الۤمّۤ

alif lām mīm.

الف لام میم.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

الله، چې له هغه پرته بل معبود نشته. قادر مطلق، چې تل د (خپلو مخلوقاتو) پالنه کوي.

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) پر تا کتاب (قرآن) نازل کړ چې حق لري، د پخوانیو (کتابونو) تصدیق کوي، او تورات او انجیل یې نازل کړل،

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

مخکې له دې چې د انسانانو لپاره لارښود وي، او هغه الفرقان نازل کړ. په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله تعالی له آیتونو څخه انکار کوي، به سخت عذاب سره مخ شي. الله تعالی، چې قادر مطلق دی، د سزا ورکولو وړ دی.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

د الله لپاره په ځمکه او اسمان کې هیڅ شی پټ نه دی.

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

هغه ذات دی چې تاسو په رحم کې د هغه څه سره سم جوړوي چې غواړي. له هغه پرته بل معبود نشته. هغه غالب او حکمت والا دی.

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

هغه ذات دی چې پر تا یې کتاب (قرآن) نازل کړ (محمد صلی الله علیه وسلم). په دوی کې داسې آیتونه شته چې مطلق دي، چې د کتاب (قرآن) اصلي ټکي دي او نور یې متشابهات دي. هغه کسان چې په زړونو کې یې ګمراهۍ ته لیواله دي، دوی د غیبت او د خپل تاویل د لټون لپاره د متشابهات پیروي کوي، پداسې حال کې چې د دوی تاویل پرته له الله څخه بل څوک نه پوهیږي. او هغه کسان چې ژوره پوهه لري وايي، "موږ په دې (قرآن) ایمان لرو، هرڅه زموږ د رب له خوا دي." هیڅوک نشي کولی درس واخلي مګر هغه خلک چې پوهیږي.

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(دوی دعا وکړه) "زموږ ربه، زموږ زړونه د لارښوونې وروسته له هغه چې تا موږ ته راکړل، بې لارې ته مه اړوه، او موږ ته له خپل لوري رحمت راکړه، بېشکه ته ډېر ورکوونکی یې."

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

"زموږ ربه، ته هغه څوک یې چې خلک په هغه ورځ راټولوې چې هیڅ شک پکې نشته." په حقیقت کې، الله تعالی ژمنې نه ماتوي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران دي، د دوی مالونه او اولادونه به د الله تعالی د عذاب لپاره هیڅ ګټه ونه رسوي. او دوی د دوزخ د اور لپاره سونګ توکي کیږي.

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د هغو کسانو په څیر و چې له دوی څخه مخکې وو، دوی زموږ آیتونه دروغ وګڼل، نو الله تعالی د دوی د ګناهونو له امله دوی ته سزا ورکړه. الله تعالی ډېر سخت عذاب ورکوونکی دی.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

(اې محمده) کافرانو ته ووایه: "تاسو به خامخا ماتې وخوړل شئ او دوزخ ته به وشړل شئ. او هغه څومره بد استوګنځی دی."

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

په حقیقت کې، ستاسو لپاره په هغو دوو ډلو کې یوه نښه ده چې یو بل ته مخامخ دي. یوه ډله د الله په لاره کې جنګیږي او د کافرانو بله ډله په خپلو سترګو ویني چې دوی (مسلمانان) د دوی په پرتله دوه چنده قوي دي. الله په خپله مرسته چې چا ته وغواړي ځواک ورکوي. په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره عبرت دی چې (د زړه سترګې) لري.

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

د هغه څه سره مینه چې غوښتل کیږي د انسانانو په سترګو کې ښکلې کیږي: ښځې، ماشومان، د سرو زرو او سپینو زرو ډیری، غوره اسونه، څاروي او کرل شوي ځمکې. دا د ځمکې د ژوند خوندونه دي، او د الله سره د بیرته ستنیدو غوره ځای دی.

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

ووایه، "ایا زه تاسو ته له دې څخه غوره شی درکړم؟" د پرهیزګارانو لپاره د دوی د رب په نیز داسې باغونه دي چې لاندې یې ویالې بهېږي، دوی به پکې تل پاتې وي، او پاکې میرمنې او د الله رضا. او الله د خپلو بندګانو لیدونکی دی.

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(یعنې) هغه کسان چې دعا کوي، "ای زموږ ربه، موږ په ریښتیا ایمان راوړی دی، نو زموږ ګناهونه وبخښه او د دوزخ له عذاب څخه مو وساته."

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(همدارنګه) صبر کوونکی، صالح کس، فرمانبردار کس، هغه څوک چې خپل مال ورکوي، او هغه څوک چې د سهار له راختلو مخکې بخښنه غواړي.

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

الله تعالی اعلان کوي چې له هغه پرته بل معبود نشته؛ (همدارنګه) ملائکې او د علم خاوندان چې عدالت قایموي، له هغه پرته بل معبود نشته، چې غالب او حکمت والا دی.

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

په حقیقت کې د الله په نیز دین اسلام دی. هغو کسانو چې کتاب ورکړل شوی و، اختلاف یې نه دی کړی مګر د پوهې له ترلاسه کولو وروسته، د خپل منځي حسد له امله. څوک چې د الله په آیتونو کافر شي، نو په حقیقت کې الله په حساب کې ډېر ژر دی.

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

نو که دوی له تا سره بحث وکړي (محمد صلی الله علیه وسلم) نو ووایه، "زه د الله تعالی اطاعت کوم او هغه کسان چې زما پیروي کوي." او هغو کسانو ته چې کتاب ورکړل شوی او نالوستو ته ووایه، "ایا تاسو اسلام راوړی دی؟" که دوی اسلام ومني، نو دا پدې مانا ده چې دوی لارښوونه ترلاسه کړې، مګر که دوی مخ واړوي، نو ستاسو مسؤلیت یوازې د هغې رسولو دی. او الله تعالی د خپلو بندګانو لیدونکی دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله تعالی له آیتونو څخه انکار کوي او پیغمبران په ناحقه وژني او هغه خلک وژني چې خلکو ته د عدالت کولو لارښوونه کوي، هغوی ته زیری ورکړئ، چې دردناک عذاب دی.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

دا هغه خلک دي چې په دنیا او آخرت کې یې عملونه بې ګټې دي او هیڅ مرستندوی یې نشته.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

ایا تا هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې وه؟ دوی د الله کتاب ته بلل شوي وو ترڅو د دوی ترمنځ پریکړه وکړي، بیا د دوی یوه ډله مخ واړوه او (حق) یې رد کړ.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

دا ځکه چې دوی ویل: "د دوزخ اور به موږ ته ونه رسیږي مګر یوازې څو ورځې." دوی په خپل دین کې د هغه څه له امله دوکه شول چې دوی یې جوړ کړي وو.

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

څه به وي که چیرې موږ دوی په هغه ورځ (قیامت) راټول کړو چې په راتګ کې یې هیڅ شک نشته، او هر نفس ته د هغه د کړنو پوره بدله ورکړل شي او پر دوی ظلم ونه شي؟

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای د قدرت څښتنه، ته چې چا ته وغواړې واک ورکوې او له چا څخه چې وغواړې واک لرې کوې. ته چې څوک وغواړې لوړ یې او چې څوک وغواړې ذلیل کوې. ستا په لاس کې ټوله ښېګڼه ده. په حقیقت کې ته په هر څه قادر یې."

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ته شپه په ورځ کې اچوې او ورځ په شپه کې اچوې. ته ژوندی له مړي څخه راوباسي او مړی له ژوندي څخه راوباسي. او ته چا ته چې وغواړې بې حسابه رزق ورکوې."

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

مومنان دې کافران خپل مشران نه نیسي، بلکې مومنان دې خپل مشران نیسي. څوک چې دا کار کوي، هغه به د الله له لوري هیڅ ونه لري، مګر د هغه څه په وړاندې د ساتنې لپاره چې تاسو یې له دوی څخه ویره لرئ. او الله تاسو له ځانه څخه ویره درکوي او د هغه لوري ته بیرته ستنیدل دي.

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ووایه، "که تاسو هغه څه پټ کړئ چې ستاسو په زړه کې دي یا یې ښکاره کړئ، نو الله به خامخا هغه پوه شي." هغه پوهیږي چې په اسمانونو او ځمکه کې څه دي. الله په هرڅه باندې قادر دی.

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(یاد ولرئ) هغه ورځ (چې) هر نفس ته به د خپلو نیکو کارونو بدله (جزا) ورکړل شي، او د خپلو بدو کارونو بدله (هم). هغه هیله درلوده چې د هغه او د هغې (ورځې) ترمنځ به اوږده فاصله وي. او الله تاسو له خپل ځان (عذاب) څخه ویره درکوي. الله د خپلو بندګانو لپاره ډېر مهربان دی.

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "که تاسو له الله سره مینه لرئ، نو زما پیروي وکړئ، الله به له تاسو سره مینه وکړي او ستاسو ګناهونه به وبخښي." الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

ووایه (ای محمده)، "د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړئ. خو که تاسو مخ واړوئ، نو پوه شئ چې الله له کافرانو سره مینه نه کوي."

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

په حقيقت کې الله جل جلاله آدم، نوح، د ابراهيم کورنۍ او د عمران کورنۍ د ټولو خلکو په پرتله (په خپلو وختونو کې) غوره کړې ده.

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(لکه) یو نسل، ځینې یې د نورو نسلونه دي. الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(یاد کړئ)، کله چې د عمران میرمنې وویل: "ای زما ربه، زه ستا لپاره نذر منم، هر هغه څه چې زما په رحم کې دي (وروسته به) یو بنده شي چې (ستا) خدمت وکړي، نو زما څخه (دا نذر منه) قبول کړه، په حقیقت کې، ته اوریدونکی او پوه یې."

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

نو کله چې هغې هغه وزېږوله، نو هغې وويل: "ای زما ربه، ما لور وزېږوله." که څه هم الله ښه پوهیږي چې هغه څه زیږولي دي، او نارینه د ښځو په څیر ندي. "او ما هغې ته مریم نوم ورکړ، او زه د هغې او د هغې د ماشومانو او لمسیانو لپاره د لعنتي شیطان (د لاسوهنې) څخه ستا د ساتنې غوښتنه کوم."

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

نو الله (ج) هغه په ښه قبولیت سره قبول کړ، په ښه وده یې لوی کړ او د هغه پالنه یې زکریا ته وسپارله. هر ځل چې زکریا په محراب (د عبادت لپاره ځانګړې خونه) کې د هغه لیدو ته راغی، نو د هغه تر څنګ یې خواړه وموندل. هغه وویل: "ای مریم! دا دې له کومه راوړه؟" هغې (مریم) ځواب ورکړ: "دا د الله له لوري ده." په حقیقت کې، الله (ج) چا ته چې وغواړي بې حسابه رزق ورکوي.

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

زکریا علیه السلام هلته له خپل خدای څخه دعا وکړه او ویې ویل: "ای زما ربه، ماته له خپل لوري څخه نیک اولاد راکړه، ته د دعاګانو اورېدونکی یې."

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

بیا فرښتو هغه ته غږ وکړ، په داسې حال کې چې هغه په محراب کې ولاړ و او لمونځ یې کاوه، "الله تاسو ته د یحیی (د زیږون) په اړه ښه خبر درکوي، چې د الله له لوري د یوې کلمې تصدیق کوي، یو رول ماډل، د ځان د ساتلو توان لري (له شهوت څخه) او د متقیانو له ډلې څخه یو پیغمبر دی."

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

زکریا علیه السلام وویل: "ای زما ربه، زه به څنګه اولاد وزېږوم، په داسې حال کې چې زه دومره بوډا یم او زما ښځه بانجھ ده؟" الله تعالی وفرمایل: "همداسې الله تعالی هغه څه کوي چې غواړي یې."

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

هغه (زکریا) وویل: "ای زما ربه، ماته یوه نښه راکړه." الله تعالی وویل: "ستا لپاره یوه نښه دا ده چې ته درې ورځې له خلکو سره خبرې نه کوې، پرته له اشارو سره. او د خپل رب (نوم) ډېر یادوه، او ماښام او سهار د هغه تسبیح وایه."

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

او (یاد کړه) کله چې ملائکو وویل: "ای مریم! په یقیني توګه، الله ته غوره کړې یې، پاکې کړې یې او په ټولو نړیوالو ښځو باندې یې غوره کړې یې."

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

اې مريمې! د خپل رب اطاعت وکړه، سجده وکړه او رکوع وکړه له هغو کسانو سره چې رکوع کوي."

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

دا د هغو غیب خبرونو څخه دي چې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) وحی کړې، که څه هم ته د دوی سره نه وې کله چې دوی خپل قلمونه اچول (د قرعه اندازۍ لپاره) چې څوک به مریم وساتي. او ته د دوی سره نه وې کله چې دوی شخړه کوله.

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(یاد کړئ) کله چې ملایکو وویل: "ای مریم! الله تا ته د خپل یو کلمې زیری درکوي، چې نوم یې مسیح عیسی د مریم زوی دی، په دنیا او آخرت کې به معزز وي او له نږدې کسانو څخه به وي."

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

او هغه په زانګو کې او کله چې بشپړ بالغ شو له خلکو سره خبرې کولې، او هغه د صالحانو له ډلې څخه و.

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

مریم وویل: "ای زما ربه، دا څنګه ممکنه ده چې زه به اولاد وزېږوم، په داسې حال کې چې هیڅ انسان ما ته لاس نه دی اچولی؟" هغه (الله) وویل: "نو الله هغه څه پیدا کوي چې غواړي. کله چې هغه د یو څه کولو اراده وکړي، نو یوازې ورته وايي چې "شه!" نو همداسې ده.

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

او هغه (الله) هغه (عيسی عليه السلام) ته کتاب، حکمت، تورات او انجيل ورزده کړل.

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

او لکه څنګه چې رسول بني اسرائيلو ته وويل: "زه ستاسو د رب له لوري يوه نښه (معجزه) راوړم، هغه دا چې ما ستاسو لپاره له ځمکې څخه د مرغۍ په څېر يو څه جوړ کړل، بيا مې پرې پوک وکړ، او د الله په امر مرغۍ شوه. او ما هغه خلک روغ کړل چې له زېږېدو څخه ړانده وو او هغه خلک چې جذام يې درلود. او ما د الله په امر مړي ژوندي کړل، او زه تاسو ته هغه څه وایم چې تاسو يې خورئ او هغه څه چې تاسو يې په خپل کور کې ساتئ. په حقيقت کې په دې کې ستاسو لپاره يوه نښه ده (زما د رسالت حقيقت)، که تاسو مؤمنان ياست."

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

او د هغه چا په توګه چې زما څخه مخکې د تورات تصدیق کوونکی دی، او زه ستاسو لپاره ځینې هغه څه حلال کړم چې تاسو ته حرام شوي وو. او زه ستاسو د رب له لوري یوه نښه (معجزه) راوړم. نو له الله ووېرېږئ او زما اطاعت وکړئ.

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

په حقیقت کې الله زما او ستاسو رب دی، نو د هغه عبادت وکړئ، دا سمه لار ده.

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

نو کله چې عیسی علیه السلام د دوی (بنی اسرائیلو) نافرماني احساس کړه، نو ویې ویل: "څوک به د الله (د دین د تاسیس) لپاره مرسته وکړي؟" حواریانو (وفادارو ملګرو) ځواب ورکړ: "موږ د الله (دیني) مرسته کوونکي یو. موږ په الله ایمان لرو، او شاهد اوسئ چې موږ مسلمانان یو."

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

زموږ ربه، موږ په هغه څه ایمان راوړی دی چې تا نازل کړی دی او موږ د رسول پیروي کړې ده، نو موږ د هغو خلکو په ډله کې شامل کړئ چې شاهدان دي."

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

او هغوی (کافرانو) دوکه وکړه، نو الله تعالی د دوکې څخه انتقام واخیست. او الله تعالی د دوکې غوره بدله اخیستونکی دی.

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(یاد کړه) کله چې الله تعالی وویل: "ای عیسی! ما ته ونیولې او ته مې ځان ته پورته کړې او ته مې له هغو کسانو څخه پاک کړې چې کافران وو، او هغه کسان چې ستا پیروي یې کړې وه تر قیامته پورې مې د هغو کسانو څخه غوره کړل چې کافران وو. بیا به تاسو زما لوري ته راګرځئ، بیا به زه تاسو ته د هغه څه په اړه پریکړه درکړم چې تاسو یې په اړه اختلاف کوئ."

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

نو هغه کسان چې کافران دي، زه به هغوی ته په دنیا او آخرت کې ډېر سخت عذاب ورکړم، په داسې حال کې چې د هغوی هیڅ مرستندوی به نه وي.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه کارونه یې کړي دي، هغه به هغوی ته پوره بدله ورکړي. او الله ظالمان نه خوښوي.

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

په دې ډول موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) ځینې آیتونه او اخطارونه لولو چې له حکمت څخه ډک دي.

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

په حقیقت کې د عیسی علیه السلام مثال د الله تعالی په نزد د آدم علیه السلام د پیدایښت په څیر دی. هغه یې له خاورې څخه پیدا کړ، بیا یې ورته وویل: "شه!" نو همداسې ده.

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

حق ستا د رب له لوري دی، نو له شک کوونکو څخه مه کېږه.

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

څوک چې له پوهې وروسته له تاسو سره په دې مسله کې شخړه کوي، نو (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "راځئ چې خپل ماشومان او ستاسو ماشومان، خپلې میرمنې او ستاسو میرمنې، موږ او تاسو هم راوبلو، بیا راځئ چې اختلاف وکړو ترڅو د الله لعنت په هغو کسانو وي چې دروغ وايي."

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

په رښتیا هم دا یوه ریښتینې کیسه ده. له الله پرته بل معبود نشته، او په حقیقت کې الله ډېر ځواکمن او حکمت لرونکی دی.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

نو که دوی مخ واړوي، نو (پوه شئ) چې الله په فساد کوونکو ښه پوه دی.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

ووایه (ای محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! راشئ یوې داسې خبرې ته چې زموږ او ستاسو ترمنځ ګډه ده: دا چې موږ به له الله پرته د بل چا عبادت نه کوو او له هغه سره به هیڅوک نه شریکوو او له الله پرته به له خپلو منځونو څخه هیڅوک خپل رب نه ګڼو." که دوی مخ واړوي، نو ووایه چې "شاهد اوسئ چې موږ مسلمانان یو."

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

اې اهل کتابو! ولې تاسو د ابراهیم په اړه جنجال کوئ، سره له دې چې تورات او انجیل د هغه (ابراهيم) وروسته نازل شوي دي؟ ایا تاسو نه پوهیږئ؟

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

همداسې یاست! تاسو د هغه څه په اړه بحث کوئ چې پوهیږئ، مګر ولې د هغه څه په اړه بحث کوئ چې نه پوهیږئ؟ الله پوهیږي پداسې حال کې چې تاسو نه پوهیږئ.

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ابراهیم علیه السلام نه یهودي وو او نه عیسوي، بلکې یو مستقیم سړی وو، مسلمان وو او له مشرکانو څخه نه وو.

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

ابراهیم ته نږدې خلک هغه دي چې د هغه پیروي کوي، او دا پیغمبر (محمد)، او هغه کسان چې ایمان لري. الله د هغو کسانو ملاتړی دی چې ایمان لري.

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

د اهل کتابو یوه ډله غواړي چې تاسو ګمراه کړي، خو دوی یوازې خپل ځانونه ګمراه کوي، که څه هم دوی نه پوهیږي.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

اې اهل کتابو! ولې د الله تعالی له آیتونو څخه انکار کوئ، سره له دې چې تاسو (حقیقت) پوهیږئ؟

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

اې اهل کتابو! ولې تاسو حق له باطل سره ګډوئ او حق پټوئ، سره له دې چې تاسو پوهېږئ؟

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

او د اهل کتابو یوې ډلې (یو بل ته) وویل: "په هغه څه چې په مومنانو باندې د ورځې په پیل کې نازل شوي دي ایمان راوړئ او په پای کې یې انکار وکړئ، ترڅو دوی بیرته (کفر ته) راوګرځي."

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

او پرته له هغو کسانو چې ستاسو د دین پیروي کوي، په بل چا باور مه کوئ." (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "په حقیقت کې، لارښوونه یوازې د الله لارښوونه ده. (دا باور مه کوئ) چې یو چا ته به هغه څه ورکړل شي چې تاسو ته ورکړل شوي دي، یا به ستاسو د رب په وړاندې ستاسو رد کړي." (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "په حقیقت کې فضل د الله په لاس کې دی، هغه چا ته ورکوي چې وغواړي. الله پراخ او پوه دی."

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

هغه چې چا ته وغواړي خپل رحمت ټاکي. او الله ډېر لوی فضل کوونکی دی.

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

او په اهل کتابو کې یو څوک شته چې که ته ورته ډېر مال امانت ورکړې، نو خامخا به یې تاته بیرته درکړي. خو په دوی کې (هم) داسې شته چې که ته ورته یو دینار امانت ورکړې، نو هغه به تاته بیرته نه درکوي، مګر دا چې ته یې تل راټولوې. دا ځکه چې دوی وايي، "موږ د نالوستو خلکو په وړاندې هیڅ ګناه نه لرو." دوی په الله تعالی دروغ وايي، سره له دې چې دوی پوهیږي.

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

په حقیقت کې، څوک چې خپلې ژمنې پوره کوي او تقوا لري، نو په حقیقت کې الله تعالی هغه کسان خوښوي چې تقوا لري.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

په حقیقت کې هغه کسان چې د الله تعالی عهد او خپلې لوړې په لږ قیمت پلوري، په آخرت کې به هیڅ برخه ونلري، الله تعالی به ورسره خبرې ونه کړي، نه به د قیامت په ورځ ورته وګوري او نه به یې پاک کړي، د دوی لپاره دردناک عذاب دی.

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

او په حقیقت کې، په دوی کې یوه ډله ده چې په خپلو ژبو سره کتاب تحریفوي، ترڅو تاسو دا د کتاب یوه برخه ونه ګڼئ، مګر دا د کتاب څخه نه دی، او دوی وايي چې دا د الله له لوري دی، مګر دا د الله له لوري نه دی، دوی په الله باندې دروغ وايي، سره له دې چې دوی پوهیږي.

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

دا ممکنه نه ده چې یو کس چې الله تعالی کتاب، حکمت او نبوت ورکړی وي، خلکو ته ووایي چې "زما بندګان شئ، نه د الله تعالی بندګان"، بلکې (هغه وایي) "د الله تعالی بندګان شئ، ځکه چې تاسو کتاب تعلیم ورکوئ او ځکه چې تاسو یې زده کوئ!"

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

او نه (او نه هم د هغه لپاره دا ممکنه ده) چې تاسو ته امر وکړي چې فرښتې او پیغمبران خدای کړئ. ایا دا (مناسب) ده چې تاسو ته ووایي چې له مسلمان کیدو وروسته کافر شئ؟

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

او (یاد کړئ)، کله چې الله تعالی له پیغمبرانو څخه دا ژمنه واخیسته چې "کله چې زه تاسو ته کتاب او حکمت درکړم او بیا تاسو ته یو رسول راشي چې ستاسو سره د هغه څه تصدیق کوي، نو تاسو به په ریښتیا سره په هغه ایمان راوړئ او د هغه مرسته به وکړئ." الله تعالی وویل، "ایا تاسو موافقه کوئ او زما سره په دې اړه تړون منئ؟" هغوی ځواب ورکړ، "موږ موافقه کوو." الله تعالی وویل، "بیا تاسو (پیغمبران) شاهدي ورکړئ او زه به ستاسو سره شاهد شم."

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

نو څوک چې له دې وروسته مخ واړوي، نو هغوی فاسقان دي.

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

نو ولې دوی د الله تعالی له دین پرته نور دینونه لټوي، په داسې حال کې چې په اسمانونو او ځمکه کې هر څه په خپله خوښه یا ناخوښه توګه هغه ته تسلیم شوي دي، او یوازې هغه ته بیرته ورګرځول کیږي؟

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "موږ په الله او په هغه څه ایمان لرو چې پر موږ نازل شوي دي او په هغه څه چې پر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی اولادې ته نازل شوي دي او په هغه څه چې موسی، عیسی او پیغمبرانو ته د دوی د رب له خوا ورکړل شوي دي. موږ د دوی د هیڅ یو ترمنځ توپیر نه کوو او یوازې هغه ته تسلیم یو."

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

او څوک چې له اسلام پرته بل دین وغواړي، هغه به ونه منل شي، او په آخرت کې به له زیانکارانو څخه وي.

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

الله به څنګه هغه قوم ته لارښوونه وکړي چې له ایمان راوړلو وروسته کافر شوي وي او دا یې منلې وي چې رسول (محمد) ریښتینی (رسول) دی او روښانه دلیل ورته رسیدلی وي؟ الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

د دوی لپاره، عذاب دا دی چې د الله، ملائکو او ټولو انسانانو لعنت به پرې نازل شي.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

دوی به په هغه کې تل پاتې وي، د دوی عذاب به سپک نه شي او نه به ورته مهلت ورکړل شي.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

پرته له هغو کسانو څخه چې له دې وروسته توبه وباسي او اصلاح وکړي، نو یقینا الله ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

په حقیقت کې هغه کسان چې له ایمان راوړلو وروسته کافر شول او بیا یې خپل کفر زیات کړ، د هغوی توبه به ونه منل شي او هغوی ګمراهان دي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران شوي او په کفر کې مړه شوي، که څه هم هغه وغواړي چې د ځمکې په اوږدو کې سره زر ولري، نو له دوی څخه به د (فدیې) حق ترلاسه نه کړي. دا هغه خلک دي چې دردناک عذاب ورته رسیږي او هیڅ مرستندوی ورته نشته.

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

ته به تر هغه وخته پورې نیکي ونه ګټې تر څو چې د خپلې خوښې شتمنۍ څخه یو څه مصرف نه کړې. او هر هغه څه چې ته یې مصرف کوې، په هغې کې الله تعالی پوه دی.

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

ټول خواړه د بني اسرائيلو لپاره حلال دي، پرته له هغه خوړو څخه چې د تورات له نازلېدو مخکې اسرائيل (يعقوب) حرام کړي وو. ووايه (محمد)، "نو تورات واخلئ او هغه ولولئ، که تاسو رښتيني خلک یاست."

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

نو څوک چې له دې وروسته په الله تعالی دروغ وتړي، نو همدغه کسان ظالمان دي.

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "الله تعالی رښتیا وایي." نو د ابراهیم علیه السلام د دین مستقیم پیروي وکړئ، او هغه د مشرکانو څخه نه دی.

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

په حقیقت کې، لومړنی کور چې د انسانانو لپاره جوړ شوی و، هغه (بیت الله) و چې په مکه کې و، چې برکتناک شو او د ټولو نړیوالو لپاره لارښود شو.

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

هلته څرګندې نښې شته، (د هغوی په منځ کې) د ابراهیم مقام دی. څوک چې په هغه (بیت الله) کې ننوځي هغه به خوندي وي. او د الله تعالی په وړاندې د انسانانو د مکلفیتونو څخه (د) بیت الله حج کول دي، یعنې د هغو کسانو لپاره چې هلته د سفر کولو توان لري. څوک چې د حج (فرضیت) څخه انکار کوي، نو پوه شه چې الله تعالی له ټولو جهانونو څخه ډېر غني دی (هیڅ شی ته اړتیا نلري).

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! ولې تاسو د الله تعالی له آیتونو څخه انکار کوئ، پداسې حال کې چې الله تعالی ستاسو په کارونو شاهد دی؟"

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! ولې تاسو هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی د الله له لارې څخه منع کوئ، تاسو غواړئ چې دا (د الله لاره) کږه وي، سره له دې چې تاسو ګورئ؟" او الله له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې تاسو یې کوئ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو د هغو کسانو د یوې ډلې پیروي وکړئ چې کتاب ورکړل شوی دی، نو دوی به تاسو له ایمان راوړلو وروسته بیرته کافران کړي.

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

او تاسو څنګه کافران شولئ، کله چې د الله آیتونه تاسو ته لوستل کېدل او د هغه رسول (محمد) ستاسو په مینځ کې وو؟ څوک چې د الله (د دین) منګولې ولګوي، نو هغه به په یقیني توګه مستقیمې لارې ته لارښوونه وشي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

اې مؤمنانو! له الله تعالی څخه په رښتینې او صادقانه توګه ووېرېږئ او مه مرئ مګر دا چې مسلمانان یئ.

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

او تاسو ټول د الله تعالی په رسۍ (دین) ټینګ ونیسئ، او تفرقه مه اچوئ، او د الله تعالی هغه نعمت یاد کړئ کله چې تاسو دښمنان وئ، نو الله تعالی ستاسو زړونه سره یو کړل، نو د هغه په فضل سره تاسو وروڼه شول، پداسې حال کې چې (هغه وخت) تاسو د دوزخ د کندې په څنډه کې وئ، نو الله تعالی تاسو له هغه ځایه وژغورل. په دې توګه الله تعالی خپل آیتونه تاسو ته بیانوي ترڅو تاسو لارښوونه وکړئ.

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

او ستاسو په منځ کې باید داسې یوه ډله وي چې نیکۍ ته بلنه ورکوي، په نیکۍ امر کوي او له بدۍ څخه منع کوي، او دوی بختور خلک دي.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

او د هغو خلکو په څېر مه کېږئ چې د څرګندو معلوماتو له راتلو وروسته یې سره بېل شول او جګړه وکړه، او دوی هغه کسان دي چې سخت عذاب به ورته ورکړل شي.

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

په هغه ورځ سپینې څېرې ځلیدې او تورې څېرې هم تیاره وې. خو هغه کسان چې تورې څېرې یې درلودې (ورته وویل شول)، "تاسو ولې له ایمان راوړلو وروسته کافر کیږئ؟ نو د خپل کفر سزا وخوړئ."

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

او هغه کسان چې مخونه یې سپین او ځلانده دي، هغوی د الله (ج) په فضل (جنت) کې دي، هغوی به په هغه کې تلپاتې وي.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

دا د الله ﷻ آیتونه دي چې موږ یې په سمه توګه تاته لولو، او الله ﷻ په ټولو جهانونو کې پر هیچا د ظلم کولو اراده نه لري.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

او هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، د الله دي، او ټول کارونه الله ته ورګرځول کېږي.

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

تاسو (مسلمانان) د انسانانو څخه غوره خلک یاست، (ځکه چې) تاسو د نیکۍ امر کوئ، او له بدۍ څخه منع کوئ، او په الله تعالی ایمان لرئ. که چیرې اهل کتابو ایمان راوړی وای، نو دا به د دوی لپاره غوره وای. په دوی کې مومنان شته، مګر ډیری یې فاسقان دي.

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

دوی به تاسو ته زیان ونه رسوي مګر په کوچنیو لارو، او که دوی له تاسو سره جګړه وکړي، نو خامخا به بیرته وګرځي او مات به شي. بیا به دوی هیڅ مرسته ونلري.

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

دوی په هر ځای کې چې وي له ذلت څخه ډک دي، پرته لدې چې دوی د الله تعالی رسۍ (دین) او د انسانانو سره رسۍ (عهد) ته غاړه کیږدي. دوی د الله تعالی غضب ترلاسه کړ او (تل) له بدبختۍ ډک وو. دا ځکه چې دوی د الله تعالی آیتونه ردوي او پیغمبران پرته له کوم حق (حق دلیل) وژني. دا ځکه چې دوی نافرمانه دي او له حدودو څخه تیریږي.

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

دوی (په بشپړه توګه) یو شان نه دي. د کتاب په خلکو کې یوه صادقه ډله شته، دوی د شپې د الله آیتونه لولي، او دوی (هم) سجده کوي.

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

هغوی په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، په نیکۍ امر کوي او له بدۍ څخه منع کوي او په مختلفو نیکیو کې چټکتیا کوي. هغوی له متقیانو څخه دي.

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

او هر هغه ښه کار چې دوی یې کوي، هیڅوک یې نه ردوي. او الله تعالی د هغو کسانو په اړه ښه پوهیږي چې پرهیزګاران دي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

په حقیقت کې هغه کسان چې کافران دي، نه د دوی شتمني او نه د دوی اولادونه د الله تعالی د عذاب څخه هیڅ شی نشي ژغورلی، دوی د دوزخ اوسیدونکي دي، (او) دوی به په هغه کې تل پاتې وي.

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

د هغه شتمنۍ مثال چې دوی یې په دې دنیاوي ژوند کې پانګونه کوي د هغه باد په څیر دی چې ډیره سړه هوا لري، چې د هغه قوم بوټو ته رسیږي چې په ځان یې ظلم کړی وي، بیا باد دوی له منځه وړي. الله تعالی پر دوی ظلم نه کوي، مګر هغه کسان چې پر ځان ظلم کوي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! له خپلو صفونو څخه بهر (د ورته مذهب لرونکي) خپل ملګري مه دوستان کوئ، ځکه چې دوی تل تاسو ته تکلیف درکوي. دوی ستاسو د تباهۍ په لټه کې دي. په حقیقت کې، د دوی له خولې څخه نفرت څرګند شوی دی، او هغه څه چې د دوی زړونه پټوي هغه تر ټولو بد دي. په حقیقت کې، موږ تاسو ته (خپل) آیتونه روښانه کړي دي، که تاسو پوهیږئ.

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

دا ستا حال دی! ته هغوی خوښوې، که څه هم هغوی تا نه خوښوي، او ته په ټولو کتابونو باور لرې. کله چې دوی له تاسره ویني، نو وايي، "موږ ایمان راوړی دی"، او کله چې یوازې وي، نو د خپلو ګوتو سرونه غوڅوي ځکه چې غوسه دي او له تا څخه کرکه کوي. ووایه، "ته به د خپل غوسې له امله مړ شې!" په حقیقت کې، الله د زړه په ټولو خبرو پوه دی.

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

که تاسو ښه شئ، (ضرور) دوی به غمجن وي، مګر که تاسو کوم مصیبت سره مخ شئ، دوی به په هغې خوشحاله شي. که تاسو صبر او پرهیزګاره اوسئ، نو د دوی چلونه به تاسو ته هیڅ تکلیف ونه رسوي. په حقیقت کې، الله تعالی په هر هغه څه کې چې دوی یې کوي پراخ دی.

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

او (یاد کړه)، کله چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) سهار ووتلې، نو له خپلې کورنۍ سره یې د جګړې په پوستو کې د مومنانو د تنظیمولو لپاره پریښود، الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

کله چې ستاسو دوو ډلو غوښتل چې له وېرې څخه ووځي، په داسې حال کې چې الله د دوی مرستندوی و، نو مومنان باید په الله توکل وکړي.

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

او په رښتیا سره، الله تعالی ستاسو سره د بدر په جګړه کې مرسته وکړه، که څه هم تاسو کمزوري وئ. نو له الله تعالی څخه ووېرېږئ، ترڅو د هغه شکر ادا کړئ.

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(یاد کړئ) کله چې تاسو (اې محمد صلی الله علیه وسلم) مؤمنانو ته ویل: "ایا دا ستاسو لپاره کافي نه ده چې الله ستاسو سره د دریو زرو پرښتو په رالېږلو سره مرسته وکړي؟"

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

"هو" (کافي ده). که تاسو صبر وکړئ او پرهیزګار اوسئ کله چې دوی ناڅاپه پر تاسو برید وکړي، نو الله به خامخا ستاسو سره د پنځو زرو فرښتو سره مرسته وکړي چې نښې لري.

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

او الله دا (د ملاتړ چمتو کول) یوازې ستاسو لپاره د زېري لپاره او ستاسو زړونه په دې سره مطمئن شي، او هیڅ بریا نشته مګر د الله سره چې غالب او حکمت لرونکی دی.

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(الله تعالی د بدر په جګړه کې ستاسو سره مرسته وکړه او مرسته یې وکړه) د کافرانو د یوې ډلې له منځه وړل دي، یا دوی ذلیل کول دي، ترڅو دوی پرته له کوم څه ترلاسه کولو بیرته راستانه شي.

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

دا ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) کار نه دی چې الله تعالی د دوی توبه قبلوي یا یې سزا ورکوي، ځکه چې په حقیقت کې دوی ظالمان دي.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

او هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، ټول د الله دي. هغه چا ته چې وغواړي بخښنه کوي او چا ته چې وغواړي سزا ورکوي. او الله بخښونکی او مهربان دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! سود دوه چنده مه خورئ او له الله څخه ووېرېږئ ترڅو بریالي شئ.

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

او د دوزخ له اور څخه ځان وژغورئ، کوم چې د کافرانو لپاره چمتو شوی دی.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

او د الله او د هغه د رسول (محمد) اطاعت وکړئ، ترڅو پر تاسو رحم وشي.

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

او له خپل رب څخه د بخښنې غوښتلو لپاره تلوار وکړئ او هغه جنت ترلاسه کړئ چې د اسمانونو او ځمکې په څیر پراخ دی، د پرهیزګارانو لپاره چمتو شوی دی.

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(یعنې) هغه کسان چې په اسانۍ او سختۍ دواړو کې خیرات ورکوي، او هغه کسان چې خپل غوسه کنټرولوي او خلکو ته بښنه کوي. او الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

او (همدارنګه) هغه کسان چې کله بد عمل وکړي یا پر ځان ظلم وکړي، نو (سمدلاسه) الله یاد کړي، بیا د خپلو ګناهونو لپاره بخښنه وغواړي، او څوک د الله پرته د دوی ګناهونه بخښلی شي؟ او دوی په دې ګناه کې پاتې نه شول، پداسې حال کې چې دوی پوهیدل.

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

د دوی اجر د دوی د رب له لوري بخښنه او هغه باغونه دي چې لاندې یې ویالې بهېږي، چې دوی به پکې تل پاتې وي، او (دا) د هغو کسانو لپاره غوره اجر دی چې نیک عملونه کوي.

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

په حقیقت کې، ستاسو څخه مخکې د (الله) سنتونه تېر شوي دي، نو (د ځمکې په ګوټ ګوټ کې) وګرځئ او وګورئ چې د هغو کسانو پایله څنګه ده چې (رسولانو ته) دروغ وایي.

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

دا (قرآن) د ټولو انسانانو لپاره څرګند معلومات دي، او د پرهېزګارانو لپاره لارښوونه او نصیحت دی.

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

او مه کمزوري کېږئ او مه غمجن کېږئ، ځکه چې تاسو (په درجه کې) لوړ یاست، که تاسو مؤمنان یاست.

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

که تاسو (د احد په جګړه کې) زخم ترلاسه کړ، نو دوی (د بدر په جګړه کې) هم ورته زخم ترلاسه کړ. او دا (د بریالیتوب او تباهۍ وختونه) موږ د خلکو په مینځ کې بدلوو (تر څو دوی ته زده کړه ورکړل شي)، او د دې لپاره چې الله تعالی مؤمنان (له کافرانو څخه) جلا کړي او ستاسو ځینې یې شهیدان کړي. او الله تعالی ظالمان نه خوښوي.

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

او د دې لپاره چې الله تعالی مومنان (له ګناهونو څخه) پاک کړي او کافران هلاک کړي.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

آیا تاسو فکر کوئ چې جنت ته به ننوځئ پداسې حال کې چې الله تعالی لا تر اوسه ستاسو څخه هغه کسان نه دي معلوم کړي چې جهاد یې کړی او صبر کوونکي یې معلوم کړي دي؟

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

او تاسو د مرګ (شهادت) تمه لرله مخکې له دې چې ورسره مخ شئ، نو (اوس) تاسو هغه ولید او تاسو یې شاهدان یاست.

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

او محمد یوازې یو رسول وو؛ له دې مخکې ډېر رسولان تېر شوي وو. که هغه مړ شي یا ووژل شي، ایا تاسو به شاته وګرځئ؟ څوک چې شاته وګرځي، هغه به الله ته هیڅ زیان ونه رسوي. الله به هغو کسانو ته اجر ورکړي چې شکر ګزار دي.

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

او هر ژوندی شی د الله تعالی د اجازې پرته نه مري، د ټاکل شوي وخت سره سم. څوک چې د دې دنیا اجر غواړي، موږ به خامخا هغه ته دا (دنیا) اجر ورکړو، او څوک چې د آخرت اجر غواړي، موږ به هغه ته دا (د آخرت) اجر هم ورکړو، او موږ به هغو کسانو ته اجر ورکړو چې شکر ګزار دي.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

او څومره ډېر پیغمبران د خپلو نیکو پیروانو په ملتیا جنګیدلي دي. هغوی د هغو مصیبتونو له امله چې د الله په لاره کې پرې راغلي وو، کمزوري نه شول، نه یې زړه مات شو او نه یې (دښمن ته) تسلیم شول. او الله صبر کوونکي خوښوي.

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

او د دوی خبرې یوازې دعا ده، "زموږ ربه، زموږ ګناهونه او زموږ په کارونو کې زموږ له حده زیات عملونه وبخښه او زموږ دریځ ټینګ کړه او د کافرانو په وړاندې زموږ مرسته وکړه."

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

نو الله تعالی هغوی ته په دې دنیا کې اجر ورکړ او په اخرت کې هم ښه اجر ورکړ. او الله تعالی هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو د کافرانو اطاعت وکړئ، نو دوی به تاسو په خپلو پښو وګرځوي او تاسو به له زیانکارانو څخه شئ.

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

خو یوازې الله ستاسو ملاتړی دی، او هغه غوره مرسته کوونکی دی.

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

موږ به د هغو کسانو په زړونو کې وېره واچوو چې کافران دي، ځکه چې دوی له الله سره هغه څه شریکوي چې الله یې په اړه معلومات نه دي نازل کړي. او د دوی د بیرته ستنیدو ځای دوزخ دی. او (دا) د ظالمانو لپاره تر ټولو بد ځای دی.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

او په رښتیا سره، الله تعالی ستاسو سره خپله ژمنه پوره کړه، کله چې تاسو د هغه په اجازه هغوی ووژل، تر هغه چې تاسو کمزوري او په دې کار کې شخړه کوونکي وئ او د رسول امر یې له پامه وغورځاوه وروسته له دې چې الله تعالی تاسو ته هغه څه وښودل چې تاسو یې خوښوئ. ستاسو په منځ کې ځینې خلک شته چې د دنیا غوښتونکي دي او ځینې خلک (هم) چې د آخرت غوښتونکي دي. بیا الله تعالی تاسو د دوی څخه وګرځول ترڅو تاسو وازمایي، مګر هغه په ریښتیا سره تاسو ته بخښنه وکړه. او الله تعالی مومنانو ته ډیر نعمتونه ورکړي دي.

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(یاد کړئ) کله چې تاسو منډې وهلې او چا ته مو نه کتل، پداسې حال کې چې رسول (محمد) چې ستاسو د نورو (ملګرو) په منځ کې و، تاسو ته (هغه ډله چې تښتېدلې وه) غږ وکړ، نو الله تاسو ته په بل پسې غم درکړ، ترڅو تاسو (نور) د هغه څه لپاره غمجن نه شئ چې له تاسو څخه تښتیدلي او په هغه څه چې تاسو ته رسیدلي دي، او الله د هغه څه څخه خبر دی چې تاسو یې کوئ.

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

بیا وروسته له هغه چې تاسو په غم اخته شول، هغه پر تاسو د (خوب) یو ډول امنیت نازل کړ چې ستاسو یوه ډله یې پوښلې وه، پداسې حال کې چې بله ډله د ځان په اړه اندیښمنه وه؛ دوی فکر کوي چې هغه څه چې د الله په اړه ریښتیا نه دي د ناپوهۍ فکر په څیر دي. دوی وویل: "ایا موږ پدې اړه څه کولی شو؟" ووایه (محمد)، "په حقیقت کې، ټول کارونه د الله په لاس کې دي." دوی په خپلو زړونو کې هغه څه پټوي چې دوی تاسو ته نه څرګندوي. دوی وویل: "که چیرې موږ پدې مسله کې یو څه کولی شو، نو موږ به دلته نه وژل کیږو." ووایه (محمد)، "که څه هم تاسو په خپل کور کې یاست، هغه کسان چې د وژل کیدو لپاره ټاکل شوي دي خامخا به هغه ځای ته راوځي چیرې چې دوی وژل شوي دي." الله (دا کار کوي) ترڅو هغه څه وازمایي چې ستاسو په سینه کې دي او هغه څه چې ستاسو په زړه کې دي پاک کړي. او الله د زړونو څخه خبر دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې ستاسو له ډلې څخه هغه وخت وګرځېدل کله چې د دواړو لښکرو ترمنځ جګړه وشوه، په حقیقت کې دوی د شیطان له خوا د ځینو ګناهونو له امله چې دوی (په تیرو وختونو کې) کړي وو، بې لارې شول، مګر الله تعالی په ریښتیا سره دوی بخښلي دي. په حقیقت کې، الله تعالی ډیر بخښونکی او مهربان دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د هغو کافرانو په څیر مه کیږئ چې خپلو وروڼو ته وايي کله چې دوی په ځمکه کې سفر کوي یا جنګ ته ځي، "که دوی زموږ سره پاتې شوي وای، نو نه به مړه شوي وای او نه به وژل شوي وای." (د دې په څیر الفاظو سره) ځکه چې الله غواړي د دوی په زړونو کې د پښېمانۍ احساس واچوي. الله ژوند ورکوي او مرګ ورکوي، او الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

او که تاسو د الله په لاره کې ووژل شئ یا مړه شئ، نو د الله بخښنه او رحمت به ستاسو لپاره د هغه څه څخه غوره وي چې دوی یې راټولوي.

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

او که تاسو مړه شئ یا ولوېږئ، نو یقینا تاسو به د الله په لور راټول شئ.

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

نو د الله تعالی د فضل له امله، ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی په وړاندې نرم وې. که ته سخت عمل وکړې او زړه یې سخت وي، نو خامخا به له هغو کسانو څخه ځان لرې کړي چې ستا شاوخوا دي. نو هغوی ته بخښنه وکړه او د هغوی لپاره بخښنه وغواړه، او په دې مسله کې ورسره مشوره وکړه. بیا، کله چې ته خپله اراده وکړه، نو په الله تعالی توکل وکړه. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې په هغه باندې توکل کوي.

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

که الله تعالی ستاسو مرسته وکړي، نو هیڅوک پر تاسو غالب نشي راتلای؛ خو که الله تعالی تاسو پرېږدي، نو له دې وروسته څوک ستاسو مرسته کولی شي؟ نو باید مؤمنان یوازې په الله تعالی توکل وکړي.

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

او د نبي لپاره دا ناممکنه ده چې (د جګړې په غنیمتونو کې) خیانت وکړي. څوک چې خیانت وکړي، نو یقینا د قیامت په ورځ به هغه څه سره راشي چې هغه یې خیانت کړی دی. بیا به هر چا ته د هغه د عمل سره سم بشپړ اجر ورکړل شي، او پر دوی به ظلم ونه شي.

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

نو ایا هغه څوک چې د الله تعالی رضا تعقیبوي، د هغه چا په څیر دی چې بیرته راځي ترڅو د الله تعالی غضب راوړي او په دوزخ کې خپل ځای ونیسي؟ دا د بیرته ستنیدو لپاره ترټولو بد ځای دی.

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

د الله په وړاندې د دوی (مقام) درجې دي، او الله د دوی د کړنو لیدونکی دی.

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

په حقیقت کې الله تعالی پر مؤمنانو احسان کړی دی کله چې یې په دوی کې له دوی څخه یو رسول (محمد) راولیږه چې د هغه آیتونه یې ورته تلاوت کړل، د دوی (روحونه) یې پاک کړل، او دوی ته یې کتاب (قرآن) او حکمت (سنت) ورزده کړ، که څه هم دوی له دې مخکې په څرګنده ګمراهۍ کې وو.

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

او ولې تاسو حیران یاست کله چې تاسو ته یو مصیبت (د احد په جګړه کې ماتې) راشي، پداسې حال کې چې تاسو په بدر کې خپلو دښمنانو ته دوه چنده لوی مصیبت رسولی و؟ تاسو وایاست چې "دا (ماته) له کومه راغله؟" ووایه چې "دا ستاسو له خوا ده." په حقیقت کې، الله په هر څه قادر دی.

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

او هغه څه چې تاسو ته هغه وخت ورسېدل کله چې دوه لښکرې سره مخامخ شوې، هغه د الله په اجازه وو، او د دې لپاره چې الله هغه کسان وازمایي چې رښتیني مؤمنان وو.

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

او د منافقانو د ازمویلو لپاره، هغوی ته وویل شول چې "راشئ د الله په لاره کې جګړه وکړئ یا (خپل ځانونه) دفاع وکړئ." هغوی وویل: "که موږ پوه شو چې څنګه جګړه وکړو، نو موږ به ستاسو پیروي کړې وای." دوی په هغه ورځ د ایمان په پرتله کفر ته نږدې وو. دوی په خپلو خولو سره هغه څه وايي چې د دوی په زړونو کې نه دي. او الله ښه پوهیږي چې دوی څه پټوي.

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(دوی) هغه کسان دي چې خپلو وروڼو ته یې وویل او په جګړه کې یې ګډون نه کاوه، "که دوی زموږ پیروي کړې وای، نو نه به وژل شوي وای." ووایه: "که تاسو رښتیا وایئ، نو له ځانه مرګ لرې کړئ."

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

او هغه کسان چې د الله په لاره کې وژل شوي دي، مړه مه ګڼئ، بلکې دوی د خپل رب په وړاندې ژوندي دي، رزق ورکول کیږي.

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

دوی په هغه فضل خوشحاله دي چې الله ورته ورکړی دی او د هغو کسانو لپاره چې وروسته پاتې دي او لا تر اوسه ورسره نه دي یوځای شوي، خوشحاله دي چې پر دوی هیڅ ویره نشته او نه به دوی غمجن شي.

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

دوی د الله په نعمتونو او فضل خوشحاله کېږي، او په یقیني توګه الله د مؤمنانو اجر نه ضایع کوي.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(یعنې) هغه کسان چې د احد په جګړه کې له ټپي کېدو وروسته یې د الله او رسول اطاعت وکړ. هغه کسان چې له دوی څخه نیکي کوي او پرهیزګاري کوي، لوی اجر به ولري.

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(یعنې) هغه کسان (چې د الله او رسول اطاعت کوي) چې کله خلک ورته ووایي چې "د قریشو خلکو ستاسو په وړاندې لښکر راټول کړی دی، نو له هغوی څخه ووېرېږئ"، دا د دوی ایمان زیاتوي او دوی وايي چې "زموږ لپاره الله کافي دی، او هغه غوره ساتونکی دی."

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

نو دوی د الله تعالی له نعمتونو او فضل سره راستانه شول، هیڅ مصیبت پرې ونه رسید او د الله تعالی رضا یې تعقیب کړه. الله تعالی لوی فضل لري.

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

په حقیقت کې، دوی یوازې شیطانان دي چې (تاسو) د خپلو وفادارو ملګرو په واسطه ویروي، نو له دوی څخه مه ویریږئ، او له ما څخه وویریږئ، که تاسو مومنان یاست.

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

او د هغو خلکو په اړه اندیښنه مه کوه چې په اسانۍ سره کافران کیږي، په حقیقت کې دوی الله ته هیڅ زیان نه رسوي. الله به دوی ته په آخرت کې هیڅ برخه (ثواب) ورنکړي، او دوی به لوی عذاب سره مخ شي.

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

په حقیقت کې هغه کسان چې د ایمان په بدل کې کفر اخلي، الله ته به هیڅ زیان ونه رسوي او دوی به دردناک عذاب سره مخ شي.

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

او کافران دې دا فکر نه کوي چې هغه وخت چې موږ دوی ته ورکړی دی د دوی لپاره غوره دی، په حقیقت کې هغه وخت چې موږ دوی ته ورکړی دی یوازې د دوی د ګناهونو د زیاتوالي لپاره دی، او دوی ته به سپکاوی کوونکی عذاب ورکړل شي.

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

الله به مومنان ستاسو په اوسني حالت کې نه پریږدي، نو هغه بد له ښه څخه توپیر کوي. الله به تاسو ته غیب ونه ښیي، مګر الله د خپلو رسولانو څخه څوک غوره کوي چې وغواړي. له همدې امله، په الله او د هغه په رسولانو باور ولرئ. که تاسو ایمان او تقوا ولرئ، نو تاسو به لوی اجر ترلاسه کړئ.

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

او هغه کسان چې په هغه څه کې بخل کوي چې الله تعالی ورته له خپل فضل څخه ورکړي دي، هیڅکله باید دا فکر ونکړي چې (بخل) د دوی لپاره ښه دی، که څه هم (بخل) د دوی لپاره بد دی. هغه (خزانې) چې دوی یې په اړه فکر کوي د قیامت په ورځ به د دوی په غاړه کې ځړول شي. د اسمانونو او ځمکې میراث د الله تعالی دی. الله تعالی په هغه څه کې محتاط دی چې تاسو یې کوئ.

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

په یقین سره، الله د هغو خلکو (یهودو) خبرې واورېدې چې وايي: "بېشکه الله فقیر دی او موږ شتمن یو." موږ به د دوی خبرې او د پیغمبرانو د ناحقه وژلو عملونه ولیکو، او موږ به (دوی ته) ووایو: "د سوځیدونکي عذاب خوند واخلئ!"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

دا ستاسو د لاسونو د کړنو له امله ده، او بېشکه الله په خپلو بندګانو ظلم نه کوي.

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(یعنې) هغه کسان (یهودان) چې وايي: "په حقیقت کې، الله موږ ته امر کړی دی چې موږ باید په هیڅ پیغمبر ایمان ونه راوړو، تر هغه چې هغه موږ ته داسې قرباني راوړي چې اور یې وخوري." (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "په حقیقت کې، له ما څخه مخکې څو پیغمبران تاسو ته راغلي وو، روښانه دلیلونه او هغه څه یې راوړي وو چې تاسو یې یادونه کړې وه، مګر تاسو ولې هغوی ووژل که تاسو رښتیني خلک وئ؟"

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

نو که دوی تاته دروغ ووایي (محمد صلی الله علیه وسلم)، نو (پوه شئ چې) ستا څخه مخکې رسولانو ته هم دروغ ویل شوي وو، دوی ریښتینې معجزې، زبور او هغه کتاب راوړی چې بشپړ وضاحت ورکوي.

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

هر ژوندی روح به د مرګ خوند څکي. او یوازې د قیامت په ورځ به تاسو ته ستاسو بشپړ اجر درکړل شي. څوک چې له دوزخ څخه لرې شي او جنت ته داخل شي، په حقیقت کې هغه بریالی کیږي. د دنیا ژوند یوازې دوکه کوونکې خوښي ده.

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

تاسو به خامخا په خپلو مالونو او ځانونو سره ازمول کیږئ. او خامخا به تاسو د هغو کسانو څخه چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی و او د مشرکانو څخه ډیرې دردونکې خبرې واورئ. که تاسو صبر او پرهیزګاري وکړئ، نو په حقیقت کې دا هغه شیان دي چې (باید) ورته لومړیتوب ورکړل شي.

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

او (یاد کړئ) کله چې الله تعالی له هغو کسانو څخه چې کتاب ورکړل شوی و، ژمنه واخیسته (یعنې) چې "تاسو به یې (د کتاب محتوا) خلکو ته په ریښتیا سره بیانوئ او مه یې پټوئ،" نو دوی (ژمنه) د خپلو شاګانو شاته وغورځوله او په ارزانه بیه یې وپلورله. نو دا د دوی د اخیستلو او پلورلو بدترین ډول دی.

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

هیڅکله فکر مه کوئ چې هغه کسان چې په خپلو کارونو خوشحاله دي او خوښوي چې د هغو کارونو لپاره ستاینه وشي چې دوی ندي کړي، هیڅکله فکر مه کوئ چې دوی به له سزا څخه خلاص شي. دوی به دردناک عذاب ترلاسه کړي.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

او د اسمانونو او ځمکې سلطنت د الله لپاره دی؛ او الله پر هر څه قادر دی.

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

په حقیقت کې، د اسمانونو او ځمکې په پیدایښت او د شپې او ورځې په بدلون کې د هغو کسانو لپاره (د الله د عظمت) نښې شته چې پوهیږي،

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(یعنې) هغه کسان چې په ولاړه، ناسته یا پروت حالت کې الله یادوي، او د اسمانونو او ځمکې د پیدایښت په اړه فکر کوي (او وايي) "زموږ ربه، تا دا ټول بې ګټې نه دي پیدا کړي، ته پاک یې، موږ د دوزخ له عذاب څخه وساته."

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ای زموږ ربه، په حقیقت کې، ته چې څوک په دوزخ کې واچوې، هغه دې په حقیقت کې رسوا کړ، او د ظالم لپاره هیڅوک مرستندوی نشته.

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

ای زموږ ربه! موږ هغه کسان واورېدل چې د ایمان لپاره یې غږ کاوه، (یعنې) "په خپل رب ایمان راوړئ"، نو موږ هم ایمان راوړ. ای زموږ ربه! زموږ ګناهونه وبخښه او زموږ ګناهونه وبښه او موږ د هغو کسانو سره ووژنه چې تقوا لري.

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

ای زموږ ربه، هغه څه راکړه چې تا د خپلو رسولانو له لارې له موږ سره ژمنه کړې ده. او د قیامت په ورځ موږ مه رسوا کوه. په رښتیا چې ته هیڅکله ژمنه نه ماتوې.

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

نو د دوی رب د دوی غوښتنه ومنله (او ویې ویل) "بېشکه زه ستاسو د هیڅ یو نیک عمل نه ضایع کوم، که نارینه وي یا ښځینه، (ځکه) ستاسو ځینې له ځینو نورو څخه دي. نو هغه کسان چې هجرت یې وکړ، له خپلو کورونو څخه وشړل شول، او زما په لاره کې ځورول شول، جنګیدلي او ووژل شول، زه به خامخا د دوی ګناهونه وبخښم او دوی به په هغو باغونو کې داخل کړم چې لاندې به یې ویالې بهیږي، د الله له لوري د اجر په توګه. او له الله سره ښه اجر دی."

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

هیڅکله د هغو کافرانو (چې په ټوله ځمکه کې ګرځي) فعالیتونو څخه مه غولئ.

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

دا یوازې یوه لنډمهاله خوښي ده، بیا د دوی د بیرته ستنیدو ځای دوزخ دی. (جهنم) د ژوند کولو لپاره د بد ځای په څیر بد دی.

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

خو هغه کسان چې له خپل رب څخه وېرېږي، هغوی ته به داسې جنت ورکړل شي چې لاندې به یې ویالې بهېږي، دوی به پکې د الله له لوري د ډالۍ په توګه تلپاتې وي. او هغه څه چې له الله سره دي هغه د متقیانو لپاره غوره دي.

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

او په حقیقت کې، د کتاب په خلکو کې ځینې کسان شته چې په الله تعالی او په هغه څه چې تاسو ته نازل شوي دي او په هغه څه چې دوی ته نازل شوي دي ایمان لري، ځکه چې دوی د الله تعالی په وړاندې عاجز دي، او د الله تعالی آیتونه په ارزانه بیه نه پلوري. دوی به د خپل رب څخه اجر ترلاسه کړي. په حقیقت کې، الله تعالی په خپل حساب کې ډیر چټک دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

اې مؤمنانو! صبر وکړئ او خپل صبر پیاوړی کړئ او (د خپل هیواد په سرحدونو کې) ویښ اوسئ او له الله څخه ووېرېږئ ترڅو بریالي شئ.