۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
I Nos a primintí Moises (dunando e Torá) trinta anochi, i Nos a kompletá e kantidat di anochi ku dies (mas anochi), pues e tempu ku Dios a apuntá kuarenta anochi tabata perfekto. I Musa a bisa su ruman (esta) Harun, “Remplasá mi den (liderá) mi pueblo, i mehorá (bo mes i bo pueblo), i no sigui e kaminda di esnan ku ta hasi daño.”
وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ
waj‘al lī wazīram min ahlī.
i hasi mi un sirbidó di mi famia,
اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ
usydud bihī azrī.
fortalesé mi forsa ku (e eksistensia di) dje,
وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ
wa asyrik-hu fī amrī.
i hasié un amigu den mi asuntunan,
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ
kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).
pa nos por glorifiká Bo hopi,
اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا
innaka kunta binā baṣīrā(n).
En bèrdat, Bo ta Tur Mirando (di nos situashon).”
قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى
qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.
E (Allah) a bisa, “En bèrdat, bo petishon a wòrdu otorgá, O Musa!
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ
wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.
I enbèrdat, anteriormente Harun a bisa nan, “O mi pueblo! Enbèrdat, boso a haña solamente un prueba (ku e estatua di bisé) i enbèrdat, boso Señor ta (Allah) e Mas Miserikordioso, pues sigui mi i obedesé mi mandamentunan.”
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
Nan a kontestá: “Nos lo no lag’é (i) sigui adorá e (e estatua di bisé) te ora Moises regresá serka nos.”
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
E (Moises) a bisa: “O Harun, kiko ta stroba bo ora bo mira ku nan a pèrdè kaminda,
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
El (Harun) a kontestá, “O yu di mi mama! No mishi ku mi barba i no mi kabes. Mi tin miedu di bèrdat ku lo bo bisa (na mi), ‘Bo a dividí e Yunan di Israel i bo no a warda mi mensahe.’”
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Despues Nos a manda Moises i su ruman hòmber Harun ku Nos señalnan i pruebanan kla,
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).
serka Fárao i e lidernan di su pueblo, pero nan tabata arogante i enbèrdat nan tabata un pueblo arogante.
فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ
fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).
Pues nan a bisa, “Ta (apropiá) pa nos kere den dos hende manera nos, ounke nan pueblo (e Yunan di Israel) ta esnan ku ta sirbi nan mes pa nos?”
فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ
fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).
Asina nan a nenga nan tur dos, pues nan tabata entre esnan ku a wòrdu destruí.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).
I enbèrdat, Nos a duna Moises e Buki (Torá), pa nan (e Yunan di Israel) por wòrdu guiá.
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
I mi ruman hòmber Harun, e ta mas elokuente den su lenga ku mi, pues a mand’é ku mi komo mi yudadó pa konfirmá mi (palabranan); di bèrdat, mi tin miedu ku nan lo gaña mi.”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
E (Allah) a bisa, “Nos lo fortalesé boso (yuda boso) ku boso ruman, i Nos lo duna boso tur dos poder grandi, pa nan no por yega serka boso; (boso tur dos ta bai) tresiendo Nos milager, boso dos i esnan ku ta sigui boso lo gana.”