Q.S At-Takuir (اَلتَّكْوِير) - 29 Ayatitteh Ixxima

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

کله چې لمر تاو شي،

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

او کله چې ستوري راولوېږي،

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

او کله چې غرونه ویجاړ شي،

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

او که امیندواره اوښانې پریښودل شي (نه پاملرنه وشي)،

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

او کله چې وحشي ځناور راټول شي،

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

او کله چې سمندرونه ګرم شي،

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

او کله چې روحونه (له بدن سره) یو ځای شي،

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

او که له هغو کوچنیو نجونو څخه چې ژوندۍ ښخې شوې وې پوښتنه وشي،

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

هغه په کومه ګناه ووژل شو؟

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

او کله چې پاڼې (د خیراتونو ریکارډونه) پراخې پرانیستل شي،

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

او کله چې اسمانونه وچ شي،

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

او کله چې د جهنم دوزخ وسوځول شي،

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۖ

wa iżal-jannatu uzlifat.

او کله چې اسمان نږدې راوستل شي،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ اَحْضَرَتْۗ

‘alimat nafsum mā aḥḍarat.

هر نفس به پوه شي چې څه یې کړي دي.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ

falā uqsimu bil-khunnas(i).

زه د ستورو قسم خورم،

الْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ

al-jawāril-kunnas(i).

گردش او ډوبېدل،

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ

wal-laili iżā ‘as‘as(a).

د شپې لخوا کله چې ناوخته وي،

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā tanaffas(a).

او قسم په سهار چې کله سهار راښکاره شي،

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

په حقیقت کې (قرآن) د (الله) کلام دی چې د عزتمن رسول (جبریل) لخوا راوړل شوی دی،

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ

Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).

څوک چې قدرت لري، د هغه (الله) په نزد چې عرش لري لوړ مقام لري،

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ

muṭā‘in ṡamma amīn(in).

څوک چې هلته (په فرښتو کې) اطاعت او باور کیږي.

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍۚ

wa mā ṣāḥibukum bimajnūn(in).

او ستا ملګری (محمد) لیونی نه دی.

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ

wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).

او په یقین سره، هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) هغه (جبریل علیه السلام) په روښانه افق کې ولید.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ

wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).

او هغه (محمد) داسې څوک نه و چې د غیب په تشریح کولو کې بخل (بې زړه) و.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

او (قرآن) د شیطان لعنتي خبرې نه دي،

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَۗ

fa aina tażhabūn(a).

نو چیرته به ځې؟

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

(قرآن) د ټولو طبیعت لپاره له خبرداري پرته بل څه نه دي،

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ

liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).

(یعنې) د هغه چا لپاره چې له تاسو څخه غواړي چې سمه لاره تعقیب کړي.

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāhu rabbul-‘ālamīn(a).

او تاسو نشئ کولی (په دې لاره لاړ شئ) مګر دا چې د ټولو کایناتو د رب الله اراده وي.