عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ
‘abasa wa tawallā.
Ул (Мөхәммәд пәйгамбәрнең) йөзе ачы иде һәм борылып китте,
اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ
an jā'ahul-a‘mā.
чөнки аның янына сукыр кеше килгән иде (Абдуллаһ бин Өмми Мәктүм).
وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ
wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.
(Мөхәммәд пәйгамбәр) беләсеңме, бәлки ул (гөнаһтан) пакьләнергә телидер?
اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ
au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.
яки ул үзенә файда китерәчәк күрсәтмәләр алырга телиме?
اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ
ammā manistagnā.
Ә үзләрен җитәрлек дип санаучыларга (Корәеш түрәләренә) килгәндә,
فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ
fa anta lahū taṣaddā.
аннары син (Мөхәммәд пәйгамбәр) аңа игътибар ит,
وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ
wa mā ‘alaika allā yazzakkā.
Әгәр ул үзен пакьләмәсә, сезнең өчен гаеб юк.
وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ
wa ammā man jā'aka yas‘ā.
Ә инде (гыйлем алырга) ашыгып килгән кешеләргә килгәндә,
فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ
fa anta ‘anhu talahhā.
син (Мөхәммәд пәйгамбәр) хәтта аны игътибарсыз калдырасың да.