Q.S Al-Jinn (اَلْجِنّ) - 28 Numera o Fuaiupu

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

Fai atu (Muhammad), "Ua fa'aalia mai ia te a'u o lo'o fa'alogologo se vaega o jinn i (le faitauga)," ona latou fai mai lea, "Ua matou fa'alogo i se faitauga matagofie (le Qur'an),

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(o lē) taʻitaʻiina i tatou i le ala saʻo, ona tatou talitonu lea iā te ia. Ma o le a tatou lē faʻafesoʻotaʻi lava se mea ma lo tatou Aliʻi,

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

e moni, ua silisili ese le mamalu o lo tatou Aliʻi, e leai sana avā ma e leai foʻi sana fanau.”

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Ma e moni, o tagata valea i totonu ia i matou sa masani ona latou fai atu (upu) e sili atu i le tuaoi o Allah,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

Ma e moni lava na matou manatu e leai se tagata po o se jinn e tautala i se upu pepelo faasaga ia Allah,

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

ma e moni sa i ai nisi tagata i totonu o tagata na ole atu i nisi tagata mo se puipuiga mai jinn, ae na latou (jinn) fa'asesēina atili ai i latou (tagata).

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Ma e moni, o i latou (jinn) e mafaufau e pei o outou (tagata tapuaʻi i atua eseese o Mecca) o ē foʻi e manatu e le toe faʻatūina e Allah se tasi i le ola (i le Aso o le Toetu).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Ma e moni lava ua matou taumafai e iloa (mea lilo o) le lagi, o lea na matou maua ai ua tumu i leoleo malolosi ma aū fanafana,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

ma e moni lava sa mafai e i matou (jinn) ona nonofo i ni nofoaga eseese i le lagi e faalogologo (i tala fou). Ae o lea la, o soʻo se tasi e (taumafai) e faalogologo (faapena) e mautinoa lava o le a maua ni aū fanafana afi o loʻo lamalama (e susunuina ai o ia).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Ma e moni, tatou te lē iloa (le i ai o lenei puipuiga) pe o manaʻo tagata i le lalolagi i le leaga pe o finagalo lo latou Aliʻi i le lelei mo i latou.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Ma e moni, o loo i ai i totonu ia i tatou (jinn) nisi e amiotonu ma nisi e tetee, ma ua tatou mulimuli i ala eseese.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Ma e moni, sa matou masalo (jinn) e le mafai ona matou sosola ese (mai le mana o) Allah i le lalolagi, e le mafai foi ona matou sosola ese (mai ia te Ia).

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Ma e moni, ina ua matou (jinn) faalogo i le taiala (o le Qur'an), sa matou talitonu i ai. O lea la, o lē e talitonu i le Atua, e leai se mea e fefe ai i le leiloa po o le agasala.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Ma o loo i ai i totonu ia i tatou i latou o tagata Musalimi ma i latou e liliuese mai le upumoni. O i latou o tagata Musalimi ua latou filifilia le ala sao.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

A o i latou e liliuese mai le upu moni, e avea i latou ma fafie mo Seoli.”

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Afai fo‘i na latou fa‘aauau pea ona savavali sa‘o i lea ala (lotu Isalama), semanū ua matou foa‘iina atu ‘iā te i latou le vai e lava.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

O le ala lea matou te tofotofoina ai i latou. Ma o lē liliuese mai le lapataʻiga a lona Aliʻi, e mautinoa lava o le a Ia tuʻuina o ia i se faʻasalaga mamafa tele.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Ma e moni, o faletapuai e mo Allah. O lea aua le tapuaʻi i se isi lava mea vagana ai Allah.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Ma e moni, ina ua tulai le auauna a Allah (Muhammad) e tapuai ia te Ia (faia le tatalo), sa latou (jinn) faapotopotoina o ia.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

Fai atu (Muhammad), "E moni, ua na o lo'u Ali'i lava ou te tapua'i i ai, ma ou te lē fa'atasia o Ia ma se isi mea."

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

Fai atu (Muhammad), "E leai so'u malosi e tete'e atu ai i le leaga pe aumaia le lelei ia te outou."

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

Fai atu (Muhammad): “E moni, e leai se mea e mafai ona puipuia a’u mai ia Allah, ma ou te le maua se sulufa’iga vagana ai o Ia.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Ua na o a'u) e momoli atu (se lapata'iga) mai ia Allah ma Lana fe'au. O lē e lē usiusita'i ia Allah ma Lana Avefe'au, e mautinoa lava o le a maua e ia le (fa'asalaga) o Seoli, o le a latou nonofo ai e fa'avavau.

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Ina ia latou iloa ai (le faasalaga) o loo lamatia ai i latou, ona latou iloa ai lea po o ai fesoasoani e vaivai ma toalaiti.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

Fai atu (Muhammad), “Ou te lē iloa pe ua latalata mai le faasalaga o loo faamata’uina ai outou, pe ua atofaina e lo’u Alii se taimi e oo mai ai.”

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

Na te silafia mea e le o vaaia, ae Na te le faaalia i se tasi.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Se’i vagana ai aposetolo ua Ia faamaonia, ona ua Ia auina mai lea o leoleo (agelu) i o latou luma ma tua.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Ina ia silafia e Ia ua momoli moni atu e avefeʻau le feʻau a lo latou Aliʻi, ma (o Lona silafia) e aofia ai mea o iā i latou, ma ua Ia faitauina mea uma taʻitasi.