۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
Eta Moisesi (Tora emanez) hogeita hamar gau agindu genizkion, eta gau kopurua hamarrekin osatu genuen (gau gehiago), Jainkoak berrogei gau izendatu zuen denbora perfektua izanik. Eta Musak bere anaiari (hau da, Haruni) esan zion: "Ordezkatu nire herria (gidatzen), eta hobetu (zeure burua eta zure herria), eta ez jarraitu kalte egiten dutenen bidea".
وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ
waj‘al lī wazīram min ahlī.
eta egin nazazu nire familiaren morroi,
اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ
usydud bihī azrī.
indartu nire indarra berarekin (berarekin)
وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ
wa asyrik-hu fī amrī.
eta egin ezazu lagun nire arazoetan,
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ
kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).
hainbeste goraipatu ahal izateko,
اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا
innaka kunta binā baṣīrā(n).
Egia esan, Zu zara dena ikusten duena (gure egoera).
قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى
qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.
Esan zuen (Allah-ek): «Egia esan, zure eskaera onartu da, Musa!»
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ
wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.
Eta, hain zuzen ere, lehenago Harunek esan zien: "Ene herria! Egia esan, proba bat besterik ez zaizue eman (txahalaren estatuarekin) eta, egia esan, zuen Jauna (Allah) Errukitsuena da, beraz, jarraitu iezadazue eta obeditu nire aginduei".
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
Haiek erantzun zuten: «Ez dugu utziko (eta) gurtzen jarraituko dugu (txahalaren estatua) Moises guregana itzuli arte».
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
Esan zuen (Moisesek): «Oi, Harun! Zerk eragozten zaitu, okertu direla ikusten duzunean,
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
Hark (Harunek) erantzun zion: «Ene amaren semea! Ez ukitu nire bizarra eta ez nire burua. Benetan beldur naiz esango didazula: 'Israelgo seme-alabak zatitu dituzu eta ez duzu nire mezua bete'».
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Orduan, Moises eta haren anaia Harun bidali genituen gure seinale eta froga argiekin,
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).
Faraoiari eta bere herriko buruzagiei, baina harroputzak ziren, eta benetan herri harroputza ziren.
فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ
fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).
Beraz, esan zuten: «(Zuzena al da) gu bezalako bi pertsonengan sinestea, nahiz eta haien jendea (Israelgo seme-alabak) gure esklabo izan?»
فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ
fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).
Beraz, biak ukatu zituzten, eta horregatik suntsitutakoen artean egon ziren.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).
Eta, egia esan, Liburua (Tora) eman diogu Moisesi, (Israelgo seme-alabak) gidatuak izan daitezen.
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
Eta nire anaia Harun, ni baino elokuenteagoa da, beraz, bidali nirekin laguntzaile gisa nire (esanak) baieztatzeko; izan ere, beldur naiz ukatuko nautela».
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
Hark (Allah-k) esan zuen: «Zuen anaiarekin indartuko zaituztegu (lagunduko dizuegu), eta bioi botere handia emango dizuegu, beraz, ezingo zaituztegu iritsi; (biak alde egiten duzue) Gure miraria ekarriz, zuek biok eta zuen atzetik datozenek irabaziko duzue».