Q.S Al-Adiyät (اَلْعَادِيَات) - 11 Namba de wël

وَالْعٰدِيٰتِ ضَبْحًاۙ

wal-‘ādiyāti ḍabḥā(n).

Në ajɔ̈ŋkör ke tɔŋ ye kat ke wëëi,

فَالْمُوْرِيٰتِ قَدْحًاۙ

fal-mūriyāti qadḥā(n).

ku ajɔ̈ŋkör ye mac thɔ̈ɔ̈r (në thɔ̈ɔ̈r de cökken),

فَالْمُغِيْرٰتِ صُبْحًاۙ

fal-mugīrāti ṣubḥā(n).

ku ajɔ̈ŋkör ye tɔŋ looi (ke cïn kë tɔ̈ thïn) në miäkduur,

فَاَثَرْنَ بِهٖ نَقْعًاۙ

fa'aṡarna bihī naq‘ā(n).

ku bï pïu ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu,

فَوَسَطْنَ بِهٖ جَمْعًاۙ

fawasaṭna bihī jam‘ā(n).

ku jɔl thɔ̈ɔ̈r në akut de kɔc atɛ̈ɛ̈r yiic,

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُوْدٌ ۚ

innal-insāna lirabbihī lakanūd(un).

Ee yic, kɔc aacïï Bɛ̈nyden ye gam apɛi, (acïn kë yekë leec) tënë Bɛ̈nyden,

وَاِنَّهٗ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَهِيْدٌۚ

wa innahū ‘alā żālika lasyahīd(un).

ku ë yic, yen (raan) acï tïŋ (acï gam) lɔn cï yen lööŋ cïï piŋ,

وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ

wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).

ku ë yic nhiɛ̈ɛ̈rde tënë määl acï yic dït apɛi.

۞ اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِى الْقُبُوْرِۙ

afalā ya‘lamu iżā bu‘ṡira mā fil-qubūr(i).

Ku acïï ŋic lɔn bï kë tɔ̈ raŋ yic bɛ̈n bei,

وَحُصِّلَ مَا فِى الصُّدُوْرِۙ

wa ḥuṣṣila mā fiṣ-ṣudūr(i).

ku yeŋö ye tɔ̈ɔ̈u në thöny de dhiëëth yic?

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّخَبِيْرٌ ࣖ

inna rabbahum bihim yauma'iżil lakhabīr(un).

Ee yic, Bɛ̈nyden në ye köölë yenë ka ye tɔ̈ ke tïŋ keek apath.