Q.S Ash shuura (اَلشُّورَىٰ) - 53 Ayatitteh Ixxima

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ها ميم

عۤسۤقۤ ۗ

‘ain sīn qāf.

عین سین قاف

كَذٰلِكَ يُوْحِيْٓ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۙ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

każālika yūḥī ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), allāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

په همدې ډول الله، غالب او حکمت والا، دا تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) او ستاسو څخه مخکې خلکو ته نازل کړ.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، د هغه دي او هغه تر ټولو لوی او لوی دی.

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِمَنْ فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna min fauqihinna wal-malā'ikatu yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yastagfirūna liman fil-arḍ(i), alā innallāha huwal-gafūrur-raḥīm(u).

نږدې وه چې اسمان له پورته څخه (د الله تعالی د عظمت له امله) مات شي او فرښتو د خپل رب ستاینه وکړه او د ځمکې پر مخ د خلکو لپاره یې بخښنه وغوښته. په یاد ولرئ، یقینا الله تعالی ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهُ حَفِيْظٌ عَلَيْهِمْۖ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'allāhu ḥafīẓun ‘alaihim, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

او هغه کسان چې د الله تعالی پرته یې نور سرپرستان نیولي دي، الله تعالی د هغوی څارونکی دی؛ او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی څارونکی نه یې.

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ

wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).

او په دې توګه موږ قرآن په عربي ژبه تاته وحی کړ، ترڅو ته د پلازمینې (مکې) او شاوخوا سیمو اوسیدونکو ته خبرداری ورکړې او د هغه ورځې (قیامت) څخه چې هیڅ شک پکې نشته، خبر کړې. ځینې به جنت ته ځي او ځینې به دوزخ ته ځي.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَهُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّدْخِلُ مَنْ يَّشَاۤءُ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ وَالظّٰلِمُوْنَ مَا لَهُمْ مِّنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lau syā'allāhu laja‘alahum ummataw wāḥidataw wa lākiy yudkhilu may yasyā'u fī raḥmatih(ī), waẓ-ẓālimūna mā lahum miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

او که الله غوښتلی وای، نو دوی به یې یو امت ګرځولي وای، خو هغه هغه کسان په خپل رحمت کې شامل کړي دي چې غوښتل یې. او ظالمان د دوی لپاره هیڅ ملاتړی او مرستندوی نلري.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۚ فَاللّٰهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْيِ الْمَوْتٰى ۖوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

amittakhażū min dūnihī auliyā'(a), fallāhu huwal-waliyyu wa huwa yuḥyil-mautā, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ایا دوی له هغه پرته بل څوک ساتونکی نیولی دی؟ په داسې حال کې چې الله، هغه (ریښتینی) ساتونکی دی. او هغه مړي ژوندي کوي، او هغه په هر څه قادر دی.

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

او هر هغه څه چې تاسو ورسره په کوم شی کې شخړه کوئ، پریکړه یې د الله ده. (څوک چې دا ډول ځانګړتیاوې لري) زما رب الله دی. زه په هغه توکل کوم او هغه ته بیرته ځم.

فَاطِرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّمِنَ الْاَنْعَامِ اَزْوَاجًاۚ يَذْرَؤُكُمْ فِيْهِۗ لَيْسَ كَمِثْلِهٖ شَيْءٌ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

fāṭirus-samāwāti wal-arḍ(i), ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa minal-an‘āmi azwājā(n), yażra'ukum fīh(i), laisa kamiṡlihī syai'(un), wa huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

(الله) د اسمانونو او ځمکې خالق دی. هغه ستاسو لپاره ستاسو له جنس څخه جوړې او د څارویو جوړې (هم) پیدا کړې، په دې توګه تاسو ګڼ کړي یاست. د هغه په څیر هیڅ شی نشته. او هغه اوریدونکی او لیدونکی دی.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū bikulli syai'in ‘alīm(un).

د اسمانونو او ځمکې خزانې د هغه دي، هغه خپل رزق پراخوي او چا ته چې وغواړي محدودوي یې، په حقیقت کې هغه په هر څه پوه دی.

۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ

syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).

هغه نوح ته وصیت وکړ او هغه څه چې موږ تاته (محمد) ته وحې کړي دي او هغه څه چې موږ ابراهیم، موسی او عیسی ته ورکړي دي، یعنې خپل دین (ایمان او تقوا) ټینګ کړئ او په هغه کې مه سره وېشئ. د مشرکانو لپاره دا ډېره سخته ده چې هغه دین تعقیب کړئ چې تاسو یې ورته بلئ. الله هغه کسان غوره کوي چې وغواړي د توحید دین ته او هغه کسان چې هغه ته رجوع کوي د هغه (دین) لارښوونه کوي.

وَمَا تَفَرَّقُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْرِثُوا الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa mā tafarraqū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika ilā ajalim musammal laquḍiya bainahum, wa innal-lażīna ūriṡul-kitāba mim ba‘dihim lafī syakkim minhu murīb(in).

او دوی (د کتاب خاوندان) یوازې وروسته له هغه چې علم (د پیغمبرانو لخوا رالیږل شوی حق) دوی ته راغی د خپل منځي حسد له امله سره جلا شول. که چیرې ستا د رب له خوا (د سزا ځنډول) تر ټاکلې مودې پورې مخکې له مخکې نه وای، نو د دوی سزا به خامخا عملي شوې وای. او په حقیقت کې هغه کسان چې له دوی وروسته ( د محمد په وخت کې) کتاب (تورات او انجیل) وارثان شوي وو، په حقیقت کې د کتاب (قرآن) په اړه په ژورو شکونو کې وو.

فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ

fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).

نو (هغه کسان چې ایمان راوړي) راوبلئ او (ایمان او تبلیغ) وکړئ لکه څنګه چې تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) تاسو ته امر کړی دی او د دوی د خواهشاتو پیروي مه کوئ او ووایاست: "زه په هغه کتاب ایمان لرم چې الله نازل کړی دی او ما ته امر شوی چې ستاسو ترمنځ عدالت وکړم. الله زموږ او ستاسو رب دی. زموږ لپاره زموږ عملونه او ستاسو لپاره ستاسو عملونه. زموږ او ستاسو ترمنځ هیڅ شخړه نشته، الله زموږ ترمنځ راټولوي او هغه ته بیرته ستنیږو."

وَالَّذِيْنَ يُحَاۤجُّوْنَ فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا اسْتُجِيْبَ لَهٗ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ

wal-lażīna yuḥājjūna fillāhi mim ba‘di mastujība lahū ḥujjatuhum dāḥiḍatun ‘inda rabbihim wa ‘alaihim gaḍabuw wa lahum ‘ażābun syadīd(un).

او هغه کسان چې د الله (د دین) په اړه وروسته له دې چې (د دین) ومنل شي، شخړه کوي، د دوی شخړې د دوی د رب په نزد بې ګټې دي، دوی د (الله) غضب سره مخ شول او دوی ته خورا سخت عذاب ورکړل شو.

اَللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ وَالْمِيْزَانَ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيْبٌ

allāhul-lażī anzalal-kitāba bil-ḥaqqi wal-mīzān(a), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata qarīb(un).

الله تعالی کتاب (قرآن) د حق او توازن (عدالت) سره نازل کړ. او ایا تاسو پوهیږئ، شاید د نړۍ پای نږدې وي؟

يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهَاۚ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مُشْفِقُوْنَ مِنْهَاۙ وَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهَا الْحَقُّ ۗ اَلَآ اِنَّ الَّذِيْنَ يُمَارُوْنَ فِى السَّاعَةِ لَفِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

yasta‘jilu bihal-lażīna lā yu'minūna bihā, wal-lażīna āmanū musyfiqūna minhā, wa ya‘lamūna annahal-ḥaqq(u), alā innal-lażīna yumārūna fis-sā‘ati lafī ḍalālim ba‘īd(in).

هغه کسان چې په قیامت ایمان نه لري، د هغه د ژر راتلو غوښتنه کوي، پداسې حال کې چې هغه کسان چې ایمان لري، له هغه څخه ویره لري او ډاډه دي چې دا ریښتیا ده. پوه شئ چې هغه کسان چې د هغه له راتګ څخه انکار کوي، په ریښتیا سره ګمراه شوي دي.

اَللّٰهُ لَطِيْفٌۢ بِعِبَادِهٖ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ ࣖ

allāhu laṭīfum bi‘ibādihī yarzuqu may yasyā'(u), wa huwal-qawiyyul-‘azīz(u).

الله تعالی د خپلو بندګانو لپاره مهربان دی، هغه چا ته چې وغواړي رزق ورکوي او هغه غالب او قادر ذات دی.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الْاٰخِرَةِ نَزِدْ لَهٗ فِيْ حَرْثِهٖۚ وَمَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۙ وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ نَّصِيْبٍ

man kāna yurīdu ḥarṡal-ākhirati nazid lahū fī ḥarṡih(ī), wa man kāna yurīdu ḥarṡad-dun-yā nu'tihī minhā, wa mā lahū fil-ākhirati min naṣīb(in).

څوک چې د آخرت ګټه غواړي، موږ به یې په کې زیاته کړو، او څوک چې د دنیا ګټه غواړي، موږ به یې له هغې څخه یو څه ورکړو، مګر په آخرت کې به یې هیڅ برخه نه وي.

اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

ایا دوی د الله پرته بل معبود لري چې د هغو کسانو لپاره مذهبي احکام وضع کړي چې الله یې اجازه نه ورکوي؟ او که چیرې د (الله له لوري د سزا) ځنډولو فرمان نه وای، نو د دوی ترمنځ به سزا عملي شوې وای. او بې له شکه ظالمان به ډېر دردناک عذاب سره مخ شي.

تَرَى الظّٰلِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا كَسَبُوْا وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗوَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِۚ لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُ

taraẓ-ẓālimīna musyfiqīna mimmā kasabū wa huwa wāqi‘um bihim, wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī rauḍātil-jannāt(i), lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

ته به ووینې چې ظالمان د خپلو (جرمونو) له امله ډېر وېرېږي او (سزا) پرې راغلې ده. او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه کارونه یې کړي دي د جنت په باغونو کې دي، دوی ته له خدایه هغه څه ترلاسه کېږي چې دوی یې غواړي. دا یوه لویه ډالۍ ده.

ذٰلِكَ الَّذِيْ يُبَشِّرُ اللّٰهُ عِبَادَهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبٰىۗ وَمَنْ يَّقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهٗ فِيْهَا حُسْنًا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

Żālikal-lażī yubasysyirullāhu ‘ibādahul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), qul lā as'alukum ‘alaihi ajran illal-mawaddata fil-qurbā, wa may yaqtarif ḥasanatan nazid lahū fīhā ḥusnā(n), innallāha gafūrun syakūr(un).

دا (ډالۍ) د الله له خوا د خپلو هغو بندګانو د خوشحالولو لپاره اعلان شوې ده چې ایمان راوړي او ښه کارونه کوي. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زه له تاسو څخه د خپلې بلنې په بدل کې د کورنۍ له مینې پرته بل څه نه غواړم." او څوک چې ښه وکړي، موږ به هغه ته ښه والی ور اضافه کړو. په حقیقت کې، الله ډېر بخښونکی او ډېر شکر کوونکی دی.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۚ فَاِنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يَخْتِمْ عَلٰى قَلْبِكَ ۗوَيَمْحُ اللّٰهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

am yaqūlūnaftarā ‘alallāhi każibā(n), fa'iy yasya'illāhu yakhtim ‘alā qalbik(a), wa yamḥullāhul-bāṭila wa yuḥiqqul-ḥaqqa bikalimātih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

یا دوی وايي چې "هغه (محمد) په الله باندې دروغ تړلي دي." که الله وغواړي، نو خامخا به ستا زړه قلف کړي. او الله هغه څه لرې کوي چې دروغ دي او په خپل کلام (قرآن) سره رښتیا حق ثابتوي. په حقیقت کې هغه د ټولو زړونو پوه دی.

وَهُوَ الَّذِيْ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَعْفُوْا عَنِ السَّيِّاٰتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَۙ

wa huwal-lażī yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya‘fū ‘anis-sayyi'āti wa ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

او هغه ذات دی چې د خپلو بندګانو توبه قبلوي او ګناهونه بخښي او پوهیږي چې تاسو څه کوئ.

وَيَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ

wa yastajībul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa yazīduhum min faḍlih(ī), wal-kāfirūna lahum ‘ażābun syadīd(un).

او هغه د هغو کسانو (لمونځونه) قبلوي چې ایمان راوړي او ښه کارونه کوي او له خپل فضل څخه ورته (اجر) زیاتوي. هغه خلک چې نافرماني کوي، ډېر سخت عذاب به وویني.

۞ وَلَوْ بَسَطَ اللّٰهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهٖ لَبَغَوْا فِى الْاَرْضِ وَلٰكِنْ يُّنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wa lau basaṭallāhur rizqa li‘ibādihī labagau fil-arḍi wa lākiy yunazzilu biqadarim mā yasyā'(u), innahū bi‘ibādihī khabīrum baṣīr(un).

او که الله خپلو بندګانو ته رزق ورکړی وای، نو دوی به په ځمکه کې له خپلې اندازې څخه تېر شوي وای، خو هغه به یې په هره اندازه چې غوښتل نازل کړی وای، په حقیقت کې هغه د خپلو بندګانو (حالاتو) څخه خبر او لیدونکی دی.

وَهُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْۢ بَعْدِ مَا قَنَطُوْا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهٗ ۗوَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيْدُ

wa huwal-lażī yunazzilul-gaiṡa mim ba‘di mā qanaṭū wa yansyuru raḥmatah(ū), wa huwal-waliyyul-ḥamīd(u).

او هغه ذات دی چې د خلکو له نا امیدۍ وروسته باران وروي او خپل رحمت خپروي، او هغه ډېر ساتونکی او ډېر ستایل شوی دی.

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ خَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيْهِمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ ۗوَهُوَ عَلٰى جَمْعِهِمْ اِذَا يَشَاۤءُ قَدِيْرٌ ࣖ

wa min āyātihī khalqus-samāwāti wal-arḍi wa mā baṡṡa fīhimā min dābbah(tin), wa huwa ‘alā jam‘ihim iżā yasyā'u qadīr(un).

او د هغه له نښو (عظمت) څخه د اسمانونو او ځمکې پیدا کول او هغه خزندګان دي چې هغه پرې خپاره کړي دي. او هغه قادر دی چې هر کله وغواړي هر څه راټول کړي.

وَمَآ اَصَابَكُمْ مِّنْ مُّصِيْبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ اَيْدِيْكُمْ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍۗ

wa mā aṣābakum mim muṣībatin fabimā kasabat aidīkum wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in).

او هر مصيبت چې تاسو ته رسېږي، ستاسو د خپلو لاسونو د کار له امله دی، او الله (ستاسو ډېرې غلطۍ) بخښي.

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

او تاسو په ځمکه کې (د الله له عذاب څخه) نشئ تښتیدلی، او ستاسو لپاره له الله پرته بل څوک سرپرست او مرستندوی نشته.

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الْجَوَارِ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلَامِ ۗ

wa min āyātihil-jawāri fil-baḥri kal-a‘lām(i).

او د هغه (د عظمت) له نښو څخه هغه کښتۍ دي چې په سمندر کې د غرونو په څیر روانې دي.

اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ

iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

که هغه وغواړي، نو باد به ودروي، ترڅو (کښتۍ) د سمندر په سطحه ودرېږي، په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د قدرت) نښې دي چې تل صبر کوونکي او شکر کوونکي دي.

اَوْ يُوْبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوْا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيْرٍۙ

au yūbiqhunna bimā kasabū wa ya‘fu ‘an kaṡīr(in).

یا (هغه به) د دوی (ګناهونو) له امله کښتۍ ویجاړې کړي، او هغه به (له دوی څخه) ډیری وبښي،

وَّيَعْلَمَ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ya‘lamal-lażīna yujādilūna fī āyātinā, mā lahum mim maḥīṣ(in).

او د دې لپاره چې هغه کسان چې زموږ نښې یې دروغ ګڼلي دي پوه شي چې دوی به (له عذاب څخه) هیڅ خلاصون ونه مومي.

فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ

famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

هر هغه څه چې تاسو ته درکړل شوي دي، هغه د دې دنیا د ژوند خوند دی. په داسې حال کې چې هغه څه چې له الله سره دي هغه د هغو کسانو لپاره غوره او تلپاتې دي چې ایمان یې راوړی دی، او یوازې په الله توکل کوي.

وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ

wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).

او همدارنګه (د هغو کسانو لپاره) چې له لویو ګناهونو او بدو کارونو څخه ډډه کوي، او کله چې غوسه شي سمدلاسه بخښنه کوي،

وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ

wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

او (د هغو کسانو لپاره) چې د خدای بلنه مني او لمونځ کوي، په داسې حال کې چې د دوی چارې د دوی په خپل منځ کې په مشوره (فیصله) کیږي، او دوی د هغه رزق څخه یوه برخه لګوي چې موږ دوی ته ورکړی دی،

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُوْنَ

wal-lażīna iżā aṣābahumul-bagyu hum yantaṣirūn(a).

او (د هغو کسانو لپاره) چې کله ورسره ظلم وشي، نو له ځانه دفاع کوي.

وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

او د بدۍ بدله مناسبه بدي ده، خو څوک چې بخښنه وکړي او (د هغو کسانو سره چې بدي کوي) ښه وکړي، نو اجر به یې د الله له لوري وي، په حقیقت کې هغه ظالمان نه خوښوي.

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّنْ سَبِيْلٍۗ

wa lamanintaṣara ba‘da ẓulmihī fa ulā'ika mā ‘alaihim min sabīl(in).

خو هغه خلک چې د ظلم وروسته له ځانه دفاع کوي، د هغوی د ملامتولو لپاره هیڅ دلیل نشته.

اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

په حقیقت کې، ګناه یوازې د هغو کسانو ده چې په انسانانو ظلم کوي او په ځمکه کې له حق پرته له حده تیریږي. دوی ته دردناک عذاب ورکړل شو.

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ

wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).

خو څوک چې صبر وکړي او بخښنه وکړي، په حقیقت کې دا یو ښه کار دی.

وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ وَّلِيٍّ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗوَتَرَى الظّٰلِمِيْنَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَ يَقُوْلُوْنَ هَلْ اِلٰى مَرَدٍّ مِّنْ سَبِيْلٍۚ

wa may yuḍlilillāhu famā lahū miw waliyyim mim ba‘dih(ī), wa taraẓ-ẓālimīna lammā ra'awul-‘ażāba yaqūlūna hal ilā maraddim min sabīl(in).

او څوک چې الله تعالی ګمراه کړي، نو له دې وروسته به د هغه لپاره هیڅ ملاتړی نه وي. ته به ظالمان ووینې کله چې دوی عذاب وویني او وايي: "ایا (دې نړۍ ته) د بیرته ستنیدو کومه لاره شته؟"

وَتَرٰىهُمْ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا خٰشِعِيْنَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُوْنَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ الظّٰلِمِيْنَ فِيْ عَذَابٍ مُّقِيْمٍ

wa tarāhum yu‘raḍūna ‘alaihā khāsyi‘īna minaż żulli yanẓurūna min ṭarfin khafiyy(in), wa qālal-lażīna āmanū innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā innaẓ-ẓālimīna fī ‘ażābim muqīm(in).

او ته به هغوی د دوزخ په لور په داسې حال کې ووینې چې په ټیټ حالت کې وي ځکه چې دوی ذلیل شوي دي، دوی به ورته په سپک نظر وګوري. او هغه کسان چې ایمان یې راوړی وايي: "په حقیقت کې، زیان منونکي هغه کسان دي چې د قیامت په ورځ یې ځان او خپلو کورنیو ته زیان رسولی دی." په یاد ولرئ، په حقیقت کې ظالمان په تلپاتې عذاب کې دي.

وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ اَوْلِيَاۤءَ يَنْصُرُوْنَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ سَبِيْلٍ ۗ

wa mā kāna lahum min auliyā'a yanṣurūnahum min dūnillāh(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min sabīl(in).

او د هغوی لپاره به هیڅ داسې څوک سرپرست نه وي چې له الله پرته د هغوی مرسته وکړي. چا ته چې الله د ګمراهۍ اجازه ورکړي، د هغه لپاره به د وتلو کومه لاره نه وي (چې لارښوونه ترلاسه کړي).

اِسْتَجِيْبُوْا لِرَبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗمَا لَكُمْ مِّنْ مَّلْجَاٍ يَّوْمَىِٕذٍ وَّمَا لَكُمْ مِّنْ نَّكِيْرٍ

istajībū lirabbikum min qabli ay ya'tiya yaumul lā maradda lahū minallāh(i), mā lakum mim malja'iy yauma'iżiw wa mā lakum min nakīr(in).

د خپل رب د بلنې اطاعت وکړئ مخکې له دې چې د الله له لوري هغه ورځ راشي چې (د الله له امر سره سم) رد کېدای نشي. په هغه ورځ به تاسو ته نه پناه ځای وي او نه به (له خپلو ګناهونو) انکار کولی شئ.

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ

fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).

که دوی مخ واړوي، نو (یاد ولرئ) موږ ته د دوی لپاره د څارونکي په توګه نه یې لیږلی. ستا دنده یوازې د (حکمونو) رسولو څخه پرته بل څه نه دي. او په حقیقت کې، کله چې موږ په انسان باندې له خپل رحمت څخه احساس کوو، نو هغه یې په خوښۍ سره هرکلی کوي؛ مګر که دوی د خپلو لاسونو د کړنو له امله په مصیبت کې راشي (نو دوی به یې خامخا انکار وکړي)، په حقیقت کې، انسانان ډیر منکر دي (د نعمتونو څخه).

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ اِنَاثًا وَّيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ الذُّكُوْرَ ۙ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yakhluqu mā yasyā'(u), yahabu limay yasyā'u ināṡaw wa yahabu limay yasyā'uż-żukūr(a).

د اسمانونو او ځمکې سلطنت د الله دی، هغه چې څه وغواړي پیدا کوي، چا ته چې وغواړي لوڼې ورکوي او چا ته چې وغواړي زامن ورکوي.

اَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَّاِنَاثًا ۚوَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَاۤءُ عَقِيْمًا ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ

au yuzawwijuhum żukrānaw wa ināṡā(n), wa yaj‘alu may yasyā'u ‘aqīmā(n), innahū ‘alīmun qadīr(un).

یا هغه نارینه او ښځینه ډولونه ورکوي، او چا ته چې وغواړي بې اولاده کوي. هغه په هرڅه پوه او قادر دی.

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ

wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).

او دا د انسان لپاره مناسب نه ده چې الله ورسره خبرې وکړي مګر د وحي په واسطه یا د پردې تر شا یا د رسول (فرښتې) په لیږلو سره او بیا د هغه په اجازه هغه ته هغه څه وحی کړي چې هغه یې غواړي، په حقیقت کې هغه لوړ او حکمت والا دی.

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ

wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

او په دې ډول موږ په خپل امر تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) روح (قرآن) وحی کړ. مخکې ته نه پوهېدې چې کتاب (قرآن) څه شی دی او ایمان څه شی دی، مګر موږ قرآن رڼا ګرځولی و، موږ په دې سره خپلو بندګانو کې چا ته چې وغواړو لارښوونه کوله. او په حقیقت کې، ته (خلکو ته) په سمه لاره لارښوونه کوې.

صِرَاطِ اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِلَى اللّٰهِ تَصِيْرُ الْاُمُوْرُ ࣖ

Ṣirāṭillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), alā ilallāhi taṣīrul-umūr(u).

(یعنې) د هغه الله لاره چې هغه لره ده هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي. په یاد ولرئ چې ټول کارونه الله ته ورګرځي.