Q.S Ad-Dhaariyat (اَلذَّارِيَات) - 60 Ayatitteh Ixxima

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

قسم په هغه (باد) چې دوړې او دوړې لرې کوي،

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

او وريځې چې (باران) لري،

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

او (کښتۍ) چې په اسانۍ سره حرکت کوي،

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

او هغه (فرښتې) چې چارې وېشي،

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

په رښتیا سره، هغه څه چې له تاسو سره ژمنه شوې وه، باید رښتیا وي،

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

او بېشکه چې د (جزا) ورځ خامخا راتلونکې ده.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

قسم په هغه آسمان چې لارې لري،

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

په حقیقت کې، تاسو په حقیقت کې د مختلفو نظرونو په حالت کې یاست،

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

له هغه (قرآن او رسول) څخه هغه کسان چې مخ اړول شوی دی، مخ اړولی دی.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

لعنت دې وي هغه کسان چې ډېر دروغ وايي،

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(یعنې) هغه خلک چې په ناپوهۍ او غفلت کې ډوب دي،

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

هغوی وپوښتل: "د جزا ورځ کله ده؟"

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(د جزا ورځ) هغه ورځ ده (چې) دوی ته به په دوزخ کې سزا ورکړل شي.

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(دوی ته وویل شول) "خپل عذاب وڅکئ. دا هغه عذاب دی چې تاسو یې مخکې په بیړه غوښتل."

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

په حقیقت کې، هغه کسان چې تقوا لري په باغونو (جنت) او د اوبو چینو کې دي،

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

دوی هغه څه واخیستل چې خدای دوی ته ورکړي وو، په حقیقت کې، دوی له دې څخه مخکې (په نړۍ کې) نیک عمل کوونکي وو.

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

دوی د شپې ډېر لږ خوب کوي؛

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

او د شپې په پای کې یې (له الله څخه) بخښنه وغوښته.

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

او د دوی په شتمنۍ کې د هغو غریبانو لپاره حقونه دي چې سوال کوي او هغه غریبان چې نه غواړي.

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

او په ځمکه کې د هغو کسانو لپاره نښې نښانې دي چې ایمان راوړي،

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

او (هم) ستاسو په ځانونو کې. نو ایا تاسو نه ګورئ؟

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

او په اسمان کې ستاسو د رزق (اسباب) او هغه څه دي چې تاسو سره یې ژمنه شوې ده.

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

نو قسم د اسمانونو او ځمکې په رب، بېشکه هغه څه چې تاسو یې ژمنه کړې وه، خامخا به هغه ډول واقع شي لکه څنګه چې تاسو وویل.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

آیا تاته د ابراهیم علیه السلام د میلمنو کیسه (فرښتې) رسیدلې ده چې تسبیح شوي وو؟

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(یاد کړئ) کله چې دوی د هغه ځای ته ننوتل او ویې ویل: "سلام" (سلام)، ابراهیم وویل: "سلام" (سلام). (دوی) هغه خلک وو چې هغه نه پیژندل.

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

نو هغه (ابراهيم عليه السلام) د خپلې کورنۍ سره د ليدو لپاره په پټه لاړ، بيا يې د غوړ (پخه شوي) غوايي غوښه راوړه،

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

بیا یې هغوی ته ورکړ (خو هغوی نه غوښتل چې وخوري) ابراهیم وویل: "ولې نه خورئ؟"

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

نو هغه (ابراهيم عليه السلام) له هغوی څخه ووېرېد، هغوی وويل: "مه وېرېږه" او هغوی هغه ته د يو صالح ماشوم (اسحاق عليه السلام) د زېږېدو زېری ورکړ.

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

بیا یې ښځه چیغې وهلې (حیرانه شوه) راغله او خپل مخ یې په وهلو سره وویل: "(زه) یوه شنډه بوډۍ ښځه یم."

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

هغوی وویل: "ستاسو رب همداسې وایي، په حقیقت کې هغه حکمت لرونکی او پوه دی."

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

هغه (ابراهيم) وويل: "ای رسولانو، ستاسو مهمه دنده څه ده؟"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

هغوی ځواب ورکړ: "په رښتیا سره، موږ یو ګناهګار قوم (د لوط قوم) ته لیږل شوي یو،"

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

چې موږ هغوی د (سختې خاورې) په تیږو ووهو،

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

ستا د رب له لوري د هغو کسانو لپاره نښه شوې ده چې له حده تېری کوي."

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

بیا موږ هغه کسان چې ایمان یې راوړی وو (د لوط علیه السلام د قوم ځمکه) راوویستل.

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

نو موږ په هغه (ځمکه) کې د مسلمانانو (لوط علیه السلام) له کور پرته بل څه ونه موندل.

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

او موږ په هغه (ځمکه) کې د هغو کسانو لپاره یوه نښه پریښوده چې له دردناک عذاب څخه ویره لري.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

او په موسی کې (د الله د قدرت نښې وې) کله چې موږ هغه فرعون ته د رښتینو معجزو سره ولیږه.

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

خو هغه (فرعون) او د هغه لښکر مخ واړاوه او ويې ويل: "هغه جادوګر دی یا لیونی."

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

نو موږ هغه او د هغه لښکر په عذاب کړل، بیا مو دوی په ذلیل حالت کې سمندر ته وغورځول.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

او (همدارنګه) د عاد قوم په کیسه کې، کله چې موږ پر هغوی باندې یو ویجاړونکی باد ولیږه،

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(باد) هغه څه نه پریږدي چې پرې لګیږي، بلکې د دوړو په څیر یې جوړوي.

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

او د ثمود د قوم په کیسه کې، کله چې هغوی ته وویل شول: "تر ټاکلي وخت پورې ګټه پورته کړئ."

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

بیا دوی د خپل رب د امر څخه سرکشي وکړه، نو دوی ته برېښنا راغله او دوی یې کتل.

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

نو دوی نشوای کولی چې پورته شي او مرسته هم ترلاسه نه کړه،

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

او له دې څخه مخکې (موږ د نوح قوم هلاک کړ)، په حقیقت کې دوی ظالمان دي.

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

او اسمانونه موږ په خپل قدرت سره جوړ کړل، او په ریښتیا سره مو هغه پراخ کړل.

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

او موږ ځمکه وغوړوله؛ نو (موږ) غوره وغوړول شوي یو.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

او موږ هر څه جوړې جوړې پیدا کړي دي ترڅو تاسو (د الله عظمت) یاد کړئ.

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

نو ژر تر ژره د الله (ج) لوري ته ورشئ، په حقیقت کې زه ستاسو لپاره د الله (ج) له لوري یو څرګند خبردارونکی یم.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

او له الله پرته نور معبودان مه جوړوئ، په حقیقت کې زه ستاسو لپاره د الله له لوري یو څرګند خبرداری یم.

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

په دې توګه، کله چې به کوم پیغمبر د دوی څخه مخکې خلکو ته راغی، نو دوی (د هغه قوم) به ویل: "دا جادوګر دی یا لیونی دی."

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

ایا دوی یو بل ته د خپلو خبرو په اړه نصیحت کوي؟ په حقیقت کې دوی داسې خلک دي چې له حده تیریږي.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

نو له هغوی څخه مخ واړوه، او ته به د ملامتۍ وړ نه یې.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

او خبرداري ورکوئ، ځکه چې په حقیقت کې خبرداري د مؤمنانو لپاره ګټور دي.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

ما پيريان او انسانان يوازې د دې لپاره نه دي پيدا کړي چې زما عبادت وکړي.

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

زه له دوی څخه هیڅ روزي نه غواړم او نه غواړم چې دوی ماته خواړه راکړي.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

په رښتیا هم الله تعالی رزق ورکوونکی دی چې ډېر ځواکمن او ډېر ځواکمن دی.

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

نو بېشکه د ظالمانو لپاره د دوی د ملګرو د (مخکې) برخې په څېر (د سزا) برخه ده، نو دوی دې له ما څخه د هغه د ژر کولو غوښتنه نه کوي.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

نو د هغو کسانو لپاره تباهي ده چې د هغې ورځې (قیامت) په اړه کافران شوي دي چې ورسره ژمنه شوې ده.