كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

Kaf Ɣä Ya 'Aïn Chäd

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

Kë cï kueen ee) luɛɛl de käc de Bɛ̈nydu tënë raande, Zakaria, .

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(i.e.) të röök yen tënë Bɛ̈nyde në röl ë thäät.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

Acï (Zakaria) lueel, “O Bänydiɛ̈, ee yic, gupkiɛ̈ aacï riääk ku nhomdiɛ̈ acï thiäŋ në nhiɛ̈m ɣer, ku ɣɛn akëc kaŋ dhäär ë röök tënë Yïn, O Bɛ̈nydiɛ̈.

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

Ku yic, ɣɛn ee diɛɛr në kɔc ruääi ke ɣɛn të cï ɣɛn thou, agut cï na cɔk tiŋdiɛ̈ ya yök ke cïn meth, ke yïn gäm ɣɛn meth në yï lɔ̈ɔ̈m,

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

yen bï ɣa yök ku bï ɣa yök tënë kuat Jakop. ku loi ye, O Bänydiɛ̈, bï ya raan cï thieei.”

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(Acï Nhialic lueel), "O Zakaria! Ɣok aa yï gäm wël path ë mɛnh cɔl Yahya, ku ɣok aa këc rin cït käkkä kaŋ gäm ye."

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

Acï (Zakaria) lueel, "O Bänydiɛ̈, ɣɛn bï mïth dhiëëth yedi, ke tiŋdiɛ̈ acï dhiëëth ku ɣɛn (ɣɛn ë rot) acï ɣet ruɔ̈ɔ̈n dït apɛi yic?"

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(Nhialic) acï lueel, “Ee këya.” Acï Bɛ̈nydu lueel, "Ee kë puɔth tënë ɣɛɛn; ee yic, ɣɛn acï yïn cak tueŋ, naa cak (në ye thaar kën) yïn cïn kë tɔ̈u ke yïn."

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

Acï (Dhäkaria) lueel, “O Bɛ̈nydiɛ̈, gäm ɣɛn kë bï ɣa nyuɔɔth.” (Allah) acï lueel, "Kë ye nyuɔɔth ee naadɛ̈ ke yïn cïï lëu ba jam kek kɔc në nïn kadiäk, naa cak tɔ̈u ke yïn piɔl guɔ̈p."

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Go bɛ̈n bei në mihrab yic tënë kɔcke, ku jɔl keek nyuɔɔth; yïn ë rot leec ë miäkduur ku thëi.

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

Yïn Yahya! Löm (kuen) Buŋ (Löŋ) apuɔth. Ku ɣok aacï nyïc gäm yeen (Yahya) ke ŋoot ke ye meth,

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

ku (Ɣok aye) käc (tënë kɔc kɔ̈k) looi tënë ɣook ku lajik (tën adumuɔ̈ɔ̈m). Ku yeen ë raan theek Nhialic aya.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ku acï rot gam apɛi tënë kɔc ë dhiëth yen, ku acie raan ë gɛ̈i (ku) raan ë cïï lööŋ ye piŋ.

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

Ku miɛt ë puɔ̈u tënë ye në kööl ë dhiëëthë yen, ku kööl ë thou yen, ku kööl ë jɔt yen rot në pïr yic.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Ku lɛ̈kë (Muhammad) akököl de Maryam në Athör (Al-Qur’an yic), (ye cɔl) ɣɔn cï yen rot nyaai në paande yic ku leer tëdɛ̈t tɔ̈ në baŋ cuëëc (Baitulmaqdis), .

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

ku tɛ̈ɛ̈u ë alɛ̈th (ku ye ye gël) tënë keek; ku ɣok aacï Wëi Da (Jibril) tuɔɔc tënë ye, ku yen acï rot nyuɔɔth yenhom ke cït raan cï thök.

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

Acï (Maryam) lueel, "Ee yic, ɣɛn kɔɔr ba rɔt thiaan tënë Nhialic, raan cï piɔ̈u käc apɛi, tënë yïïn, naa ye raan ye Nhialic door."

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

Acï (Jibril) lueel, "Ee yic, ɣɛn ee raan cï tuɔɔc tënë Bɛ̈nydu, ba miɔ̈c de mɛnh lajik lɛ̈k yïn."

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

Acï (Maryam) lueel, "Ye dhöl yïndë yen bï ɣɛn yök ke ɣɛn cïn raan (moc) cï ɣɛn kaŋ dɔm ku ɣɛn acie raan ë tɔ̈c!"

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

Yeen (Jibril) lueel, “Ee yeen.” Acï Bɛ̈nydu lueel, "Kënë ee kë thiin koor tënë ɣɛɛn, ku buk looi bï ya kë ye nyuɔɔth (de dït de Allah) tënë kɔc ku ke ye käc de piɔ̈u tënë ɣook; ku yeen ee kë cï (thɛɛr) thɔ̈ɔ̈ŋ."

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

Ku yen (Maryam) acï yök ke cï liac, ku jɔl rot jäl kek methde të mec.

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

Ku tɔ̈ɔ̈k de dhiɛ̈th acï ye cɔk (bï rot gɛɛi) në tim de tim cɔl date palm, acï (Maryam) lueel, "O, ye (path) ɣɛn cï thou yedi ke kën këc rot looi, ku ɣɛn cï bɛ̈n ya raan këc ŋic ku cï nhom määr."

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

Ku ëcï (Jibril) rɛ̈l tënë yeen të tɔ̈ piiny, "Duk puɔ̈u riääk, ee yic, Bɛ̈nydu acï wɛ̈ɛ̈r looi pinydu."

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

Ku thɛ̈ny ë thök tim de date tënë yï, ku abï date cï luɔk tääu në yï guɔ̈p.

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

Ku camkë, ku dekkë ku miɛtkë puɔ̈th. Na tïŋ raan, ke yïn lueel, "Ee yic, ɣɛn acï thɔ̈n ba röök ë Nhialic, raan ë pïŋ, ku ɣɛn acïï bï jam kek raan dɛ̈t ë köölë."

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

Ku jɔl (Maryam) ye (meth) lɛɛr tënë kɔcke cï ye muk. Ku luelkë (kɔcke) an, "O Maryam! Ee yic, yïn acï kë rac apɛi bɛ̈i."

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

O nyankënë Ɣarun (Maria)! Wuurdu acie raan rac ku mamadu acie tɔ̈c."

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

Ku yen (Maryam) acï ye (mɛ̈th) nyuɔɔth. Gokë lueel, “Yeŋö buk jam kek mɛnh thiin koor ŋoot ke tɔ̈ në thëm yic?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

Acï (Isa) lueel, “Ee yic ɣɛn ee aluaŋ Nhialic, acï ɣa gäm athör (Injil) ku acï ɣa looi ba ya raan ë Nhialic.

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

Ku acï ɣɛn looi ba ya raan cï thieei të tɔ̈ ɣɛn thïn, ku acï ɣɛn yɔ̈ɔ̈k ba (luɔɔi) röök ku (ba) zakat tääu piny ë pïïrdiɛ̈ yic.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

ku ɣa cï rot gam tënë manhdiɛ̈, ku ka këc ɣa looi ba ya raan ë gɛ̈i ku ba ya raan ë riääk.

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

Ku piath abï gäm ɣɛɛn, në kööl ë dhiëëth ɣɛn, në kööl ë thou ɣɛn, ku në kööl ë pïïr ɣɛn."

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

Yen ë ye Jethu, wën Maria, (raan cï lueel) wɛ̈t yic, yic cïk ye diɛɛr .

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

Acïï thöŋ ke Nhialic bï mïth dhiëëth, Dhiëëth abï ya tɔ̈ tënë yeen. Na wïc bï këdäŋ tääu, ka ye lueel ëya, "Bï ya!" Ku yen ë kë tɔ̈ thïn.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Isa acï lueel), "Ku ë yic, Nhialic ee Bänydiɛ̈ ku Bänydu, ku doorkë Yeen. Yen ee dhöl lajik."

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

Ku akuut (cït tɛ̈n tɔ̈ thïn) kamden (Judaai ku Krïthiaan) aacï wuɔ̈ɔ̈c. Ku këya, rɛ̈ɛ̈c tënë kɔc këc gam tɛ̈ tïŋ kek aköldït!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

Ku tɛ̈ cï kek piŋ thïn ku tɛ̈ cï kek tïŋ thïn apath në kööl bïï kek tënë ɣook. Ku kɔc ë lööŋ rac ëmɛn (në pinynhom) aa tɔ̈ në dhöl ë lööŋ yiic.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

Ku gɛ̈m keek (Muhammad) lööŋ ë kööl ë gɔ̈th, (ye cɔl) wën cï käŋ ëbɛ̈n thök, ke keek ë ke tɔ̈ në dhöl ë gël yic ku këckë gam.

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

Ee yic, ee ɣok ë piny ku kä tɔ̈ thïn ëbën yök, ku ɣok aa bï dhuɔ̈k ciëën tënë ɣook ë rot.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

Ku lɛ̈kë (Muhammad) akököl de Abraɣam në athör yic (Al-Qur’an), ee yic, yen ee raan ë yic apɛi, ee raan ë nebi.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(Tïŋ) ɣɔn cï yen (Ibrahim) lueel tënë wun, "O wun! Yeŋö ye yïn kë cïï piŋ, kë cïï tïŋ, ku kë cïï lëu bï yï kony në kë thiin koor yic?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

O wun! Ee yic, ŋïc dɛ̈t acï bɛ̈n tënë ɣɛn këc gäm yïn, ku kuany ɣa cök, ɣɛn bï yïn nyuɔ̈th dhöl lajik.

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

O wun! Duɔ̈kkë jɔŋrac yen theek. Ee yic, jɔŋrac acï Nhialic, raan ë pïr käc piɔ̈ɔ̈th, kuec.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

O wun! Ɣɛn acï riɔ̈ɔ̈c apɛi lɔn bï yïn gäm awuɔ̈c tënë Nhialic Dhiëëth, ku yïn abï ya mäth kek jɔŋrac."

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

Acï (wun) lueel, "Ye jɔŋdiɛ̈ mɛ̈ɛ̈n, O Ibrahim? Na cïï jäl, ke ɣɛn abï yïn nɔ̈k ë yic, ku pɛ̈l ɣɛn ë thɛɛr juëc."

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

Acï (Ibrahim) lueel, "Abï dɔ̈ɔ̈r ya yök tënë yïïn, ɣɛn abï yï thiëëc ba päl awuɔ̈c tënë Bɛ̈nydiɛ̈. Ee yic, yen ee raan path tënë ɣɛn apɛi."

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

Ku ɣɛn bï rɔt mɛɛc wei tënë yïïn ku tënë kë yekë door ke cie Allah, ku ɣɛn bï lɔŋ tënë Bänydiɛ̈, ke ɣɛn ŋɔ̈ɔ̈th ke ɣɛn cïï bï nhom riääk në lɔŋ tënë Bänydiɛ̈."

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

Ku na cï yen (Ibrahim) rot mɛɛc wei tënë keek ku tënë kë yekë door ke cie Nhialic, ke ɣok aacï ye gäm Ithaak ku Jakop. Ku ɣok aacï raan tök kamken kuany bï ya raan ë nebi.

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

Ku ɣok aacï keek gäm kä kɔ̈k ke nhiɛ̈ɛ̈rda ku ɣok aacï keek looi bïk ya mïth ke jam path ku jam path.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ku luel (Muhammed), Akököl de Mothe në Buŋ (Al-Quran yic). Ku ë ye raan cï Nhialic lɔc alanden, ku ye atuuc ku ye raan käk Nhialic tïŋ.

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

Ku ɣok aacï ye cɔɔl në baŋ ciɛɛm de kuur (Sinai) ku ɣok aacï ye bɛ̈n thiääk ke ɣook buk jam.

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

Ku ɣok aacï käk ë dhëëŋda gäm yeen, rin (ke) mɛnhde cɔl Harun, acï bɛ̈n ya raan ë nebi.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ku luel (Muhammed), akököl de Ismail në Athör (Al-Qur’an yic). Ku ë ye raan cï wɛ̈tde gam alanden, ku ye atuuc ku ye raan käk Nhialic tïŋ.

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

Ku acï kɔc ke paanden yɔ̈ɔ̈k bïk (luɔɔi) röök ku (kuɔny) zakat, ku yen ee raan cï puɔ̈u miɛt tënë Bɛ̈nyde.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

Ku lɛ̈kë (Muhammad) akököl de Idris në Buŋ (Al-Quran yic). Ku ë yic, ye raan nhiar yic ku ye raan käk Nhialic tïŋ .

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

ku ɣok aacï ye jat nhial bï ya raan dït apɛi.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Keek aa kɔc cï Nhialic ke gäm nhiɛ̈ɛ̈r, ë ke ye (akutnhom de) nebi tënë kuat Adam, ku tënë kɔc cï ɣok bɛ̈i (në riän wïïric) kek Noah, ku tënë kuat Abraɣam ku Yithrael (Jakop) ku tënë kɔc cï ɣok ke ya nyuɔ̈ɔ̈th ku ɣok aacï keek kuany. Na cï wël ke Nhialic, raan ë pïŋ käŋ, kueen tënë keek, ke keek aye röt dhuɔ̈k piny ku dhiaaukë.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

Ku abï raan bï bɛ̈n në ke kɔ̈ɔ̈th, ku bï röök rɛɛc ku bï kä wïcke kuanycök, ku keek abï röt määr,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

Ku na cie kɔc cï röt wel, ku gamkë ku loikë käpath, ke keek abï la nhial ku acïï bï keek rac (riääk) kë thiin koor,

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

rin nhial 'Adn cï Nhialic ë pïr ë Nhialic thɔn tënë kɔcke, cɔk alɔn (nhial) acie tïŋ. Ee yic, (thɔn Nhialic) abï thök ë yic.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Ku acïn wël cïn yic kë yekë piŋ thïn, ee thiëc ë rot. Ku ë yic anɔŋ kë yekë cam miäkduur ku thëi .

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Yen ee paradith bï ɣok gäm kɔckuɔ ye Nhialic door akölriëëc.

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

Ku ɣok (Jibril) akëc lɔ piny, ee lööŋ ke Bɛ̈nydu. Këriëëc ëbën tɔ̈ tueŋ, ku këriëëc ëbën tɔ̈ ciëën, ku këriëëc ëbën tɔ̈ kamden, ku Bɛ̈nydu acïï nhom määr.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(Ee) Bɛ̈nydït (yenë mac) nhial ku piny ku këriëëc ëbën tɔ̈ kamden, këya, doorkë ku rɛ̈ɛ̈rkë wepuɔ̈th në door yic. Ye ŋic lɔn nɔŋ yen kë thöŋ ke Yeen?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

Ku kɔc (kɔc këc gam) aye lueel, "Ee yic lɔn na thou ɣɛn, ke nïn tök abï ɣɛn rot jɔt pïr yic?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

Ku cïï raan ye tak lɔn cï ɣok ye cak ë yic thɛɛr, cɔk alɔn (thɛɛr) acïn kë tɔ̈ thïn ëbɛ̈n?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

Ku, në Bɛ̈nydu, ee yic, ɣok abï keek määt yiic ë yic kek jɔŋrac, ku ɣok abï keek bɛ̈i ë yic në ɣän ke mac yiic në ke kɔ̈ɔ̈th.

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

Ku ɣok abï kɔc tɔ̈ ke keek yiic cï Nhialic, raan ë käc puɔ̈u, nyaai ë yic tënë akuut ëbën.

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

Ku ë yic, ɣok aa ŋic kɔc lëu bïk (tɛ̈ɛ̈u) ë mac yic apɛi.

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

Ku acïn raan tök kamkun cïï bï la thïn (geenny). Kënë tënë Bɛ̈nydu ee löŋ cï tääu piny.

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

Ku ɣok abï kɔc cï gam kony ku pɛ̈lku kɔc cï rɛ̈ɛ̈c looi (hell) në ke kɔ̈ɔ̈th.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

Ku na cï wëlkuɔ ë yic kueen tënë keek (amana), ke kɔc këc gam aacï kɔc cï gam lueel, "Ye akuut yïndë kek akuut kaarou yiic nɔŋ të puɔth bïk rëër thïn ku të puɔth bïk röt mat thïn?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

Ku kɔc juëc (kɔc cï gam) cï ɣok keek riɔ̈ɔ̈k tueŋ, cɔk alɔn nɔŋ kek kä puɔth ke ɣöt ku yekë (kä puɔth apɛi) në nyin.

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

Luel (Muhammad), "Raan cï wuɔ̈c, ke Nhialic, raan ë pïŋ käŋ, bï (thaar) juak tënë yeen, agokë kë cï riɔ̈ɔ̈c në keek tïŋ, na cɔk ya tɔŋ ka köl de thök, ke ka bïk ŋic yeŋa tɔ̈ në thɛɛr rac yiic ku yeŋa yen akutnhom de tɔŋ ril."

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

Ku Allah abï lööŋ juak tënë kɔc cï lööŋ yök. Ku luɔi path athɛɛr abï naŋ këpath bï yök tënë Bänydu ku këpath bï bɛ̈n bei thïn.

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

Ku yïn acï raan cï wëlkuɔ jäi tïŋ ku lueel, "Ɣɛn abï yiɛ̈n käjuëc ku mïth."

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Cï kë këc tïŋ tïŋ ka cï döŋ looi kek Nhialic, raan ë käc puɔ̈u?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

Acïï yeen! Ku ɣok abï kë cï lueel gɔ̈t, ku ɣok abï tɛ̈m awuɔ̈cde juak thïn agut cï thök,

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

ku ɣok abï kë cï lueel lööm, ku abï bɛ̈n tënë ɣook yetök.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

Ku keek aacï jak kɔ̈k kuany ke cie Nhialic, ago jakkä ya kɔcken ye kek tiit.

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

Acïï yeen! Ku ë tɛ̈ɛ̈n, ke keek (kɔc ye door) aabï röökden jäi tënë ye, ku abïk ya kɔc atɛ̈ɛ̈r ke keek.

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

Cïk tïŋ lɔn cï ɣok jɔŋrackä tuɔɔc ë yic tënë kɔc këc gam bïk keek wɛɛi puɔ̈ɔ̈th (bïk kärɛc looi) apɛi?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

Ku duɔ̈në yïn (Muhammad) gɛ̈i (thiëc ë tɔŋ) tënë keek, rin ɣok aa kuen ë yic (aköl bï bɛ̈n ë tɔŋ) tënë keek.

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Tïŋ) kööl (wën) ɣok aacï kɔc riɔ̈ɔ̈c (Allah) ë raan ë pïŋ käŋ määt yiic, cït mɛn de kɔc cï riɛ̈ɛ̈u,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

ku ɣok abï kɔc cï lööŋ cïï piŋ lɛɛr mac yic ke cïn pïu.

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Acïn yic ë röök (kuɔny) ee kɔc cï lööŋ tääu piny kek (Allah) ë raan ë pïŋ.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

Ku luelkë, "(Allah) raan ë pïr puɔ̈u anɔŋ meth."

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

Ee yic, yïn acï kërac apɛi bɛ̈i, .

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

ku ëcï thiɔ̈k ke nhial ë thök, ku piny acï rɔt tek, ku kuur acï thök, (rin ë wëlkä),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

rin ye kek (Allah) yök ke ye raan ë pïŋ ë mïth.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

Ku acïï rot ye lëu bï (Allah) ë raan ë pïŋ mïth ya dhiëëth.

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

Acïn raan tɔ̈ nhial ku piny, ku abï bɛ̈n tënë (Allah) raan ë pïŋ käŋ ke ye aluɔɔny.

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

Yen (Allah) acï nambaai ken ŋic apɛi ku kuen keek në thööŋ ë yic.

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

Ku raan tök në keyiic abï bɛ̈n tënë Allah ë tök në kööl de thök.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

Ee yic, kɔc cï gam ku loikë käpath, ë tɛ̈ɛ̈n (Allah) abï käc de piɔ̈u tääu (në piɔ̈ɔ̈thken yiic).

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

Ku ë yic, ɣok aacï (Qur’an) looi bï yic riɛl në thoŋdu yic (Muhammad), rin bï yïn wël path ya lɛ̈k kɔc cï Nhialic gam, ku bï yïn kɔc cï Nhialic gam ya lɛ̈k kɔc cï Nhialic gam.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

Ku kɔc juëc cï ɣok ke riɔ̈ɔ̈k në ke nhïïm tueŋ. Ye yïn (Muhammad) raan tök tïŋ ka yïn cï wëlken ë thööŋ piŋ?