Q.S Rooka (ص) - 88 Ayatitteh Ixxima

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

شاد، په قرآن کریم چې اخطارونه لري.

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

خو هغه کسان چې کافران دي په تکبر او دښمنۍ کې دي.

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

موږ له دوی څخه مخکې څومره ډېر خلک هلاک کړي دي، بیا یې مرسته وغوښته، په داسې حال کې چې (هغه وخت) د تېښتې وخت نه و.

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

او دوی حیران شول چې د دوی له منځ څخه یو ویروونکی (رسول) راغی، او کافرانو وویل: "دا سړی جادوګر دی چې ډېر دروغ وايي."

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

ایا هغه ټول خدایان په یو خدای بدل کړل؟ په ریښتیا سره، دا په ریښتیا سره یو څه حیرانونکی دی.

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

بيا د هغوی مشران لاړل (او ويې ويل) "لاړ شئ او د خپلو معبودانو عبادت ته دوام ورکړئ، په حقيقت کې دا په رښتيا سره يو مطلوب کار دی."

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

موږ په وروستیو دینونو کې دا خبره هیڅکله نه اورو؛ دا (د الله تعالی شهادت) یوازې یو جوړ شوی (دروغ) دی،

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

ولې قرآن زموږ په منځ کې پر هغه نازل شو؟" په حقیقت کې، دوی زما په قرآن شک کوي، مګر دوی (زما) عذاب نه دی احساس کړی.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

یا ایا دوی ستا د رب له لوري د فضل خزانه لري، چې غالب او بخښونکی دی؟]

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

یا ایا دوی د اسمان او ځمکې او هغه څه چې د دوی ترمنځ دي سلطنتونه لري؟ (که شتون ولري)، نو دوی دې (اسمان ته) زینې پورته کړي.

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(دوی) د سرتیرو یوه لویه ډله ده چې هلته دي او ماتې به وخوري.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

له دوی څخه مخکې د نوح قوم، عاد او فرعون چې لوی لښکر یې درلود، هم (پیغمبران) دروغجن ګڼلي وو.

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

او (همدارنګه) ثمود، د لوط قوم او د عِيكه قوم. دا هغه ډلې دي چې (د رسولانو پر وړاندې) سره متحد دي.

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

ټولو رسولانو ته دروغ وویل، نو دوی زما د سزا د احساس کولو مستحق دي.

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

او هغه څه چې دوی یې په حقیقت کې انتظار کاوه یوازې یوه چیغه وه، چې هیڅ وقفه یې نه درلوده.

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

او دوی وویل: "زموږ ربه، د حساب له ورځې څخه مخکې زموږ لپاره ټاکل شوی عذاب ژر راوله."

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

پر هغو خبرو صبر وکړه چې دوی یې وايي؛ او زموږ بنده داود یاد کړه چې ځواکمن و، په حقیقت کې هغه ډېر فرمانبردار و.

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

په حقیقت کې، موږ غرونه تابع کوو چې د هغه (داود علیه السلام) سره سهار او ماښام تسبیح ووایی،

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

او (موږ) مرغان هم په راټول شوي حالت کې تابع کړل. هر یو یې ډېر فرمانبردار وو.

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

او موږ د هغه سلطنت پیاوړی کړ او موږ هغه ته د چارو په فیصله کولو کې حکمت او هوښیارتیا ورکړه.

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

او ایا تاسو ته د هغو کسانو خبر رسیدلی دی چې د محراب دیوال ته د ختلو پر مهال یې جګړه کړې وه؟

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

کله چې دوی د داود علیه السلام سره د لیدو لپاره ننوتل نو هغه د دوی (رارسېدو) له امله حیران شو. هغوی وویل: "مه وېرېږه! (موږ) دواړه په خپل منځ کې یو، زموږ ځینو په یو بل ظلم کړی دی؛ نو زموږ ترمنځ په عادلانه توګه پریکړه وکړه او له حق څخه مه انحراف کوه او موږ ته سمه لار وښیه."

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

په حقیقت کې، زما ورور نهه نوي وزې درلودې او ما یوازې یوه درلوده، بیا یې وویل، "خپله وزه ماته راکړه! او هغه ما ته په مناظره کې ماتې ورکړه."

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

هغه (داود) وویل: "په حقیقت کې، هغه ستا د وزې د غوښتلو له امله له تا سره ظلم کړی دی. په حقیقت کې، ډیری خلک چې شریکان دي په نورو ظلم کوي، پرته له هغو کسانو څخه چې ایمان راوړي او ښه عملونه کوي؛ او یوازې لږ شمیر یې دا کار کوي." او داود شک وکړ چې موږ هغه ازموینو؛ نو هغه له خپل رب څخه بخښنه وغوښته او توبه یې وکړه.

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

بیا موږ (د هغه تېروتنه) وبخښله. او په حقیقت کې، هغه زموږ سره نږدې مقام لري او د بیرته راستنیدو لپاره ښه ځای دی.

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(الله تعالی وفرمایل)، "ای داود! موږ ته په ځمکه کې خلیفه (حاکم) ټاکلی یې، نو د خلکو ترمنځ په انصاف سره فیصله وکړه او د خپلو خواهشاتو پیروي مه کوه، ځکه چې دا به تا د الله تعالی له لارې څخه ګمراه کړي. په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله تعالی له لارې څخه ګمراه کیږي، به سخت عذاب ترلاسه کړي، ځکه چې دوی د حساب ورځ هیره کړې ده."

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

او موږ اسمانونه او ځمکه او هر هغه څه چې د دوی په منځ کې دي بې ګټې نه دي پیدا کړي، دا د کافرانو نظر دی، نو د کافرانو لپاره هلاکت دی، ځکه چې دوی به اور ته ننوځي.

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

ایا موږ باید هغه کسان چې ایمان راوړي او ښه کارونه کوي د هغو کسانو سره یو شان چلند وکړو چې په ځمکه کې فساد خپروي؟ یا هغه کسان چې له الله څخه ویره لري د هغو کسانو سره یو شان وګڼو چې بدکاران دي؟

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

هغه کتاب (قرآن) چې موږ تاته نازل کړی دی له برکتونو ډک دی ترڅو دوی د هغه د آیتونو قدر وکړي او د سالمو عقل لرونکو خلکو لپاره درس وي.

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

او داود ته مو (یو زوی) سلیمان ورکړ، هغه تر ټولو غوره بنده و، په حقیقت کې هغه ډېر فرمانبردار و.

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(یاد کړئ) کله چې یوه ماسپښین هغه ته (اسونه) وښودل شول چې اهلي وو، (مګر) په منډه وهلو کې ډېر ګړندي وو،

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

بیا یې وویل: "په حقیقت کې، زه ټول ښه شیان (اسونه) خوښوم، کوم چې ما د خپل رب (لویوالی) یادوي، تر هغه چې لمر لویږي."

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

"ټول اسونه بیرته ماته راولئ." بیا یې د اسونو پښې او غاړې پرې کړې.

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

او په رښتيا موږ سليمان ازموينه واخيسته او هغه مو په خپل تخت باندې د يوې بدنې (ناروغۍ له امله کمزوری) په توګه وغورځاوه، بيا يې توبه وكړه.

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

هغه وويل: "ای زما ربه، ما ته بښنه وکړه او داسې پاچاهي راکړه چې له ما وروسته بل څوک ونلري. په حقيقت کې ته ورکوونکی يې."

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

بیا موږ هغه ته باد تابع کړ چې د هغه په امر سره ښه چلېده هر ځای چې هغه غوښتل،

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

او (موږ هم هغه ته تسلیم کړل) شیطانان، ټول جوړونکي او غوطه خورونکي،

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

او نور (شیطانان) چې په زنځیرونو کې تړل شوي دي.

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

دا زموږ ډالۍ ده؛ نو (نورو ته یې ورکړئ یا یې (د ځان لپاره) وساتئ پرته له حسابه.

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

او په حقیقت کې، هغه زموږ په نږدې ځای او د بیرته راستنیدو لپاره ښه ځای لري.

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

او زموږ بنده ایوب علیه السلام یاد کړه کله چې هغه خپل رب ته غږ وکړ چې "بیشکه شیطان ما په عذاب او مصیبت کې اچولی دی."

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

الله تعالی فرمایي) "خپلې پښې ووهئ؛ دا د غسل او څښاک لپاره یخې اوبه دي."

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

او موږ هغه ته د هغه د کورنۍ (د بیا یوځای کیدو) برکت ورکړ او د هغوی شمېر مو زیات کړ، دا زموږ له لوري د رحمت او د سالمو خلکو لپاره د عبرت په توګه ده.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

او په خپل لاس کې د واښو یوه ګیډۍ واخله، بیا یې پرې ووهه او خپله قسم مه ماتوه، بېشکه موږ هغه (ایوب علیه السلام) یو صبرناک سړی وموند، هغه غوره بنده دی. بېشکه هغه ډېر اطاعت کوونکی و.

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

او زموږ بندګان یاد کړه: ابراهیم، اسحاق او یعقوب چې د لوی ځواک او (لوړ) پوهې خاوندان وو.

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

په حقیقت کې، موږ دوی ته د لوړو اخلاقو په ورکولو سره پاک کړي دي، یعنې تل (خلکو ته) د آخرت یادونه کول.

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

او په حقیقت کې، دوی زموږ له لوري له غوره شویو خلکو څخه دي.

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

او اسماعیل، الیاس او ذوالکفلي په یاد ولرئ. دوی ټول د ښو خلکو څخه دي.

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

دا (د دوی لپاره) یو عزت دی. او په حقیقت کې، د هغو کسانو لپاره چې پرهیزګاري کوي (د بیرته راستنیدو لپاره) غوره ځای برابر شوی دی،

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(یعنې) د عدن جنتونه چې دروازې یې د دوی لپاره خلاصې دي،

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

په هغه کې به دوی تکیه کوي (په تختونو) او (په هغه جنت کې) به ډېرې میوې او څښاک غواړي.

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

او د هغوی تر څنګ (فرښتې دي) چې سترګې یې کمزورې دي او د دوی عمرونه همدومره دي.

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

دا هغه څه دي چې د حساب په ورځ یې تاسو سره ژمنه کیږي.

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

په حقیقت کې، دا زموږ له لوري یو نه ختمیدونکی رزق دی.

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

دا (د دوی حال) دی. او بېشکه، د هغو کسانو لپاره چې نافرماني کوي، خامخا د بیرته ستنیدو لپاره بد ځای دی.

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(یعنې) دوزخ چې دوی به پکې ننوځي؛ نو هغه ډېر بد استوګنځی دی.

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

دا (د دوزخ سزا) ده، نو دوی دې یې وڅکي، (د دوی څښل) ډېرې ګرمې اوبه او ډېرې سړې اوبه،

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

او دې ته ورته نور ډولونه (سزاګانې).

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(دوی ته وویل شول)، "دا (ستاسو د پیروانو) یوه لویه ډله ده چې ستاسو سره (دوزخ ته) راځي." د دوی لپاره هیڅ هرکلی نشته ځکه چې په حقیقت کې دوی به دوزخ ته لاړ شي (د دوی مشرانو وویل).

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(د دوی پلویانو ځواب ورکړ)، "په حقیقت کې، دا تاسو یاست چې (په ډیر مناسب ډول) هرکلی نه کوئ، ځکه چې تاسو هغه څوک یاست چې موږ یې په عذاب کې ډوب کړل، نو دا د پاتې کیدو لپاره ترټولو بد ځای دی."

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

هغوی (بیا) وویل: "ای زموږ ربه، څوک چې موږ په دې (عذاب) کې ډوب کړي، نو په دوزخ کې ورته دوه چنده عذاب ور زیات کړه."

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

او (نافرمانه خلکو) وویل: "ولې موږ هغو خلکو ته نه ګورو چې پخوا (په نړۍ کې) موږ بد (ناوړه) خلک ګڼل؟"

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

ایا موږ مخکې له دوی سره ملنډې وهلې، یا دا ځکه وه چې زموږ سترګو موږ د دوی د لیدلو مخه نیولې وه؟"

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

په حقیقت کې، دا هغه څه دي چې واقعا پیښیږي، (یعنې) د دوزخ د اوسیدونکو ترمنځ شخړه.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "بېشکه زه یوازې یو خبردارونکی یم، له الله پرته بل معبود نشته، چې ډېر غالب او غالب دی."

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(یعنې) د اسمانونو او ځمکې او د هغه څه چې د دوی ترمنځ دي، رب، ډېر غالب او ډېر بخښونکی دی.

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

ووایه: "دا (قرآن) ډېر ښه خبر دی،

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

چې ته له هغه څخه مخ واړوې.

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

کله چې دوی شخړه کوله، زه د ملائکو په اړه لږ معلومات هم نه لرم.

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

ماته وحي شوې ده چې زه يوازې يو څرګند خبردارى ورکوونکی يم."

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(یاد کړه) کله چې ستا رب ملایکو ته وویل: "بېشکه زه انسان له خټې څخه پیدا کوم.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

نو کله چې ما دا پېښه بشپړه کړه او خپل روح (خلق) مې په هغه کې پو کړ؛ نو ځان ورته په سجده کولو سره تسلیم کړه."

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

بیا ټولو ملائکو سجده وکړه،

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

پرته له شیطان څخه؛ هغه فخر کوي او د کافرانو له ډلې څخه دی.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(الله) وویل: "ای شیطان، څه شی ته د هغه څه په وړاندې د سجدې کولو څخه منع کوي چې ما په خپل قدرت سره پیدا کړی دی؟ ایا ته په ځان ویاړې یا ته (احساس کوې چې ته د (لوړې) طبقې پورې اړه لرې؟"

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(ابلیس) وویل: "زه له هغه څخه غوره یم، ځکه چې تا زه له اور څخه پیدا کړی یم، پداسې حال کې چې تا هغه له خاورې څخه پیدا کړی دی."

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

(الله) وویل: "نو له جنت څخه ووځه! په حقیقت کې ته یو لعنتي مخلوق یې."

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

او بېشکه، زما لعنت به د قیامت تر ورځې پورې پر تا وي."

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(ابلیس) وویل: "ای زما ربه، ما تر هغې ورځې پورې وځنډوه چې دوی به بیا ژوندي شي."

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

(الله) وویل: "نو ته په یقیني توګه له هغو کسانو څخه یې چې مهلت ورکړل شوی دی،"

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

تر ټاکل شوې ورځې (د قیامت ورځ) پورې.

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(شیطان) ځواب ورکړ: ستا په عزت قسم، زه به خامخا دوی ټول ګمراه کړم،

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

پرته له ستا هغه بندګان چې د دوی له منځه غوره شوي دي.

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

(الله) وویل: نو هغه څه چې رښتیا دي (زما قسم دی)، او یوازې هغه څه چې زه یې وایم حق دی.

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

بېشکه، زه به دوزخ له تا او له هغو کسانو ډک کړم چې ستا پیروي کوي له دوی ټولو څخه."

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه له تاسو څخه د (خپل تبلیغ) په اړه لږ اجر نه غواړم؛ او زه د جوړونکو څخه نه یم."

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

دا (قرآن) د ټولو طبیعتونو لپاره له یو خبرداري پرته بل څه نه دي.

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

او بېشکه، تاسو به د یو څه وخت وروسته د هغه خبر (قرآن) (حقیقت) وپیژنئ.