Q.S Al-muuminuun (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 Ayatitteh Ixxima

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

په رښتیا هم بختور دي هغه کسان چې ایمان لري،

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

(یعنې) هغه څوک چې په خپلو لمونځونو کې مخلص وي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

او هغه کسان چې له بې ګټې (کړنو او خبرو) څخه ډډه کوي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

او هغه کسان چې زکات ورکوي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

او هغه کسان چې خپل شرم ځایونه ساتي،

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

پرته له خپلو ښځو یا خپلو وینځو سره؛ نو دوی ملامت نه دي.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

خو څوک چې له دې (زنا، او داسې نورو) څخه هاخوا وغواړي، نو دا هغه خلک دي چې له حده تېرېږي.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

او (په رښتیا هم بختور) هغه څوک دی چې خپل امرونه او ژمنې پوره کوي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

او هغه خلک چې خپل لمونځونه ساتي.

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

دوی هغه کسان دي چې میراث به یې ترلاسه کړي

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې د جنت وارثان به شي. دوی په هغه کې تل پاتې کیږي.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

او په یقیني توګه، موږ انسان د خټې له جوهر (جوهر) څخه پیدا کړ.

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

بیا موږ منی (چې ذخیره کیږي) په یو کلک ځای (رحم) کې جوړ کړ.

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

بیا موږ منی په هغه څه بدل کړ چې چپکیږي، بیا موږ هغه چپکشی شی د غوښې ټوټه کړه، او د غوښې له دې ټوټې څخه موږ هډوکي هډوکي جوړ کړل، بیا موږ هډوکي په غوښه کې نغښتي کړل. بیا موږ هغه د بل (شکل) مخلوق جوړ کړ. پاک دی الله ته، چې غوره خالق دی.

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

بیا له دې وروسته، ته به خامخا مړ شې.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

بیا، په حقیقت کې، تاسو به د قیامت په ورځ (له خپلو قبرونو څخه) راپورته شئ.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

او په رښتيا چې موږ ستاسو له پاسه اووه اسمانونه پيدا کړي دي او موږ له خپل مخلوق څخه غافل نه يو.

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

او موږ له اسمانه په یوه اندازه اوبه نازلې کړې، او هغه مو په ځمکه کې ځای پر ځای کړې، او موږ یې د لرې کولو توان لرو.

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

بیا موږ په دې سره ستاسو لپاره د خرماوو او انګورو باغونه زرغونوو، هلته ستاسو لپاره ډېرې مېوې دي او له هغو څخه تاسو خورئ.

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

او (موږ) د زیتون هغه ونه (راټوو) چې د سینا له غره څخه راټوکېږي، غوړي تولیدوي او د خوړونکو لپاره خوندوره ده.

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

او په حقیقت کې ستاسو لپاره په څارویو کې یو درس دی. موږ تاسو ته د هغه څه څخه څښو چې د دوی په ګیډو کې دي، او په هغه کې ستاسو لپاره ډیرې ګټې دي، او له هغې څخه تاسو خورئ.

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

په هغو (څارویو) او په کښتیو کې تاسو بار وړل کیږئ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

او په یقین سره موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته ولیږه، نو هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ځکه چې ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. نو ولې تاسو له هغه څخه نه وېرېږئ؟"

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

نو د کافرانو مشرانو د دوی د قوم څخه وویل: "دا سړی ستاسو په څیر یو انسان دی، چې غواړي له تاسو څخه غوره سړی شي. او که الله غوښتلی وای، نو هغه به یوه فرښته رالیږلې وای. موږ هیڅکله د خپلو پلرونو په وخت کې دا ډول غږ نه دی اوریدلی."

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

هغه یوازې یو لیونی سړی دی، نو تر ټاکل شوي وخت پورې ورسره انتظار وکړئ (صبر وکړئ)."

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

نوح علیه السلام دعا وکړه: "ای زما ربه، زما مرسته وکړه ځکه چې دوی ما ته دروغ ویلي دي."

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

بیا موږ هغه ته وحې وکړه چې "زموږ تر څارنې او لارښوونې لاندې یوه کښتۍ جوړه کړه، نو کله چې زموږ امر راشي او بخارۍ (پخلنځی) اوبه راووځي، نو په هغه کې د هر ډول جوړې جوړې او خپلې کورنۍ هم واچوه، پرته له هغو کسانو څخه چې لومړی یې د دوی په منځ کې (د عذاب) پریکړه شوې وي. او د ظالمانو په اړه له ما سره خبرې مه کوه، بې له شکه چې دوی به ډوب شي."

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

او کله چې ته او ستا ملګري په کښتۍ کې سپور شئ، نو ووایه: "د الله ستاینه ده چې موږ یې د ظالمانو څخه وژغورل."

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

او دعا وکړه، "ای زما ربه، ما په برکت ځای کې ځای کړه، او ته تر ټولو غوره ورکوونکی یې."

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

په حقیقت کې، په دې (پېښه) کې (د الله د عظمت) نښې وې؛ او په یقیني توګه موږ (د نوح په قوم) عذاب ورکړ.

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

بیا له دوی وروسته موږ نور قومونه (عاد) پیدا کړل.

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

بیا موږ په دوی کې یو رسول د دوی له ډلې څخه ولیږه (چې ورته یې وویل) "د الله عبادت وکړئ! ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. نو ولې تاسو (له هغه څخه) نه وېرېږئ؟"

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

او د هغو کسانو مشرانو چې د دوی له قوم څخه یې کافران شوي وو او د اخرت له ملاقات څخه یې انکار کړی وو او هغو کسانو چې موږ ورته په دې دنیا کې عیش او عشرت ورکړی وو، وویل: "دا (سړی) یوازې ستاسو په څیر یو انسان دی، هغه څه خوري چې تاسو یې خورئ او هغه څه څښي چې تاسو یې څښئ."

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

او په حقیقت کې، که تاسو د تاسو په څیر خلکو اطاعت وکړئ، نو تاسو به خامخا په زیان کې یاست.

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

ایا هغه له تاسو سره ژمنه کړې ده چې کله تاسو مړه شئ او خاورې او هډوکي شئ، نو تاسو به په رښتیا (له قبر څخه) راوویستل شئ؟

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

ډېر لرې! ډېر لرې (له حقیقت څخه) هغه څه دي چې ستا په وړاندې ګواښل کېږي،

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

(دا ژوند) زموږ د دې دنیا ژوند دی، (هلته) چې موږ مرو او ژوند کوو او (بیا به) راژوندي نه شو؛

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

هغه یوازې یو سړی دی چې په خدای یې دروغ تړلي دي، او موږ به یې باور ونه کړو.

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

هغه (هود علیه السلام) دعا وکړه، "ای زما ربه، زما مرسته وکړه ځکه چې دوی ما ته دروغ وایي."

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

هغه (الله) وویل: "ډېر ژر به دوی خامخا پښېمانه شي."

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

بیا دوی د تندر په غږ سره په بشپړه توګه له منځه یوړل شول، او موږ دوی د سیلاب له خوا د پورته شویو کثافاتو په څیر کړل. نو ظالمان به هلاک شي.

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

بیا له هغوی وروسته موږ نور قومونه پیدا کړل.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

هیڅ قوم داسې نشته چې د هغه مرګ ژر تر ژره کړي او نه یې وځنډوي.

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

بیا موږ خپل پیغمبران په پرله پسې ډول ولیږل. هر کله چې یو پیغمبر کوم قوم ته راځي، نو دوی یې دروغ ګڼي، نو موږ د دوی ځینې یې په نورو بدلوو (په هلاکت کې). او موږ دوی د (خلکو لپاره) د کیسو لپاره مواد جوړ کړل. نو د هغو کسانو لپاره به هلاکت وي چې ایمان نه راوړي.

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

بیا موږ موسی او د هغه ورور هارون له خپلو نښانو او څرګندو دلیلونو سره ولېږل،

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

فرعون او د هغه د قوم مشرانو ته، خو هغوی تکبر وکړ او په حقیقت کې هغوی متکبر قوم وو.

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

نو هغوی وویل: "ایا دا (مناسب) ده چې موږ په خپلو څېرو دوو کسانو ایمان راوړو، که څه هم د دوی قوم (بني اسرائیل) هغه کسان دي چې ځانونه زموږ خدمتګاران ګڼي؟"

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

نو هغوی دواړه دروغ وګڼل، له همدې امله دوی له هلاک شویو کسانو څخه شول.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

او په یقین سره موږ موسی علیه السلام ته کتاب (تورات) ورکړ، ترڅو دوی (بني اسرائیل) لارښوونه ومومي.

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

او موږ (عيسى عليه السلام) د مريم زوى او د هغه مور د (خپل عظمت) څرګند دليل وګرځول، او موږ هغوى په يوه لوړه ځمکه کې خوندي کړل، (هغه ځای چې ارام، سيوري او له ميوو ډک دی) چې چينې بهېدلې.

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

الله تعالی فرمايي: "ای رسولانو! پاک (خواړه) وخورئ او ښه عمل وکړئ. بېشکه زه ستاسو په کارونو ښه پوهېږم."

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

او په حقیقت کې دا (د توحید دین) ستاسو دین دی، یو دین دی او زه ستاسو خدای یم، نو له ما ووېرېږئ."

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

بیا یې خپل (دیني) کارونه په څو ډلو ووېشل. هره ډله په هغه څه ویاړي چې لري یې.

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

نو پرېږده چې تر ټاکلي وخت پورې په خپله ګمراهۍ کې پاتې شي.

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

ایا دوی فکر کوي چې موږ دوی ته شتمني او اولاد ورکړی دی (مطلب دا چې)

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

موږ سمدلاسه هغوی ته ښه شیان ورکوو؟ (نه)، خو دوی دا نه پوهیږي.

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې د خپل رب له ویرې ډېر پرهیزګاره دي،

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

او هغه کسان چې د خپل رب په نښانو (قدرت) ایمان لري،

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

او هغه کسان چې له خپل رب سره شریک نه نیسي،

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

او هغه کسان چې هغه څه ورکوي چې دوی یې ورکوي (صدقه ورکوي) په داسې حال کې چې زړونه یې له ویرې ډک دي (ځکه چې دوی پوهیږي) چې دوی به په یقین سره خپل رب ته بیرته ورګرځي.

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

دوی د نیکۍ ترلاسه کولو لپاره بیړه کوي، او دوی هغه کسان دي چې لومړی یې ترلاسه کوي.

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

او موږ پر چا د هغه د وس مطابق مکلفیت نه اچوو، او زموږ سره یو کتاب دی چې حق خبرې کوي، او پر دوی به ظلم ونه شي.

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

خو زړونه یې (کافران) د (قرآن له پوهېدو) څخه په ګمراهۍ کې دي، او دوی (د ډېرو) نورو (ناوړه) کارونو (عادت) لري چې دوی یې لا هم کوي.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

نو کله چې موږ په دوی کې هغو کسانو ته چې په عیش او عشرت کې یې ژوند کاوه عذاب ورکړ، نو سمدلاسه یې د مرستې غوښتنه وکړه.

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

نن د مرستې لپاره غږ مه کوه، په حقیقت کې، تاسو به زموږ له خوا مرسته ونه کړئ.

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

په حقیقت کې، زما آیتونه (قرآن) تل تاسو ته لوستل کیږي، مګر تاسو تل شا اړوئ،

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

کله چې تاسو د شپې خبرې کوئ نو د هغه (قرآن) په وړاندې فخر کول او ناوړه خبرې کول.

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

نو ایا دوی د (الله) په خبره عمل نه کوي، یا دوی ته داسې څه راغلي دي چې د دوی پلرونو ته مخکې نه وو راغلي؟

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

یا دوی خپل رسول (محمد) نه پېژني، نو له هغه څخه انکار کوي؟

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

یا دوی وايي، "هغه سړی (محمد) لیونی دی." که څه هم هغه د حقیقت راوړلو لپاره راغلی و، خو ډیری یې له حقیقت څخه کرکه کوله.

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

او که حق د دوی د غوښتنو اطاعت وکړي، نو اسمانونه او ځمکه او هر هغه څه چې په دوی کې دي، خامخا به له منځه لاړ شي. موږ حتی دوی ته خبرداری هم ورکړی و، مګر دوی له خبرداري څخه مخ واړاوه.

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

یا ته (محمد صلی الله علیه وسلم) له دوی څخه اجر غواړې؟ خو ستا د رب اجر غوره دی، ځکه چې هغه غوره روزي ورکوونکی دی.

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

او په یقیني توګه تا هغوی سمې لارې ته رابللي دي.

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

او په حقیقت کې هغه کسان چې په آخرت ایمان نه لري، په رښتیا سره له (سمې) لارې څخه ډېر لرې شوي دي.

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

او که موږ پر هغوی رحم کړی وای او هغه مصیبت مو لرې کړی وای چې پر هغوی راغلی و، نو خامخا به دوی په خپله ګمراهۍ کې ډوب وو.

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

او په یقین سره موږ هغوی ته عذاب ورکړ، خو هغوی د خپل رب په وړاندې تسلیم نه شول او نه یې عاجزي وکړه.

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

نو کله چې موږ پر دوی د ډېر سخت عذاب دروازه پرانیسته، نو سمدلاسه دوی نا امیده شول.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

او هغه ذات دی چې ستاسو لپاره یې غوږونه، سترګې او وجدان پیدا کړي دي، خو تاسو ډېر لږ شکر ګزار یاست.

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

او هغه ذات دی چې تاسو یې پیدا کړي یاست او په ځمکه کې یې خپاره کړي یاست، او د هغه په لور به راټول شئ.

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

او هغه هغه څوک دی چې ژوند ورکوي او مړ کوي، او هغه څوک دی چې د شپې او ورځې بدلون تنظیموي، ایا تاسو نه پوهیږئ؟

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

دوی حتی داسې کلمې وویلې چې د پخوانیو خلکو لخوا ویل شوي کلمو سره ورته وې.

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

هغوی وویل: "ایا دا رښتیا ده چې کله موږ مړه شو او خاورې او هډوکي شو، نو موږ به په رښتیا بیا راژوندي شو؟"

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

په حقیقت کې، دا زموږ او زموږ د نیکونو سره ژمنه شوې ده، دا یوازې د پخوانیو خلکو یوه افسانه ده!"

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

ووایه (ای محمده!) "که تاسو پوهېږئ، ځمکه او هغه څه چې په هغې کې دي د چا دي؟"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

هغوی به ووایي: "دا د الله لپاره ده." ووایه: "نو ایا تاسو نه پوهیږئ؟"

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

ووایه، "د اوو اسمانونو او لوی عرش رب څوک دی؟"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

هغوی به ځواب ورکړي، "(د الله لپاره)." ووایه، "نو بیا ولې تاسو پرهیزګاره نه یاست؟"

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

ووایه، "د هر څه واک د هغه په لاس کې دی؟ هغه ساتنه کوي، او هیڅ شی د (د هغه له عذاب څخه) نشي ژغورل کیدی، کاش چې تاسو پوهیږئ؟"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

هغوی به ځواب ورکړي، "(د الله لپاره)." ووایه، "(که داسې وي)، نو بیا څنګه دوکه شوي یاست؟"

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

سره له دې چې موږ دوی ته حق راوړی دی، دوی په ریښتیا سره دروغجن دي.

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

الله تعالی اولاد نه لري او نه ورسره نور خدایان شته (که چیرې ډېر خدایان وای) نو هر خدای به خپل مخلوقات راوړي او ځینې به یې پر ځینو نورو غالب کړي. الله تعالی له هغه څه څخه پاک دی چې دوی یې بیانوي.

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

(هغه خدای دی) چې په هر څه چې پټ دي او په هر څه چې لیدل کیږي پوهیږي. لوی (الله) له هغه څه څخه لوړ دی چې دوی یې یو بل سره شریکوي.

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای زما ربه، که ته ما ته هغه څه (عذاب) وښیې چې دوی ته یې ګواښ شوی دی،"

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ای زما ربه، ما د ظالمانو له ډلې څخه مه ګرځوه."

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

او په یقیني توګه، موږ دا قدرت لرو چې تا ته هغه څه وښیو چې موږ یې دوی ته ګواښ کړی و.

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

د دوی بد عملونه په ښه (طریقه) سره رد کړه، موږ ښه پوهیږو چې دوی څه (الله ته) منسوبوي.

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

او ووایه: "ای زما ربه، زه د شیطان له وسوسو څخه په تا پورې پناه غواړم،"

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

او زه هم ستا پناه غواړم، ای زما ربه، چې هغوی ماته نږدې نه شي."

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

(د هغو کسانو حال دا دی چې کافران شوي دي)، تر دې چې کله د دوی یو کس ته مرګ راشي، نو هغه وايي: "ای زما ربه! ما بیرته (دنیا ته) راوله."

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

"تر څو زه هغه نیک کارونه وکړم چې ما پریښي دي." البته نه! په حقیقت کې، دا یوازې یوه بهانه ده چې هغه وویل. او د دوی په وړاندې تر هغه ورځې پورې برزخ دی چې دوی بیا راژوندي شي.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

کله چې شپیلۍ ووهل شي، نو په هغه ورځ (د قیامت په ورځ) به د دوی ترمنځ کورنۍ اړیکې نه وي او نه به یو له بل څخه پوښتنه کوي.

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

څوک چې د (نېکۍ) تله وزن کوي، نو هغوی بختور خلک دي.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

او څوک چې د (نېکۍ) په تله کې سپک وي، نو دا هغه خلک دي چې ځانونه یې زیانمن کړي دي، دوی به په دوزخ کې تلپاتې وي.

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

د دوی مخونه د دوزخ په اور کې سوځیدلي دي، او دوی په دوزخ کې په تیاره حالت کې دي او شونډې یې خرابې دي.

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

ایا زما آیتونه تاسو ته نه دي لوستل شوي، خو تاسو تل هغه رد کوئ؟

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

هغوی وویل: "زموږ ربه، زموږ شر موږ ته رسیدلی دی او موږ ګمراه شوي یو."

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

ای زموږ ربه، موږ له دې څخه وباسه (بیا مو نړۍ ته راوله)، که موږ بیا هم (کفر ته) راستانه شو، نو په حقیقت کې موږ ظالمان یو.

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

هغه (الله) وفرمایل: "په دې کې عاجزي وکړئ، او له ما سره خبرې مه کوئ."

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

په حقیقت کې، زما د بندګانو یوه ډله داسې ده چې دعا کوي: "زموږ ربه، موږ ایمان راوړ، نو موږ ته بښنه وکړه او پر موږ رحم وکړه، ته تر ټولو غوره رحم کوونکی یې."

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

بیا تاسو هغوی د ملنډو وسیله وګرځول، نو تاسو زما یاد هېر کړ، او تاسو (تل) په هغوی پورې خندل،

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

بېشکه، نن به زه هغوی ته د هغوی د صبر بدله ورکړم؛ بېشکه، هغوی به بریالي وي.

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

هغه (الله) وویل: "ته به په ځمکه کې څومره کاله پاتې شې؟"

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

هغوی ځواب ورکړ: "موږ یوه ورځ یا نیمه ورځ (په ځمکه کې) پاتې شو، نو له هغو کسانو څخه پوښتنه وکړئ چې شمېرل کیږي."

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

هغه (الله) وویل: "که تاسو په رښتیا پوهیږئ، نو تاسو به په ځمکه کې یوازې لږ وخت پاتې شئ."

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

نو ایا تاسو دا ګڼلې وه چې موږ تاسو په بې ګټې ډول (بې ګټې) پیدا کړي یاست او دا چې تاسو به زموږ خوا ته نه راګرځول کیږئ؟

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

نو الله تعالی لوړ او برتر دی، ریښتینی پاچا، له هغه پرته بل خدای نشته (چې د عبادت وړ وي)، هغه خدای (چې د عزتمن عرش مالک دی).

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

او څوک چې د الله تعالی پرته د بل معبود عبادت کوي، چې د هغه لپاره هیڅ دلیل نشته، د هغه حساب به د هغه د رب سره وي.

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

او ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای زما ربه، بخښنه وکړه او رحم وکړه، ته تر ټولو غوره رحم کوونکی یې."