletonu. E moni, o Lana faʻasalaga e matuā tiga, e matuā mamafa.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

E moni, e tatau ona i ai se lesona i lenei mea mo i latou o ē fefefe i le faasalaga o le olaga a sau. O le aso lea e faapotopotoina ai tagata uma (e faasalaina), ma o le aso lea e molimauina (e meaola uma).

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

Matou te lē fa’atuai, se’i vaganā se taimi ua uma ona atofaina.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

A oo mai lea aso, e leai se tasi e tautala vagana ua Ia faatagaina; o lea o le a faanoanoa ai nisi o i latou, a o le a fiafia nisi.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

A o i latou o ē ua pagatia, o lo latou nofoaga o i seoli, o iina latou te mānava ai ma mānava ai ma le ōi,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

latou te nonofo ai pea lava pea se’ia vagana ua finagalo lou Ali’i (e ese mai ai). E moni, o lou Ali’i o le Fa’ataunu’uina o mea ua Ia finagalo i ai.

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

A o i latou o ē fiafia, o lo latou nofoaga lea i le lagi; latou te nonofo ai pea lava pea se’ia oo ina iai le lagi ma le lalolagi, se’i vagana ua finagalo lou Ali’i (i se isi itu); o se meaalofa e le uma.

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

O lea aua ne’i e masalosalo (Muhammad) i mea latou te tapua’i i ai. Latou te tapua’i e pei ona tapua’i ai o latou tuaa. Matou te fa’ataunu’uina lava la matou tauimasui (fa’asaga) ia i latou e aunoa ma le fa’aitiitia o sina mea itiiti.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

Ma e moni, na matou tuʻuina atu le Tusi (Torah) iā Mose, ma na ia finau ai i ai. A na leai se faʻatonuga muamua mai lou Aliʻi, semanū ua faʻataunuʻuina le faʻasalaga i le va o i latou. E moni, o i latou (o ē lē talitonu i Meka) o loʻo masalosalo ma masalosalo i ai (le Qurʻan).

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

Ma e moni, o tagata taʻitoʻatasi (o ē o loʻo fefinauaʻi) o le a tauia atoatoa i latou e lou Aliʻi e tusa ai ma a latou galuega. E moni, e matuā faʻaeteete o Ia i mea latou te faia.

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

O lea ia e tumau ai (Muhammad) (i le ala sao), e pei ona poloaʻiina atu ia te oe ma (faʻapea foʻi) i latou o ē salamo faʻatasi ma oe, ma aua neʻi e sopoʻia tuaoi. E moni, o Ia e silafia mea uma o loʻo e faia.

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

Aua fo'i ne'i tou fa'a'ono'ono i tagata amioletonu o ē e fa'ao'o atu ai 'iā te 'outou le afi o seoli, 'ae leai se isi fesoasoani 'iā te 'outou na'o Allah, 'ina ne'i 'outou maua se fesoasoani.

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

Ma ia faia tatalo i itu uma e lua o le aso (taeao ma le afiafi) ma le amataga o le po. O galuega lelei e soloiesea ai mea sese. O se lapataiga lea mo i latou e manatua pea (Allah).

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

Ia onosai, auā e moni, e lē fa’aumatia e le Atua le taui o ē e fai mea lelei.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

Aiseā la e leai ai se tasi i tagata na muamua atu ia te outou sa i ai le mana e faʻasa ai le (faia) o mea leaga i le lalolagi, sei vagana ai se vaega toaitiiti o i latou na Matou faʻaolaina? Ma o tagata amioletonu e na o le fiafia ma le faʻatauvaʻa e popole i ai. Ma o i latou o tagata agasala.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

E lē fa’aumatia e lou Ali’i atunu’u i se auala lē tonu, pe afai o tagata o lo’o nonofo ai o tagata e faia mea lelei.

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

Ana finagalo lou Ali'i, semanū na te faia tagata ma nu'u e tasi, 'ae 'ese'ese pea lava o latou manatu.

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

vagana ai i latou ua alofa mutimutivale i ai lou Alii. Ma o le mea lena na foafoaina ai i latou e Allah. O le fuaiupu (faaiuga) a lou Alii ua tumau pea, "Ou te faatumuina lava Seoli i jinn ma tagata uma (o e le usiusitai)."

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

Ma tala uma a le au aposetolo, Matou te taʻuina atu ia te oe (Muhammad), ina ia Matou faʻamalosia ai o outou loto i na tala; ma ua tuʻuina atu ai ia te oe le mea moni (uma), fautuaga ma lapataiga mo i latou e talitonu.

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

Ma ia fai atu (Muhammad) ia i latou e lē talitonu, “Ia outou galulue e tusa ai ma o outou tulaga; matou te faia fo‘i,

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

ma fa'atali, e moni o i matou fo'i o nisi o ē fa'atali."

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Ma e iā Allah mea lilo o le lagi ma le lalolagi ma e toe faafoi atu iā te Ia mea uma. O lea ia tapuaʻi iā te Ia ma faʻalagolago iā te Ia. E lē galo foʻi i lou Aliʻi mea e te faia.