اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ
an jā'ahul-a‘mā.
Çünkü ona bir kör (Abdullah bin Ümmi Mektum) geldi.
وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ
wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.
Nereden biliyorsun (Muhammed), belki o kendini arındırmak istiyordu,
اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ
au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.
Ya da öğüt almak istiyordu ki bu ona fayda sağlayacaktı?
اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ
ammā manistagnā.
Kendisini her şeye yeterli gören (Kureyş’in ileri gelenleri) kimseye gelince,
وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ
wa mā ‘alaika allā yazzakkā.
Hâlbuki onun arınmaması (iman etmemesi) senin üzerine bir suç değil.
وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ
wa ammā man jā'aka yas‘ā.
Ama sana koşarak gelen kimseye,
فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ
fa anta ‘anhu talahhā.
Sen (Muhammed) ona aldırış etmedin.