هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
Nag-aantay ba sila maliban na dumating si Allah sa kanila sa lilim ng mga ulap kasama ng mga anghel, at natapos na ang usapin? At sa kay Allah ibinabalik ang lahat ng bagay.
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
Sa araw na papalitan ang lupa ng ibang lupa, at gayon din ang mga langit, at sila ay lalabas sa harap ni Allah, ang Nag-iisa, ang Mananakop.
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ
wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).
Ang yaman at mga anak ay palamuti ng buhay sa mundong ito; samantalang ang matagal na mabuting gawa ay mas mabuti sa gantimpala sa harap ng iyong Panginoon at mas mabuti sa pag-asa.
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ
wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).
At tinatanong ka nila (Muhammad) tungkol sa mga bundok, kaya sabihin mo, "Ang aking Panginoon ay lipulin sila (sa Araw ng Muling Pagkabuhay) nang lubusan,
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ
fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).
pagkatapos ay gagawin Niya silang patag,
لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ
lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).
(kaya) hindi ka na makakakita roon ng anumang mababa o mataas na lugar."
يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ
yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).
Sa araw na Aming tiklupin ang langit gaya ng pagtitiklup ng mga pahina ng aklat. Kung paano Namin sinimulan ang unang paglikha, gayon din Namin ito uulitin. Ito ay pangako sa Amin; tunay na Kami ay gumagawa niyon.
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
At sa Araw na mabubukas ang langit na may ulap at ibinaba ang mga anghel nang pababa,
وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ
wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).
At (alalahanin) sa araw (na) hinipan ang trumpeta, ang nasa kalangitan at ang nasa kalupaan ay magugulat, maliban sa sinumang naisin ni Allah. At silang lahat ay lumapit sa Kanya na may pagpapakumbaba.
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
At puputok ang trumpeta, kaya mahimatay ang sinumang nasa mga langit at sinumang nasa lupa maliban sa sinumang nais ni Allah. Pagkatapos ay puputok ito nang pangalawang beses, kaya bigla silang tumatayo at tumitingin.
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ
fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).
Kaya maghintay ka sa araw na ang langit ay magdadala ng malinaw na kabut (usok),
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
Tunay na Kami ang nagbibigay-buhay at nagpapamatay, at sa Amin ang pagbabalik.
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۖ
kullu man ‘alaihā fān(in).
Lahat ng nasa lupa ay lilipas,
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
Kaya kapag nabiyak ang langit at naging rosas na parang langis,
اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ
iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).
Kapag nangyari ang Kaganapang Mangyayari (Hari Kiamat),
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).
(ito ay) nagpapababa (sa isang grupo) at nagpapataas (sa iba).
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
Kapag ang lupa ay inalog nang lubhang malakas,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
at ang mga bundok ay winasak nang lubos na wasak,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
kaya naging alikabok na nagkakalat ito,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
at iniangat ang lupa at ang mga bundok, saka sila ay binagsak nang isang bagsak,
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
at nabiyak ang langit, dahil sa araw na iyon ay mahina na ito.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
Sa araw na ang langit ay magiging parang natunaw na tanso,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
at ang mga bundok ay magiging parang kulay na balahibo na nagkakalat,
يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا
yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).
Sa araw na ang lupa at mga bundok ay magyanig, at magiging buhangin ang mga bundok.
ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا
as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).
Na kung saan ang langit ay mapupunit. Ang pangako Niya ay natutupad.
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ
fa iżā bariqal-baṣar(u).
Kaya kapag ang mata ay nangingislap (sa takot),
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
saka pinagsama ang araw at buwan,
فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ
fa iżan-nujūmu ṭumisat.
Kaya kapag ang mga bituin ay pinatay (nahapus),
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
at kapag ang langit ay nabiyak,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
at kapag ang mga bundok ay ginawang alabok,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
at bubuksan ang langit, kaya magiging mga pinto ito,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
at aalisin ang mga bundok, kaya magiging fatamorgana ito.
اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ
iżasy-syamsu kuwwirat.
Kapag ang araw ay iginulong at nawala ang liwanag nito,
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
at kapag ang mga bituin ay nahulog at nagkawatak-watak,
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
at kapag ang mga bundok ay giniba at naging alikabok,
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ
wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.
at kapag ang mga unta na buntis ay iniwan nang walang pakialam,
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ
wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.
at kapag ang mga hayop na mabangis ay pinagsama-sama,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
at kapag ang mga dagat ay pinainit at naging apoy,
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ
wa iżan-nufūsu zuwwijat.
at kapag ang mga kaluluwa ay ipinagkakapares (kaluluwa sa katawan),
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ
wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.
at kapag ang batang babae na inilibing nang buhay ay tinanong,
بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ
bi'ayyi żambin qutilat.
dahil sa anong kasalanan siya pinatay?
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ
wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.
at kapag ang mga talaan (ng amal) ay inilatag at binuksan,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
at kapag ang langit ay inalis at tinanggal,
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ
wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.
at kapag ang Jahim (neraka) ay sinindihan nang malakas,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ
iżas-samā'unfaṭarat.
Kapag ang langit ay naghiwalay at nabiyak,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
at kapag ang mga bituin ay nagkawatak-watak at nahulog,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
at kapag ang mga dagat ay pinasabog at lumuha,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ
iżas-samā'unsyaqqat.
Kapag ang langit ay naghiwalay at nabiyak,
وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ
wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.
at sumunod ito sa utos ng kanyang Panginoon, at nararapat na sumunod,
وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ
wa iẓal-arḍu muddat.
at kapag ang lupa ay inilatag at pinahaba,
وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ
wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.
at sumunod ito sa utos ng kanyang Panginoon, at nararapat na sumunod.
يَوْمَ يَكُوْنُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوْثِۙ
yauma yakūnun-nāsu kal-farāsyil-mabṡūṡ(i).
Sa araw na iyon, ang mga tao ay parang mga gamugamo na lumilipad-lipad,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوْشِۗ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihnil-manfūsy(i).
at ang mga bundok ay parang balahibo na hinahambog-hambog.