Q.S ਯੂਨਾਹ (يُونُس) - 109 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ

alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

ਅਲਿਫ ਲਾਮ ਰਾ। ਇਹ ਅਲ-ਕੁਰਆਨ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਹਿਕਮਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।

اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ

akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).

ਕੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਹੀ (ਇਲਹਾਮ) ਦਿੱਤੀ, 'ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਓ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹੈ।' ਕਾਫਿਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ (ਮੁਹੰਮਦ) ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਦੂਗਰ ਹੈ।'

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْاَمْرَۗ مَا مِنْ شَفِيْعٍ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اِذْنِهٖۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

inna rabbakumullāhul -lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsyi yudabbirul-amr(a), mā min syafī‘in illā mim ba‘di iżnih(ī), żālikumullāhu rabbukum fa‘budūh(u), afalā tażakkarūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਅੱਲਾਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਸ਼ (ਸਿੰਘਾਸਣ) ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਫਾਰਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ। ਇਹੀ ਅੱਲਾਹ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ?

اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ اِنَّهٗ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ بِالْقِسْطِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ

ilaihi marji‘ukum jamī‘ā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), innahū yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti bil-qisṭ(i), wal-lażīna kafarū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓਗੇ। ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮਖਲੂਕ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ), ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲਾ ਦੇਵੇ। ਅਤੇ ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ (ਤਿਆਰ ਹੈ) ਉਬਲਦਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਸਜ਼ਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੁਫ਼ਰ ਕਾਰਨ।

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ (ਚੰਦ ਦੇ) ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ ਜਾਣ ਸਕੋ। ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ (ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

اِنَّ فِى اخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَّقُوْنَ

inna fikhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā khalaqallāhu fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil liqaumiy yattaqūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਡਰਦੇ ਹਨ (ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ)।

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا وَرَضُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاطْمَـَٔنُّوْا بِهَا وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنْ اٰيٰتِنَا غٰفِلُوْنَۙ

innal-lażīna lā yarjūna liqā'anā wa raḍū bil-ḥayātid-dun-yā waṭma'annū bihā wal-lażīna hum ‘an āyātinā gāfilūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ (ਅਖੀਰਤ) ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਹਨ,

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

ulā'ika ma'wāhumun nāru bimā kānū yaksibūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਜਹੰਨਮ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ يَهْدِيْهِمْ رَبُّهُمْ بِاِيْمَانِهِمْۚ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti yahdīhim rabbuhum bi'īmānihim, tajrī min taḥtihimul-anhāru fī jannātin na‘īm(i).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਹੜੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ ਅਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਈਮਾਨ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਹ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਆਮਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।

دَعْوٰىهُمْ فِيْهَا سُبْحٰنَكَ اللّٰهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌۚ وَاٰخِرُ دَعْوٰىهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

da‘wāhum fīhā subḥānakallāhumma wa taḥiyyatuhum fīhā salām(un), wa ākhiru da‘wāhum anil-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉੱਥੇ ਦੁਆ ਹੋਵੇਗੀ, 'ਸੁਭਾਨਕ ਅੱਲਾਹੁੰਮਾ' (ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ), ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਲਾਮ 'ਸਲਾਮ' (ਸ਼ਾਂਤੀ) ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੁਆ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ, 'ਅਲ-ਹਮਦੁ ਲਿੱਲਾਹਿ ਰੱਬਿਲ ਆਲਮੀਨ' (ਸਾਰੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦਾ ਰੱਬ ਹੈ)।

۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ اِلَيْهِمْ اَجَلُهُمْۗ فَنَذَرُ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau yu‘ajjilullāhu lin-nāsisy-syarrasti‘jālahum bil-khairi laquḍiya ilaihim ajaluhum, fa nażarul-lażīna lā yarjūna liqā'anā fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਲਾਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕਰਦਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨੇਕੀ ਦੀ ਜਲਦੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੁੰਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਲੇਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਬੈਠਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁੜ (ਗੁੰਮਰਾਹੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ) ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਈ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਦੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁੰਦਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸੂਲ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਅਪਰਾਧੀ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

ثُمَّ جَعَلْنٰكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma ja‘alnākum khalā'ifa fil-arḍi mim ba‘dihim linanẓura kaifa ta‘malūn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਾਨਸ਼ੀਨ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀਏ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਸ ਅਲ-ਕੁਰਆਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬ ਲਿਆਓ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿਓ।' ਕਹੋ (ਮੁਹੰਮਦ), 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੋਭਦਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਹੀ (ਇਲਹਾਮ) ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਡਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਦਿਨ (ਕਿਆਮਤ) ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ।'

قُلْ لَّوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا تَلَوْتُهٗ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَدْرٰىكُمْ بِهٖ ۖفَقَدْ لَبِثْتُ فِيْكُمْ عُمُرًا مِّنْ قَبْلِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qul lau syā'allāhu mā talautuhū ‘alaikum wa lā adrākum bih(ī), faqad labiṡtu fīkum ‘umuram min qablih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

ਕਹੋ (ਮੁਹੰਮਦ), 'ਜੇ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਨਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਾ ਦੱਸਦਾ।' ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ?

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُوْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥul-mujrimūn(a).

ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਾਲਮ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਝੂਠ ਘੜਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਪਰਾਧੀ ਲੋਕ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ هٰٓؤُلَاۤءِ شُفَعَاۤؤُنَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗقُلْ اَتُنَبِّـُٔوْنَ اللّٰهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum wa yaqūlūna hā'ulā'i syufa‘ā'unā ‘indallāh(i), qul atunabbi'ūnallāha bimā lā ya‘lamu fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲਾਭ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਿਫਾਰਿਸ਼ਕਾਰ ਹਨ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ।' ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ?' ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਿਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।

وَمَا كَانَ النَّاسُ اِلَّآ اُمَّةً وَّاحِدَةً فَاخْتَلَفُوْاۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيْمَا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa mā kānan-nāsu illā ummataw wāḥidatan fakhtalafū, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum fīmā fīhi yakhtalifūn(a).

ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉਮਤ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਖਤਿਲਾਫ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੁਕਮ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।

وَيَقُوْلُوْنَ لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۚ فَقُلْ اِنَّمَا الْغَيْبُ لِلّٰهِ فَانْتَظِرُوْاۚ اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ ࣖ

wa yaqūlūna lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), faqul innamal-gaibu lillāhi fantaẓirū, innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਸ (ਮੁਹੰਮਦ) 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਮੁਜਜ਼ਾ (ਚਮਤਕਾਰ) ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ?' ਕਹੋ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਗੈਬ (ਅਣਜਾਣ) ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਹਿਮਤ (ਨਿਆਮਤ) ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਮਕਰ (ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ) ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਹੋ, 'ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਮਕਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ।' ਬੇਸ਼ੱਕ, ਸਾਡੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਦੇ ਹਨ।

هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

ਉਹੀ ਰੱਬ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਸਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ) ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤਦ ਅਚਾਨਕ ਤੂਫਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, (ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ), 'ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਸ (ਖਤਰੇ) ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵਾਂਗੇ।'

فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ਪਰ ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੱਚੇ ਕਾਰਨ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ! ਤੁਹਾਡਾ ਜ਼ੁਲਮ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਪਸੀ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।

اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).

ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਉਪਜਾਊ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਫਸਲ ਵੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ), ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਅਜ਼ਾਬ ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਉਸ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵੱਢੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਉੱਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ (ਸਾਡੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

وَاللّٰهُ يَدْعُوْآ اِلٰى دَارِ السَّلٰمِ ۚوَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wallāhu yad‘ū ilā dāris-salām(i), wa yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ (ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ) ਦਾਰੁਸ-ਸਲਾਮ (ਜੰਨਤ) ਵੱਲ ਸੱਦਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ (ਇਸਲਾਮ) ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

ਜਿਹੜੇ ਨੇਕੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ (ਜੰਨਤ) ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ (ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਨਿਆਮਤ) ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕਾਲੀ ਧੂੜ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਪਮਾਨ। ਉਹ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

وَالَّذِيْنَ كَسَبُوا السَّيِّاٰتِ جَزَاۤءُ سَيِّئَةٍ ۢبِمِثْلِهَاۙ وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ كَاَنَّمَآ اُغْشِيَتْ وُجُوْهُهُمْ قِطَعًا مِّنَ الَّيْلِ مُظْلِمًاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każabus-sayyi'āti jazā'u sayyi'atim bimiṡlihā, wa tarhaquhum żillah(tun), mā lahum minallāhi min ‘āṣim(in), ka'annamā ugsyiyat wujūhuhum qiṭa‘am minal-laili muẓlimā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਬਦਲਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਪਮਾਨ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅੱਲਾਹ ਦੇ (ਅਜ਼ਾਬ) ਤੋਂ ਕੋਈ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا مَكَانَكُمْ اَنْتُمْ وَشُرَكَاۤؤُكُمْۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاۤؤُهُمْ مَّا كُنْتُمْ اِيَّانَا تَعْبُدُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū makānakum antum wa syurakā'ukum, fa zayyalnā bainahum wa qāla syurakā'uhum mā kuntum iyyānā ta‘budūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਰੱਖੋ) ਉਸ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂਗੇ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ (ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ) ਸ਼ਿਰਕ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਕਹਾਂਗੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਰੀਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹੋ।' ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿਆਂਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਕ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਪੂਜਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।'

فَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغٰفِلِيْنَ

fa kafā billāhi syahīdam bainanā wa bainakum in kunnā ‘an ‘ibādatikum lagāfilīn(a).

'ਇਸ ਲਈ ਅੱਲਾਹ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਖੀ ਵਜੋਂ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ (ਸਾਡੀ) ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।'

هُنَالِكَ تَبْلُوْا كُلُّ نَفْسٍ مَّآ اَسْلَفَتْ وَرُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hunālika tablū kullu nafsim mā aslafat wa ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqqi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ਉੱਥੇ (ਮਹਿਸ਼ਰ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ), ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ (ਝੂਠੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ) ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਘੜੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).

ਕਹੋ (ਮੁਹੰਮਦ), 'ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮੁਰਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਉਂਦੇ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਉਂਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ?' ਉਹ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ, 'ਅੱਲਾਹ।' ਫਿਰ ਕਹੋ, 'ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ (ਉਸ ਤੋਂ) ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ?'

فَذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّۚ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ اِلَّا الضَّلٰلُ ۖفَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

fa żālikumullāhu rabbukumul-ḥaqq(u), fa māżā ba‘dal-ḥaqqi illaḍ-ḍalāl(u), fa annā tuṣrafūn(a).

ਇਹੀ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਚਾ ਰੱਬ; ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ਼ ਗੁੰਮਰਾਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ (ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ) ਕਿਉਂ ਮੁੜਦੇ ਹੋ?

كَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ فَسَقُوْٓا اَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna fasaqū annahum lā yu'minūn(a).

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਦਾ ਹੁਕਮ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗۗ قُلِ اللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

qul hal min syurakā'ikum may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), qulillāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū fa annā tu'fakūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮਖਲੂਕ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਿਰਜ ਸਕਦਾ ਹੈ?' ਕਹੋ, 'ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਮਖਲੂਕ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ (ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਲ) ਕਿਵੇਂ ਮੁੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?'

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّۗ قُلِ اللّٰهُ يَهْدِيْ لِلْحَقِّۗ اَفَمَنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ اَحَقُّ اَنْ يُّتَّبَعَ اَمَّنْ لَّا يَهِدِّيْٓ اِلَّآ اَنْ يُّهْدٰىۚ فَمَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

qul hal min syurakā'ikum may yahdī ilal-ḥaqq(i),qulillāhu yahdī lil-ḥaqq(i), afamay yahdī ilal-ḥaqqi aḥaqqu ay yuttaba‘a ammal lā yahiddī illā ay yuhdā, famā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?' ਕਹੋ, 'ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।' ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੌਣ ਵਧੇਰੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਜੋ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ? ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਫੈਸਲੇ ਲੈਂਦੇ ਹੋ?

وَمَا يَتَّبِعُ اَكْثَرُهُمْ اِلَّا ظَنًّاۗ اِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَفْعَلُوْنَ

wa mā yattabi‘u akṡaruhum illā ẓannā(n), innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n), innallāha ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

ਇਹ ਕੁਰਆਨ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਘੜੀ ਹੋਵੇ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ (ਪਿਛਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ) ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਹੈ।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

ਕੀ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਸ (ਮੁਹੰਮਦ) ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੜ ਲਿਆ ਹੈ?' ਕਹੋ, 'ਫਿਰ ਇਸ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਸੂਰਤ ਲਿਆਓ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੋਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ।'

بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ ਜਿਸ ਦੀ ਸਮਝ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਝੁਠਲਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੇਖੋ, ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يُّؤْمِنُ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهٖۗ وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa minhum may yu'minu bihī wa minhum mal lā yu'minu bih(ī), wa rabbuka a‘lamu bil-mufsidīn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਫਸਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

وَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ لِّيْ عَمَلِيْ وَلَكُمْ عَمَلُكُمْۚ اَنْتُمْ بَرِيْۤـُٔوْنَ مِمَّآ اَعْمَلُ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa in każżabūka faqul lī ‘amalī wa lakum ‘amalukum, antum barī'ūna mimmā a‘malu wa ana barī'um mimmā ta‘malūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਝੁਠਲਾਉਣ, ਤਾਂ ਕਹਿ, 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਰੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਰੀ ਹਾਂ।'

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ

wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕੀ ਤੂੰ ਬੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ

wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕੀ ਤੂੰ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿਖਾਏਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ?

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْـًٔا وَّلٰكِنَّ النَّاسَ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

innallāha lā yaẓlimun-nāsa syai'aw wa lākinnan-nāsa anfusahum yaẓlimūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲਾਹ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَاَنْ لَّمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُوْنَ بَيْنَهُمْۗ قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

wa yauma yaḥsyuruhum ka'allam yalbaṡū illā sā‘atam minan-nahāri yata‘ārafūna bainahum, qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāhi wa mā kānū muhtadīn(a).

ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਘੜੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਸਨ। ਜਿਹੜੇ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।

وَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa ilainā marji‘uhum ṡummallāhu syahīdun ‘alā mā yaf‘alūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜ਼ਾਬ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ (ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ ਹੈ।

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلٌ ۚفَاِذَا جَاۤءَ رَسُوْلُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likulli ummatir rasūl(un), fa iżā jā'a rasūluhum quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).

ਅਤੇ ਹਰ ਉਮਤ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸੂਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸੂਲ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਦੋਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ?'

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ لِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌ ۚاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

qul lā amliku linafsī ḍarraw wa lā naf‘an illā mā syā'allāh(u), likulli ummatin ajal(un), iżā jā'a ajaluhum falā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

ਕਹੋ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੇ। ਹਰ ਉਮਤ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਆਦ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾ ਉਹ ਇੱਕ ਘੜੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ।'

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُهٗ بَيَاتًا اَوْ نَهَارًا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُوْنَ

qul ara'aitum in atākum ‘ażābuhū bayātan au nahāram māżā yasta‘jilu minhul-mujrimūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਪਰਾਧੀ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ?'

اَثُمَّ اِذَا مَا وَقَعَ اٰمَنْتُمْ بِهٖۗ اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

aṡumma iżā mā waqa‘a āmantum bih(ī), āl'āna wa qad kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

'ਕੀ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਇਹ (ਅਜ਼ਾਬ) ਵਾਪਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਓਗੇ? ਹੁਣ? ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੰਗ ਰਹੇ ਸੀ!'

ثُمَّ قِيْلَ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِۚ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

Ṡumma qīla lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażābal-khuld(i), hal tujzauna illā bimā kuntum taksibūn(a).

ਫਿਰ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, 'ਹੁਣ ਸਦੀਵੀ ਅਜ਼ਾਬ ਦਾ ਸਵਾਦ ਚੱਖੋ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬਦਲਾ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਮਾਇਆ ਸੀ?'

۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ

wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ?' ਕਹੋ, 'ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।'

وَلَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِى الْاَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهٖۗ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lau anna likulli nafsin ẓalamat mā fil-arḍi laftadat bih(ī), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਹਰ ਜੀਵ ਜਿਸ ਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੰਦਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜ਼ਾਬ ਵੇਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਛਤਾਵਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਗੇ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), alā inna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ਸੁਣੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ਉਹੀ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਜਾਓਗੇ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ مَّوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَشِفَاۤءٌ لِّمَا فِى الصُّدُوْرِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhan-nāsu qad jā'atkum mau‘iẓatum mir rabbikum wa syifā'ul limā fiṣ-ṣudūr(i), wa hudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਨਸੀਹਤ ਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਹਿਮਤ।

قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).

ਕਹੋ, 'ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਫਜ਼ਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ, ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਇਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।'

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِّنْ رِّزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِّنْهُ حَرَامًا وَّحَلٰلًا ۗ قُلْ ءٰۤاللّٰهُ اَذِنَ لَكُمْ اَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُوْنَ

qul ara'aitum mā anzalallāhu lakum mir rizqin fa ja‘altum minhu ḥarāmaw wa ḥalālā(n), qul āllāhu ażina lakum am ‘alallāhi taftarūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਜੋ ਰਿਜ਼ਕ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਤਾਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਹਲਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?' ਕਹੋ, 'ਕੀ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਝੂਠ ਘੜਦੇ ਹੋ?'

وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਝੂਠ ਘੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ? ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲਾਹ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਫਜ਼ਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

وَمَا تَكُوْنُ فِيْ شَأْنٍ وَّمَا تَتْلُوْا مِنْهُ مِنْ قُرْاٰنٍ وَّلَا تَعْمَلُوْنَ مِنْ عَمَلٍ اِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوْدًا اِذْ تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَّبِّكَ مِنْ مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ وَلَآ اَصْغَرَ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرَ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā takūnu fī sya'niw wa mā tatlū minhu min qur'āniw wa lā ta‘malūna min ‘amalin illā kunnā ‘alaikum syuhūdan iż tufīḍūna fīh(i), wa mā ya‘zubu ‘ar rabbika mim miṡqāli żarratin fil-arḍi wa lā fis-samā'i wa lā aṣgara min żālika wa lā akbara illā fī kitābim mubīn(in).

ਅਤੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੂੰ ਕੁਰਆਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਸਾਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਓਹਲੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ਰਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਕੁਝ, ਜੋ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ।

اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਸੁਣੋ, ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਵਲੀ (ਦੋਸਤ) ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ

al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

ਜਿਹੜੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ ਅਤੇ ਡਰਦੇ ਰਹੇ।

لَهُمُ الْبُشْرٰى فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۗ لَا تَبْدِيْلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۗ

lahumul-busyrā fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), lā tabdīla likalimātillāh(i), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm((u).

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਅਖੀਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹੈ।

وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْۘ اِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lā yaḥzunka qauluhum, innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n), huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਉਦਾਸ ਨਾ ਕਰਨ। ਸਾਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

alā inna lillāhi man fis-samāwāti wa man fil-arḍ(i), wa mā yattabi‘ul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi syurakā'(a), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣūn(a).

ਸੁਣੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).

ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗ هُوَ الْغَنِيُّ ۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اِنْ عِنْدَكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۢ بِهٰذَاۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), huwal-ganiyy(u), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), in ‘indakum min sulṭānim bihāżā, ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਔਲਾਦ ਲਈ ਹੈ।' ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਬੇਨੀਆਜ਼ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?

قُلْ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

qul innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

ਕਹੋ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਹੜੇ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਝੂਠ ਘੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।'

مَتَاعٌ فِى الدُّنْيَا ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيْقُهُمُ الْعَذَابَ الشَّدِيْدَ بِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

matā‘un fid-dun-yā ṡumma ilainā marji‘uhum ṡumma nużīquhumul-‘ażābasy syadīda bimā kānū yakfurūn(a).

ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਸੁਖ, ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਵਾਪਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੁਫ਼ਰ ਕਾਰਨ ਸਖਤ ਅਜ਼ਾਬ ਦਾ ਸਵਾਦ ਚਖਾਵਾਂਗੇ।

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ

watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੂਹ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣਾਓ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਜੇ ਮੇਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨਾਲ ਨਸੀਹਤ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਰੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਨਾ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਹਲਤ ਨਾ ਦਿਓ।'

فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۙوَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

fa in tawallaitum famā sa'altukum min ajr(in), in ajriya illā ‘alallāh(i), wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

'ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ। ਮੇਰਾ ਇਨਾਮ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਜ਼ਿੰਮੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'

فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾਨਸ਼ੀਨ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਿਆਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵੇਖੋ, ਜਿਹੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ।

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُ ۗ كَذٰلِكَ نَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِ الْمُعْتَدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihī rusulan ilā qaumihim fa jā'ūhum bil-bayyināti famā kānū liyu'minū bimā każżabū bihī min qabl(u), każālika naṭba‘u ‘alā qulūbil-mu‘tadīn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਰਸੂਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਪਰ ਉਹ ਉਸ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਝੁਠਲਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਹੱਦੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ 'ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਨੂੰ ਫਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵੱਲ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਕੜ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀ ਕੌਮ ਸਨ।

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).

ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਜਾਦੂ ਹੈ।'

قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ

qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).

ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਬਾਰੇ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਜਾਦੂ ਹੈ? ਜਾਦੂਗਰ ਕਦੇ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।'

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا وَتَكُوْنَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاۤءُ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū aji'tanā litalfitanā ‘ammā wajadnā ‘alaihi ābā'anā wa takūna lakumal-kibriyā'u fil-arḍ(i), wa mā naḥnu lakumā bimu'minīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਾਓ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰੋ? ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।'

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُوْنِيْ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

wa qāla fir‘aunu'tūnī bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

ਅਤੇ ਫਿਰਊਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਰੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।'

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

ਜਦੋਂ ਜਾਦੂਗਰ ਆਏ, ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਟਣਾ ਹੈ, ਸੁੱਟੋ।'

فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).

ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਜਾਦੂ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲਾਹ ਫਸਾਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।'

وَيُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَ

wa yuḥiqqullāhul-ḥaqqa bikalimātihī wa lau karihal-mujrimūn(a).

ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ।

فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ

famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).

ਪਰ ਫਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਮੂਸਾ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰਊਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਕੜ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੱਦੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ

wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋ।'

فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਾਲਮ ਕੌਮ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਬਣਾਓ।'

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa najjinā biraḥmatika minal-qaumil-kāfirīn(a).

'ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਕਾਫਿਰ ਕੌਮ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।'

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਵੱਲ ਵਹੀ (ਇਲਹਾਮ) ਭੇਜੀ ਕਿ, 'ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਲਈ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਬਲਾ (ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ) ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਅਦਾ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਿਓ।'

وَقَالَ مُوْسٰى رَبَّنَآ اِنَّكَ اٰتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَاَهٗ زِيْنَةً وَّاَمْوَالًا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ رَبَّنَا لِيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِكَ ۚرَبَّنَا اطْمِسْ عَلٰٓى اَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْا حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

wa qāla mūsā rabbanā innaka ātaita fir‘auna wa mala'ahū zīnataw wa amwālan fil-ḥayātid-dun-yā, rabbanā liyuḍillū ‘an sabīlik(a), rabbanaṭmis ‘alā amwālihim wasydud ‘alā qulūbihim falā yu'minū ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਤੂੰ ਫਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਨਤ ਅਤੇ ਸੰਪਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੇਰੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਗੁਮਰਾਹ ਹੋਣ। ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਕਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਾ ਲਿਆਉਣ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਦੁਖਦਾਈ ਅਜ਼ਾਬ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ।'

قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).

ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਦੁਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਿੱਧੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾਓ ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਹਨ।'

۞ وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُوْدُهٗ بَغْيًا وَّعَدْوًا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ اٰمَنْتُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا الَّذِيْٓ اٰمَنَتْ بِهٖ بَنُوْٓا اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَنَا۠ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atba‘ahum fir‘aunu wa junūduhū bagyaw wa ‘adwā(n), ḥattā iżā adrakahul-garaqu qāla āmantu annahū lā ilāha illal-lażī āmanat bihī banū isrā'īla wa ana minal-muslimīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਵਾਇਆ, ਫਿਰ ਫਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਅਕੜ ਅਤੇ ਸਰਕਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਡੁੱਬਣ ਲੱਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੁਦ ਨਹੀਂ ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ।'

اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

Āl'āna wa qad ‘aṣaita qablu wa kunta minal-mufsidīn(a).

'ਹੁਣ? ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਸਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ!'

فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ

fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).

'ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਚਾਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣੇ। ਅਤੇ ਬੇਸ਼ੱਕ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਹਨ।'

وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ।

فَاِنْ كُنْتَ فِيْ شَكٍّ مِّمَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ فَسْـَٔلِ الَّذِيْنَ يَقْرَءُوْنَ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ لَقَدْ جَاۤءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَۙ

fa in kunta fī syakkim mimmā anzalnā ilaika fas'alil-lażīna yaqra'ūnal-kitāba min qablik(a), laqad jā'akal-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਜਿਹੜੇ ਤੈਥੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ। ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋ।

وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَتَكُوْنَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lā takūnanna minal-lażīna każżabū bi'āyātillāhi fa takūna minal-khāsirīn(a).

ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।

اِنَّ الَّذِيْنَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna ḥaqqat ‘alaihim kalimatu rabbika lā yu'minūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਹੜਿਆਂ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਣਗੇ।

وَلَوْ جَاۤءَتْهُمْ كُلُّ اٰيَةٍ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

wa lau jā'athum kullu āyatin ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆ ਜਾਣ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਦੁਖਦਾਈ ਅਜ਼ਾਬ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ।

فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

ਫਿਰ ਕੋਈ ਬਸਤੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਈਮਾਨ ਉਸ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਸੀ, ਸਿਵਾਏ ਯੂਨੁਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ? ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਪਮਾਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਦਿੱਤਾ।

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਤਾਂ ਕੀ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تُؤْمِنَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa mā kāna linafsin an tu'mina illā bi'iżnillāh(i), wa yaj‘alur-rijsa ‘alal-lażīna lā ya‘qilūn(a).

ਅਤੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਗੰਦ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।

قُلِ انْظُرُوْا مَاذَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَمَا تُغْنِى الْاٰيٰتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

qulinẓurū māżā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā tugnil-āyātu wan-nużuru ‘an qaumil lā yu'minūn(a).

ਕਹੋ, 'ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।' ਪਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜੋ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ।

فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

ਫਿਰ ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ? ਕਹੋ, 'ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'

ثُمَّ نُنَجِّيْ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كَذٰلِكَ ۚحَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

Ṡumma nunajjī rusulanā wal-lażīna āmanū każālik(a), ḥaqqan ‘alainā nunjil-mu'minīn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਈਏ।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).

ਕਹੋ, 'ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦੀਨ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੂਜਦੇ ਹੋ, ਸਗੋਂ ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'

وَاَنْ اَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفًاۚ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa an aqim wajhaka lid-dīni ḥanīfā(n), wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

'ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਸੱਚੇ ਦੀਨ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।'

وَلَا تَدْعُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۚفَاِنْ فَعَلْتَ فَاِنَّكَ اِذًا مِّنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā tad‘u min dūnillāhi mā lā yanfa‘uka wa lā yaḍurruk(a), fa in fa‘alta fa innaka iżam minaẓ-ẓālimīn(a).

'ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਪੁਕਾਰਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵਾਂਗਾ।'

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗ ٓاِلَّا هُوَ ۚوَاِنْ يُّرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَاۤدَّ لِفَضْلِهٖۗ يُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

wa iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yuridka bikhairin falā rādda lifaḍlih(ī), yuṣību bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਲਾਹ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ; ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਫਜ਼ਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਇਹ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

ਕਹੋ, 'ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲੇਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਚੁਣੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਗੁੰਮਰਾਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ ਗੁੰਮਰਾਹ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।'

وَاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ ۚوَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ࣖ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika waṣbir ḥattā yaḥkumallāh(u), wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

ਅਤੇ (ਮੁਹੰਮਦ) ਜੋ ਵਹੀ (ਇਲਹਾਮ) ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਬਰ ਕਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੱਲਾਹ ਫੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।