Q.S Al-Hashri (اَلْحَشْر) - 24 Ayatitteh Ixxima

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، د الله پاکي بیانوي؛ او هغه ډېر غالب او ډېر حکمت والا دی.

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

هغه ذات دی چې د اهل کتابو کافران یې د دوی د لومړي ځل ایستلو په وخت کې له خپلو کورونو څخه وشړل. تاسو دا فکر نه کاوه چې دوی به ووځي، او دوی ډاډه وو چې د دوی کلاګانې به دوی د الله له عذاب څخه وژغوري. مګر الله دا په دوی باندې له هغه ځایه راوست چې دوی یې تصور هم نه کاوه. او الله د دوی په زړونو کې ویره واچوله، نو دوی خپل کورونه په خپلو لاسونو او د مومنانو په لاسونو ویجاړ کړل. نو دا د عبرت په توګه واخلئ!

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

او که الله تعالی د دوی د شړلو حکم نه وای کړی، نو الله تعالی به خامخا په دې دنیا کې دوی ته سزا ورکړې وای او په آخرت کې به د دوزخ عذاب وویني.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

دا ځکه چې دوی د الله او د هغه د رسول مخالفت کوي. څوک چې د الله مخالفت کوي، نو په حقیقت کې الله سخت عذاب ورکوونکی دی.

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

هر هغه څه چې تاسو د کفارو د خرما ونې پرې کوئ یا یې په خپلو تاکونو ولاړ پریږدئ، دا د الله په امر دي، او ځکه چې هغه اراده لري چې ظالمان ذلیل کړي.

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

او د هغو څخه د فېعې غنیمتونه چې الله خپل رسول ته ورکړي دي، تاسو د هغو د ترلاسه کولو لپاره اسونو یا اوښانو ته اړتیا نلرئ، مګر الله خپلو رسولانو ته په هغه چا باندې واک ورکړ چې وغواړي. او الله په هرڅه باندې غالب دی.

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

د هغو کسانو لوټ شوی مال (فیع) چې الله تعالی خپل رسول (ص) ته ورکړ (چې د څو هیوادونو له اوسیدونکو څخه وو)، د الله تعالی، د هغه د رسول (ص)، د هغه د خپلوانو (رسول)، یتیمانو، غریبانو او د هغو خلکو لپاره وو چې په سفر وو، ترڅو خزانه یوازې ستاسو د شتمنو ترمنځ ونه ګرځي. هغه څه چې رسول تاسو ته درکوي، هغه واخلئ. او هغه څه چې هغه تاسو منع کوي، هغه پریږدئ. او له الله تعالی څخه وویریږئ. په حقیقت کې، الله تعالی په عذاب کې ډېر سخت دی.

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(دا غنیمتونه هم دي) د هغو بې وزلو خلکو لپاره دي چې هجرت یې کړی او له خپلو کورونو څخه ایستل شوي او خپل مالونه یې د الله د فضل او رضا د غوښتلو او د الله او د هغه د رسول د مرستې لپاره پریښودلي دي. دوی ریښتیني خلک دي.

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

او هغه خلک (انصار) چې د مدینې ښار یې نیولی و او د دوی (مهاجرینو) له راتګ څخه مخکې یې ایمان راوړی و، دوی له هغو کسانو سره مینه درلوده چې د دوی ځای ته هجرت کړی و. او دوی په خپلو زړونو کې د هغه څه لپاره خواهشات نه اچول چې دوی (مهاجرینو) ته ورکړل شوي وو؛ او دوی (مهاجرینو) ته تر ځانونو لومړیتوب ورکوي، که څه هم دوی هم اړ دي. او څوک چې ځان له بخل څخه وساتي، نو دوی بختور خلک دي.

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

او هغه کسان چې له دوی وروسته راغلل (مهاجر او انصار)، دوی دعا وکړه: "ای زموږ ربه، موږ او زموږ هغو وروڼو ته بښنه وکړه چې له موږ څخه مخکې یې ایمان راوړی و، او زموږ په زړونو کې د هغو کسانو په وړاندې کینه مه اچوه چې ایمان یې راوړی دی. ای زموږ ربه، په حقیقت کې ته ډېر مهربان او ډېر رحم کوونکی یې."

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

ایا تا هغه منافقان نه دي لیدلي چې خپلو کافرو اهل کتابو وروڼو ته وايي: "که تاسو وشړل شئ، نو موږ به خامخا ستاسو سره ووځو، او موږ به هیڅکله ستاسو په خاطر د هیچا اطاعت ونه کړو، او که تاسو سره جګړه وشي، نو موږ به خامخا ستاسو مرسته وکړو." او الله شاهدي ورکوي چې دوی دروغجن دي.

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

په حقیقت کې، که دوی وشړل شي، منافقان به ورسره نه راوځي، او که ورسره جګړه وشي، نو دوی به د هغه مرسته ونه کړي؛ او حتی که دوی د هغه مرسته وکړي، نو خامخا به شا وګرځوي او شاته به وګرځي، بیا به دوی مرسته ونه مومي.

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

په حقیقت کې، د دوی په زړونو کې، تاسو (مسلمانان) له الله څخه ډیر ویره لرئ. دا ځکه چې دوی داسې خلک دي چې نه پوهیږي.

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

دوی به ټول له تاسو سره په ګډه جګړه ونکړي مګر په قوي ښارونو کې یا د دیوالونو تر شا. د دوی دښمني سخته ده. تاسو فکر کوئ چې دوی سره متحد دي، مګر د دوی زړونه ویشل شوي دي. دا ځکه چې دوی داسې خلک دي چې نه پوهیږي.

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(دوی) د هغو خلکو په څیر دي چې ډیر وخت دمخه یې (یهودان) د خپلو کړنو له امله بدې پایلې (د شړلو) تجربه کړې دي. او دوی به دردناک عذاب سره مخ شي.

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

(د منافقانو هڅونه) د شیطان په څیر ده کله چې هغه خلکو ته وايي: "تاسو کافران یاست!" بیا کله چې سړی کافر شو نو هغه وویل: "په حقیقت کې، زه له تاسو څخه جلا کیږم، ځکه چې زه د ټولو کایناتو د رب الله څخه ویره لرم."

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

نو د دواړو پایله دا ده چې دواړه به دوزخ ته ننوځي، په هغه کې به تلپاتې وي. د ظالمانو سزا همداسې ده.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

اې مؤمنانو! له الله څخه ووېرېږئ او هر څوک دې هغه څه ته پام وکړي چې د سبا (د آخرت) لپاره یې کړي دي، او له الله څخه ووېرېږئ، په حقیقت کې، الله ستاسو د کارونو ډېر محتاط دی.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

او د هغو کسانو په څېر مه کېږئ چې الله تعالی هېروي، نو الله تعالی به هغوی خپل ځانونه هېر کړي. دا ظالمان دي.

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

د دوزخ اوسېدونکي د جنت له اوسېدونکو سره مساوي نه دي؛ د جنت اوسېدونکي هغه کسان دي چې بریالي کېږي.

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

که موږ دا قرآن په غره باندې نازل کړو، نو ته به خامخا هغه د الله له وېرې څخه ټيټ او ټوټه ټوټه وينې. او موږ دا مثالونه د خلکو لپاره پیدا کړي دي ترڅو دوی فکر وکړي.

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

هغه الله دی او له هغه پرته بل معبود نشته. هغه څوک چې په پټو او حقیقي شیانو پوهیږي، هغه ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

هغه الله دی او له هغه پرته بل معبود نشته. مهاراجا، ډېر پاک، ډېر بریالی، د امنیت ساتونکی، د خوندیتوب ساتونکی، ډېر غالب، قادر مطلق، هغه څوک چې ټول جلال لري، الله پاک دی له هغه څه څخه چې دوی یې یو بل سره شریکوي.

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

هغه الله دی چې پیدا یې کړی، پیدا یې کړی، شکلونه یې جوړ کړي، هغه ښکلي نومونه لري. په اسمانونو او ځمکه کې هر څه د هغه تسبیح کوي. او هغه ډېر غالب او ډېر حکمت والا دی.