Q.S ਅਲ-ਅੰਬੀਆ (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ (ਆਖਰਤ ਤੋਂ) ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ ਹਨ।

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਨਵੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ-ਹੱਸਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ, 'ਇਹ (ਮੁਹੰਮਦ) ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ?'

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ਉਸ (ਮੁਹੰਮਦ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ!'

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

ਬਲਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, '(ਕੁਰਆਨ) ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਗੜਬੜ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ (ਮੁਹੰਮਦ) ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਵੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਿਆਉਣ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।'

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਸਤੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ, ਨੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲਿਆਂਦਾ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਭੇਜੀਆਂ ਸਨ)। ਕੀ ਇਹ ਲੋਕ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਗੇ?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਰਸੂਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਹੀ ਦਿੱਤੀ। ਸੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਇਲਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ।

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ (ਰਸੂਲਾਂ) ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਵੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸਦਾ ਜੀਵਤ ਸਨ।

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਬਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੱਦੋਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ।

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ਾਲਮ ਬਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਅਜ਼ਾਬ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਉਸ (ਬਸਤੀ) ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ।

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

'ਨਾ ਭੱਜੋ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ; ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਥਾਵਾਂ (ਜੋ ਵਧੀਆ ਹਨ) ਵੱਲ ਮੁੜੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।'

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹਾਏ ਸਾਡੀ ਤਬਾਹੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮ ਸੀ।'

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਚੀਕ-ਚਿਹਾਟ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਫਸਲ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਜੀਵਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਖੇਡ-ਤਮਾਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਸਿਰਜਿਆ।

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਖੇਡ (ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਬੱਚੇ) ਬਣਾਉਣੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸੋਂ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

ਬਲਕਿ ਅਸੀਂ ਸੱਚ (ਹਕ) ਨੂੰ ਝੂਠ (ਬਾਤਿਲ) ਤੇ ਸੁੱਟਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਸੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ (ਝੂਠ) ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ (ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ) ਅਣਉਚਿਤ ਸਿਫਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹੋ।

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਕੜ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਥੱਕਦੇ ਹਨ।

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ਉਹ (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਰਾਤ-ਦਿਨ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਤਸਬੀਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੇ ਮਾਬੂਦ ਚੁਣੇ ਹਨ ਜੋ (ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ) ਜੀਵਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

ਜੇਕਰ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਮਾਬੂਦ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਮਹਾਨ ਹੈ ਅੱਲਾਹ, ਅਰਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜੋ ਉਹ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ਉਸ (ਅੱਲਾਹ) ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਉਹ (ਲੋਕ) ਪੁੱਛੇ ਜਾਣਗੇ।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਮਾਬੂਦ ਚੁਣੇ ਹਨ? ਕਹੋ (ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ), 'ਆਪਣੇ ਦਲੀਲਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ! ਇਹ (ਕੁਰਆਨ) ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।' ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ ਹਨ।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਰਸੂਲ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਹੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ, ਸੋ ਮੇਰੀ ਹੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ।

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ (ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ) ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਬਣਾਇਆ।' ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਬਲਕਿ ਉਹ (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬੰਦੇ ਹਨ।

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ਉਹ (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ਉਹ (ਅੱਲਾਹ) ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ (ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ) ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਜਿਸ ਨੂੰ (ਅੱਲਾਹ) ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਾਬੂਦ ਹਾਂ,' ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

ਕੀ ਕਾਫਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕਠੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਜੀਵਤ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ। ਕੀ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਹਿੱਲੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੌੜੇ ਰਾਹ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਦਾਇਤ ਪਾਉਣ।

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਛੱਤ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ ਹਨ।

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

ਅਤੇ ਉਸੇ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਕੀ ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮਰ ਜਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਸਦਾ ਜੀਵਤ ਰਹਿਣਗੇ?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਨਾਲ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੋਗੇ।

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਾਫਰ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, 'ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਬੂਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ?' ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

ਮਨੁੱਖ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਜਲਦੀ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਸੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਨਾ ਮੰਗੋ।

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਦੋਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ?'

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

ਕਾਸ਼ ਕਾਫਰ ਜਾਣਦੇ ਹੁੰਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

ਬਲਕਿ ਇਹ (ਅਜ਼ਾਬ) ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਰਸੂਲਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਸਨ।

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ ਰਹਿਮਾਨ ਦੇ (ਅਜ਼ਾਬ) ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ?' ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ ਹਨ।

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

ਬਲਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਬੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ। ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਾਂ? ਫਿਰ ਕੀ ਉਹ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

ਕਹੋ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵਹੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।' ਪਰ ਬੋਲੇ ਜਦੋਂ ਡਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਦੀ ਹਵਾ ਦਾ ਇੱਕ ਝੋਂਕਾ ਵੀ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਹਾਏ ਸਾਡੀ ਤਬਾਹੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮ ਸੀ।'

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਨਿਆਂ ਲਈ ਸਹੀ ਤਰਾਜ਼ੂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ, ਸੋ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਵਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹਿਸਾਬ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹਾਂ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਅਤੇ ਗਲਤ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰਾਂ ਲਈ ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦਿੱਤੀ।

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਅਣਦੇਖੇ ਡਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕਿਆਮਤ ਦੀ ਘੜੀ ਤੋਂ ਸਹਿਮੇ ਹੋਏ ਹਨ।

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

ਅਤੇ ਇਹ (ਕੁਰਆਨ) ਇੱਕ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਬਰਕਤਮਈ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ। ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋ?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਹੀ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਕੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਹੋ?'

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।'

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।'

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੱਚ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੱਬ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਜਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹਾਂ।'

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

'ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸੌਂਹ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਠ ਮੋੜ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਓਗੇ।'

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੂਰਤੀ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜਨ।

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੌਣ ਨੇ ਸਾਡੇ ਮਾਬੂਦਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ? ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਜੁਆਨ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਬਰਾਹੀਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਸਕੇ।'

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਇਬਰਾਹੀਮ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਮਾਬੂਦਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ?'

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਨਹੀਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।'

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜ਼ਾਲਮ ਹੋ।'

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ (ਕਿਹਾ), 'ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਬੋਲਦੇ ਨਹੀਂ।'

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਭ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?'

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

'ਹਾਏ ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ?'

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਬੂਦਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।'

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਅੱਗ! ਠੰਢੀ ਹੋ ਜਾ ਅਤੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਣ ਜਾ।'

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ।

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲੂਤ ਨੂੰ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਬਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਬਰਕਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ।

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਹਾਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਯਾਕੂਬ (ਵੀ), ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇਕ ਬਣਾਇਆ।

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹਦਾਇਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਨਮਾਜ਼ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਕਾਤ ਅਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਹੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ਅਤੇ ਲੂਤ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਇਲਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜੋ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਅਤੇ ਨਾਫਰਮਾਨ ਲੋਕ ਸਨ।

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਨੂਹ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ।

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਉਸ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਇਆ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਬੁਰੀ ਕੌਮ ਸੀ, ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ।

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਗਵਾਹ ਸੀ।

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਇਲਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਊਦ ਦੇ ਨਾਲ ਤਸਬੀਹ ਕਰਨ ਲਈ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ।

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੰਗੀ ਜੁਬਬੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿਖਾਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਸੋ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

ਅਤੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬਰਕਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸੀ।

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗੋਤੇ ਮਾਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ।

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਅਯੂਬ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਡੀ ਰਹਿਮਤ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਵਜੋਂ।

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਇਸਮਾਈਲ, ਇਦਰੀਸ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਕਿਫਲ ਨੂੰ; ਸਾਰੇ ਸਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ।

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ।

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਜ਼ੁਨਨੂਨ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜਾਂਗੇ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।'

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਜ਼ਕਰੀਆ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਨਾ ਛੱਡ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਰਸ ਹੈਂ।'

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਹਿਆ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਸਹੀ ਕੀਤਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰਤਾ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਸਨ।

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰ) ਉਸ (ਮਰਯਮ) ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਵਰਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਤੋਂ ਫੂਕ ਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣਾਇਆ।

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਤ ਇੱਕੋ ਉਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਹਾਂ, ਸੋ ਮੇਰੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ।

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਲਏ। ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜਨਗੇ।

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

ਸੋ ਜਿਹੜਾ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਈਮਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ।

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਸ ਬਸਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਤੇ (ਵਾਪਸੀ) ਹਰਾਮ ਹੈ।

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

ਜਦੋਂ ਤਕ ਯਾਜੂਜ ਅਤੇ ਮਾਜੂਜ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਵਾਅਦਾ ਨੇੜੇ ਆਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਕਾਫਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜੰਮ ਜਾਣਗੀਆਂ, (ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ), 'ਹਾਏ ਸਾਡੀ ਤਬਾਹੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਲਾਪਰਵਾਹ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮ ਸੀ।'

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਹੰਨਮ ਦਾ ਇੰਧਣ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਓਗੇ।

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਾਬੂਦ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਂਦੇ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੀਕਣ-ਚਿਹਾਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਸਕਣਗੇ।

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਲਾਈ ਮਿਥੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ (ਜਹੰਨਮ) ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣਗੇ।

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

ਵੱਡੀ ਘਬਰਾਹਟ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਏਗੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ, (ਕਹਿਣਗੇ), 'ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।'

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

ਜਿਸ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਜ ਮੋੜਾਂਗੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪੰਨਾ ਮੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਿਰਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਿਰਜਾਂਗੇ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਾਂਗੇ।

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਜ਼ਬੂਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਰਸ ਮੇਰੇ ਨੇਕ ਬੰਦੇ ਹੋਣਗੇ।

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) ਵਿੱਚ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੌਮ ਲਈ ਸੁਣਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਰਹਿਮਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ।

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

ਕਹੋ, 'ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਵਹੀ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਬੂਦ ਇੱਕੋ ਮਾਬੂਦ ਹੈ। ਸੋ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹੋ?'

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੂੰਹ ਮੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਹੋ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਸੁਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੈ ਜਾਂ ਦੂਰ।'

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋ।'

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

'ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਥੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਸੁਖ ਹੈ।'

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰ।' ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਰੱਬ ਰਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।