Q.S ਅਲ-ਮਾਰਿਜ (اَلْمَعَارِج) - 44 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਅਜ਼ਾਬ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਜ਼ਰੂਰ ਵਾਪਰੇਗਾ,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

ਕਾਫਰਾਂ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(ਇਹ ਅਜ਼ਾਬ) ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਜਿਬਰੀਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲ) ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

ਸੋ (ਮੁਹੰਮਦ) ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਸਬਰ ਕਰੋ।

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

ਉਹ (ਕਾਫਰ) (ਅਜ਼ਾਬ ਨੂੰ) ਦੂਰ (ਅਸੰਭਵ) ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

ਜਦਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ (ਯਕੀਨੀ) ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(ਯਾਦ ਰੱਖੋ) ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਰੂੰ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ,

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇਗਾ,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਪਾਪੀ ਚਾਹੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ) ਛੁਡਾ ਸਕੇ,

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

ਅਤੇ ਉਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜਿਸ ਨੇ (ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ) ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ,

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰੇਗਾ ਕਿ (ਇਹ ਫਿਰੌਤੀ) ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੇ।

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

ਕਦੇ ਨਹੀਂ! ਬੇਸ਼ੱਕ, (ਨਰਕ) ਇੱਕ ਲਿਸ਼ਕਦੀ ਅੱਗ ਹੈ,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

ਜੋ ਸਿਰ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ ਜੋ (ਦੀਨ ਤੋਂ) ਮੂੰਹ ਮੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਫੇਰਦਾ ਹੈ,

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

ਅਤੇ ਜੋ (ਮਾਲ) ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਇਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਲਾਈ (ਮਾਲ) ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੰਜੂਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

ਸਿਵਾਏ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੋ ਸਲਾਤ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਲਾਤ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੜਿਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ (ਗਰੀਬ) ਅਤੇ ਨਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ (ਗਰੀਬ) ਲਈ,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਮਗਾਹ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

ਸਿਵਾਏ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਹੀਂ,

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ (ਜਿਵੇਂ ਜਿਨਾ, ਸਮਲਿੰਗੀ ਜਾਂ ਸਮਲਿੰਗੀਅਤ) ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਹੱਦ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਅਮਾਨਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ 'ਤੇ ਅੜਿਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਲਾਤ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

ਇਹ (ਲੋਕ) ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

ਫਿਰ ਕੀ ਸਬਬ ਹੈ ਕਿ ਕਾਫਰ (ਮੁਹੰਮਦ) ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ,

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

ਸੱਜੇ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸਿਓਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕਾਫਰ ਜੰਨਤ ਦੀਆਂ ਨਿਆਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

ਕਦੇ ਨਹੀਂ! ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

ਸੋ ਮੈਂ ਉਸ ਰੱਬ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ (ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ) ਚੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਡੁੱਬਣ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

ਕਿ (ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ) ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕੌਮ ਨਾਲ ਬਦਲ ਸਕੀਏ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ) ਡੁੱਬਣ ਅਤੇ ਖੇਡਣ-ਤਮਾਸ਼ੇ ਕਰਨ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲਣ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ,

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(ਅਰਥਾਤ) ਉਸ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਗੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ (ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ) ਬੁੱਤਾਂ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਜਾਂਦੇ ਸਨ,

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜ਼ਲੀਲਤ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਇਹੀ ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।