الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

الف لام میم.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

د قرآن په نازلېدو کې هیڅ شک نشته، د رب العالمین له لوري.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

خو ولې دوی (کافران) وايي چې "هغه (محمد) دا جوړ کړی دی؟" نه، قرآن حق دی (چې راغلی) ستا د رب له لوري، ترڅو ته هغه خلک ووېروې چې له تا څخه مخکې چا ته خبرداری نه دی ورکړی؛ ترڅو دوی لارښوونه ترلاسه کړي.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

الله هغه ذات دی چې اسمانونه او ځمکه او هر هغه څه چې د دوی په مینځ کې دي په شپږو ورځو کې یې پیدا کړل، بیا یې په عرش باندې استوا وکړه، ستاسو لپاره له هغه پرته بل څوک مرسته کوونکی او شفاعت کوونکی نشته، ایا نو تاسو نه ګورئ؟

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

هغه له اسمانه تر ځمکې پورې ټولې چارې اداره کوي، بیا (چارې) هغه ته په یوه داسې ورځ کې پورته کېږي چې اوږدوالی یې ستاسو د شمېرنې له مخې زر کاله دی.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

دا هغه خدای دی چې په پټو او حقیقي شیانو پوهیږي، قادر او مهربان دی.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

هغه چا چې هر هغه څه چې هغه پیدا کړي دي ښکلي کړي دي او د انسان تخلیق یې له خټې څخه پیل کړی دی،

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

بیا یې د هغه اولاد د اوبو له جوهر (مني) څخه پیدا کړ.

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

بیا یې هغه بشپړ کړ او په هغه (جسم) کې یې خپل روح (پیدا کول) پو کړ او ستاسو لپاره یې غوږونه، سترګې او زړه درکړل، (خو) تاسو ډېر لږ شکر ګزار وئ.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

او دوی وویل: "کله چې موږ په ځمکه کې ورک شو (له منځه لاړ شو)، ایا موږ به په نوي تخلیق کې یو؟" حتی دوی د خپل رب سره د لیدو څخه انکار کوي.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

ووایه: "هغه د مرګ فرښته چې (ستاسو د ژوند اخیستلو) لپاره ګمارل شوې وه، تاسو به ووژني، بیا به تاسو خپل رب ته بیرته ورګرځول کیږئ."

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

او (څومره وحشتناکه ده)، که تاسو هغه ګناهګاران وګورئ چې د خپل رب په وړاندې سرونه ټیټوي، (دوی وايي) "زموږ ربه، موږ ولیدل او واورېدل، نو موږ (دنیا ته) بیرته راوله، یقینا موږ به ښه عملونه وکړو. په حقیقت کې، موږ هغه قوم یو چې ایمان لرو."

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

او که موږ غوښتلای، نو هر نفس ته به مو لارښوونه کړې وای، خو زما له لوري یوه خبره (فرمان) لیکل شوې ده چې: زه به جهنم خامخا له پېریانو او انسانانو ډک کړم.

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

نو تاسو (دا سزا) احساس کړئ ځکه چې تاسو د خپلې ورځې (قیامت ورځ) سره لیدلو کې غفلت کړی و، په حقیقت کې موږ هم تاسو غفلت کړی و او د هغه څه لپاره چې تاسو یې کړي دي، تلپاتې سزا احساس کوو.

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

زموږ په آیتونو ایمان لرونکي یوازې هغه کسان دي چې کله دوی ته (زموږ آیتونه) یادونه وشي نو سجده کوي او د خپل رب تسبیح او ستاینه کوي او فخر نه کوي.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

د دوی ګېډې د خوب له ځایونو څخه لرې دي، دوی خپل رب ته په ویره او امید سره دعا کوي، او د هغه رزق یوه برخه مصرفوي چې موږ دوی ته ورکړی دی.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

نو هیڅوک نه پوهیږي چې د دوی لپاره څه پټ دي (مختلف نعمتونه) چې د دوی زړونه خوښوي د هغه څه په بدل کې چې دوی یې کوي.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

نو ایا مومنان د بدکارانو (کافرانو) په څیر دي؟ دوی یو شان نه دي.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

هغه کسان چې ایمان راوړي او ښه عملونه وکړي، د دوی د کړنو د اجر په توګه به جنتونه وي چې هلته به اوسیږي.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

او هغه کسان چې ظالمان دي، د هغوی ځای دوزخ دی، هر کله چې دوی وغواړي له هغه ځایه ووځي، بیرته په هغه کې اچول کیږي او ورته ویل کیږي چې د دوزخ هغه عذاب وڅکئ چې مخکې مو دروغ ګڼلی و.

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

او موږ به خامخا په دوی باندې د لوی عذاب (په آخرت کې) څخه مخکې تر ټولو نږدې عذاب (په دې نړۍ کې) واچوو، ترڅو دوی (سمې لارې ته) راستانه شي.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

او له هغه چا څخه به بل ظالم څوک وي چې د خپل رب په ایتونو سره ورته نصیحت شوی وي او بیا ترې مخ واړوي؟ بېشکه موږ به ګناهکارانو ته سزا ورکړو.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

او په حقیقت کې موږ موسی علیه السلام ته کتاب (تورات) ورکړی دی، نو ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه (قرآن) په منلو کې ځنډ مه کوه او موږ دا کتاب (تورات) د بني اسرائیلو لپاره لارښود ګرځولی دی.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

او موږ د هغوی له منځه داسې مشران پیدا کړل چې زموږ د امرونو سره سم به یې لارښوونه کوله تر هغه چې دوی صبر کاوه. دوی زموږ په آیتونو ایمان لري.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

په حقیقت کې ستا رب هغه دی چې د قیامت په ورځ به د دوی ترمنځ د هغه څه په اړه پریکړه وکړي چې دوی یې په اړه مخکې له مخکې شخړه کړې وه.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

او ایا دا د دوی لپاره یوه نښه نه ده چې موږ له دوی څخه مخکې څومره قومونه هلاک کړي دي، پداسې حال کې چې دوی پخپله په خپلو کورونو کې ګرځېدل. په حقیقت کې، پدې کې (د الله د قدرت) نښې دي. ایا دوی غوږ نه نیسي؟

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

ایا دوی نه ګوري چې موږ اوبه (ورېځې) د وچې ځمکې ته ورسوو، بیا موږ (د هغې په واسطه) کښتونه راوباسئ ترڅو د دوی څاروي او دوی پخپله ترې وخوري؟ نو ایا دوی نه ګوري؟

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

او دوی پوښتنه کوي: "که تاسو رښتیني یاست، نو بریا به کله راشي؟"

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

ووایه، "د فتحې په ورځ به د دوی ایمان کافرانو ته هیڅ ګټه ونه رسوي او نه به ورته مهلت ورکړل شي."

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

نو ته له هغوی څخه شا وګرځوه او انتظار وکړه، بېشکه هغوی هم (هم) انتظار باسي.