Q.S ਮਰੀਅਮ (مَرْيَم) - 98 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

ਕਾਫ ਹਾ ਯਾ ਅੈਨ ਸਾਦ

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

ਇਹ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬੰਦੇ ਜ਼ਕਰੀਆ ਤੇ ਹੋਈ,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ।

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

ਉਸ (ਜ਼ਕਰੀਆ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸਫੈਦ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਦੁਆ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ!'

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

'ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਾਂਝਣ ਹੈ, ਸੋ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਬੇਟਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕਰ,'

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

'ਜੋ ਮੇਰਾ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ, ਪਸੰਦੀਦਾ ਬਣਾ।'

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ), 'ਹੇ ਜ਼ਕਰੀਆ! ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਟੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯਹਿਯਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਨਾਮ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।'

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

ਉਸ (ਜ਼ਕਰੀਆ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੇਟਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਾਂਝਣ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ?'

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(ਅੱਲਾਹ) ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ, 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।' ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੌਖਾ ਹੈ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਜਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ (ਉਸ ਵਕਤ) ਤੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।'

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

ਉਸ (ਜ਼ਕਰੀਆ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੇ।' (ਅੱਲਾਹ) ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ, 'ਤੇਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਂਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇਂਗਾ।'

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਹਰਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵੱਲ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ; ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤਸਬੀਹ ਕਰੋ।

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

'ਹੇ ਯਹਿਯਾ! (ਤੌਰੇਤ) ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਫੜ।' ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ (ਯਹਿਯਾ) ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਿਕਮਤ ਦਿੱਤੀ,

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

ਅਤੇ (ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ) ਆਪਣੀ ਵੱਲੋਂ ਦਇਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ (ਬਣਾਈ)। ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ ਸੀ,

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾ ਹੰਕਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਾਫਰਮਾਨ।

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਮਰਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਉਠਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

ਅਤੇ (ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ!) ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਵਿੱਚ ਮਰਯਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲੀ ਥਾਂ (ਬੈਤੁਲਮਕਦਸ) ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ,

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ (ਬਚਣ ਲਈ) ਇੱਕ ਪਰਦਾ ਲਾ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਰੂਹ (ਜਿਬਰੀਲ) ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

ਉਸ (ਮਰਯਮ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ ਹੈਂ।'

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

ਉਸ (ਜਿਬਰੀਲ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦਾ ਰਸੂਲ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬੇਟੇ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਲਈ।'

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

ਉਸ (ਮਰਯਮ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੇਟਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਭਚਾਰਣੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ!'

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

ਉਸ (ਜਿਬਰੀਲ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।' ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਲੋਂ ਰਹਿਮਤ ਬਣਾਈਏ; ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਮਲਾ ਹੈ ਜੋ (ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ) ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।'

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

ਫਿਰ ਉਸ (ਮਰਯਮ) ਨੇ (ਬੱਚੇ ਨੂੰ) ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਅਲੱਗ ਹੋ ਗਈ।

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

ਫਿਰ ਜਣਨ ਦੀ ਪੀੜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਜੂਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਤਣੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ (ਮਰਯਮ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹਾਏ! ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ!'

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

ਫਿਰ ਉਸ (ਜਿਬਰੀਲ) ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, 'ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਨੇ ਤੇਰੇ ਹੇਠ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

'ਅਤੇ ਖਜੂਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਤਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਹਿਲਾ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਪੱਕੀਆਂ ਖਜੂਰਾਂ ਸੁੱਟੇਗਾ।'

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

'ਸੋ ਖਾ ਅਤੇ ਪੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂ, ਤਾਂ ਕਹਿ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਰਹਿਮਾਨ ਲਈ ਰੋਜ਼ੇ ਦੀ ਮੰਨਤ ਮੰਨੀ ਹੈ, ਸੋ ਮੈਂ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ।'

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

'ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ (ਬੱਚੇ) ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵੱਲ ਆਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਰਯਮ! ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।'

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

'ਹੇ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਭੈਣ! ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵਿਭਚਾਰਣੀ ਸੀ।'

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

'ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ (ਮਰਯਮ) ਨੇ ਉਸ (ਬੱਚੇ) ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਜੋ ਅਜੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੈ?'

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

'ਉਸ (ਬੱਚੇ) ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਬੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਬੀ ਬਣਾਇਆ।'

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

'ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਰਕਤ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਜਕਾਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਤਕ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ,'

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

'ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਾਫਰਮਾਨ ਬਣਾਇਆ।'

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

'ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਮਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਉਠਾਇਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।'

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

'ਇਹ ਹੈ ਈਸਾ, ਮਰਯਮ ਦਾ ਬੇਟਾ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।'

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

'ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਬੇਟਾ ਲਵੇ। ਉਹ ਪਾਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਹੋ ਜਾ,' ਅਤੇ ਉਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

'(ਈਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ,) ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਮੇਰਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਹੈ, ਸੋ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਹੈ।'

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

'ਫਿਰ (ਈਸਾ ਦੇ ਬਾਅਦ) ਫਿਰਕਿਆਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਏ ਹੋਵੇ ਜੋ ਕੁਫਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਕਾਰਨ।'

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

'ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਸੁਣਨਗੇ ਅਤੇ ਵੇਖਣਗੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ! ਪਰ ਅੱਜ ਜ਼ਾਲਮ ਸਪੱਸ਼ਟ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।'

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

'ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਦੇ ਦਿਨ ਬਾਰੇ ਡਰਾਓ, ਜਦੋਂ ਮਾਮਲਾ ਤੈਅ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ (ਅਜੇ) ਬੇਖਬਰੀ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।'

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਤੇ ਹੈ, ਦੇ ਵਾਰਸ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੀ ਉਹ ਮੁੜਨਗੇ।'

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

'ਅਤੇ (ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ!) ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਨਬੀ ਸੀ।'

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

'ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ! ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ?'

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

'ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ! ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਇਲਮ ਆਇਆ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਸੋ ਮੇਰੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।'

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

'ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ! ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਰਹਿਮਾਨ ਦਾ ਨਾਫਰਮਾਨ ਸੀ।'

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

'ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ! ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਰਹਿਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਅਜ਼ਾਬ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਵੇਂ।'

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

'ਉਸ (ਪਿਤਾ) ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਇਬਰਾਹੀਮ! ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਬੂਦਾਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਰੁਕਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਗਸਾਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ।'

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

'ਉਸ (ਇਬਰਾਹੀਮ) ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਸਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਾਂਗਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਡਮੁੱਲਾ ਹੈ।'

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

'ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਾਂਗਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ।'

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

'ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੂਜਦੇ ਸਨ, ਅਲੱਗ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਨਬੀ ਬਣਾਇਆ।'

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਬਣਾਇਆ।'

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

'ਅਤੇ (ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ!) ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰਸੂਲ ਅਤੇ ਨਬੀ ਸੀ।'

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੂਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਹੀਂ ਤੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਗੱਲਬਾਤ ਲਈ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾਇਆ।'

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਹਾਰੂਨ ਨੂੰ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।'

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

'ਅਤੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸਮਾਈਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰਸੂਲ ਅਤੇ ਨਬੀ ਸੀ।'

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

'ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਜਕਾਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੀ।'

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

'ਅਤੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਦਰੀਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਨਬੀ ਸੀ।'

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚੁੱਕਿਆ।'

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

'ਇਹ ਉਹ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ, ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨੂਹ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਅਤੇ ਇਸਰਾਈਲ (ਯਾਕੂਬ) ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਦਾਇਤ ਅਤੇ ਚੁਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਜਦੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਸਨ।'

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

'ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹੇ ਵਾਰਸ ਆਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਾਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਸੋ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੁਮਰਾਹੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਗੇ।'

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

'ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਤੋਬਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਅਜਿਹੇ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

'ਜੰਨਤ ਦੇ ਬਾਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਅਣਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।'

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

'ਉਹ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸਲਾਮਤੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਰਿਜ਼ਕ ਹੋਵੇਗਾ।'

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

'ਇਹ ਹੈ ਜੰਨਤ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।'

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

'(ਜਿਬਰੀਲ ਨੇ ਕਿਹਾ,) ਅਸੀਂ (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਕਦੇ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।'

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

'ਅਕਾਸ਼ਾਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਦਾ ਰੱਬ। ਸੋ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿ। ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?'

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

'ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ?'

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

'ਕੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਜਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ?'

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

'ਸੋ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦੀ ਸੌਂਹ, ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗੇ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਬਲ ਲਿਆਵਾਂਗੇ।'

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

'ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਫਿਰਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।'

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਜਹੰਨਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ।'

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

'ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਸ (ਜਹੰਨਮ) ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਲੰਘੇ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦਾ ਇੱਕ ਤੈਅ ਸ਼ੁਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।'

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

'ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਵਾਂਗੇ ਜੋ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਬਲ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੇ।'

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

'ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਆਇਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਾਫਰ ਮੁਆਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧੀਆ ਹੈ?'

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਜ਼-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕ-ਦਮਕ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ।'

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

'ਕਹਿ, ਜੋ ਕੋਈ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਹਿਮਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਢਿੱਲ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਜਿਸ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਅਜ਼ਾਬ ਜਾਂ ਕਿਆਮਤ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਣਨਗੇ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੈਨਾ ਕਿਸ ਦੀ ਸੀ।'

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

'ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਦਾਇਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਨੇਕ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਹਨ।'

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

'ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਲ ਅਤੇ ਔਲਾਦ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ?'

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

'ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਅਣਦਿੱਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰਹਿਮਾਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ?'

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

'ਨਹੀਂ! ਅਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਲਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਵਾਂਗੇ।'

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਾਰਸ ਹੋਵਾਂਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਕੱਲਾ ਆਵੇਗਾ।'

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

'ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਾਬੂਦ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਹੋਣ।'

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

'ਨਹੀਂ! ਉਹ (ਮਾਬੂਦ) ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਣਗੇ।'

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

'ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫਰਾਂ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੜਕਾਉਂਦੇ ਹਨ?'

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

'ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।'

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

'ਜਿਸ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗੇ।'

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਵੱਲ ਪਿਆਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਹੰਕਾਵਾਂਗੇ।'

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

'ਉਹ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਗੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜਿਸ ਨੇ ਰਹਿਮਾਨ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਲਿਆ ਹੈ।'

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

'ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਟਾ ਲਿਆ।'

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਲਿਆਂਦੀ।'

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

'ਇਸ ਕਾਰਨ ਅਕਾਸ਼ ਫਟਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸ਼ਿਖਰਬੰਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ।'

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

'ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਹਿਮਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬੇਟੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ।'

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

'ਅਤੇ ਰਹਿਮਾਨ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਬੇਟਾ ਲਵੇ।'

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

'ਜੋ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਰਹਿਮਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੰਦੇ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।'

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ।'

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

'ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਲਾ ਆਵੇਗਾ।'

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੋ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਹਿਮਾਨ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।'

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

'ਸੋ ਅਸੀਂ ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਿੱਚ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇਵੇਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਦੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਡਰਾਵੇਂ।'

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

'ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ। ਕੀ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਸਰਸਰਾਹਟ ਸੁਣਦਾ ਹੈ?'