۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
ང་ཚོས་མོ་སེ་ལ་མཚན་མོ་སུམ་ཅུ་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དང་། ང་ཚོས་མཚན་མོའི་གྲངས་ཀ་བཅུ་ཡིས་མཇུག་སྒྲིལ་ཡོད། དེར་བརྟེན་དཀོན་མཆོག་གིས་མཚན་མོ་བཞི་བཅུ་བཀོད་སྒྲིག་བྱས་པའི་དུས་ཚོད་དེ་ཡང་དག་པ་རེད། མུ་ས་ཡིས་ཁོང་གི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་ལ་ "ངའི་མི་རིགས་ལ་འགོ་ཁྲིད་བྱེད་པའི་ལས་ཀའི་ནང་ངའི་ཚབ་བྱེད་རོགས། ཁྱོད་རང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རིགས་ལ་ཡར་རྒྱས་གཏོང་དང་།
وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ
waj‘al lī wazīram min ahlī.
ངའི་ཁྱིམ་རྒྱུད་ཀྱི་གཡོག་པོ་ཞིག་ཏུ་བཟོས།
اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ
usydud bihī azrī.
ངའི་སྟོབས་ཤུགས་དེ་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་སྲ་བརྟན་དུ་གཏོང་དང་།
وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ
wa asyrik-hu fī amrī.
ངའི་ལས་དོན་ནང་ཁོ་ལ་གྲོགས་པོ་བཟོས།
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ
kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).
དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་གཟི་བརྗིད་མང་པོ་འབུལ་ཐུབ།
اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا
innaka kunta binā baṣīrā(n).
དོན་དངོས་ཐོག ཁྱེད་ཚོས་(ང་ཚོའི་གནས་སྟངས་)མཐོང་བཞིན་ཡོད།"
قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى
qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.
ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་) “དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱི་རེ་འདུན་དེ་འགྲུབ་ཟིན་འདུག མུ་སཱ།
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ
wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.
དེ་བཞིན་ཧ་རུན་གྱིས་སྔོན་ཆད་ཁོང་ཚོར་ "ཨོ་ངའི་མི་དམངས། ཁྱེད་ཚོར་ཚོད་ལྟ་གཅིག་ལས་མེད་པ་དང་། ཁྱེད་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དེ་ཡིན། དེ་བས་ངའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ངའི་བཀའ་ལ་ཉན་ཤོག" ཅེས་བཤད་ཡོད།
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "མོ་ཤེ་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་མ་ལོག་བར་དུ་ང་ཚོས་དེ་བཞག་མི་ཐུབ།
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
ཁོང་གིས་(མོ་ཤེ་) “ཨོ་ཧ་རུན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ལམ་ནོར་དུ་ཕྱིན་པ་མཐོང་དུས་ཁྱོད་ལ་གང་གིས་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ།
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
ངའི་ཨ་མའི་བུ་ལགས། ངའི་མགོ་ལ་མ་འཆང་བར་ངའི་སྐྲ་ལ་མ་འཆང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ལ་ཁ་ཕྲལ་ནས་ངའི་བརྡ་འཕྲིན་ལ་སྲུང་བརྩི་མ་བྱས་པར་བཤད་རྒྱུར་ང་དངོས་གནས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
དེ་ནས་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་དང་ཁོའི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་གཉིས་ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་དང་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་བཏང་བ་རེད།
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).
ཕ་རོའོ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོར་ཡང་ཁོང་ཚོ་ཆེ་འདོད་ཆེ་བ་དང་ཁོང་ཚོ་དངོས་གནས་ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།
فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ
fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).
དེ་བས་ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་མི་རིགས་(ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག)དེ་ཚོ་ང་ཚོ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཞབས་ཞུ་སྒྲུབ་མཁན་ཡིན་ནའང་། ང་ཚོ་ལྟ་བུའི་མི་གཉིས་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པ་དེ་(འོས་འཚམ)ཡིན་ནམ།"
فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ
fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོས་ཁོང་གཉིས་ཀ་ཁས་མ་བླངས་པས་ཁོང་གཉིས་གཏོར་བརླག་གཏོང་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར)སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོ་(ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག)ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ངའི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་ནི་ང་ལས་སྐད་ཆ་ཤོད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡིན་པས་ཁོ་ངའི་(ཚིག་)བདེན་དཔང་བྱེད་པར་ངའི་རོགས་པ་བྱེད་པར་ང་དང་མཉམ་དུ་བཏང་བ་རེད། དངོས་གནས་ཁོ་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་སྐྲག་གི་འདུག”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
ང་ཚོའི་ཁྱེད་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་སྤུན་མཆེད་དང་མཉམ་དུ་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁྱེད་གཉིས་ལ་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། དེར་བརྟེན་ཁོང་གཉིས་ཁྱེད་ལ་སླེབས་མི་ཐུབ།