Q.S ਅਸ-ਸਜਦਾ (اَلسَّجْدَة) - 30 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

ਅਲਿਫ਼ ਲਾਮ ਮੀਮ।

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

ਕੁਰਆਨ ਦਾ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਣਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, (ਇਹ) ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਹੈ।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

ਪਰ ਉਹ (ਕਾਫਰ) ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਸ (ਮੁਹੰਮਦ) ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੜਿਆ ਹੈ।' ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਸ ਕੌਮ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇਂ ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੈਥੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਦਾਇਤ ਪਾਉਣ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਸ਼ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ। ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ (ਮਾਮਲਾ) ਉਸ ਵੱਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤੁਹਾਡੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ।

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

ਇਹੀ ਹੈ ਜੋ ਅਣਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦਿੱਤੇ ਦਾ ਜਾਣਕਾਰ ਹੈ, ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਮਹਾ ਰਹਿਮ ਵਾਲਾ।

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੀਚ ਪਾਣੀ (ਵੀਰਜ) ਦੇ ਸਾਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ।

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਫੂਕੀ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੁਣਨ, ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਦਿਲ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ।

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕੀ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂਗੇ?' ਸਗੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੇ ਇਨਕਾਰੀ ਹਨ।

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

ਕਹੋ, 'ਮੌਤ ਦਾ ਮਲਕ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੁਕਰਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਵੱਲ ਮੋੜੇ ਜਾਓਗੇ।'

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਵੇਖੇ ਜਦੋਂ ਮੁਜਰਿਮ ਸਿਰ ਝੁਕਾਏ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣਗੇ, (ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ,) 'ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਸੋ ਸਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ, ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸੀਂ ਯਕੀਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।'

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਮੈਂ ਜਹੰਨਮ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

ਸੋ (ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ,) 'ਇਸ ਮਿਲਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਕਰਕੇ ਅਜ਼ਾਬ ਚੱਖੋ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਅਜ਼ਾਬ ਚੱਖੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਸੀ।'

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਜਦੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਤਸਬੀਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਸਲੀਆਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਡਰ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਠੰਢਕ ਲਈ ਕੀ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਜੋਂ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਸੀ।

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

ਕੀ ਜਿਹੜਾ ਮੁਮਿਨ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪੀ ਹੈ? ਉਹ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

ਜਿਹੜੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੰਨਤ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਸੀ।

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਅੱਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਚਾਹੁਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, 'ਉਸ ਅੱਗ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਚੱਖੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਝੂਠ ਸਮਝਦੇ ਸੀ।'

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਅਜ਼ਾਬ ਦਾ ਸਵਾਦ ਚਖਾਵਾਂਗੇ, ਵੱਡੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਾਲਮ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੁਜਰਿਮਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ, ਸੋ ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਲਈ ਹਦਾਇਤ ਬਣਾਇਆ।

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹਦਾਇਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਬਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਤੇ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

ਕੀ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸੇਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਫਰ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ। ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਲਿਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਫਸਲਾਂ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ? ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ?'

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੁਫਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਨਾ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਾ ਕੰਮ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।'

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਵੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।