عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ
‘abasa wa tawallā.
Aurpegi garratza zuen (Muhammadek) eta alde egin zuen,
اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ
an jā'ahul-a‘mā.
itsu bat etorri baitzitzaion (Abdullah bin Ummi Maktum).
وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ
wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.
Eta badakizu (Muhammad) agian bere burua (bekatutik) garbitu nahi duela,
اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ
au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.
edo onuragarria izango zaion irakaspena jaso (nahi al du)?
اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ
ammā manistagnā.
Nahikoak direla uste dutenei dagokienez (Quraysh-eko dignatarioak),
فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ
fa anta lahū taṣaddā.
orduan (Mahoma) arreta jarriko diozu,
وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ
wa mā ‘alaika allā yazzakkā.
nahiz eta ez duzun errurik izan berak bere burua garbitzen ez badu (sinetsi).
وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ
wa ammā man jā'aka yas‘ā.
Eta presaka (irakaskuntza jasotzera) zuengana datozenei dagokienez,
فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ
fa anta ‘anhu talahhā.
zuk (Mahoma) ez zenuen kontuan hartu ere egin.