Q.S Al-maarij (اَلْمَعَارِج) - 44 Ayatitteh Ixxima

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

یو چا د هغه عذاب په اړه پوښتنه وکړه چې خامخا به پیښ شي،

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

د کافرانو لپاره، چې هیڅوک یې رد نشي کولی،

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(عذاب) د هغه الله له لوري چې د لوړو ځایونو لرونکی دی.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

فرښتې او جبرائیل په هغه ورځ کې چې پنځوس زره کاله مساوي ده، خدای ته مخ په وړاندې لاړل.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

نو صبر وکړه، ته (محمد صلی الله علیه وسلم) په ښه صبر سره.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

دوی (بربادي) تر هغه ځایه (ناممکن) ګڼي.

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

په داسې حال کې چې موږ یې نږدې وینو (دا به خامخا پیښ شي).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(یاد کړئ) هغه ورځ چې اسمان به د ویلې شوي مسو په څیر شي،

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

او غرونه د بڼکو په څیر دي (چې الوتنه کوي)

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

او هیڅ یو نږدې ملګري له خپل ملګري نه پوښتنه وکړه،

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

په داسې حال کې چې دوی یو بل ته ګوري. په هغه ورځ، ګناهګار غواړي چې د خپلو اولادونو سره د عذاب څخه خلاص شي،

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

او د هغه میرمن او ورور،

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

او هغه کورنۍ چې (په نړۍ کې) د هغه ساتنه کوي،

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

او د ځمکې ټول خلک، نو هیله ده چې دا به دوی وژغوري.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

بالکل نه! په حقیقت کې، دوزخ یو بلبلونکی اور دی،

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

کوم چې د سر پوستکی پاکوي.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

څوک هغو کسانو ته غږ کوي چې شا اړوي او (له دین څخه) مخ اړوي؟

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

او هغه څوک چې (ملکیتونه) راټولوي او بیا یې ذخیره کوي.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

په حقیقت کې، انسانان د شکایت کولو لپاره پیدا شوي دي.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

کله چې هغه په ستونزه کې وي، شکایت کوي،

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

او کله چې هغه ښه (شتمني) ترلاسه کړي نو بخل کوي،

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

پرته له هغو کسانو چې لمونځ کوي،

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

هغه کسان چې په خپلو لمونځونو کې په وفادارۍ سره عمل کوي،

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

او هغه کسان چې په شتمنۍ کې یې یوه ټاکلې برخه ځانګړې شوې ده،

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

د هغو (فقیرانو) لپاره چې سوال کوي او هغه چې نه غواړي،

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

او هغه کسان چې د قیامت په ورځ ایمان لري،

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

او هغه کسان چې د خپل رب له عذاب څخه وېرېږي،

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

په حقیقت کې، هیڅوک د خپل رب له عذاب څخه خوندي نه دي،

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

او هغه کسان چې خپل شرم ځایونه ساتي،

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

پرته له خپلو ښځو یا هغو وینځو څخه چې د دوی ښي لاسونه یې مالکان دي، نو دوی ملامت نه دي.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

نو څوک چې له دې هاخوا ګوري (لکه زنا، همجنسبازان او لزبین)، دا هغه خلک دي چې له حده هاخوا ځي.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

او هغه کسان چې خپل واک او ژمنې ساتي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

او هغه کسان چې په خپلو شهادتونو ټینګ ولاړ دي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

او هغه کسان چې د خپلو لمونځونو ساتنه کوي.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

دوی په جنت کې جلال لري.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

نو ولې کافران ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) په وړاندې په منډه راځي؟

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

له ښي او کیڼ اړخ څخه په ډلو کې؟

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

آیا هر یو کافر غواړي چې له نعمتونو ډک جنت ته ننوځي؟

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

ناممکنه ده! په حقیقت کې، موږ دوی له هغه څه څخه پیدا کړي چې دوی یې پوهیږي.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

نو زه په هغه خدای قسم خورم چې د لمر، سپوږمۍ او ستورو د راختلو او لوېدو تنظیموونکی دی، چې موږ یقینا توان لرو،

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

د دوی پر ځای د دوی څخه غوره قوم راولم، او موږ ماتې نه شو خوړلی.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

نو پرېږده چې ډوب شي او (په ګمراهۍ کې) لوبې وکړي تر هغه چې له هغې ورځې سره مخ شي چې ژمنه یې ورته شوې وه.

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(یعنې) په هغه ورځ چې دوی به له خپلو قبرونو څخه په چټکۍ سره راووځي لکه څنګه چې دوی (په نړۍ کې) خپلو بتانو ته په چټکۍ سره روان دي،

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

د دوی سترګې له ذلت ډکې وې. دا هغه ورځ وه چې دوی ته ګواښ شوی و.