Q.S Al-mumtacaana (اَلْمُمْتَحَنَة) - 13 Ayatitteh Ixxima

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! زما دښمنان او خپل دښمنان د دې لپاره وفادار دوستان مه جوړوئ چې تاسو هغوی ته (د محمد خبر) د رحم له امله ورسوئ، که څه هم دوی هغه حق رد کړی دی چې تاسو ته رسیدلی و. دوی رسول او تاسو پخپله له دې امله وشړل چې تاسو په خپل رب الله ایمان راوړی و. که تاسو په ریښتیا سره زما په لاره کې د مبارزې او زما د رضا غوښتلو لپاره بهر ته ځئ (داسې مه کوئ). تاسو هغوی ته (د محمد خبر) په پټه، د رحم له امله وایاست، او زه ښه پوهیږم هغه څه چې تاسو پټوئ او هغه څه چې تاسو ښکاره کوئ. او څوک چې ستاسو څخه دا کار کوي، نو په حقیقت کې هغه له مستقیمې لارې څخه ګمراه شوی دی.

اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ

iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).

که دوی تاسو ونیسي، نو دوی به ستاسو د دښمنانو په څیر عمل وکړي او ستاسو په وړاندې به خپل لاسونه او ژبې وباسي ترڅو تاسو ته زیان ورسوي او دوی به وغواړي چې تاسو کافر شئ.

لَنْ تَنْفَعَكُمْ اَرْحَامُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ ۛيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۛيَفْصِلُ بَيْنَكُمْۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

lan tanfa‘akum arḥāmukum wa lā aulādukum yaumal-qiyāmati yafṣilu bainakum, wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ستاسو خپلوان او ستاسو اولادونه به د قیامت په ورځ تاسو ته هیڅ ګټه ونه رسوي، هغه به تاسو سره جلا کړي. او الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).

په حقیقت کې، ستاسو لپاره په ابراهیم او د هغه په ملګرو کې یوه ښه نمونه وه، کله چې دوی د هغه قوم ته وویل: "بې له شکه، موږ له تاسو څخه او له هغه څه څخه چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ جلا شوي یو، موږ ستاسو (کفر) څخه انکار کوو او زموږ او ستاسو ترمنځ تل دښمني او کینه ده تر هغه چې تاسو په یوازیني الله ایمان راوړئ" پرته له هغه خبرې چې ابراهیم خپل پلار ته کړې وې، "بې له شکه، زه به ستاسو لپاره بخښنه وغواړم، مګر زه ستاسو په وړاندې د الله (عذاب) د مقابلې توان نلرم." (ابراهیم وویل)، "زموږ ربه، موږ یوازې په تاسو توکل کړی او یوازې تاسو ته توبه کوو او یوازې تاسو ته بیرته ځو،"

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-lażīna kafarū wagfir lanā rabbanā, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ای زموږ ربه، موږ د کافرانو د توهین نښه مه ګرځوه. او موږ ته بښنه وکړه، ای زموږ ربه، په حقیقت کې ته ډېر غالب او ډېر حکمت والا یې.

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْهِمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

laqad kāna lakum fīhim uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal-yaumal-ākhir(a), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

په حقیقت کې، په دوی (ابراهيم او د هغه قوم) کې ستاسو لپاره ښې نمونې دي، (یعنې) د هغو کسانو لپاره چې د الله (ج) او د آخرت (د امنیت) هیله لري، او څوک چې مخ واړوي، نو یقینا الله (ج) ډېر غني او ډېر ستایل شوی دی.

۞ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ عَادَيْتُمْ مِّنْهُمْ مَّوَدَّةًۗ وَاللّٰهُ قَدِيْرٌۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

‘asallāhu ay yaj‘ala bainakum wa bainal-lażīna ‘ādaitum minhum mawaddah(tan), wallāhu qadīr(un), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

الله دې ستاسو او د هغو کسانو ترمنځ رحم وکړي چې یو وخت مو ورسره دښمني درلوده. الله تعالی قادر مطلق دی او الله تعالی بخښونکی او رحم کوونکی دی.

لَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ لَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَلَمْ يُخْرِجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْهُمْ وَتُقْسِطُوْٓا اِلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

lā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna lam yuqātilūkum fid-dīni wa lam yukhrijūkum min diyārikum an tabarrūhum wa tuqsiṭū ilaihim, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

الله تعالی تاسو د هغو کسانو سره د نیکۍ او انصاف کولو څخه نه منع کوي چې تاسو سره په دین کې جګړه نه کوي او تاسو له خپل ښار څخه نه باسي، په حقیقت کې الله تعالی هغه کسان خوښوي چې انصاف کوي.

اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

په حقیقت کې، الله تعالی تاسو یوازې هغه کسان له دوستۍ څخه منع کوي چې له تاسو سره په دین کې جګړه کوي او تاسو له خپل ښار څخه باسي او ستاسو په ایستلو کې مرسته کوي. څوک چې له دوی سره دوستي کوي، نو هغوی ظالمان دي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا جَاۤءَكُمُ الْمُؤْمِنٰتُ مُهٰجِرٰتٍ فَامْتَحِنُوْهُنَّۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِهِنَّ فَاِنْ عَلِمْتُمُوْهُنَّ مُؤْمِنٰتٍ فَلَا تَرْجِعُوْهُنَّ اِلَى الْكُفَّارِۗ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّوْنَ لَهُنَّۗ وَاٰتُوْهُمْ مَّآ اَنْفَقُوْاۗ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۗ وَلَا تُمْسِكُوْا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَسْـَٔلُوْا مَآ اَنْفَقْتُمْ وَلْيَسْـَٔلُوْا مَآ اَنْفَقُوْاۗ ذٰلِكُمْ حُكْمُ اللّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَكُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā jā'akumul-mu'minātu muhājirātin famtaḥinūhunn(a), allāhu a‘lamu bi'īmānihinna fa'in ‘alimtumūhunna mu'minātin falā tarji‘ūhunna ilal-kuffār(i), lā hunna ḥillul lahum wa lā hum yaḥillūna lahunn(a), wa ātūhum mā anfaqū, wa lā junāḥa ‘alaikum an tankiḥūhunna iżā ātaitumūhunna ujūrahunn(a), wa lā tumsikū bi‘iṣamil-kawāfiri was'alū mā anfaqū, żālikum ḥukmullāh(i), yaḥkumu bainakum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې مومنې ښځې ستاسو خوا ته هجرت وکړي، نو تاسو باید د هغوی (ایمان) وازمایئ. الله تعالی د هغوی د ایمان په اړه ښه پوهیږي. که تاسو پوهیږئ چې دوی (په ریښتیا سره) ایمان لري، نو هغوی کافرانو (خپلو میړونو) ته مه رالیږی. هغوی د هغو کسانو لپاره حلال ندي چې کافران دي او هغه کسان چې کافران دي د هغوی لپاره حلال ندي. او د هغوی (میړونو) ته هغه مهر ورکړئ چې دوی ورکړی دی. او که تاسو هغوی ته مهر ورکړئ نو ستاسو لپاره د هغوی سره په واده کولو کې هیڅ ګناه نشته. او د کافرو ښځو سره (د واده) په اړیکو کې مه تړلی کیږئ؛ او هغه مهر وغواړئ چې تاسو یې ورکړی دی. او (که چیرې د دوی میړونه کافر پاتې شي) نو دوی باید هغه مهر وغواړي چې دوی یې ورکړی دی (خپلو پخوانیو میرمنو ته چې ایمان یې راوړی دی). دا د الله تعالی قانون دی چې هغه ستاسو په منځ کې وضع کړی دی. او الله تعالی پوه او حکمت والا دی.

وَاِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ اِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَاٰتُوا الَّذِيْنَ ذَهَبَتْ اَزْوَاجُهُمْ مِّثْلَ مَآ اَنْفَقُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa in fātakum syai'um min azwājikum ilal-kuffāri fa‘āqabtum fa'ātul-lażīna żahabat azwājuhum miṡla mā anfaqū, wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

او که چیرې ستاسو له هغو میرمنو څخه چې کافرانو ته تښتیدلي دي، یو څه (د مهر بیرته ورکول) چې تاسو یې نه دي بشپړ کړي، نو تاسو کولی شئ هغوی ته ماتې ورکړئ، نو (له لوټ څخه) هغو خلکو ته ورکړئ چې میرمنې یې تښتیدلي دي هومره مهر چې دوی ورکړی دی. او له هغه الله څخه وویریږئ چې تاسو پرې ایمان لرئ.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

اې پیغمبره! کله چې مومنې ښځې ستا سره بیعت وکړي او په دې بیعت وکړي چې له الله سره به هیڅ شی شریک نه کړي، غلا به نه کوي، زنا به نه کوي، خپل ماشومان به نه وژني، هغه دروغ به نه کوي چې د لاسونو او پښو ترمنځ یې جوړوي او په ښه خبره کې به ستا نافرماني نه کوي، نو د هغوی بیعت ومنئ او له الله څخه د هغوی لپاره بخښنه وغواړئ. په حقیقت کې الله بخښونکی او مهربان دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! هغه کسان خپل مرستندویان مه جوړوئ چې الله پرې غضب کړی دی، په حقیقت کې دوی له اخرت څخه داسې نا امیده شوي دي لکه څنګه چې په قبرونو کې کافران هم نا امیده کیږي.