Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Ayatitteh Ixxima

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

قسم د ضحى په وخت (کله چې لمر لږ څه راخېژي)

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

او د شپې لخوا کله چې ارامه وي،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

ستا رب ته نه يې پريښی او نه يې ستا څخه کرکه کوي (اې محمده!)

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

او په حقیقت کې، وروستی ستاسو لپاره د لومړي په پرتله غوره دی.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

او په یقین سره، یوه ورځ به ستا رب خامخا پر تا خپل فضل درکړي، نو ته به راضي شې.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

ایا هغه ته یتیم ونه موندلې، بیا یې ستا ساتنه وکړه؟

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

او ته یې ګډوډ وموندلې، نو هغه درته لارښوونه وکړه

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

او ته یې محتاج وموند، بیا یې درته غنيتوب درکړ.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

نو، له یتیمانو سره ظلم مه کوئ.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

او سوالګر مه ملامتوه.

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

او ته باید د خپل رب نعمتونه (په شکر سره) بیان کړې.