Q.S Fätïr (فَاطِر) - 45 Namba de wël

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Alɛɛc tënë Allah, raan ë cak nhial ku piny, cï malaikai looi bïk ya kɔc tuɔɔc (bïk käjuëc ya muk apath) nɔŋ (kɔ̈k anɔŋ) nhïïm kaarou, kadiäk ku ŋuan. Allah ee kë wïc juak në kä cï cak yiic. Ee yic, Allah ee raan ril ëbɛ̈n në käŋ yiic.

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Kuat dhëëŋ ëbën ye Nhialic gäm kɔc, acïn raan lëu bï ye gël; ku këriëëc ëbën cï muk, acïn raan lëu bï puɔ̈l ë tɛ̈ɛ̈n. Ku yen ë raan ril apɛi, ku yen ë raan ŋic käŋ.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

O kɔc! Ku takkë nhiɛ̈ɛ̈r de Allah tënë yïïn. Ye raan dɛ̈t ë cak käŋ ke cie Allah lëu bï yïn gäm käŋ nhial ku piny? Acïn Nhialic dɛ̈t, ee Yeen; ku yeŋö cï yïn rot wel (tënë Nhialic tök)?

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Ku na cïk yï lueth lueel (ke yïn cï keek lɛ̈k), ke yic, kɔc cï tuɔɔc tueŋ tënë yï aacï lueth lueel aya. Ku tënë Allah yetök yen käŋ kedhiɛ dhuɔ̈kciɛ̈ɛ̈n.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

O kɔc! Ee yic, thɔn de Nhialic ee yic, ku duɔ̈në pïïr de pinynhom puɔ̈l bï yïn thɔ̈ɔ̈r ku duɔ̈në (Satan), raan ŋic thɔ̈ɔ̈r, thɔ̈ɔ̈r në kë de Allah.

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

Ee yic, jɔŋrac ee raan atɛ̈ɛ̈r tënë yïïn, ku ëya, dɔmkë ye ke ye raan atɛ̈ɛ̈r, rin ë yic jɔŋrac ee akutnhomde cɔɔl ë rot bïk ya kɔc rɛ̈ɛ̈r ë mac ë mac yic.

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

Kɔc këc gam, keek aabï yök ke cï tɛ̈m awuɔ̈c rac apɛi. Ku kɔc cï gam ku loikë käpath, aa yök päl awɛ̈ɛ̈cken ku yökkë ariöp dït apɛi.

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

Ku na yïn ya, ke ye këpath bï raan cï looi ya yök ke piɛth në kärɛc cïk looi yiic, ku jɔl kärɛc cïk looi ya tïŋ ke piath? Ee yic, Allah ee raan wïc thɔ̈ɔ̈r ku ye raan wïc thɔ̈ɔ̈r. Ku yïn (Muhammad) duk rot puɔ̈l ba thök rin cï yïn puɔ̈u riääk tënë keek. Ee yic, Allah aŋic këriëëc ëbën yekë looi.

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

Ku ee Allah yen ë tuɔɔc yom; ku (yom) acï amaar jäl, ku ɣok aacï amaar lɛɛr piny cï thou (barren) ku ke deŋ ɣok acï piny bɛ̈n pïïr ke cï thou (dry). Yen ë kë ye cɔl pïïr.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

Ku raan wïc rin, ke (ŋic) rin ëbɛ̈n ee këde Allah. Ee tënë yen yen bï wël path röt jat nhial, ku yen abï käpath jat nhial. Ku kɔc ye guiir kärɛc, aabï dhiɛl tɛ̈m awuɔ̈c thiek apɛi, ku kärɛc yekë tak aabï riääk.

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Ku Allah acï yïn cak në liɛt ku jɔl ya pïu ke raan, ku jɔl yïn cak në rou (moc ku tik). Acïn tik bï liac ku dhiëth, ee këc Nhialic ŋic. Ku pïïr de raan ace ye juak ku runke ace ye dhuɔ̈k piny, ku (acï juiir) në Athör (Lauh Mahfuzh) yic. Ee yic, kën ee kë puɔth tënë Allah.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Ku acie thöŋ (kaam) wɛ̈ɛ̈r kaarou; yen ee bland, ee tɔ̈ ke cë thök, ee cë thök në dek ku dɛ̈të ee cë thök ku cë thök. Ku tënë (wɛ̈ɛ̈r ëbɛ̈n) yïn alëu ba rïŋ ë yam cam ku yïn alëu ba käk ë dhɛ̈ŋ ë yïn ceŋ nyaai, ku tɛ̈ɛ̈n yïn alëu ba riäth wïïr tïŋ ke cath wɛ̈ɛ̈r yɔu rin bï yïn dhëëŋde wïc ku rin bï yïn ya leec.

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

Acï wakɔ̈u tääu në akɔ̈lic ku akɔ̈l në wakɔ̈u yic ku tɛ̈ɛ̈u akɔ̈l ku pɛɛi piny, ku ë tök ë tök acï cath cït tɛ̈ cï tääu thïn. Tënë yen (luɔɔi) yen ee Allah Bänydu, yen ee bääny ëbɛ̈n. Ku kɔc yekë ke cɔl (door) ke cie Allah acïn kë tɔ̈ ke keek cït man de nhom.

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

Na cɔl keek, ke keek aacïï cɔɔldu ye piŋ, ku na cɔl keek, ke keek aya acïï këdu gam. Ku në kööl de pïïr yic ke keek abï röökdu jäi ku acïn raan bï yïn gäm wël cït wël cï keek gäm (Allah) raan ë yic.

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

O kɔc! Ee wek aa wïc Nhialic; ku Allah ee raan ë määl (acïn kë wïc), ee raan ë leec apɛi.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Na wïc, ka bï yïn riɔ̈ɔ̈k ë yic ku bïï kä yam (bïk yïn waar).

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

Ku kën acie kë rilic tënë Allah.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Ku raan adumuɔ̈ɔ̈m acïï adumuɔ̈ɔ̈m kɔc kɔ̈k bï guum. Ku na cï raan cï nhom thiek apɛi në adumuɔ̈ɔ̈mke cɔɔl (raan dɛ̈t) bï këde muk, ka cïï bï muk kë thiin koor, cɔk alɔn (kɔc cï ke cɔɔl aa) kɔc ruääi kek ye. Ee yic, yïn alëu ba kɔc riɔ̈ɔ̈c (luɔɔi de) Bɛ̈nyden (agut cï na cɔk) keek cïï ye tïŋ ku kɔc ye röök looi. Ku raan ye yenhom lɔɔk ë path, ë ye cök ë cök rin käpath ye yök. Ku tënë Allah yen ë dhuk ciëën.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

Ku kɔc cï cɔɔr aacïï thöŋ kek kɔc daai.

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

ku acie (ku) thöŋ kek muɔ̈ɔ̈th ëbɛ̈n cït ɣɛɛr, .

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

ku kä tɔ̈ në atiɛ̈p yic acie thöŋ ke kä tɔ̈ në atuɔ̈c yic,

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

ku acie (ku) kɔc pïr thöŋ kek kɔc cï thou. Ee yic, Nhialic ee piŋ gäm raan wïc ku yïn (Muhammad) acïï kɔc tɔ̈ në raŋ yic bï piŋ.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

Yïn acie këdɛ̈t, ee raan ye kɔc lɛ̈k.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

Ee yic, ɣok aacï yïn tuɔɔc kek yic ke yï ye raan ë wɛ̈t path bɛ̈i ku ye raan ë lëk kɔc. Ku acïn akut tök ë tɔ̈ thïn ku acï raan ë lööŋ bɛ̈n.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

Ku na cïk yïïn lueth lueel, ke kɔc thɛɛr ke keek aacï lueth lueel aya (kɔc cï tuɔɔc); wën cï kɔcke atuuc bɛ̈n kek wël ë yic (kägɛ̈i), zubur, ku athör cï wël ë yic lueel.

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

Ku ɣɛn abï kɔc cï gam rac, ku (tïŋ) kë bï bɛ̈n bei në gɔ̈thdiɛ̈ yic.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

Ku yïn këc tïŋ lɔn cï Allah pïu tuɔɔc piny nhial ku pïukä ɣok aacï mïïth juëc ë tiim cak. Ku në kaam de kuur nhom anɔŋ dhɔ̈l ɣer ku dhɔ̈l thith ë dhɔ̈l juëc ku anɔŋ (ku) dhɔ̈l ɣer ë pïu.

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

Ku këya (ku) në kɔc yiic, läi pïr ye cath ku läi anɔŋ dhɔ̈l juëc (ku dhɔ̈l). Në kɔc ke Nhialic yiic ye riɔ̈ɔ̈c në yeen, ke ulama ke pɛ̈c. Ee yic, Allah ee raan ril, ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

Ee yic, kɔc ye athör Nhialic (Al-Qur’an) kueen akölriëëc ku loikë röök ku thölkë biäk de wëu cï ɣok ke gäm keek në thiaan ku në thok, aye ŋɔ̈ɔ̈th në ɣɔɔc cïï bï naŋ kë bïk määr,

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

rin bï Allah thök ë thökde thöl në keek ku juak ë thökde. Ee yic, Allah ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c, ee raan ye kɔc leec.

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

Ku kë cï ɣok nyuɔɔth tënë yïn (Muhammad), ye cɔl athör (Al Qur’an) ee yic, ku gɛ̈t athör thɛɛr. Ee yic, Allah ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n, ee raan ëbɛ̈n tïŋ (tënë) kɔcke.

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

Ku ɣok aacï athör gäm kɔc cï ɣok ke lɔc në kɔckuɔ yiic, ku në ke yiic anɔŋ kɔc cï röt rac, anɔŋ kɔc tɔ̈ ciɛɛl ku anɔŋ (ku ëya dɛ̈t) kɔc cï käpath looi tueŋ ke cï Nhialic puɔ̈l. Yen ë miɔ̈c dït apɛi.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(Abïk yök) paradise 'Adn, abïk lɔ thïn, ku bïk röt tääu thïn ë dhëëŋ ku dhëëŋ, ku alɛ̈thken thïn aabï ya dhëëŋ.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

Ku luelkë an, "Alɛɛc tënë Nhialic cï dhiɛ̈n ë piɔ̈u nyaai tënë ɣook. Ee yic, Bɛ̈nyda ee raan ë päl awɛ̈ɛ̈c piny, ee raan ë leec apɛi."

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

yen cï ɣo tääu të cïn athɛɛr (pan nhial) në dhëëŋde yic; në ye yic ɣok aacïï röt ye yök ke ɣok cï dhäär ku ɣok aacïï dhäär.”

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

Ku kɔc këc gam, tënë keek ee mac. Keek aacïï bï nɔ̈k agut a thou kek, ku tɛ̈m awuɔ̈cden acïï bï nyaai tënë ke. Ku këya, ɣok aa raan ëbën cï gam ariöp apɛi.

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

Ku rɛ̈lkë röt në mac yic, "O Bɛ̈nyda, nyaai ɣook bei (në mac yic), ɣok abï käpath looi ë yic, ku kä wääc kek kä cukku ke looi thɛɛr." (Acï lueel tënë keek), "Akëcku pïïrdu juak bï wek kɔc wïc bïk tak ya tak, agut cï na cɔk raan ye kɔc jääm nhïïm bɛ̈n tënë we? Këya, themkë (Tɔ̈ɔ̈uda), ku tënë kɔc cï awɛ̈ɛ̈c looi acïn raan bï we kony."

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ee yic, Nhialic aŋic kä cï thiaan (kä cï thiaan) nhial ku piny. Ee yic, yen ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n në piɔ̈ɔ̈th kedhie.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

Ee yen cï we looi bäk aa kɔc ë pinynhom. Ku raan cï gam, (kë bï bɛ̈n bei thïn) acïï gamde abï rot yök tënë yeen. Ku rɛɛc de kɔc cï gam abï gɔ̈th de Bɛ̈nyden juak. Ku rɛɛc de kɔc cï gam abï määrden juak.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

Luel, "Lɛ̈k ɣɛn në kɔckuun ye ke cɔl ke cie Allah." Nyuɔɔthë ɣɛn (baŋ) de pinynhom cïk cak; ku ë nɔŋ kë tɔ̈ ke keek në (cäŋ de) nhial; Ku ëcï ɣok keek gäm athör bïk wël ŋic keek yök thïn? Në yic, kɔc cie yic, kɔc kɔ̈k ke keek aye kɔc kɔ̈k thɔn ë lueth.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

Ee yic, Allah acï nhial ku piny muk bïk cïï jäl; ku na cïk jäl, ke ka cïn raan lëu bï keek gël ee Allah. Ee yic, yen ee raan ë pɛ̈l awuɔ̈c piny.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

Ku keek aacï röt thɔ̈n në Nhialic nhom lɔn nadë ke raan bï keek lɛ̈k, ke keek aabï ya ŋiɛ̈c gël awär gɛɛr de bɛ̈i (kɔ̈k). Ku na cï raan ë lëk keek bɛ̈n, ke ka këc keek juak, ku keek aacï röt wɛɛc wei tënë (yith).

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

Rin ë nhiaamden pinynhom, ku män kärɛc yekë ke guiir. Luɔɔi rɛɛc ee kɔc ye ye looi abac riɔ̈ɔ̈k. Ku keek aa tïït löŋ kɔc cï bɛ̈n tueŋ ke keek. Ku yïn acïï bï yök ke yïn cï rot waar tënë Allah, ku yïn acïï bï yök ke yïn cï rot waar tënë löŋ de Allah.

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

Ku këckë pinynhom cath ku tïŋkë kë cï thök de kɔc thɛɛr ke keek (cï Raan cï lɔc ku dɔc jäi), ke keek ë ke dït apɛi në riɛlden? Ku acïn kë lëu bï Allah cɔk niɔ̈ɔ̈p nhial ku piny. Ee yic, yen ee raan ŋic käŋ ëbën, ku yen ee raan ril apɛi.

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

Ku na cï Allah kɔc nɔ̈k në kë cïk looi, ke ë yic, acïï bï ya tɔ̈ ke cïn kë pïr ye cath në pinynhom, ku ka bï (tɔ̈c) tääu tueŋ agut cï thaar cï tääu tueŋ. Në thɛɛr kɔ̈k yiic, ke thonden acï bɛ̈n, ke Allah ee raan ye käŋ tïŋ (tɛ̈n de) kɔcke.