Q.S Adh-Dhariyat (اَلذَّارِيَات) - 60 Numera o Fuaiupu

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

I le (matagi) e agi ese ai le efuefu,

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

ma ao o loʻo i ai (timu),

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

ma (vaa) e faigofie ona folau,

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

ma (agelu) o ē vaevaeina mataupu,

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

e moni lava, o le mea na folafolaina atu ia te oe e tatau ona moni,

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

ma e moni, o le a oo mai lava le taui.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

I le lagi e iai ona ala,

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

e moni, o loo i ai moni lava outou i se tulaga o ni manatu eseese,

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

ua liliu ese mai ia te ia (le Qur'an ma le Avefeau) o ē ua liliu ese.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

E malaia i latou e tele pepelo,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(o lona uiga) o tagata ua lofia i le le iloa ma le faatamala,

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

Sa latou fesili atu, “O afea le Aso o le Taui?”

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(O le aso o le taui ma sui) o le aso (lea) o le a faasalaina ai i latou i le afi o seoli.

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(Na fai atu ia i latou), "Tofo i lo outou faasalaga. O le faasalaga lenei na outou talosaga muamua e faanatinati."

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

E moni, o i latou o ē amioatua o loo i totonu o faatoaga (parataiso) ma punavai,

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

sa latou aveina mea na foaʻiina atu e le Atua ia i latou. E moni, a o leʻi oo i lena taimi (i le lalolagi) sa avea i latou ma tagata na faia mea lelei;

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

e seasea lava ona latou momoe i le po;

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

ma i le faaiuga o le po sa latou ole atu ai mo le faamagaloga (ia Allah).

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

Ma o loʻo i ai i o latou fanua aia tatau mo ē matitiva e ole atu ma ē matitiva e lē ole atu.

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

Ma o loo i ai i le lalolagi faailoga (o le silisiliese o Allah) mo i latou e talitonu,

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

ma (fa'apea fo'i) i totonu ia te outou lava. O lea la, tou te lē va'ai ea?

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

Ma o loo i ai i le lagi (pogai o) lo outou tausiga ma mea ua folafolaina atu ia te outou.

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

O lea la, i le Ali‘i o le lagi ma le lalolagi, e moni, o le mea na e folafolaina mai e mautinoa lava e taunuu e pei ona e fetalai mai ai.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

Ua oo atu ea le tala ia te oe (Muhammad) e uiga i malo o Ibrahim (agelu) o ē na faamamaluina?

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(Manatua) ina ua latou ulufale atu i lona nofoaga ma faapea atu, “Salaman” (talofa), ona fai atu lea o Aperaamo, “Salamun” (talofa). (O i latou) o tagata na te le iloa.

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

Ona alu faalilolilo lea o ia (Aperaamo) e feiloai ma lona aiga, ona ia aumaia lea o le aano o le tama’i povi ga’o (tunu).

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

ona ia tufa atu lea ia i latou (ae sa latou lē fia 'ai). Fai atu Ibrahim, “Aiseā tou te lē 'ai ai?”

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

O lea na fefe ai o ia (Aperaamo) ia te i latou. Ua latou fai atu, “Aua le fefe,” ona latou avatu lea ia te ia le tala fiafia i le (fanau mai) o se tamaitiiti amioatua (Isaako).

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

Ona sau lea o lana ava ma le alaga (maofa) ma sasa lona lava foliga ma faapea atu, “(O a’u o) se loomatua pa.”

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Ua latou fai atu, "O loʻo faapea ona fetalai mai lou Alii. E moni, o Ia o Lē e Poto, o Lē e silafia mea uma."

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

Na fai atu o ia (Aperaamo), "O le ā la outou galuega tāua, outou avefeʻau?"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

Na latou tali mai, "E moni, na auina atu i matou i se nuu agasala (le nuu o Lut),

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

ina ia matou taia i latou i maa o le eleele (maaa),

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

ua faailogaina mai lou Alii e (faaumatia) i latou e solia le tapula'a."

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

Ona Matou aumaia lea o ē na talitonu o ē sa i ai i lea nofoaga (le laueleele o le nuu o Lut).

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

O lea na Matou le maua ai se mea i ai (le laueleele) vagana ai le fale o tagata Musalimi (Lut).

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

Ma sa matou tuʻuina i ai (lena laueleele) se faʻailoga mo i latou o ē matataʻu i se faʻasalaga tiga.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

Ma ia Mose (sa i ai faailoga o le mana o Allah) ina ua Matou auina atu o ia ia Farao ma vavega moni.

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

A ua liliu ese o ia (Farao) ma lana autau ma faapea atu, "O ia o se taulaitu po o se vale."

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

O lea na matou fa‘atigāina ai o ia ma lana ‘autau, ona matou lafo lea o i latou i le sami, ma ua matuā māsiasi i latou.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

Ma (fa’apea fo’i) i le (tala i tagata o) ‘Ad, ina ua matou auina atu ia i latou se matagi fa’aumatia,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

E lē tu’ua e le matagi se mea e pa’i i ai, ae na te faia e pei o le efuefu.

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

Ma i le tala i le nuu o Samud, ina ua fai atu ia i latou, “Ia outou fiafia seia oo i le taimi atofaina.”

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

Ona latou amio fa’amaualuga lea e tete’e i le poloa’iga a lo latou Ali’i, o lea na taia ai i latou e le uila a’o latou va’ava’ai atu i ai.

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

O lea la ua lē mafai ai ona latou tutu i luga ma ua lē maua foʻi se fesoasoani,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

ma a’o le’i oo i lea taimi (Na matou fa’aumatia) le nu’u o Noa. E moni, o i latou o ni tagata amioleaga.

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

Ma le lagi na matou fausia i lo matou mana, ma na matou faʻalauteleina moni lava.

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

Ma Matou te fofola le lalolagi; ona avea ai lea o i Matou ma ē sili ua fofola.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

Ma ua matou foafoaina mea uma i paga ina ia outou manatua ai (le silisiliese o Allah).

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

O lea ia outou toe foʻi faavave atu iā Allah. E moni, o aʻu o se lapataʻi manino mai iā Allah mo outou.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Aua fo‘i tou te faia ni atua ‘ese e ese mai ia Allah. E moni, o a‘u o se lapata‘iga manino mai ia Allah mo ‘outou.

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

O lea la, soo se taimi lava e sau ai se Avefeau i ē na muamua atu ia i latou, latou te (ona tagata) fai mai, "O ia o se faataulaitu po o se tagata valea."

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

Pe latou te fefautuaʻi ea i mea latou te fai atu? O le mea moni, o i latou o ni tagata e sopo atu i tuaoi.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

O lea ia e fulitua iā i latou, ona e lē toe ta’usalaina ai lea.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

Ma ia faaauau pea ona avatu lapataiga, auā e moni lava e aogā lapataiga mo ē talitonu.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

Ou te leʻi foafoaina le jinn ma tagata seʻi vaganā ua latou tapuaʻi mai ia te aʻu.

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

Ou te lē manaʻo i se mea e tausi ai i latou ma ou te lē manaʻo foʻi latou te fafaga Aʻu.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

E moni lava o Allah, o Ia o Lē Foai mai le mea e tausi ai, o Ia o Lē e iai le Mana ma e Matua Malosi Lava.

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

O lea la, e moni, mo ē ua faia mea sese e iai se vaega (o le faasalaga) e pei o le vaega a a latou uo (muamua); O lea aua ne’i latou ole mai ia te a’u e faanatinati.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

Oi talofa iā i latou e lē talitonu i le aso na folafolaina iā i latou (le Aso o le Fa’amasinoga).