Q.S Al-Kälam (اَلْقَلَم) - 52 Namba de wël

نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ

nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).

Nun. Në pen ku kë yekë gɔ̈t,

مَآ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ

mā anta bini‘mati rabbika bimajnūn(in).

në dhëëŋ de Bɛ̈nydu yïn (Muhammed) acie raan cï nhom thök.

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَيْرَ مَمْنُوْنٍۚ

wa inna laka la'ajran gaira mamnūn(in).

Ku ë yic yïn abï yök ë yic lɔn bï yïn ariöp dït apɛi cïï bï thök.

وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظِيْمٍ

wa innaka la‘alā khuluqin ‘aẓīm(in).

Ku ë yic, yïn anɔŋ aciëëk path.

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُوْنَۙ

fasatubṣiru wa yubṣirūn(a).

Ku nïn tök abï tïŋ ku keek (kɔc këc gam) aabï tïŋ aya,

بِاَيِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ

bi'ayyikumul-maftūn(u).

Ye raan yïndë kamkun cï nhom thök?

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Ee yic, Bɛ̈nydu, yen aŋic raan cï jäl në dhölde yic; ku yen ee raan ŋic kɔc ë yök lööŋ.

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِيْنَ

falā tuṭi‘il-mukażżibīn(a).

Ku duɔ̈kkë kɔc cï jai (akölköl de Nhialic) piŋ.

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

Këk awïc yïn ba ya raan ë lööŋ ku keek aa lööŋ (ayä).

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍۙ

wa lā tuṭi‘ kulla ḥallāfim mahīn(in).

Ku duɔ̈kkë raan ye kuëëŋ ku kɔc lɛ̈ɛ̈t kɔc kueth ye piŋ.

هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ

hammāzim masysyā'im binamīm(in).

nhiar bï kɔc jääm guöp, yeŋa ye wël rac juak yiic,

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadin aṡīm(in).

yen ee këpath ëbën gël, yen acï thök ë thök ku yen ee adumuɔ̈ɔ̈m juëc apɛi,

عُتُلٍّۢ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيْمٍۙ

‘utullim ba‘da żālika zanīm(in).

man nɔŋ aciëëk ke tɔŋ, ke cie kë ŋic yen ëyadɛ̈ në awɛ̈ɛ̈cken,

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِيْنَۗ

an kāna żā māliw wa banīn(a).

në kë yen raan cï jak ku nɔŋ mïth juëc aya.

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

Na cï wëlkuɔ kueen tënë yeen, ke lueel, "(Kë käkë aye) wël ke kɔc thɛɛr."

سَنَسِمُهٗ عَلَى الْخُرْطُوْمِ

sanasimuhū ‘alal-khurṭūm(i).

Në thɛɛr kɔ̈k yiic ɣok abï thök tääu në (de) nhom.

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ

innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).

Ee yic, ɣok aacï keek them (kɔc cï Nhialic gam në Mecca) cïmën cï ɣok kɔc nɔŋ dom them, ɣɔn cï kek thɔn lɔn bï kek (kä cï bɛ̈n bei) yök në miäkduur.

وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ

wa lā yastaṡnūn(a).

ku keek aacïï puɔ̈l (ku luelkë, “Insha Allah”).

فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ

fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).

Ku kërac (acï bɛ̈n) tënë Bɛ̈nydu acï dom dɔm ke ke nin.

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ

fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).

Ku jɔl dom col cït man de wakɔ̈u col,

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ

fa tanādau muṣbiḥīn(a).

ku në miäkduur ke ke cɔl röt.

اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ

anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).

“Lɔ ë thäät yiic ë domdu yic të wïc yïn ba thäät thöl.”

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ

fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).

Gokë jäl, ke ŋoot ë ke jam.

اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ

allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).

Akölë, duk raan ŋɔ̈ŋ puɔ̈l bï bɛ̈n domdu yic.

وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ

wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).

Ku keek aacï jäl miäkduur ke wïckë bïk (kɔc ŋɔ̈ŋ) gël cɔk alɔn cï kek lëu bïk (kuɔny).

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ

falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).

Ku wën tïŋ kek dom, ke luelkë an, “Ee yic, ɣok aa kɔc cï määr.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

ɣok acïn kë cukku yök."

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ

qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).

Go raan ŋic käŋ ë ke yiic lueel, "Akëc lɛ̈k we yeŋö cïï wek (Bɛ̈nydu) ye leec."

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).

Ku luelkë, "Aŋuɛn tënë Bɛ̈nyda, ee yic, ɣok aa kɔc cie yic."

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).

Ku jɔlkë röt yök ku gɔ̈kkë röt.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).

Ku luelkë, "Acït tɛ̈ rɛɛc tënë ɣook! Ee yic, ɣok aa kɔc cï lööŋ dhoŋkɔ̈ɔ̈th."

عَسٰى رَبُّنَآ اَنْ يُّبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ

‘asā rabbunā ay yubdilanā khairam minhā innā ilā rabbinā rāgibūn(a).

Ɣok a ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialic ɣok waar në kë puɔth (dom) awär kën. Ee yic, ɣok aa ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Nhialicda päl awɛ̈ɛ̈c.

كَذٰلِكَ الْعَذَابُۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

każālikal-‘ażāb(u), wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Ku yen ë tɛ̈m awuɔ̈c (në pinynhom). Ku yic, tɛ̈m awuɔ̈c ë pïïr ciëën abï dït apɛi të ŋic kek yetök.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

Ee yic, tënë kɔc cï Nhialic door (acï keek gäm) paradise cï thiäŋ në käpath tënë Bɛ̈nyden.

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِيْنَ كَالْمُجْرِمِيْنَۗ

afanaj‘alul-muslimīna kal-mujrimīn(a).

Ye ɣok kɔc ke Muthilimïn thɔ̈ɔ̈ŋ ke kɔc cï awɛ̈ɛ̈c looi (kɔc cï gam)?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

Yeŋö ye yïn (luɔɔi këya)? Ye käŋ looi yedi?

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ

am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).

Ku yïn anɔŋ athör (cï nyuɔɔth në Allah) ye yïn kueen?

اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ

inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).

Në yic, yïn alëu ba kë tɔ̈ thïn kuany.

اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ

am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).

Ku yïn acï (thɔn ë thɔn cï riɛl) yök tënë ɣook, ku bï rëër agut cï aköl de pïïr; ke yïn lëu ba lööŋ looi (cït man wïc yïn ye)?

سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ

salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).

Thiëc keek, "Yeŋa në ke yiic ye mukthuul në (lööŋ cï keek tääu)?"

اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ

am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).

Ku ë yic, ë ka nɔŋ kɔcken ë määth? Ku jɔlkë kɔcken ë määth bɛ̈i thïn të ye kek kɔc ë yic.

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّيُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَۙ

yauma yuksyafu ‘an sāqiw wa yud‘auna ilas-sujūdi falā yastaṭī‘ūn(a).

(Tïŋ) kööl wën cï mïth ke thɔ̈k jäl ku cɔɔl keek bïk röt gɔ̈ɔ̈r; ku kaa cïï lëu

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗوَقَدْ كَانُوْا يُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), wa qad kānū yud‘auna ilas-sujūdi wa hum sālimun(a).

nhïïmken aake cï keek tääu piny, cï thiäŋ në riɔ̈ɔ̈c. Ku yic, thɛɛr (në pinynhom) aake ye ke cɔl bïk röt gɔ̈ɔ̈r të cï kek pial (ku ka këc röt gɔ̈ɔ̈r).

فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Ku ëya, pɛ̈lkë tënë Ɣɛn (käke) ku kɔc cï wëlkä (Qur’an) jäi. Në thɛɛr kɔ̈k bï bɛ̈n, ke ɣok abï keek ya yɔŋ amääth në dhöl cïï kek ye ŋic,

وَاُمْلِيْ لَهُمْۗ اِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

ku ɣɛn acï keek gäm thaar de dhëëŋ. Ee yic, Aguiɛɛrdiɛ̈ acï riɛl apɛi.

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۚ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Ku yïn (Muhammad) ye keek thiëëc këdäŋ bïk dhuɔ̈k ciëën, agokë ya thiäŋ në dhɔ̈l?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Ku ŋickë kë këc tïŋ, ku yekë gɔ̈t piny?

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).

Ku ëya, yïn alëu ba tïït (Muhammad) në lööŋ ke Bɛ̈nydu, ku duɔ̈në raan cït (Yunus) raan tɔ̈ në (yïn) rɛ̈c yic ɣɔn röök yen ke piɔ̈u cï riääk.

لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ

lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).

Na cïï dhëëŋ yök tënë Bɛ̈nyde, ka bï cuɔt piny ë pïu yiic ke cï riääk.

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ku jɔl Bɛ̈nyde lɔc ku looi bï ya raan töŋ de kɔc Nhialic.

وَاِنْ يَّكَادُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَيُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۘ

wa iy yakādul-lażīna kafarū layuzliqūnaka bi'abṣārihim lammā sami‘uż żikra wa yaqūlūna innahū lamajnūn(un).

Ku ë yic, kɔc këc gam abï yïïn thiɔ̈k ke thɔ̈ɔ̈r në nyïnken, të piŋ kek Qur’an ku luelkë, "Yen (Muhammad) ee raan cï nhom thök ë yic."

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Në yic (Qur’an) acie këdɛ̈t ku ee lööŋ ke pinynhom ëbɛ̈n.