Q.S At-Täläq (اَلطَّلَاق) - 12 Namba de wël

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَطَلِّقُوْهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوْهُنَّ مِنْۢ بُيُوْتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ لَا تَدْرِيْ لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْرًا

yā ayyuhan-nabiyyu iżā ṭallaqtumun-nisā'a fa ṭalliqūhunna li‘iddatihinna wa aḥṣul-‘iddah(ta), wattaqullāha rabbakum, lā tukhrijūhunna mim buyūtihinna wa lā yakhrujna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa may yata‘adda ḥudūdallāhi faqad ẓalama nafsah(ū), lā tadrī la‘allallāha yuḥdiṡu ba‘da żālika amrā(n).

O raan käk Nhialic tïŋ! Na puɔ̈k yïn diäärku, ke yïn adhil keek puɔ̈k në thaar lëu bï kek (nhom) idah den (aciëŋ) kuen, ku kuen thaar de idah kënë, ku riɔ̈ɔ̈c Allah Bɛ̈nydu. Duk keek nyaai bɛ̈iken yiic ku duk keek (puɔl) bïk la aɣeer të cï kek kërac looi ë ŋic. Keek aa lööŋ ke Allah, ku raan ëbɛ̈n cï lööŋ ke Allah dhoŋkɔ̈ɔ̈th, ke ë yic, acï rot looi kërac. Yïn acïï ŋic, lɔn bï Nhialic lööŋ yam looi.

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

Ku na cïk thiɔ̈k ke thök röökden, ke yïn lëu ba keek määt (dhukkë keek) apath wala cɔk keek lɔ apath ku lëukë bïk käŋ ya nyuɔɔth kek kɔc ë yic kaarou kamkun ku cɔlkë käŋkuɔ ya tääu piny në kë de Nhialic. Yen ee piööc cï gäm kɔc cï gam në Allah ku pïïr ciëën. Ku raan ye riɔ̈ɔ̈c në Nhialic abï dhöl ë jäl liep tënë yeen,

وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).

ku acï ye gäm mïïth ë dhöl këc yen thɔ̈ɔ̈ŋ. Ku raan cï nhom tääu në Nhialic yic, ke Nhialic abï (kä wïc) keek thöl ë yic. Ee yic, Allah ee käke looi. Ee yic, Allah acï käŋ looi tënë këriɛ̈ɛ̈c ëbën.

وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا

wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).

Diäär cïn ë pɛ̈i (menopausal) ë diäärku yiic, na yïn a nɔŋ kë cë thɔ̈ɔ̈ŋ (në thää ke iddah) ke idh ee pɛ̈i kadiäk; ku këya (ku) diäär cïï thök ë thök. Në ye mɛn ke diäär cë dhiëëth, ke thaa de iddah den ee agut cë bë dhiëëth. Ku raan ye riɔ̈ɔ̈c në Nhialic, abï käŋ cɔk piɔl tënë yeen në käke yiic.

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهٗٓ اِلَيْكُمْۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُعْظِمْ لَهٗٓ اَجْرًا

Żālika amrullāhi anzalahū ilaikum, wa may yattaqillāha yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yu‘ẓim lahū ajrā(n).

Yen ee löŋ de Nhialic cï nyuɔɔth tënë yïïn; Ku raan ye riɔ̈ɔ̈c në Allah, ke Allah abï kärɛc cï röt looi nyaai ku abï wëuke juak.

اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ

askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.

Tääu keek (diäär) të tɔ̈ yïn thïn cït tɛ̈ lëu yïn ye thïn ku duɔ̈në keek cɔk rilic bïk (piɔ̈ɔ̈thken) tääu piny. Ku na cï keek (diäär cï puɔ̈k) yök ke cï liac, ke yïn gäm keek pïïrden agut cï bïk dhiëëth, ku na cïk (mïïthku) dhiëëth ke yïn gäm keek wëu; ku takkë (këriëëc ëbën) apath; ku na yök kä ril, ke tiŋ dɛ̈t alëu bï yïn ya gäm (mɛ̈th) ë nhom.

لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ

liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).

Raan nɔŋ nhomlääu bï pïïrde ya looi cït tɛ̈ lëu yen rot thïn, ku raan nɔŋ pïïrde lik, abï pïïrde ya looi në käjuëc cï Allah ke gäm yeen. Allah acie raan ye gël të cïn (cït tɛ̈n) kë cï Allah gäm yeen. Allah abï nïn tök bɛ̈i ë thök ë thök.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ اَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهٖ فَحَاسَبْنٰهَا حِسَابًا شَدِيْدًاۙ وَّعَذَّبْنٰهَا عَذَابًا نُّكْرًا

wa ka'ayyim min qaryatin ‘atat ‘an amri rabbihā wa rusulihī fa ḥāsabnāhā ḥisāban syadīdā(n), wa ‘ażżabnāhā ‘ażāban nukrā(n).

Ku ye kɔc juëc (kɔc rɛ̈ɛ̈r) piny ë lööŋ ke Bɛ̈nyden ku kɔckeen cï tuɔɔc keek rɛɛc, ku këya, ɣok aacï kuɛ̈n de kɔc rɛ̈ɛ̈r piny kënë looi në kuɛ̈n ril, ku ɣok aacï keek gël në tɔŋ rac apɛi (në pïïr ciëën),

فَذَاقَتْ وَبَالَ اَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ اَمْرِهَا خُسْرًا

fa żāqat wabāla amrihā wa kāna ‘āqibatu amrihā khusrā(n).

agokë kärac yök në kä cïk kek looi yiic, ku kä rɛc cïk kek looi, ee kë dït ë määr.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِۛ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۛ قَدْ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكُمْ ذِكْرًاۙ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdan fattaqullāha yā ulil-albāb(i) - allażīna āmanū - qad anzalallāhu ilaikum żikrā(n).

Allah acï luŋ ril guiir tënë keek, këya, riɔ̈ɔ̈ckë Allah, wek kɔc ŋic käŋ! (Ku ë yic) kɔc cï gam. Ee yic, Allah acï lööŋ tuɔɔc tënë yïïn,

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

(në tuɔɔc) de raan cï tuɔɔc ye wël ke Allah kueen tënë yïïn ke lueel (lööŋ juëc), ago kɔc cï gam ku loi käpath bɛ̈i bei, në muɔ̈ɔ̈th yic agut cï ɣɛɛr. Ku raan cï Nhialic gam ku looi käpath, abï ye tääu në domic wën yenë wɛ̈ɛ̈r tɔ̈ piiny thïn; keek abï rëër thïn akölriëëc ëbën. Ee yic, Allah acï ye gäm käk path.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ وَّمِنَ الْاَرْضِ مِثْلَهُنَّۗ يَتَنَزَّلُ الْاَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ەۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ࣖ

allāhul-lażī khalaqa sab‘a samāwātiw wa minal-arḍi miṡlahunn(a), yatanazzalul-amru bainahunna lita‘lamū annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un), wa annallāha qad aḥāṭa bikulli syai'in ‘ilmā(n).

Allah cï nhial kaadhorou cak ku tënë (cäŋ de) piny ëya dɛ̈t athöŋ. Löŋ de Allah ee luui tënë yeen, ago yïn ŋic lɔn ye Allah riɛl ëbɛ̈n në käŋ yiic, ku ŋiɛ̈c käŋ de Allah ee yic gël në käŋ yiic.