Q.S An-Najm (اَلنَّجْم) - 62 Ayatitteh Ixxima

وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰىۙ

wan-najmi iżā hawā.

په ستورو قسم کله چې ډوب شي،

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ

mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.

ستاسو ملګری (محمد صلی الله علیه وسلم) نه ګمراه دی او نه هم (هم) غلط دی.

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى

wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.

او هغه (قرآن) د خپلو غوښتنو سره سم نه وايي.

اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ

in huwa illā waḥyuy yūḥā.

بل څه نه دي مګر (قرآن) یوه وحی ده چې (هغه ته) نازله شوې ده،

عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ

‘allamahū syadīdul-quwā.

کوم چې هغه ته د ډېر ځواکمن (جبریل) لخوا ښوول شوی و،

ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ

Żū mirrah(tin), fastawā.

هغه چې صبر لري؛ بیا (جبریل علیه السلام) په خپل اصلي شکل (یو ښه او قوي شکل) کې راڅرګند شو.

وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ

wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.

پداسې حال کې چې هغه په لوړ افق کې دی.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ

Ṡumma danā fa tadallā.

بیا هغه (محمد صلی الله علیه وسلم ته) نږدې شو، بیا نږدې شو،

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ

fa kāna qāba qausaini au adnā.

نو دا واټن (شاوخوا) دوه کمانونه یا نږدې (بیا) وي.

فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ

fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.

بیا یې خپل بنده (محمد) ته هغه څه ورسول چې الله تعالی نازل کړي وو.

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى

mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.

د هغه زړه هغه څه رد نه کړل چې هغه لیدلي وو.

اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى

afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.

نو ایا تاسو (د مکې مشرکین) غواړئ چې له هغه سره د هغه څه په اړه شخړه وکړئ چې هغه لیدلي دي؟

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ

wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.

او په حقیقت کې، هغه (محمد) دا په بل وخت کې (په خپل اصلي بڼه کې) لیدلی و،

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى

‘inda sidratil-muntahā.

(یعنې) په سدرة المنتهیٰ کې،

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ

‘indahā jannatul-ma'wā.

نږدې د استوګنې جنت دی،

اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ

iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.

(محمد صلی الله علیه وسلم جبریل علیه السلام ولید) کله چې سدراتل کانګې وکړې او د یو څه له امله چې هغه یې پوښلی و، ډوب شو،

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى

mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.

د هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) لید له هغه څه څخه انحراف نه کړ چې هغه یې لیدلی و او (او نه) له هغه څخه بهر لاړ.

لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى

laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.

په حقیقت کې، هغه د خپل رب ځینې لویې نښې لیدلي دي.

اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى

afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.

نو ایا دا ستاسو (مشرکانو) لپاره سمه ده چې (بتانو) اللطا او العزیٰ په پام کې ونیسئ؟

وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى

wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.

او منات، دریمه (چې) وروسته (د الله لور په توګه) ده.

اَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْاُنْثٰى

alakumuż-żakaru wa lahul-unṡā.

آیا دا (مناسب) ستاسو لپاره چې نارینه یاست او د هغه لپاره چې ښځینه ده؟

تِلْكَ اِذًا قِسْمَةٌ ضِيْزٰى

tilka iżan qismatun ḍīzā.

دا یقینا یو غیر عادلانه ویش دی.

اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ

in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.

دا یوازې هغه نومونه دي چې تاسو او ستاسو پلرونو ایجاد کړي دي، الله د دوی لپاره هیڅ دلیل نه دی نازل کړی. دوی یوازې د ګومان او هغه څه پیروي کوي چې دوی یې غواړي. مګر په حقیقت کې دوی ته د دوی د رب له خوا لارښوونه راغلې ده.

اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰىۖ

am lil-insāni mā tamannā.

یا به انسانان هر هغه څه ترلاسه کړي چې دوی یې هیله لري؟

فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُوْلٰى ࣖ

fa lillāhil-ākhiratu wal-ūlā.

(نه!) نو د آخرت ژوند او د دنیا ژوند ټول د الله دي.

۞ وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِى السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اَنْ يَّأْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْضٰى

wa kam mim malakin fis-samāwāti lā tugnī syafā‘atuhum syai'an illā mim ba‘di ay ya'żanallāhu limay yasyā'u wa yarḍā.

او په اسمان کې څومره ډېر ملائکې دي، د دوی شفاعت (مرسته) هیڅ ګټه نه لري مګر هغه وخت چې الله (ج) د هغه چا لپاره اجازه ورکړي چې وغواړي او خوښ یې شي.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ لَيُسَمُّوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ تَسْمِيَةَ الْاُنْثٰى

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati layusammūnal-malā'ikata tasmiyatal-unṡā.

په حقیقت کې، هغه کسان چې په آخرت باور نه لري، په حقیقت کې دوی د ښځو په نوم پرښتې نوموي.

وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۚ

wa mā lahum bihī min ‘ilm(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓann(a), wa innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n).

او دوی په دې اړه هیڅ معلومات نلري. دوی د ګومانونو تعقیب پرته بل څه نه دي، او په حقیقت کې دا ګومانونه حقیقت ته هیڅ ګټه نه لري.

فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ

fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.

نو هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) پرېږده چې زموږ له خبرداري څخه مخ واړوي او یوازې د دنیا ژوند غواړي.

ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِّنَ الْعِلْمِۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۙ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدٰى

Żālika mablaguhum minal-‘ilm(i), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bimanihtadā.

دا د دوی د پوهې کچه ده. په حقیقت کې، ستا رب، هغه ښه پوهیږي چې څوک د هغه له لارې څخه ګمراه کیږي او هغه دا هم پوهیږي چې څوک په سمه لار روان دي.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

او هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، ټول د الله دي. (په دې توګه) هغه به هغو کسانو ته چې بد کار کوي د دوی د کړنو سره سم بدله ورکړي او هغه کسانو ته چې ښه کار کوي غوره اجر (جنت) ورکړي.

اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ

allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.

(یعنې) هغه کسان چې له لویو ګناهونو او بې حیایۍ څخه ډډه کوي، پرته له کوچنیو ګناهونو څخه. په حقیقت کې، ستاسو رب په بخښنه کې پراخ دی. هغه تاسو له هغې ورځې څخه پیژني چې هغه تاسو له خاورې څخه پیدا کړي یاست، او له هغه وخت څخه چې تاسو د خپلو میندو په خیټو کې جنین وئ. نو تاسو ځانونه پاک مه ګڼئ. هغه پرهیزګاران پیژني.

اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ

afa ra'aital-lażī tawallā.

نو ایا ته هغه خلک نه ګورې چې (له قرآن څخه) مخ اړوي؟

وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى

wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.

او لږ څه (د هغه څه څخه چې ژمنه شوې وه) ورکوي او پاتې نور یې نه ورکوي.

اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى

a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.

ایا هغه د غیب علم لري چې هغه یې وویني؟

اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى

am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.

یا هغه ته خبر نه دی ورکړل شوی چې د موسی علیه السلام په پاڼو کې څه دي؟

وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ

wa ibrāhīmal-lażī waffā.

او د ابراهیم (ع) هغه پاڼې چې تل ژمنې پوره کوي؟

اَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۙ

allā taziru wāziratuw wizra ukhrā.

(یعنې) چې ګناهګار به د نورو ګناهونه نه زغمي،

وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ

wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.

او دا سړی یوازې هغه څه ترلاسه کوي چې هغه یې کار کړی وي،

وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ

wa anna sa‘yahū saufa yurā.

او خامخا به د هغه هڅې (هغه ته) وښودل شي،

ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ

Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.

بیا به هغه ته د تر ټولو غوره ځواب سره انعام ورکړل شي،

وَاَنَّ اِلٰى رَبِّكَ الْمُنْتَهٰىۙ

wa anna ilā rabbikal-muntahā.

او بېشکه چې ستا رب ته (د هر څه) پای دی

وَاَنَّهٗ هُوَ اَضْحَكَ وَاَبْكٰى

wa annahū huwa aḍḥaka wa abkā.

او په حقیقت کې هغه دی چې خلک خندوي او ژړوي،

وَاَنَّهٗ هُوَ اَمَاتَ وَاَحْيَاۙ

wa annahū huwa amāta wa aḥyā.

او په یقیني توګه هغه دی چې مرګ او ژوند ورکوي،

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ

wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

او په حقیقت کې هغه ذات دی چې نر او ښځه یې پیدا کړل،

مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ

min nuṭfatin iżā tumnā.

له منی څخه، کله چې خارج شي،

وَاَنَّ عَلَيْهِ النَّشْاَةَ الْاُخْرٰىۙ

wa anna ‘alaihin nasy'atal-ukhrā.

او په حقیقت کې هغه دی چې بل مخلوق (له مرګ وروسته بیا ژوندي کیدل) ټاکي،

وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰى وَاَقْنٰىۙ

wa annahū huwa agnā wa aqnā.

او په حقیقت کې هغه هغه څوک دی چې شتمني او غنيتوب ورکوي.

وَاَنَّهٗ هُوَ رَبُّ الشِّعْرٰىۙ

wa annahū huwa rabbusy-syi‘rā.

او په حقیقت کې هغه د شعیره د ستورو رب دی

وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ

wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.

او په حقیقت کې هغه وو چې د ډېر پخوا زمانې خلک یې هلاک کړل،

وَثَمُوْدَا۟ فَمَآ اَبْقٰىۙ

wa ṡamūda famā abqā.

او د ثمود قوم، یو هم ژوندی نه پرېښود،

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

او (همدارنګه) د نوح قوم له هغه څخه مخکې، په حقیقت کې دوی تر ټولو ظالم او تر ټولو سرکش خلک دي.

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ

wal-mu'tafikata ahwā.

او د بادونو طوفان (د لوط علیه السلام د قوم ځمکه) ویجاړه کړه،

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ

fa gasysyāhā mā gasysyā.

بیا یې ځمکه (د سزا په توګه) په (کثافاتو) پوښلې چې پرې راپرېوتې وه.

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰى

fa bi'ayyi ālā'i rabbika tatamārā.

نو ته اوس هم د خپل رب په کومو نعمتونو کې شک لرې؟

هٰذَا نَذِيْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰى

hāżā nażīrum minan-nużuril-ūlā.

دا (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغو خبردارونکو له ډلې څخه دی چې له مخکې راغلي دي.

اَزِفَتِ الْاٰزِفَةُ ۚ

azifatil-āzifah(tu).

د قیامت ورځ (قیامت) نږدې شوې ده.

لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ كَاشِفَةٌ ۗ

laisa lahā min dūnillāhi kāsyifah(tun).

د الله تعالی پرته بل څوک به د دې ورځې د واقع کېدو خبر نشي ورکولی.

اَفَمِنْ هٰذَا الْحَدِيْثِ تَعْجَبُوْنَۙ

afamin hāżal-ḥadīṡi ta‘jabūn(a).

نو ایا تاسو د دې خبر څخه حیران یاست؟

وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ

wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).

او ته خاندې او نه ژاړې،

وَاَنْتُمْ سٰمِدُوْنَ

wa antum sāmidūn(a).

پداسې حال کې چې تاسو (دې ته) پام نه کوئ.

فَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوْا ࣖ ۩

fasjudū lillāhi wa‘budū.

نو الله ته سجده وکړه او (د هغه) عبادت وکړه.