۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
Ha prometet hon eus da Voizez (o reiñ an Torah) tregont nozvezh, ha klokaet hon eus an niver a nozvezhioù gant dek (nozvezhioù all), setu ma oa parfet an amzer en doa Doue termenet pevar-ugent nozvezh. Ha Musa a lavaras d'e vreur (da lâret eo) Harun, "Emlec'hiit ac'hanon e (ren) ma fobl, ha gwellait (te ha da bobl), ha na heuli ket hent ar re a ra droug."
وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ
waj‘al lī wazīram min ahlī.
ha grit ac’hanoun servicher d’am famill,
اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ
usydud bihī azrī.
kreñvaat va nerzh gantañ (bezañs) anezhañ,
وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ
wa asyrik-hu fī amrī.
ha grit anezan mignon em afferiou,
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ
kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).
evit ma c'hellimp ho glorifiañ kalz,
اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا
innaka kunta binā baṣīrā(n).
E gwirionez, c'hwi holl a wel (eus hor stad)."
قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى
qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.
Eñ (Allah) a lavaras : « E gwirionez, ho koulenn a zo bet roet, o Musa !
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ
wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.
Hag e gwirionez, Harun en doa lavaret dezho a-raok, "O ma fobl! E gwirionez, n'eus bet roet deoc'h nemet ur prosez (gant an delwenn leue) ha gwir eo, ho Aotrou eo (Allah) an Trugarezusañ, setu heuliit ac'hanon ha sentit ouzh ma c'hourc'hemennoù."
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
Respont a rejont : « Ne guitaimp ket anezhi (ha) ne gendalc'himp ket da azeuliñ anezhi (an delwenn leue) betek ma tistroio Moizez deomp. »
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
Eñ (Moizez) a lavaras: “O Harun, petra a harz ac'hanout pa welez ez int aet da goll?
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
Eñ (Harun) a respontas: "O mab va mamm! Na douch ket ouzh ma barv ha n'eo ket ouzh ma fenn. Aon am eus e gwirionez e lavarfec'h din: 'Rannet hoc'h eus mibien Israel ha n'hoc'h eus ket miret va c'hemennadenn.'"
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Neuze hon eus kaset Moizez hag e vreur Harun gant hon sinoù hag hon testenioù sklaer,
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).
da Faraon ha da bennourien e bobl, met lorc’hus e oant hag ur bobl lorc’hus e oant evit gwir.
فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ
fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).
Setu perak e lavarjont : « Ha dereat eo deomp krediñ en daou zen eveldomp, daoust ma'z eo o fobl (Mibien Israel) ar re a servij deomp o-unan ?
فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ
fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).
Setu perak e nac'hjont an daou anezho, dre-se e oant e-touez ar re a oa bet distrujet.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).
Ha gwir eo, roet hon eus al levr (Torah) da Voizez, evit ma vo renet ganto (Mibien Israel).
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
Ha va breur Harun, eñ a zo barrekoc'h en e deod egedon, setu m'en deus kaset anezhañ ganin evel va skoazellerez evit kadarnaat ma (gerioù); e gwirionez, aon am eus e lavarfent gaou din.”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
Lavaret en deus (Allah) : « Kreñvaat a raimp ac'hanoc'h (sikour ac'hanoc'h) gant ho breur, ha reiñ a raimp deoc'h daou galloud bras, evit ma ne c'hellint ket tizhout ac'hanoc'h ;