Q.S Ta-Ha (طه) - 135 Ayatitteh Ixxima

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

تها

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

موږ دا قرآن پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) د دې لپاره نه دی نازل کړی چې ته په تکلیف کې شې؛

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

مګر د هغو کسانو لپاره د خبرداري په توګه چې (له الله څخه) وېرېږي،

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

د هغه (الله) څخه نازل شوی چې ځمکه او لوړ اسمانونه یې پیدا کړي دي،

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(یعنې) ډېر مهربان، چې د عرش څخه پورته دی.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

هغه څه چې په اسمانونو کې دي، هغه څه چې په ځمکه کې دي، هغه څه چې د دوی ترمنځ دي، او هغه څه چې د ځمکې لاندې دي، ټول د هغه دي.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

او که ته په لوړ غږ خبرې کوې، نو بېشکه هغه په راز او هغه څه چې ډېر پټ دي پوهیږي.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(هغه) الله دی، له هغه پرته بل معبود نشته، هغه چې غوره نومونه لري.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

او ایا د موسی کیسه تا ته رسیدلې ده؟

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

کله چې هغه (موسی علیه السلام) اور ولید، نو خپلې کورنۍ ته یې وویل: "دلته پاتې شئ، زه اور وینم، هیله ده چې زه تاسو ته یو کوچنی اور راوړم یا به د اور په ځای کې لارښوونه ترلاسه کړم."

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

نو کله چې هغه (د اور ځای ته) ورغی، نو ورته غږ وشو، "اې موسی!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

په حقیقت کې، زه ستا خدای یم، نو خپل دوه لعنتونه پریږده. ځکه چې ته په ریښتیا سره په مقدس دره، طوی کې یې.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

او ما ته غوره کړی یې، نو هغه څه واوره چې (تاته) وحې کیږي.

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

په حقیقت کې زه الله یم، زما پرته بل معبود نشته، نو زما عبادت وکړه او زما د یاد لپاره لمونځ وکړه.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

په حقیقت کې قیامت راتلونکی دی، زه به یې پټ وساتم ترڅو هر چا ته د هغه د لاسته راوړنو سره سم بدله ورکړل شي.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

نو هغه خلک چې په هغه ایمان نه لري او هغه خلک چې د خپلو خواهشاتو پیروي کوي، له قیامت څخه مه ګرځوه، چې تا هلاکوي."

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

"او ستا په ښي لاس کې څه دي، ای موسی؟"

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "دا زما امسا ده، زه پرې آرام کوم، او زه پرې د خپلو وزو لپاره پاڼې غوڅوم، او زما لپاره لا هم ډیرې ګټې شته."

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

الله (ج) وفرمایل: "هغه وغورځوه ای موسی!"

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

بیا (موسی) لکړه وغورځوله، او ناڅاپه هغه په یوه مار بدله شوه چې په چټکۍ سره وګرځېده.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

هغه (الله) وفرمایل: "هغه ونیسئ او مه وېرېږئ، موږ به یې بیرته خپل اصلي حالت ته راولو،"

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

او خپل لاس دې د تخرګ لاندې کېږده، هغه به د یوې بلې معجزې په توګه له کوم عیب پرته سپین (ځلانده) راووځي،

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

ترڅو موږ تا ته خپلې (ځینې) لویې نښې وښیو،

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

فرعون ته لاړ شه، هغه په رښتیا سره له خپلې پولې تېر شوی دی."

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "ای زما ربه، زما سینه پراخه کړه،

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

او زما لپاره کارونه اسانه کړه،

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

او زما له ژبې څخه سختي لرې کړه،

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

ترڅو دوی زما خبرې درک کړي،

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

او ما د خپلې کورنۍ خادم وګرځوه،

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(یعنې) هارون، زما ورور،

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

زما قوت د هغه (په شتون) سره پیاوړی کړه،

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

او هغه زما په چارو کې ملګری کړه،

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

تر څو موږ ستا ډېر تسبيح ووايو،

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

او ستا ډېر يادونه کوم،

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

په حقیقت کې، ته ټول (زموږ حالت) ګورې.

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

الله (ج) وفرمایل: "ستا غوښتنه ومنل شوه، ای موسی!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

او بېشکه موږ (له دې څخه مخکې) په نورو وختونو کې هم پر تاسو احسان کړی دی.

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(یعنې) کله چې موږ ستا مور ته الهام وکړ په الهام سره،

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(یعنې)، هغه (موسی علیه السلام) په یوه صندوق کې کېږده، بیا یې په سیند (نیل) کې وغورځوه، بیا یې سیند (بهیر) ساحل ته یوسه، هغه به زما دښمن (فرعون) او د هغه دښمنان ونیسي. ما تاسو ته هغه مینه درکړې ده چې زما له خوا راځي؛ او د دې لپاره چې تاسو زما تر څارنې لاندې لوی شئ.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(دا هغه وخت دی) کله چې ستا خور روانه شوه، نو هغې (د فرعون کورنۍ ته) وویل: 'زه تاسو ته هغه څوک وښیم چې د هغه پالنه به کوي؟' نو موږ ته ستا مور ته بیرته راستون کړه، ترڅو د هغې زړه خوشحاله شي او هغه غمجن نه شي. او تاسو یو ځل یو څوک وژلی و، بیا موږ تاسو له (لویو) ستونزو څخه وژغورل او موږ تاسو په څو (سختو) ازموینو کې وازمایه؛ بیا تاسو د مدین په خلکو کې څو کاله ژوند وکړ، بیا ته، ای موسی، په ټاکل شوي وخت راغی،

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

او ما ته د ځان لپاره غوره کړی یې (د پیغمبر په توګه).

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

ته او ستا ورور زما نښې (د قدرت) راوړئ، لاړ شئ او دواړه زما په یادولو کې غفلت مه کوئ؛

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

دواړه فرعون ته لاړ شئ، ځکه چې هغه له حده تېری کړی دی.

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

نو له هغه (فرعون) سره په نرمۍ خبرې وکړئ، شاید هغه پوه شي یا ووېرېږي.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

دواړو وويل: "زموږ ربه، موږ وېرېږو چې ډېر ژر به هغه موږ ته سزا راکړي يا به له حده زيات شي."

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

هغه (الله) وفرمایل: "مه اندېښنه کوئ، زه ستاسو دواړو سره یم، اورم او وینم."

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

نو تاسو دواړه هغه (فرعون) ته لاړ شئ او ووایاست، "بېشکه، موږ دواړه ستا د رب رسولان یو، نو بني اسرائیل زموږ سره لاړ شه او هغوی مه ځوروه. په حقیقت کې، موږ ستا د رب له لوري (زموږ د رسالت) دلیل سره ستا خوا ته راغلي یو. او نجات هغو کسانو ته ورکول کیږي چې لارښوونې تعقیبوي."

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

په حقیقت کې، موږ ته وحې شوې ده چې عذاب په هغه چا باندې دی چې (زموږ د راوړل شوي دین تعلیمات) رد کړي او مخ واړوي (پروا یې نه کوي).

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

هغه (فرعون) وویل: "ای موسی! ستاسو دواړو رب څوک دی؟"

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

هغه (موسی علیه السلام) ځواب ورکړ: "زموږ رب هغه (خدای) دی چې هر څه ته یې یو ډول صورت ورکړی او بیا یې لارښوونه کړې ده."

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

هغه (فرعون) وویل: نو د پخوانیو خلکو حالت څه وو؟

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

هغه (موسی علیه السلام) ځواب ورکړ: "د دې علم زما رب سره دی، په یو کتاب (لوح محفوظ) کې، زما رب نه تېروتنه کوي او نه یې هېروي؛"

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

هغه (خدای) چې ځمکه یې ستاسو لپاره د ارام ځای ګرځولې او ستاسو لپاره یې په هغې کې لارې جوړې کړې او له اسمانه یې اوبه (باران) نازلې کړې." بیا موږ د هغې (باران اوبو) په واسطه ډول ډول نباتات را شنه کړل.

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

خپل څاروي وخورئ او وڅرئ، په حقیقت کې، په دې کې د هغو خلکو لپاره (د الله د عظمت) نښې دي چې پوهیږي.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

دا هغه ځمکه ده چې موږ تاسو له هغې څخه پیدا کړي یاست او هغې ته به مو بیرته راګرځوو او له هغې څخه به مو په بل وخت کې راوباسو.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

او په یقین سره، موږ هغه (فرعون) ته خپلې ټولې نښې (د عظمت) وښودلې، خو هغه ترې انکار وکړ او (د حق منلو څخه) یې ډډه وکړه.

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

هغه (فرعون) وويل: "آيا ته موږ ته د دې لپاره راغلې يې چې په خپل جادو سره موږ له خپلې خاورې څخه وباسې، اې موسى؟"

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

نو موږ به خامخا داسې جادو درته راوړو، نو زموږ او ستا ترمنځ د یوې غونډې لپاره یوه موافقه وکړه چې نه به موږ سرغړونه کوو او نه به (او نه) ستا، په یوه خلاص ځای کې."

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "زموږ د ملاقات وخت (له تا سره) د اختر ورځ ده او خلک باید سهار (د ضحى) راټول شي."

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

نو فرعون (له هغه ځایه) لاړ، بیا یې خپله تدبیر جوړ کړ، بیا (په ټاکل شوې ورځ) بیرته راغی.

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

موسىٰ هغوى (جادوګرو) ته وويل: "افسوس! پر الله دروغ مه وايئ، که نه نو هغه به مو په عذاب سره هلاک کړي." او دا د هغو کسانو لپاره څومره لوی تاوان دی چې دروغ جوړوي.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

نو دوی د خپلو چارو په اړه بحث وکړ او خپلې خبرې یې پټې وساتلې.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

جادوګرو وويل: "په رښتيا سره، دا دواړه کسان جادوګران دي چې غواړي د دې دواړو په جادو سره تا (فرعون) له خپل هېواد څخه وباسي، او غواړي ستاسو اصلي دودونه له منځه يوسي."

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

نو خپل ټول چلونه (جادو) راټول کړئ، بیا په قطار کې راشئ، او په ریښتیا سره، بختور هغه څوک دی چې نن ورځ وګټي."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

هغوی وویل: "اې موسی! تا (لومړی) وغورځاوه که موږ لومړی وغورځاوه؟"

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

هغه (موسی) وویل: "مهرباني وکړئ وغورځوئ!" بیا ناڅاپه د دوی رسۍ او امساګانې هغه (موسی) ته داسې ښکاره شوې لکه څنګه چې هغه د دوی د جادو له امله په چټکۍ سره روان وي.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

نو موسی په خپل زړه کې وېره احساس کړه.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

موږ وويل: "مه وېرېږه! په حقيقت کې ته برلاسی يې."

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

او هغه څه چې ستا په ښي لاس کې دي وغورځوه، هغه به خامخا هغه څه تیر کړي چې دوی یې جوړوي. هغه څه چې دوی یې جوړ کړي وو یوازې یو جادو وه. او جادوګر به بریالی نشي، له هر ځای څخه چې راشي.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

بیا جادوګرانو سجده وکړه او ویې ویل: "موږ د هارون او موسی په خدای ایمان راوړی دی."

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

هغه (فرعون) وویل: "ایا تاسو زما له اجازې مخکې په هغه (موسی علیه السلام) ایمان راوړ؟ په حقیقت کې، هغه ستاسو مشر و چې تاسو ته یې جادو ښودلی و. بیا به خامخا ستاسو لاسونه او پښې په بل اړخ پرې کړم، او په یقین سره، زه به تاسو د خرما د ونې په بېخ کې تېر کړم او په یقین سره، تاسو به خامخا پوه شئ چې زموږ څخه د چا لپاره ډیر دردناک او تلپاتې عذاب دی."

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

هغوی (جادوګرو) وویل: "موږ به تاسو ته د هغو څرګندو دلیلونو (معجزو) پر بنسټ چې موږ ته راغلي دي او هغه (الله) چې موږ یې پیدا کړي دي، غوره نه کړو. نو هغه څه پریکړه وکړه چې تاسو یې کول غواړئ. په حقیقت کې، تاسو یوازې په دې نړۍ کې د ژوند په اړه پریکړه کولی شئ."

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

موږ په رښتیا سره په خپل خدای ایمان راوړی دی، نو هغه به زموږ خطاګانې او هغه جادو چې تاسو پر موږ مسلط کړی دی وبخښي. او الله غوره (د هغه اجر) او تلپاتې (د هغه سزا) دی.

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

په حقیقت کې، څوک چې د خپل رب حضور ته د ګناه په حالت کې راشي، نو په حقیقت کې د هغه لپاره دوزخ دی. هغه په هغه کې نه مړ شو (د عذاب احساس یې وکړ) او نه ژوندی شو (چې توبه یې ونه کړه).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

خو څوک چې د ايمان په حالت کې هغه ته راشي او ښه عملونه يې کړي وي، نو همدغه کسان لوړ مقام لري.

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(یعنې) د عدن جنتونه چې لاندې به یې ویالې بهېږي، دوی به پکې د تل لپاره اوسیږي. دا د هغو کسانو بدله ده چې ځانونه پاکوي.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

او په حقیقت کې موږ موسی ته وحی وکړه چې "زما بندګانو (بني اسراییلو) سره د شپې لاړ شه، او د دوی لپاره په سمندر کې وچه لاره جوړه کړه، (ته) د نیول کیدو څخه ویره مه کوه او (د ډوبیدو څخه) اندیښنه مه کوه."

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

بیا فرعون او د هغه لښکر دوی تعقیب کړل، خو د سمندر څپو دوی ونیو او دوی یې ډوب کړل.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

او فرعون خپل قوم ګمراه کړ او لارښوونه یې ونه کړه.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

ای بني اسرائیلو! په حقیقت کې موږ تاسو له دښمنانو وژغورلئ او له تاسو سره مو د غره (سینا) په ښي اړخ کې د لمانځه کولو ژمنه کړې ده او موږ پر تاسو من او صلوة نازلې کړې دي.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

هغه پاکې روزۍ وخورئ چې موږ تاسو ته درکړې دي، او له حد څخه مه تېرېږئ، چې زما غضب پر تاسو راشي، څوک چې زما غضب وویني، نو هغه به هلاک شي.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

او په یقیني توګه، زه هغو کسانو ته بخښنه کوونکی یم چې توبه وباسي، ایمان راوړي او ښه عملونه وکړي او بیا په لاره روان شي.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

"او ولې ته د خپل قوم څخه ګړندی راغی، ای موسی؟"

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "هغوی زما پسې راځي او زه ستا خوا ته په بیړه ځم، ای زما ربه، د دې لپاره چې ته (له ما څخه) راضي شې."

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

هغه (الله) وفرمایل: "بېشکه، موږ ستا له تګ وروسته ستا قوم ازمویلی و، او سامري هغوی ګمراه کړل."

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

بیا موسی علیه السلام په غوسه او غمجن ډول خپل قوم ته راستون شو، هغه (موسی علیه السلام) وویل: "ای زما قومه! ایا ستاسو رب تاسو سره ښه ژمنه نه ده کړې؟ ایا د عهد موده ستاسو لپاره ډیره اوږده ده یا تاسو غواړئ چې د خدای غضب پر تاسو راشي، ولې تاسو زما سره خپله ژمنه مات کړه؟"

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

هغوی وویل: "موږ ستا تړون په خپله خوښه نه دی مات کړی، مګر موږ د (فرعون) د قوم د ګاڼو دروند بار بار وړی و، بیا موږ هغه (اور ته) وغورځول، او په ورته ډول سامري هغه وغورځول،"

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

بیا (د اور له کندې څخه) هغه (سامري) د خوسکی یوه مجسمه راوویسته چې بدن یې وو او غږ یې کاوه، نو هغوی وویل: دا ستاسو خدای او د موسی خدای دی، خو هغه (موسی) هېر کړی دی.

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

نو ایا دوی نه دي لیدلي چې (د خوسکي مجسمه) دوی ته ځواب نشي ورکولی، او د زیان په وړاندې مقاومت نشي کولی یا دوی ته ګټه نه شي رسولی؟

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

او په حقیقت کې، هارون علیه السلام مخکې له دې هغوی ته ویلي وو، "ای زما قومه! تاسو ته یوازې (د خوسکي مجسمې سره) ازموینه ورکړل شوې ده او په حقیقت کې، ستاسو رب (الله) ډېر رحم کوونکی دی، نو زما پیروي وکړئ او زما امرونه ومنئ."

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

هغوی ځواب ورکړ: "موږ به دا (د خوسکي مجسمه) تر هغه وخته پورې ونه پریږدو (او) د دې (د بت) عبادت ته دوام ورکړو تر څو چې موسی علیه السلام بیرته موږ ته راشي."

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "ای هارون! کله چې ته ګورې چې دوی ګمراه شوي دي، نو څه شی تا منع کوي؟"

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

"نو ته زما پیروي نه کوې؟ ایا ته (په قصدي ډول) زما له امرونو څخه سرغړونه کړې ده؟"

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

هغه (هارون) ځواب ورکړ: "ای زما د مور زویه! زما ږیره مه لمسوه او زما سر ته هم مه. زه ډېر وېرېږم چې ته به (ماته) ووایې، 'تا بني اسرائیل سره وېشلي دي او زما پیغام دې نه دی ساتلی.'"

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "ای سامري، څه شی دې ته وهڅول؟"

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

هغه (سامري) ځواب ورکړ: "زه په هغه څه پوهېږم چې دوی نه پوهیږي، نو ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم د قدمونو څخه یوه موټه خاوره واخیسته او (اور ته یې واچوله)، نو زما خواهش ما ته زړه راښکونکی کړ."

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

هغه (موسی علیه السلام) وویل: "لاړ شه! نو په ژوند کې (په دې دنیا کې) ته یوازې دا ویلای شې چې 'ما ته لاس مه ورکوه'. او خامخا به هغه (عذاب) ترلاسه کړې چې ژمنه یې شوې ده (په آخرت کې) چې تاسو به یې له منځه وړلو توان ونلرئ، او خپل هغه معبود ته وګورئ چې تاسو یې لا هم عبادت کوئ. موږ به خامخا هغه وسوځوو، بیا به یې (د هغه ایرې) په سمندر کې وغورځوو."

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

په حقیقت کې، ستاسو معبود یوازې الله دی، له هغه پرته بل معبود نشته. د هغه علم هر څه احاطه کړي دي.

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

په دې ډول موږ تاته د (خلکو) ځینې کیسې بیانوو چې تېرې شوې دي، او په حقیقت کې موږ تاته له خپلې خوا څخه یو خبرداری (قرآن) درکړی دی.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

څوک چې له دې (قرآن) څخه مخ واړوي، نو په یقیني توګه به د قیامت په ورځ دروند بار (ګناه) په غاړه ولري.

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

دوی په همدې حالت کې پاتې کیږي. او د قیامت په ورځ به د ګناهونو بار د دوی لپاره ډیر سخت وي،

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

د قیامت په ورځ به (دوهم ځل) صور وهل کیږي او په هغه ورځ به موږ مجرمین د غم په شین مخونو سره راټولوو،

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

هغوی یو بل ته په پټو سترګو وویل: "تاسو به په (دنیا کې) له لسو (ورځو) څخه زیات پاتې نه شئ."

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

موږ ښه پوهیږو چې دوی به څه ووایی، کله چې تر ټولو صادق کس ووایی، "ته (په نړۍ کې) یوازې یوه ورځ پاتې شوی یې."

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

او دوی له تا څخه د غرونو په اړه پوښتنه کوي (ای محمده)، نو ته ووایه: "زما رب به (د قیامت په ورځ) تر هغه چې امکان ولري دوی په بشپړه توګه له منځه یوسي،"

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

بیا به هغه (پخواني غرونه) په بشپړه توګه هوار کړي،

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(نو) تاسو به نور هلته ټیټ او لوړ ځایونه ونه ګورئ.

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

په هغه ورځ دوی د بلونکي (فرښتې) (غږ) تعقیب کړ پرته له دې چې شا واړوي (رد یې وکړي)؛ او ټول غږونه د رحمن خدای په وړاندې سجده کوي، نو تاسو ټول هغه څه اورئ چې یوازې غوږونه دي.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

په هغه ورځ شفاعت (مرسته) ګټه نه لري، مګر د هغو کسانو څخه چې خدای (ج) ورته اجازه ورکړې وي او د هغه خبرې یې خوښې وي.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

هغه (الله) هغه څه پوهیږي چې د دوی په مخکې دي (کوم چې به پیښ شي) او څه چې د دوی شاته دي (کوم چې دمخه پیښ شوي دي)، پداسې حال کې چې د دوی پوهه د هغه پوهه نشي شاملولی.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

او ټول مخونه د ژوندي او یوازیني (الله) په وړاندې سر ټیټ کړي. دا په حقیقت کې د هغو خلکو لپاره زیان دی چې ظلم کوي.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

او څوک چې ښه عمل وکړي او مؤمن وي، هغه د ظلم څخه نه وېرېږي او نه هم د خپلو حقونو د کمښت څخه وېرېږي.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

او په دې توګه موږ قرآن په عربي ژبه نازل کړی دی، او موږ په هغه کې ځینې ګواښونه په مکرر ډول بیان کړي دي، ترڅو دوی پرهیزګاره شي، یا دا د دوی لپاره یو نصیحت وي.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

نو الله تعالی لوړ او رښتینی پاچا دی. او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) قرآن کریم مخکې له دې چې تاته نازل شي، په تلوار سره مه لوله او وایه چې "ای زما ربه! زما علم زیات کړه."

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

او په یقین سره موږ آدم ته مخکې امر کړی و، خو هغه هېر کړ، او موږ په هغه کې ټینګه اراده ونه موندله.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

او (یاد کړئ) کله چې موږ ملایکو ته وویل: "آدم ته سجده وکړئ!" نو ټولو سجده وکړه پرته له شیطان څخه؛ هغه انکار وکړ.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

بیا موږ آدم ته وویل: "ای آدمه! په حقیقت کې دا (شیطان) ستا او ستا د ښځې دښمن دی، نو مه پرېږده چې هغه تاسو دواړه له جنت څخه وباسي، که نه نو په بدبختۍ کې به اخته شئ."

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

په حقیقت کې، هلته ستاسو لپاره (ضمانت) شته، تاسو به نه وږي کیږئ او نه به بربنډ کیږئ.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

او په رښتیا سره، هلته به تږی نه شې او د لمر تودوخه به تا ونه وهي."

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

بیا شیطان هغه ته وسوسه ورکړه او ویې ویل: "ای آدمه! ایا زه تاته د ابدیت ونې (خلدي) او هغه سلطنت وښیم چې نه ویجاړیږي؟"

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

بیا دواړو له هغې څخه وخوړل، او د دوی شرمګاه دوی ته ښکاره شوه، او دوی د جنت په پاڼو پوښل پیل کړل. آدم د خپل رب نافرماني وکړه او ګمراه شو.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

بیا یې رب هغه غوره کړ، نو د هغه توبه یې قبوله کړه او لارښوونه یې ورته وکړه.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

هغه (الله) وفرمایل: "له جنت څخه یوځای راښکته شئ، ځینې مو د ځینو نورو دښمنان یاست. که زما له لوري تاسو ته لارښوونه راشي، نو (پوه شئ) څوک چې زما لارښوونې تعقیب کړي، هغه به نه ګمراه شي او نه به زیانمن شي."

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

او څوک چې زما له خبرداري څخه مخ واړوي، نو په یقیني توګه به د هغه ژوند تنګ وي، او موږ به یې د قیامت په ورځ ړوند راغونډ کړو."

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

هغه وويل: "ای زما ربه، ولې دې زه ړوند راغونډ کړ، حال دا چې مخکې زه لیدلی شم؟"

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

هغه (الله) وفرمایل: "له دې مخکې زموږ آیتونه تا ته راغلل، او تا هغه له پامه وغورځول، نو نن هم ته له پامه غورځول کیږې."

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

او په دې توګه موږ هغو کسانو ته سزا ورکوو چې سرکشي کوي او د خپل رب په ایتونو ایمان نه راوړي، په حقیقت کې د آخرت عذاب ډیر دروند او تلپاتې دی.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

نو ایا دا د دوی (مشرکانو) لپاره نښه نه ده چې موږ له دوی څخه مخکې څومره (نسلونه) هلاک کړي دي، که څه هم دوی د دوی (خلکو) د استوګنې له ځایونو څخه تېرېدل؟ په حقیقت کې، په دې کې د پوهانو لپاره (د الله د قدرت) نښې دي.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

او که ستا د رب له لوري مخکينۍ پرېکړه نه وای شوې او (د مرګ) نېټه نه وای ټاکل شوې، نو خامخا به (عذاب) پرې راغلی وای.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

نو پر هغه څه صبر وکړه چې دوی یې وايي، او د لمر له راختلو او لوېدو مخکې د خپل رب په ستاینې سره ځان تسبیح کړه؛ او په نیمه شپه او د ورځې په پای کې هم لمونځ وکړه، ترڅو ارام شې.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

او خپلې سترګې هغو نعمتونو ته مه اړوه چې موږ د دوی ځینو ډلو ته ورکړي دي، (د نړۍ د ژوند ګل په توګه)، ترڅو موږ دوی په دې (خوښۍ) سره وازمایو. ستاسو د خدای فضل غوره او تلپاتې دی.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

او خپل کورنۍ ته د لمانځه امر وکړه او په هغو صبر وکړه. موږ له تا څخه رزق نه غواړو، موږ هغه یو چې تاته رزق درکوو. او (په آخرت کې) ښې پایلې د هغو کسانو لپاره دي چې پرهیزګاره دي.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

او هغوی وویل: "ولې هغه موږ ته د خپل رب له لوري نښه (ثبوت) نه راوړ؟" ایا دوی ته هغه (حقیقي) نښې نه دي راغلې لکه څنګه چې په تیرو کتابونو کې ذکر شوي دي؟

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

او که موږ دوی په مخکیني عذاب سره هلاک کړي وای (قرآن نازل شوی و)، نو دوی به ویل: "زموږ ربه، ولې تا موږ ته یو رسول ونه لیږلو، ترڅو موږ ستا د آیتونو پیروي وکړو مخکې لدې چې موږ ذلیل او ذلیل شو؟"

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه، "موږ هر یو انتظار کوو، نو تاسو هم انتظار وکړئ! او یوه ورځ به تاسو ته معلومه شي چې څوک په سمه لاره روان دي او څوک لارښوونه شوې ده."