Q.S ਅਲ-ਬਕਰਾਹ (اَلْبَقَرَة) - 286 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

ਅਲਿਫ ਲਾਮ ਮੀਮ।

ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ

Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).

ਇਹ ਕਿਤਾਬ (ਅਲ-ਕੁਰਆਨ) ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੁਤਕੀਆਂ ਲਈ ਹਿਦਾਇਤ ਹੈ।

الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ

al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(ਯਾਨੀ) ਉਹ ਜੋ ਗੈਬ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸਲਾਤ ਕਾਇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਿਜ਼ਕ ਵਿੱਚੋਂ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।

وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਉਸ (ਕੁਰਆਨ) 'ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਖ਼ਿਰਤ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ ۙ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਇਕਸਾਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ (ਮੁਹੰਮਦ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿਓ, ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।

خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ ۗ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ࣖ

khatamallāhu ‘alā qulūbihim wa ‘alā sam‘ihim wa ‘alā abṣārihim gisyāwatuw wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਪਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਜ਼ਾਬ ਅਜ਼ੀਮ ਹੈ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِيْنَۘ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi wa bil-yaumil-ākhiri wa mā hum bimu'minīn(a).

ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ,' ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁਅਮਿਨ ਨਹੀਂ ਹਨ।

يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ

yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।

فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੂਠ ਕਾਰਣ ਦਰਦਨਾਕ ਅਜ਼ਾਬ ਮਿਲੇਗਾ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ

wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਸਾਦ ਨਾ ਫੈਲਾਓ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸੁਧਾਰਕ ਹਾਂ।'

اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُوْنَ وَلٰكِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

alā innahum humul-mufsidūna wa lākil lā yasy‘urūn(a).

ਖ਼ਬਰਦਾਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਫਸਾਦੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا كَمَآ اٰمَنَ النَّاسُ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ كَمَآ اٰمَنَ السُّفَهَاۤءُ ۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ وَلٰكِنْ لَّا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā qīla lahum āminū kamā āmanan nāsu qālū anu'minu kamā āmanas-sufahā'(u), alā innahum humus-sufahā'u wa lākil lā ya‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਈਮਾਨ ਲਿਆਓ ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕੀ ਅਸੀਂ ਬੇਅਕਲਾਂ ਵਾਂਗ ਈਮਾਨ ਲਿਆਈਏ?' ਖ਼ਬਰਦਾਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਬੇਅਕਲ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਨਹੀਂ।

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ।' ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ (ਨੇਤਾਵਾਂ) ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।'

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਕਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦੇਵੇਗਾ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).

ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਦਾਇਤ ਦੇ ਬਦਲੇ ਗੁਮਰਾਹੀ ਖਰੀਦੀ, ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਪਾਏ।

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ

maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੋਹ ਲਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ

Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).

ਉਹ ਬੋਲੇ, ਗੂੰਗੇ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਸੋ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ।

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਉਸ ਵਰਖਾ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਈ, ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ, ਗਰਜ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ। ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਣ ਗਰਜ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਾਫਿਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਬਿਜਲੀ ਲਗਭਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਖੋਹ ਲਵੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

ਏ ਮਨੁੱਖੋ! ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਲਕ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੁਤਕੀ ਬਣੋ।

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).

(ਉਹੀ ਹੈ) ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਰਸ਼ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੱਤ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨਾਲ ਫਲ ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਜ਼ਕ ਲਈ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਸੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸ਼ਰੀਕ ਨਾ ਬਣਾਓ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਹੋ ਉਸ (ਕੁਰਆਨ) ਬਾਰੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ (ਮੁਹੰਮਦ) 'ਤੇ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਸੂਰਤ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ।

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ

fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰੋ ਜਿਸ ਦਾ ਇੰਧਣ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).

ਅਤੇ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਅਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਓ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੰਨਤਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਨਹਿਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਦੇ ਫਲ ਰਿਜ਼ਕ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਇਹ ਉਹੀ ਰਿਜ਼ਕ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸ਼ਾਬਹ ਫਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋੜੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ

innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੱਛਰ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਛੋਟੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦਾ। ਮੁਅਮਿਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਹਕੀਕਤ ਹੈ। ਪਰ ਕਾਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਇਸ ਮਿਸਾਲ ਨਾਲ ਕੀ ਚਾਹਿਆ?' ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਫਾਸਕੀਨ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।

الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(ਯਾਨੀ) ਉਹ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਅਹਿਦ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ ਇਸ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਜੋੜਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਸਾਦ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਖਸਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।

كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੁਰਦੇ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਉਸੇ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਜਾਓਗੇ।

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

ਉਹੀ (ਅੱਲ੍ਹਾ) ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਖਲਕ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਨੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖਲੀਫਾ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਏਗਾ ਜੋ ਉੱਥੇ ਫਸਾਦ ਫੈਲਾਏਗਾ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਹਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ?' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।'

وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਦਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਸਿਖਾਏ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ!'

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੂੰ ਹੀ ਅਲੀਮ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।'

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਆਦਮ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦੱਸ।' ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨਾਮ ਦੱਸੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜੋ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋ?'

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਆਦਮ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ ਕਰੋ!' ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਜਦਾ ਕੀਤਾ, ਸਿਵਾਏ ਇਬਲੀਸ ਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਘਮੰਡ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਫਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਆਦਮ! ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਖਾਓ। ਪਰ ਇਸ ਦਰਖਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।'

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਤੋਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਉਹ ਉਸ (ਨੇਮਤ) ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਗਏ ਜੋ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਉਤਰੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਹੈ।'

فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).

ਫਿਰ ਆਦਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਕੁਝ ਕਲਮਾਤ ਸਿੱਖੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤੋਬਾ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਵਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੰਨਤ ਤੋਂ ਉਤਰੋ! ਫਿਰ ਜੇ ਮੇਰੀ ਹਿਦਾਇਤ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਹਿਦਾਇਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਗਮਗੀਨ ਹੋਣਗੇ।'

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਯਾਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).

ਏ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ! ਮੇਰੀ ਨੇਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਅਹਿਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਅਹਿਦ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੋਂ ਹੀ ਡਰੋ।

وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ

wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).

ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਓ ਉਸ (ਕੁਰਆਨ) 'ਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ (ਤੌਰਾਤ) ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਫਿਰ ਨਾ ਬਣੋ। ਮੇਰੀਆਂ ਆਯਾਤ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਨਾ ਵੇਚੋ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੋਂ ਹੀ ਡਰੋ।

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲਾਓ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਪਾਓ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).

ਅਤੇ ਸਲਾਤ ਕਾਇਮ ਕਰੋ, ਜਕਾਤ ਅਦਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਰੁਕੂਅ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕੂਅ ਕਰੋ।

۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨੇਕੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਤਾਬ (ਤੌਰਾਤ) ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ?

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

ਅਤੇ ਸਬਰ ਅਤੇ ਸਲਾਤ ਨਾਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ) ਮਦਦ ਮੰਗੋ। ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਖੁਸ਼ੂਅ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।

الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَاَنَّهُمْ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَ ࣖ

allażīna yaẓunnūna annahum mulāqū rabbihim wa annahum ilaihi rāji‘ūn(a).

(ਯਾਨੀ) ਉਹ ਜੋ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).

ਏ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ! ਮੇਰੀ ਨੇਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ 'ਤੇ ਫਜ਼ੀਲਤ ਦਿੱਤੀ (ਉਸ ਸਮੇਂ)।

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā syafā‘atuw wa lā yu'khażu minhā ‘adluw wa lā hum yunṣarūn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਡਰੋ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ, ਨਾ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਮਦਦ ਪਾਉਣਗੇ।

وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰਔਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਖਤ ਅਜ਼ਾਬ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਹ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਸੀ।

وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰਔਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸੀ।

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਚਾਲੀਹ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ (ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ) ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ (ਬਛੜੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ) ਪੂਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਾਲਿਮ ਬਣ ਗਏ।

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਵੋ।

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਫੁਰਕਾਨ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਓ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਤੁਸੀਂ ਬਛੜੇ ਨੂੰ (ਪੂਜਣ) ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਆਪਣੇ ਖਾਲਕ ਵੱਲ ਤੋਬਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ (ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ ਨੂੰ) ਮਾਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਖਾਲਕ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤੋਬਾ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਤਵਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਮੂਸਾ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਵਾਂਗੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ,' ਤਾਂ ਬਿਜਲੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸੀ।

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਗਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਵੋ।

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਮੰਨ ਅਤੇ ਸਲਵਾ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ। ਸਾਡੇ ਦਿੱਤੇ ਰਿਜ਼ਕ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਨਗਰ (ਬੈਤੁਲਮਕਦਸ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਖਾਓ। ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਝੁਕ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਕਹੋ, “ਸਾਡੇ ਗੁਨਾਹ ਮੁਆਫ ਕਰੋ,” ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੁਹਸਿਨੀਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਵਾਂਗੇ।'

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

ਪਰ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੋ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ 'ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਬ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਸਕ ਕਰਦੇ ਸਨ।

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਲਈ ਪਾਣੀ ਮੰਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਮਾਰੋ!' ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਰਾਂ ਚਸ਼ਮੇ ਨਿਕਲੇ। ਹਰ ਕੌਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਣ ਲਈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਿਜ਼ਕ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਓ ਅਤੇ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਸਾਦ ਨਾ ਫੈਲਾਓ।

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਮੂਸਾ! ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਸੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਖੀਰੇ, ਲਸਣ, ਮਸੂਰ ਅਤੇ ਪਿਆਜ਼।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮਾੜੀ ਚੀਜ਼ ਮੰਗਦੇ ਹੋ? ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਸੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।' ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ਲੀਲਤ ਅਤੇ ਮੁਫਲਿਸੀ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣੇ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਆਯਾਤਾਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਹੱਕ ਕਤਲ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਅਤੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਲੰਘਣ ਕਾਰਣ ਸੀ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ, ਨਸਾਰਾ ਅਤੇ ਸਾਬੀਈਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਅਜਰ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਗਮਗੀਨ ਹੋਣਗੇ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਤੂਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ (ਅਤੇ ਕਿਹਾ), 'ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੁਤਕੀ ਬਣੋ।'

ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).

ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਗਏ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਰਹਿਮਤ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖਸਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ।

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ 'ਤੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਲੰਘਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਬੰਦਰ ਬਣ ਜਾਓ, ਜੋ ਜ਼ਲੀਲ ਹਨ!'

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਬਰਤ ਅਤੇ ਮੁਤਕੀਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਬਣਾਇਆ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਜ਼ਬਹ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ?' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵਾਂ।'

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰੇ ਕਿ ਇਹ (ਗਾਂ) ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ (ਅੱਲ੍ਹਾ) ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗਾਂ ਨਾ ਬੁੱਢੀ ਹੈ ਨਾ ਜਵਾਨ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਸੋ ਜੋ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰੋ।'

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰੇ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਰੰਗ ਕੀ ਹੈ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ (ਅੱਲ੍ਹਾ) ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗਾਂ ਪੀਲੀ ਹੈ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਪੀਲਾ ਰੰਗ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।'

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰੇ ਕਿ ਇਹ (ਗਾਂ) ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੇ, ਅਸੀਂ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਵਾਂਗੇ।'

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ (ਅੱਲ੍ਹਾ) ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗਾਂ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਧਰਤੀ ਜੋਤਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਖੇਤ ਸਿੰਜਣ ਲਈ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾਗ਼ ਦੇ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।' ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।

وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ

wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਸੀ।

فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ (ਮੁਰਦੇ) ਨੂੰ ਉਸ (ਗਾਂ) ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਾਰੋ!' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ।

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਸਖਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਸਖਤ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਐਸੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹਿਰਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ (ਮੁਸਲਮਾਨੋ) ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਕਲਾਮ ਸੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ?

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ।' ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸੋਗੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬਹਿਸ ਕਰਨ?' ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ?

اَوَلَا يَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

awalā ya‘lamūna annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਕਰਦੇ ਹਨ?

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਤਾਬ (ਤੌਰਾਤ) ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਸਿਵਾਏ ਖਿਆਲੀ ਗੱਲਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਹੈ,' ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚਣ। ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਕਾਰਣ, ਅਤੇ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਣ।

وَقَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدَةً ۗ قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّٰهِ عَهْدًا فَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ عَهْدَهٗٓ اَمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālū lan tamassanan-nāru illā ayyāmam ma‘dūdah (tan), qul attakhażtum ‘indallāhi ‘ahdan falay yukhlifallāhu ‘ahdahū am taqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਦਿਨ ਹੀ ਛੂਹੇਗੀ।' ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਕੋਈ ਅਹਿਦ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜੇਗਾ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?'

بَلٰى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَّاَحَاطَتْ بِهٖ خَطِيْۤـَٔتُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

balā man kasaba sayyi'ataw wa aḥāṭat bihī khaṭī'atuhū fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ! ਜਿਸ ਨੇ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਤੋਂ ਅਹਿਦ ਲਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਯਤੀਮਾਂ ਅਤੇ ਮਸਕੀਨਾਂ ਨਾਲ ਨੇਕੀ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਸਲਾਤ ਕਾਇਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜਕਾਤ ਅਦਾ ਕਰੋ।' ਪਰ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਗਏ, ਸਿਵਾਏ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਨਕਾਰੀ ਬਣੇ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਖੂਨ (ਕਤਲ) ਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਕੱਢੋ।' ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ।

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ (ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ) ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੁਨਾਹ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੈਦੀਆਂ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਸੀ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਤਾਬ (ਤੌਰਾਤ) ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਸੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜਜ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਲੀਲਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖਤ ਅਜ਼ਾਬ ਵੱਲ ਮੋੜੇ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).

ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਖ਼ਿਰਤ ਦੇ ਬਦਲੇ ਖਰੀਦਿਆ, ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਮਦਦ ਪਾਉਣਗੇ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਸੂਲ ਭੇਜੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮਰਯਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਈਸਾ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਹ-ਉਲ-ਕੁਦਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਕੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਰਸੂਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਲਿਆਇਆ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਨਫਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਫਿਰ ਕੁਝ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਝੁਠਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕੀਤਾ।

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ 'ਤੇ ਪਰਦੇ ਹਨ।' ਨਹੀਂ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਫਰ ਕਾਰਣ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਲਾਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਸੋ ਉਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਆਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਫਿਰਾਂ 'ਤੇ ਫਤਹ ਮੰਗਦੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਲਾਹਨਤ ਕਾਫਿਰਾਂ 'ਤੇ ਹੈ।

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੇਚੀ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹਸਦ ਕਾਰਣ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸ 'ਤੇ ਚਾਹੇ ਆਪਣਾ ਫਜ਼ਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕਰੇ। ਸੋ ਉਹ ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਲੈ ਆਏ। ਅਤੇ ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਜ਼ਲੀਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਓ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਇਆ।' ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ। ਕਹੋ, 'ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਅਮਿਨ ਸੀ?'

۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਛੜੇ ਨੂੰ (ਪੂਜਣ) ਲਿਆ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਾਲਿਮ ਸੀ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਤੂਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, (ਅਤੇ ਕਿਹਾ), 'ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੋ ਅਤੇ ਸੁਣੋ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਕੀਤੀ।' ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਫਰ ਕਾਰਣ ਬਛੜੇ (ਦੀ ਪੂਜਾ) ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕਹੋ, 'ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਹੈ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਈਮਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਅਮਿਨ ਹੋ।'

قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

ਕਹੋ, 'ਜੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਦਾ ਘਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਤਮੰਨਾ ਕਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ।'

وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੌਤ ਦੀ ਤਮੰਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜਿਆ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਲਚੀ ਪਾਏਗਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੁਸ਼ਰਿਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਾਏਗੀ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

ਕਹੋ, 'ਜੋ ਕੋਈ ਜਿਬਰੀਲ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, (ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇ) ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਦਿਲ 'ਤੇ (ਕੁਰਆਨ) ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਲਈ ਹਿਦਾਇਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹੈ।'

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ

man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).

ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲਾਂ, ਜਿਬਰੀਲ ਅਤੇ ਮੀਕਾਈਲ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਾਫਿਰਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ।

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ

wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਫਾਸਕੀਨ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).

ਕੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਅਹਿਦ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ? ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਰਸੂਲ (ਮੁਹੰਮਦ) ਆਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਕੁਫਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਬਾਬਿਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਹਾਰੂਤ ਅਤੇ ਮਾਰੂਤ 'ਤੇ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ (ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ), ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਹਾਂ, ਸੋ ਕੁਫਰ ਨਾ ਕਰੋ।' ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮੀਆਂ-ਬੀਵੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਛੋੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਸਿਵਾਏ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਖਰੀਦਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ। ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਚੀਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੇਚੀ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹੁੰਦੇ।

وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

ਜੇ ਉਹ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਤਕਵਾ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕੋਲੋਂ ਅਜਰ ਬਿਹਤਰ ਸੀ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹੁੰਦੇ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! 'ਰਾਈਨਾ' ਨਾ ਕਹੋ, ਸਗੋਂ 'ਉਂਜ਼ੁਰਨਾ' ਕਹੋ ਅਤੇ (ਧਿਆਨ ਨਾਲ) ਸੁਣੋ। ਅਤੇ ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਦਰਦਨਾਕ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).

ਨਾ ਤਾਂ ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਫਿਰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੁਸ਼ਰਿਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਡੀ ਮਿਹਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਜੋ ਵੀ ਆਯਤ ਅਸੀਂ ਮਨਸੂਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਭੁਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਜਾਂ ਉਸ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ?

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਲਤਨਤ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਮਦਦਗਾਰ?

اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਰਸੂਲ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੂਸਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸਨ? ਜੋ ਕੋਈ ਈਮਾਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੁਫਰ ਨੂੰ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਸਦ ਕਾਰਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਕਾਫਿਰ ਬਣਾ ਦੇਣ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਆਫ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਲਿਆਵੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ।

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ਅਤੇ ਸਲਾਤ ਕਾਇਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜਕਾਤ ਅਦਾ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਭਲਾਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅੱਗੇ ਭੇਜਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕੋਲ ਪਾਓਗੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਯਹੂਦੀ ਜਾਂ ਨਸਾਰਾ ਹੀ ਦਾਖਲ ਹੋਣਗੇ।' ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿਆਲੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਆਪਣਾ ਦਲੀਲ ਲਿਆਓ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ।'

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ! ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੇਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਜਰ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਸ 'ਤੇ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਗਮਗੀਨ ਹੋਵੇਗਾ।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਨਸਾਰਾ ਕਿਸੇ ਸਹੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ,' ਅਤੇ ਨਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਯਹੂਦੀ ਕਿਸੇ ਸਹੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ,' ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਹਿਲਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕਠੇ ਇਕੱਤਰ ਹੋਣਗੇ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜ਼ਾਲਿਮ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਮਸਜਿਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਅਜਿਹਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਿਵਾਏ ਡਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਲੀਲਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹੀ ਹਨ। ਸੋ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੂੰਹ ਕਰੋ, ਉੱਥੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਸੀਹ ਅਤੇ ਅਲੀਮ ਹੈ।

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا ۙسُبْحٰنَهٗ ۗ بَلْ لَّهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), bal lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਔਲਾਦ ਲਈ।' ਸੁਬਹਾਨ ਅੱਲ੍ਹਾ! ਨਹੀਂ, ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਭ ਉਸ ਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), wa iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

ਉਹ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ 'ਹੋ ਜਾ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

ਅਤੇ ਜਾਹਿਲਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?' ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਇਕਸਾਰ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ (ਮੁਹੰਮਦ) ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ ਨਸਾਰਾ ਤੈਥੋਂ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲ ਨੂੰ ਨਾ ਅਪਣਾਏਂ। ਕਹੋ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਹਿਦਾਇਤ ਹੀ ਅਸਲ ਹਿਦਾਇਤ ਹੈ।' ਜੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇਂ, ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਮਦਦਗਾਰ।

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਇਸ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਖਸਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).

ਏ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ! ਮੇਰੀ ਨੇਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ 'ਤੇ ਫਜ਼ੀਲਤ ਦਿੱਤੀ।

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā ‘adluw wa lā tanfa‘uhā syafā‘atuw wa lā hum yunṣarūn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਡਰੋ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ, ਨਾ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਮਦਦ ਪਾਉਣਗੇ।

۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ

wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਲਮਾਤ ਨਾਲ ਅਜ਼ਮਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਮਾਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਔਲਾਦ ਵਿੱਚੋਂ?' ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਅਹਿਦ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।'

وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਰ (ਕਾਬਾ) ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ (ਕਿਹਾ), 'ਮਕਾਮ-ਏ-ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੂੰ ਸਲਾਤ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਓ।' ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਅਤੇ ਇਸਮਾਈਲ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੇਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤਵਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਇਤਕਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਰੁਕੂਅ ਅਤੇ ਸਿਜਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।'

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਫਲ ਅਤੇ ਰਿਜ਼ਕ ਦੇ।' ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੁਖ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ।'

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਅਤੇ ਇਸਮਾਈਲ ਘਰ (ਕਾਬੇ) ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਸਨ, (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ), 'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਡੇ ਤੋਂ (ਇਹ ਕੰਮ) ਕਬੂਲ ਕਰ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).

'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਔਲਾਦ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਮਤ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਮਰਪਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਇਬਾਦਤ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸਿਖਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਤੋਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੂੰ ਤਵਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਰਸੂਲ ਭੇਜ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀਆਂ ਆਯਾਤਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਹਿਕਮਤ ਸਿਖਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੂੰ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।'

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ਅਤੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦੇ ਮਿਲ ਨੂੰ ਕੌਣ ਛੱਡੇਗਾ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਲਿਹੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇਗਾ।

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸਮਰਪਣ ਕਰ!' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸਮਰਪਣ ਕੀਤਾ।'

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

ਅਤੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਨੇ (ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ) ਵਸੀਅਤ ਕੀਤੀ, 'ਏ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਦੀਨ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰੋ।'

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਮੌਤ ਆਈ? ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬਾਅਦ ਕਿਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋਗੇ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਾਬੂਦ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਬਾਪ-ਦਾਦਿਆਂ, ਇਬਰਾਹੀਮ, ਇਸਮਾਈਲ ਅਤੇ ਇਸਹਾਕ ਦੇ ਮਾਬੂਦ, ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਪਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।'

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ਇਹ ਇੱਕ ਉਮਤ ਸੀ ਜੋ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਓਗੇ।

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਯਹੂਦੀ ਜਾਂ ਨਸਾਰਾ ਬਣੋ, ਤਾਂ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਓਗੇ।' ਕਹੋ, 'ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦੇ ਮਿਲ 'ਤੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਨੀਫ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਸ਼ਰਿਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।'

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ਕਹੋ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਬਰਾਹੀਮ, ਇਸਮਾਈਲ, ਇਸਹਾਕ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਅਸਬਾਤ 'ਤੇ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਈਸਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸਮਰਪਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।'

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ਸੋ ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਉਣਗੇ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ

Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).

(ਕਹੋ,) 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਰੰਗ (ਅਪਣਾਓ), ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰੰਗ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਕਿਸ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।'

قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ

qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਖਾਲਸ ਸਮਰਪਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।'

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਬਰਾਹੀਮ, ਇਸਮਾਈਲ, ਇਸਹਾਕ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਅਸਬਾਤ ਯਹੂਦੀ ਜਾਂ ਨਸਾਰਾ ਸਨ? ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ? ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜ਼ਾਲਿਮ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਛੁਪਾਏ? ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।'

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ ۔

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ਇਹ ਇੱਕ ਉਮਤ ਸੀ ਜੋ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਓਗੇ।

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ਜਾਹਿਲ ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕਿਬਲੇ ਤੋਂ ਮੋੜਿਆ ਜਿਸ ਵੱਲ ਉਹ ਸਨ?' ਕਹੋ, 'ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਸਤੀ ਉਮਤ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਗਵਾਹ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਰਸੂਲ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਗਵਾਹ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕਿਬਲੇ ਨੂੰ ਜਿਸ ਵੱਲ ਤੂੰ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਏ ਕਿ ਕੌਣ ਰਸੂਲ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌਣ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਾਰੀ ਸੀ, ਸਿਵਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਈਮਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਵੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਸੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਕਿਬਲੇ ਵੱਲ ਮੋੜਾਂਗੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਸੋ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮਸਜਿਦ-ਏ-ਹਰਾਮ ਵੱਲ ਕਰ। ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਉਸ ਵੱਲ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੀ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਤੇਰੇ ਕਿਬਲੇ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਨਾ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਬਲੇ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇਂਗਾ। ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕਿਬਲੇ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇਂ, ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇਂਗਾ।

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ ࣖ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਸੋ ਤੂੰ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋ।

وَلِكُلٍّ وِّجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيْهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يَأْتِ بِكُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa likulliw wijhatun huwa muwallīhā fastabiqul-khairāt(i), aina mā takūnū ya'ti bikumullāhu jamī‘ā(n), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਉਹ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਨੇਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋਵੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਕਰੇਗਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ।

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਨਿਕਲੇਂ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮਸਜਿਦ-ਏ-ਹਰਾਮ ਵੱਲ ਕਰ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਨਿਕਲੇਂ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮਸਜਿਦ-ਏ-ਹਰਾਮ ਵੱਲ ਕਰ। ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਉਸ ਵੱਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਦਲੀਲ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ, ਸਗੋਂ ਮੇਰੋਂ ਡਰੋ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਨੇਮਤ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਓ।

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਰਸੂਲ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਆਯਾਤਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਹਿਕਮਤ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।

فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

ਸੋ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanusta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਸਬਰ ਅਤੇ ਸਲਾਤ ਨਾਲ ਮਦਦ ਮੰਗੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ

wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਰਦੇ ਨਾ ਕਹੋ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ

wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਅਜ਼ਮਾਵਾਂਗੇ ਕੁਝ ਡਰ, ਭੁੱਖ, ਮਾਲ ਅਤੇ ਜਾਨਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ, ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ। ਪਰ ਸਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਓ।

اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ

allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).

ਜੋ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।'

اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰتٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُهْتَدُوْنَ

ulā'ika ‘alaihim ṣalawātum mir rabbihim wa raḥmah(tun), wa ulā'ika humul-muhtadūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਰਹਿਮਤ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਹਿਦਾਇਤ ਯਾਫਤ ਹਨ।

۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ

innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਸਫਾ ਅਤੇ ਮਰਵਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ। ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਹਜ ਜਾਂ ਉਮਰਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਤਵਾਫ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹਿਦਾਇਤ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਲਾਹਨਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲਾਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਲਾਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَبَيَّنُوْا فَاُولٰۤىِٕكَ اَتُوْبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَاَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa bayyanū fa'ulā'ika atūbu ‘alaihim, wa anat-tawwābur-raḥīm(u).

ਸਿਵਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ, ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੋਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤਵਬਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਾਫਿਰ ਹੀ ਮਰ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਾਹਨਤ ਹੈ।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

khālidīna fīhā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ। ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਹਲਕਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਬੂਦ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਮਾਬੂਦ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ।

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖਲਕਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਇਕਠੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁਰਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਫੈਲਾਏ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ

wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).

ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸ਼ਰੀਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੁਅਮਿਨ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੇ ਜ਼ਾਲਿਮ ਵੇਖ ਲੈਣ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜ਼ਾਬ ਵੇਖਣਗੇ, ਕਿ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਖਤ ਅਜ਼ਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اِذْ تَبَرَّاَ الَّذِيْنَ اتُّبِعُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا وَرَاَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْاَسْبَابُ

iż tabarra'al-lażīnattubi‘ū minal-lażīnattaba‘ū wa ra'awul-‘ażāba wa taqaṭṭa‘at bihimul-asbāb(u).

ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜ਼ਾਬ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا لَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّاَ مِنْهُمْ ۗ كَمَا تَبَرَّءُوْا مِنَّا ۗ كَذٰلِكَ يُرِيْهِمُ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْ حَسَرٰتٍ عَلَيْهِمْ ۗ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنَ النَّارِ ࣖ

wa qālal-lażīnattaba‘ū lau anna lanā karratan fa natabarra'a minhum, kamā tabarra'ū minnā, każālika yurīhimullāhu a‘mālahum ḥasarātin ‘alaihim, wa mā hum bikhārijīna minan-nār(i).

ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਈਏ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਏ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਖਾਏਗਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਫਸੋਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਣਗੇ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ਏ ਮਨੁੱਖੋ! ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਹਲਾਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ।

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਫਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੇ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਬਾਪ-ਦਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ।' ਕੀ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਪ-ਦਾਦੇ ਕੁਝ ਨਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਨਾ ਹਿਦਾਇਤ 'ਤੇ ਹੋਣ?

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ ਸਿਵਾਏ ਪੁਕਾਰ ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ ਦੇ। ਉਹ ਬੋਲੇ, ਗੂੰਗੇ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਸੋ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਸਾਡੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਜ਼ਕ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਰਦਾਰ, ਖੂਨ, ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਜ਼ਬਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹਰਾਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਮਜਬੂਰ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੱਦ ਤੋਂ ਲੰਘੇ ਅਤੇ ਨਾ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜੋ ਲੋਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਰਦਨਾਕ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਦਾਇਤ ਦੇ ਬਦਲੇ ਗੁਮਰਾਹੀ ਖਰੀਦੀ, ਅਤੇ ਮੁਆਫੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਅਜ਼ਾਬ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਸਬਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਸਖਤ ਹਨ!

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਕਿਤਾਬ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਦੀ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

ਨੇਕੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰੋ, ਸਗੋਂ ਨੇਕੀ ਉਸ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ, ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਵੇ, ਅਤੇ ਮਾਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਯਤੀਮਾਂ, ਮਸਕੀਨਾਂ, ਮੁਸਾਫਿਰਾਂ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸਲਾਤ ਕਾਇਮ ਕਰੇ, ਜਕਾਤ ਅਦਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਹਿਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਹਿਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ, ਤਕਲੀਫ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਮੁਤਕੀ ਹਨ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਤਲ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸਾਸ (ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਬਦਲਾ) ਫਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ: ਆਜ਼ਾਦ ਦੇ ਬਦਲੇ ਆਜ਼ਾਦ, ਗੁਲਾਮ ਦੇ ਬਦਲੇ ਗੁਲਾਮ, ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਬਦਲੇ ਔਰਤ। ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਵੱਲੋਂ ਕੁਝ ਮੁਆਫ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਦਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਨਰਮੀ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੱਦ ਤੋਂ ਲੰਘੇ, ਉਸ ਲਈ ਦਰਦਨਾਕ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).

ਅਤੇ ਕਿਸਾਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ, ਏ ਸਮਝ ਵਾਲਿਓ! ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੁਤਕੀ ਬਣੋ।

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਫਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਲ ਛੱਡ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਵਸੀਅਤ ਕਰੇ, ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੁਤਕੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।

فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ

famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

ਜੋ ਕੋਈ ਵਸੀਅਤ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਗੁਨਾਹ ਉਸ 'ਤੇ ਹੈ ਜੋ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਸੀਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਜਾਂ ਗੁਨਾਹ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਧਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਰੋਜ਼ੇ ਫਰਜ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਫਰਜ਼ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੁਤਕੀ ਬਣੋ।

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(ਰੋਜ਼ੇ) ਕੁਝ ਗਿਣੇ ਹੋਏ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਬੀਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਫਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫਿਦਯਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਮਸਕੀਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).

ਰਮਜ਼ਾਨ ਦਾ ਮਹੀਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਰਆਨ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਿਦਾਇਤ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹਕ ਅਤੇ ਬਾਤਿਲ ਦੀ ਤਮੀਜ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਪਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਬੀਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਫਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਸਾਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਸੋ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਵੋ।

وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ

wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਬੰਦੇ ਤੈਥੋਂ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ, ਤਾਂ (ਕਹੋ), 'ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪੁਕਾਰ 'ਤੇ ਲੱਬੈਕ ਕਹਿਣ ਦਿਓ ਅਤੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ।'

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਿਬਾਸ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਿਬਾਸ ਹੋ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਫਸਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤੋਬਾ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੋ ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਾਸ਼ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਖਾਓ ਅਤੇ ਪੀਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਬਹ ਦੀ ਸਫੇਦ ਧਾਰੀ ਕਾਲੀ ਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਸਜਿਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਕਾਫ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲੋ। ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਹਨ, ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੁਤਕੀ ਬਣਨ।

وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਾਹੱਕ ਨਾ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜੱਜਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਗੁਨਾਹ ਨਾਲ ਖਾ ਸਕੋ।

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦਰਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਹਜ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।' ਅਤੇ ਨੇਕੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਸਗੋਂ ਨੇਕੀ ਉਸ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤਕਵਾ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੋ।

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੱਦ ਤੋਂ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੱਦ ਤੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਓ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਕੱਢੋ ਜਿੱਥੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਢਿਆ। ਅਤੇ ਫਿਤਨਾ ਕਤਲ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਸਜਿਦ-ਏ-ਹਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਲੜੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਨਾ ਲੜਣ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਇਹ ਕਾਫਿਰਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ।

فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa'inintahau fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿ

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਫਿਤਨਾ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਦੀਨ ਹੀ ਰਹੇ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਤੀ ਨਹੀਂ।

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ਹਰਾਮ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਹਰਾਮ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਅਤੇ ਹਰਾਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕਿਸਾਸ ਹੈ। ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਤੀ ਕਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜ਼ਿਆਦਤੀ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਤਕੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਫਸਾਂ ਨੂੰ ਹਲਾਕਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੁੱਟੋ। ਅਤੇ ਨੇਕੀ ਕਰੋ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ਅਤੇ ਹਜ ਅਤੇ ਉਮਰਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰੋਕੇ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੀ ਹਦੀਆ ਮਿਲ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾ ਮੁਨਾਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹਦੀਆ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬੀਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰੋਜ਼ਾ ਜਾਂ ਸਦਕਾ ਜਾਂ ਹਦੀਆ (ਫਰਜ਼ ਹੈ)। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਉਮਰੇ ਨੂੰ ਹਜ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਹਦੀਆ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਪੂਰੇ ਦਸ ਦਿਨ ਰੋਜ਼ੇ। ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਸਜਿਦ-ਏ-ਹਰਾਮ ਦਾ ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

ਹਜ ਗਿਣੇ ਹੋਏ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ ਦੌਰਾਨ ਨਾ ਫਹਿਸ਼ਤ, ਨਾ ਗੁਨਾਹ ਅਤੇ ਨਾ ਝਗੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਭਲਾਈ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਰਾਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਿਆਰੀ ਤਕਵਾ ਹੈ। ਸੋ ਮੇਰੋਂ ਡਰੋ, ਏ ਸਮਝ ਵਾਲਿਓ!

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).

ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਫਜ਼ਲ (ਰਿਜ਼ਕ) ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਰਫਾਤ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਓ, ਤਾਂ ਮਸ਼ਅਰ-ਏ-ਹਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਮਰਾਹ ਸੀ।

ثُمَّ اَفِيْضُوْا مِنْ حَيْثُ اَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma afīḍū min ḥaiṡu afāḍan-nāsu wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ਫਿਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹੋ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਜ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਓ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਾਪ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇ,' ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ

wa minhum may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati ḥasanataw wa qinā ‘ażāban-nār(i).

ਅਤੇ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਦੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਚਾਅ।'

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਾਇਆ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਲਦੀ ਹਿਸਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

ਅਤੇ ਗਿਣੇ ਹੋਏ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਜੋ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਰਹੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਮੁਤਕੀ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲ ਹੀ ਇਕਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਓਗੇ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ

wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).

ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸਚਾਈ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾਲੂ ਹੈ।

وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਸਾਦ ਫੈਲਾਉਣ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਨਸਲ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਫਸਾਦ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰ,' ਤਾਂ ਘਮੰਡ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਨਾਹ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਜਹੰਨਮ ਉਸ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ!

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ

wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬੰਦਿਆਂ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਸਾਰੇ ਦੀ ਸਾਰੇ ਸਲਾਮ (ਅਮਨ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ।

فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਤਿਲਕ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ਕੀ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸਾਏ ਵਿੱਚ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਮਾਮਲਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ? ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲ ਹੀ ਮੁੜਦੇ ਹਨ।

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਨੇਮਤ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਜਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਮੁਤਕੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਉਮਤ ਸਨ, ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੱਚ ਨਾਲ ਕਿਤਾਬ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਫੈਸਲਾ ਕਰੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਸਦ ਕਾਰਣ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸੱਚ ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਓਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਅਜੇ ਉਹ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਆਈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਆਈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਤਕਲੀਫਾਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੰਨੇ ਹਿੱਲ ਗਏ ਕਿ ਰਸੂਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਅਮਿਨ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗੀ?' ਸੁਣੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨੇੜੇ ਹੈ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਕਹੋ, 'ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਲ ਤੁਸੀਂ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਾਪਿਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਯਤੀਮਾਂ, ਮਸਕੀਨਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਭਲਾਈ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।'

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ

kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜਿਹਾਦ ਫਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਹੋਵੇ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਹਰਾਮ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੜਨਾ ਵੱਡਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ, ਅਤੇ ਮਸਜਿਦ-ਏ-ਹਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕੁਫਰ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਕੱਢਣਾ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਤਨਾ ਕਤਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ।' ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੀਨ ਤੋਂ ਮੁੜਾ ਨਾ ਦੇਣ, ਜੇ ਉਹ ਸਕਦੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦੀਨ ਤੋਂ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਕਾਫਿਰ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੋਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜੋ ਲੋਕ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਿਜਰਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਜਿਹਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ

yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਜੂਆ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਫਾਇਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁਨਾਹ ਫਾਇਦੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।' ਅਤੇ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਕਹੋ, 'ਜੋ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਯਾਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਬਾਰੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਯਤੀਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜੁਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਹਨ।' ਅੱਲ੍ਹਾ ਫਸਾਦੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।

وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكٰتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ ۗ وَلَاَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكَةٍ وَّلَوْ اَعْجَبَتْكُمْ ۚ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَتّٰى يُؤْمِنُوْا ۗ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكُمْ ۗ اُولٰۤىِٕكَ يَدْعُوْنَ اِلَى النَّارِ ۖ وَاللّٰهُ يَدْعُوْٓا اِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِاِذْنِهٖۚ وَيُبَيِّنُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ࣖ

wa lā tankiḥul-musyrikāti ḥattā yu'minn(a), wa la'amatum mu'minatun khairum mim musyrikatiw wa lau a‘jabatkum, wa lā tunkiḥul-musyrikīna ḥattā yu'minū, wa la‘abdum mu'minun khairum mim musyrikiw wa lau a‘jabakum, ulā'ika yad‘ūna ilan-nār(i), wallāhu yad‘ū ilal-jannati wal-magfirati bi'iżnih(ī), wa yubayyinu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਰਿਕ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਾ ਲਿਆਉਣ। ਇੱਕ ਮੁਅਮਿਨ ਦਾਸੀ ਮੁਸ਼ਰਿਕ ਔਰਤ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਰਿਕ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ (ਮੁਅਮਿਨ ਔਰਤਾਂ) ਦਾ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਾ ਲਿਆਉਣ। ਇੱਕ ਮੁਅਮਿਨ ਗੁਲਾਮ ਮੁਸ਼ਰਿਕ ਮਰਦ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਵੱਲ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜੰਨਤ ਅਤੇ ਮੁਆਫੀ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਆਯਾਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿਖ ਲੈਣ।

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ

wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਹੈਜ਼ (ਮਾਹਵਾਰੀ) ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਇਹ ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਹੈ, ਸੋ ਹੈਜ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਓ ਜਿਵੇਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।'

نِسَاۤؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ ۖ فَأْتُوْا حَرْثَكُمْ اَنّٰى شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ مُّلٰقُوْهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

nisā'ukum ḥarṡul lakum, fa'tū ḥarṡakum annā syi'tum, wa qaddimū li anfusikum, wattaqullāha wa‘lamū annakum mulāqūh(u), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਖੇਤੀਆਂ ਹਨ, ਸੋ ਆਪਣੀਆਂ ਖੇਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਜਾਓ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ (ਭਲਾਈ) ਅੱਗੇ ਭੇਜੋ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੋਗੇ। ਅਤੇ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਓ।

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੁੰਆਂ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਾ ਬਣਾਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨੇਕੀ, ਤਕਵਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā kasabat qulūbukum, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬੇਇਰਾਦਾ ਸਹੁੰਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪਕੜਦਾ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਪਕੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੇ ਕਮਾਇਆ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਲੀਮ ਹੈ।

لِلَّذِيْنَ يُؤْلُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ تَرَبُّصُ اَرْبَعَةِ اَشْهُرٍۚ فَاِنْ فَاۤءُوْ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

lil-lażīna yu'lūna min nisā'ihim tarabbuṣu arba‘ati asyhur(in), fa'in fā'ū fa'innalāha gafūrur raḥīm(un).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

وَاِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa in ‘azamuṭ-ṭalāqa fa innallāha samī‘un ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤਲਾਕ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹੈਜ਼ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਛੁਪਾਉਣ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹਿਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜਿਆ। ਜੇ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੌਹਰ ਇਸ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਸੁਧਾਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੌਹਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ, ਪਰ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦਰਜਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ਤਲਾਕ ਦੋ ਵਾਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੋ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲਓ, ਸਿਵਾਏ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਡਰਨ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਣਗੇ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਜੇ ਔਰਤ ਕੁਝ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਦੇ ਦੇ। ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਹਨ, ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਾਲਿਮ ਹੈ।

فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهٗ مِنْۢ بَعْدُ حَتّٰى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهٗ ۗ فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يَّتَرَاجَعَآ اِنْ ظَنَّآ اَنْ يُّقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa'in ṭallaqahā falā taḥillu lahū mim ba‘du ḥattā tankiḥa zaujan gairah(ū), fa'in ṭallaqahā falā junāḥa ‘alaihimā ay yatarāja‘ā in ẓannā ay yuqīmā ḥudūdullāh(i), tilka ḥudūdullāhi yubayyinuhā liqaumiy ya‘lamūn(a).

ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ (ਤੀਜੀ ਵਾਰ) ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ੌਹਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰ ਲਵੇ। ਜੇ ਉਹ (ਦੂਜਾ ਸ਼ੌਹਰ) ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਜੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ, ਜੇ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਸਕਣਗੇ। ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੋ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਨਾ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰੋ। ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਆਯਾਤਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਉਡਾਓ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਨੇਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਹਿਕਮਤ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਸੀਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਹਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈਣ, ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਕਰਨ। ਇਹ ਨਸੀਹਤ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ਅਤੇ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ, ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਮਿਆਦ ਚਾਹੇ। ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿਤਾ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਜ਼ਕ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨਫਸ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਨਾ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਾਰਣ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਾਰਣ। ਅਤੇ ਵਾਰਸ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਛਡਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੇਣਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿਓ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًا يَّتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّعَشْرًا ۚ فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājay yatarabbaṣna bi'anfusihinna arba‘ata asyhuriw wa ‘asyrā(n), fa'iżā balagna ajalahunna falā junāḥa ‘alaikum fīmā fa‘alna fī anfusihinna bil-ma‘rūf(i),wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਣ, ਉਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਦਸ ਦਿਨ ਉਡੀਕ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਲਈ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਖਬਰਦਾਰ ਹੈ।

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).

ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰੋ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰੋਗੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਲੀਮ ਹੈ।

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ

lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).

ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦਿਓ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਾ ਮਹਿਰ ਮਿੱਥਿਆ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿਓ, ਵਸੀਲੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਮੁਤਾਬਕ ਅਤੇ ਤੰਗੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਫਰਜ਼ ਹੈ।

وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਲਾਕ ਦਿਓ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਹਿਰ ਮਿੱਥ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹਿਰ ਦਿਓ, ਸਿਵਾਏ ਜੇ ਉਹ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦੇਣ ਜਾਂ ਉਹ ਮੁਆਫ ਕਰੇ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੰਢ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ ਤਕਵੇ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨੇਕੀ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ

Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).

ਸਲਾਤਾਂ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਸਲਾਤ ਦੀ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਵੋ।

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੈਦਲ ਜਾਂ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ (ਸਲਾਤ ਪੜ੍ਹੋ)। ਜਦੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਸੀਅਤ ਕਰੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਆਪੇ ਨਿਕਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਫਸ ਲਈ ਜੋ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ, ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।

وَلِلْمُطَلَّقٰتِ مَتَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِۗ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ

wa lil-muṭallaqāti matā‘um bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

ਅਤੇ ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਿਜ਼ਕ ਦੇਣਾ, ਮੁਤਕੀਆਂ 'ਤੇ ਫਰਜ਼ ਹੈ।

كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਆਯਾਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ।

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮਰ ਜਾਓ,' ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਫਜ਼ਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸ਼ੁਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਜਿਹਾਦ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).

ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕਰਜ਼ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਕਰੇ? ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੰਗੀ ਅਤੇ ਵਸੀਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜੋਗੇ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਮੂਸਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਬੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੁਕਰਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਜਿਹਾਦ ਕਰੀਏ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜਿਹਾਦ ਫਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਲੜੋ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੜੀਏ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਗਏ ਹਾਂ?' ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਜਿਹਾਦ ਫਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਗਏ, ਸਿਵਾਏ ਕੁਝ ਦੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਬੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਾਲੂਤ ਨੂੰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੁਕਰਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲ ਦੀ ਫਰਾਖੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ?' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਿਸਮ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਫਜ਼ੀਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਪਣੀ ਸਲਤਨਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਸੀਹ ਅਤੇ ਅਲੀਮ ਹੈ।'

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਬੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ ਦੀ ਸਲਤਨਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੰਦੂਕ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸਕੀਨਤ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਅਮਿਨ ਹੋ।'

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ਜਦੋਂ ਤਾਲੂਤ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਦੀ ਨਾਲ ਅਜ਼ਮਾਏਗਾ। ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਚੱਖੇ, ਸਿਵਾਏ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ।' ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਤਾ, ਸਿਵਾਏ ਕੁਝ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨੇ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜਾਲੂਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ।' ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਛੋਟੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।'

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਲੂਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਸਬਰ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪੈਰ ਜਮਾਈ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਕਾਫਿਰ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ।'

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਨੇ ਜਾਲੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਤਨਤ ਅਤੇ ਹਿਕਮਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਸਿਖਾਇਆ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾ ਰੋਕਦਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਸਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ 'ਤੇ ਫਜ਼ਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਆਯਾਤ ਹਨ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਰਸੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

ਇਹ ਰਸੂਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਫਜ਼ੀਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਕੁਝ ਨਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦਰਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਈਸਾ ਬਿਨ ਮਰਯਮ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਹ-ਉਲ-ਕੁਦਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੜਦੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕੀਤਾ, ਕੁਝ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਲੜਦੇ। ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਰਦਾ ਹੈ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰੋ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਨਾ ਖਰੀਦੋ-ਫਰੋਖਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਦੋਸਤੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਫਾਰਸ਼। ਅਤੇ ਕਾਫਿਰ ਹੀ ਜ਼ਾਲਿਮ ਹਨ।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

ਅੱਲ੍ਹਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ, ਜੀਉਂਦਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸੁਸਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਨੀਂਦ। ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਭ ਉਸ ਦਾ ਹੈ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਸਿਵਾਏ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੇ। ਉਸ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਅਲੀ ਅਤੇ ਅਜ਼ੀਮ ਹੈ।

لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ਦੀਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ। ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਗੁਮਰਾਹੀ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਤਾਗੂਤ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਵੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੰਡਲ ਪਕੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اَللّٰهُ وَلِيُّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْلِيَاۤؤُهُمُ الطَّاغُوْتُ يُخْرِجُوْنَهُمْ مِّنَ النُّوْرِ اِلَى الظُّلُمٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

allāhu waliyyul-lażīna āmanū yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wal-lażīna kafarū auliyā'uhumuṭ-ṭāgūtu yukhrijuhum minan-nūri ilaẓ-ẓulumāt(i), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਤਾਗੂਤ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਹਨੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਤਨਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ? ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।' ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਲਿਆ।' ਤਾਂ ਕਾਫਿਰ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜ਼ਾਲਿਮ ਕੌਮ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਜਾਂ ਉਸ ਵਰਗਾ ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਲੰਘਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ 'ਤੇ ਢਹਿ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਰਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇਗਾ?' ਸੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਮਰਨ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ?' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਰਿਹਾ। ਆਪਣੇ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਇਹ ਸੜਿਆ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗਧੇ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।' ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ।'

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਅ ਕਿ ਤੂੰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ?' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸਕੀਨਤ ਲਈ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਚਾਰ ਪੰਛੀ ਲੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਮੋੜ, ਫਿਰ ਹਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਾਣ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਕੀਮ ਹੈ।'

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਦਾਣੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤ ਬੀਅਰ ਨਿਕਾਲੀਆਂ, ਹਰ ਬੀਅਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਦਾਣੇ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਸੀਹ ਅਤੇ ਅਲੀਮ ਹੈ।

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕੀਤੇ, ਫਿਰ ਨਾ ਅਹਿਸਾਨ ਜਤਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਗਮਗੀਨ ਹੋਣਗੇ।

۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ

qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).

ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਮੁਆਫੀ ਉਸ ਸਦਕੇ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਹਿਸਾਨ ਜਤਾਉਣਾ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬੇਨੀਆਜ਼ ਅਤੇ ਹਲੀਮ ਹੈ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਆਪਣੇ ਸਦਕੇ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਨ ਜਤਾਉਣ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਨਾਲ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣਾ ਮਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਅੱਲ੍ਹਾ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਝੜੀ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਫ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਮਾਲ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਾਫਿਰ ਕੌਮ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਬਾਗ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਪਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁੱਗਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਹਲਕੀ ਬੂੰਦਾਬਾਂਦੀ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਬਾਗ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਜੂਰ ਅਤੇ ਅੰਗੂਰ ਹੋਣ, ਹੇਠਾਂ ਨਹਿਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੱਚੇ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਉਸ ਬਾਗ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਤੂਫਾਨ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸੜ ਜਾਵੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਯਾਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕਮਾਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਖਰਚ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਚੁਣੋ ਜੋ ਖਰਾਬ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਸਿਵਾਏ ਅੱਖਾਂ ਮੀਚ ਕੇ। ਅਤੇ ਜਾਣੋ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬੇਨੀਆਜ਼ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਡਰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਆਫੀ ਅਤੇ ਫਜ਼ਲ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਸੀਹ ਅਤੇ ਅਲੀਮ ਹੈ।

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਹਿਕਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਕਮਤ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਡੀ ਭਲਾਈ ਮਿਲੀ। ਪਰ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਿਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

وَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ نَّفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِّنْ نَّذْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

wa mā anfaqtum min nafaqatin au nażartum min nażrin fa innallāha ya‘lamuh(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਜੋ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ।

اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਮਸਕੀਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਖਬਰਦਾਰ ਹੈ।

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦੇਣਾ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਲਈ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(ਸਦਕਾ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਸਕੀਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਗਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਫਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਅਣਜਾਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨੀਆਜ਼ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਜਮ ਕਾਰਣ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ, ਲੁਕ ਕੇ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਗਮਗੀਨ ਹੋਣਗੇ।

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਜੋ ਲੋਕ ਸੂਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਦੇ ਸਿਵਾਏ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਛੋਹ ਕੇ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਪਾਰ ਵੀ ਸੂਦ ਵਰਗਾ ਹੈ।' ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਹਲਾਲ ਅਤੇ ਸੂਦ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਮੁੜਿਆ, ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੇ।

يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ

yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਸੂਦ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਕੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਿਸੇ ਕਾਫਿਰ ਗੁਨਹਗਾਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜੋ ਲੋਕ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਨੇਕ ਅਮਲ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਸਲਾਤ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਕਾਤ ਦਿੱਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਗਮਗੀਨ ਹੋਣਗੇ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਸੂਦ ਦਾ ਜੋ ਕੁਝ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਦਿਓ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਅਮਿਨ ਹੋ।

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲ ਤੋਂ ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤੋਬਾ ਕਰ ਲਓ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਲ ਮਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਨਾ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਹੋਵੇ।

وَاِنْ كَانَ ذُوْ عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى مَيْسَرَةٍ ۗ وَاَنْ تَصَدَّقُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa in kāna żū ‘usratin fanaẓiratun ilā maisarah(tin), wa an taṣaddaqū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ਜੇ ਕੋਈ ਤੰਗੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਾਖੀ ਤੱਕ ਮੁਹਲਤ ਦਿਓ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

وَاتَّقُوْا يَوْمًا تُرْجَعُوْنَ فِيْهِ اِلَى اللّٰهِ ۗثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ ࣖ

wattaqū yauman turja‘ūna fīhi ilallāh(i), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਡਰੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲ ਮੁੜੋਗੇ, ਫਿਰ ਹਰ ਨਫਸ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕਮਾਇਆ, ਪੂਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਿੱਥੀ ਮਿਆਦ ਤੱਕ ਕਰਜ਼ ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਲਓ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਲਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿਓ। ਅਤੇ ਲਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਸੋ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਰਜ਼ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਘਟਾਉਣਾ। ਜੇ ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਰਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਆਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਓ। ਜੇ ਦੋ ਮਰਦ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਰਦ ਅਤੇ ਦੋ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੇ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਜੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਵੇ। ਅਤੇ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਨਾ ਝਿਜਕੋ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਮੇਤ। ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਨਸਾਫੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੱਕ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਸਿਵਾਏ ਜੇ ਇਹ ਨਕਦ ਵਪਾਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਲਿਖਣ 'ਤੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਖਰੀਦੋ-ਫਰੋਖਤ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਗਵਾਹ ਬਣਾਓ। ਅਤੇ ਨਾ ਲਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਗਵਾਹ ਨੂੰ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰੋ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ

wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਰ 'ਤੇ ਹੋ ਅਤੇ ਲਿਖਾਰੀ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜਿਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਮਾਨਤ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਪਾਓ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਗੁਨਹਗਾਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਭ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰੋ ਜਾਂ ਛੁਪਾਓ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਲਵੇਗਾ। ਸੋ ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਮੁਆਫ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ।

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

ਰਸੂਲ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਨੇ ਵੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲਾਂ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ। (ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,) 'ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।' ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਮੰਨਿਆ। ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਮੁੜਨਾ ਹੈ।'

لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا ۗ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَّسِيْنَآ اَوْ اَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهٗ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ وَاعْفُ عَنَّاۗ وَاغْفِرْ لَنَاۗ وَارْحَمْنَا ۗ اَنْتَ مَوْلٰىنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

lā yukallifullāhu nafsan illā wus‘ahā, lahā mā kasabat wa ‘alaihā maktasabat, rabbanā lā tu'ākhiżnā in nasīnā au akhṭa'nā, rabbanā wa lā taḥmil ‘alainā iṣran kamā ḥamaltahū ‘alal-lażīna min qablinā, rabbanā wa lā tuḥammilnā mā lā ṭāqata lanā bih(ī), wa‘fu ‘annā, wagfir lanā, warḥamnā, anta maulānā fanṣurnā ‘alal qaumil-kāfirīn(a).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਿਸੇ ਨਫਸ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਉਸ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕਮਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ। 'ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਪਕੜ ਜੇ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਕਰੀਏ। ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਉਹ ਬੋਝ ਨਾ ਪਾ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਇਆ। ਏ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਬੋਝ ਨਾ ਦੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਖਸ਼ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ, ਸੋ ਕਾਫਿਰ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ।'