Q.S ਅਜ਼-ਜ਼ੁਮਰ (اَلزُّمَر) - 75 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ਇਹ ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਮਹਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ।

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ (ਮੁਹੰਮਦ) ਵੱਲ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਪੂਰੀ ਇਖਲਾਸ ਨਾਲ ਕਰੋ।

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

ਸੁਣੋ! ਸਿਰਫ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਲਈ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਦੀਨ ਹੈ (ਸ਼ਿਰਕ ਤੋਂ ਪਾਕ)। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਣਾਏ, (ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ), 'ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਣ।' ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸਖਤ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

ਜੇਕਰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਔਲਾਦ ਲੈਣੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਸਿਰਜੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਚੁਣ ਲੈਂਦਾ। ਉਹ ਪਾਕ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਸਰਬ ਜੇਤੂ ਹੈ।

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਿਰਜਿਆ; ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਨ ਤੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਰਾਤ ਤੇ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵਸ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਮੁਕਰਰ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ! ਉਹ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਮਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਜੀਵ (ਆਦਮ) ਤੋਂ ਸਿਰਜਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੱਠ ਜੋੜੇ ਪਸ਼ੂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਨੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਿਰਜਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ, ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ; ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ (ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਓ) ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਦੂਜੇ ਦਾ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਪਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ (ਮੁਸੀਬਤ) ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਸ਼ਰੀਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ (ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ) ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਾਵੇ। ਕਹੋ, 'ਆਪਣੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਖ ਮਾਣ ਲਓ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੋ।'

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(ਕੀ ਮੁਸ਼ਰਕ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ) ਜਾਂ ਉਹ ਜੋ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਜਦੇ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਰਤ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਕਹੋ, 'ਕੀ ਉਹ ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਬਰਾਬਰ ਹਨ?' ਸਿਰਫ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

ਕਹੋ (ਮੁਹੰਮਦ), 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਬੰਦਿਓ ਜੋ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ ਹਨ! ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰੋ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨੇਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਫਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਦਾ ਪੂਰਾ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।'

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ਕਹੋ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਪੂਰੀ ਇਖਲਾਸ ਨਾਲ ਕਰਾਂ,'

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

'ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਮੁਸਲਮਾਨ (ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ) ਹੋਵਾਂ।'

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ਕਹੋ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਦਿਨ (ਕਿਆਮਤ) ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।'

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

ਕਹੋ, 'ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਦੀਨ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ,'

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

'ਸੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੂਜੋ।' ਕਹੋ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਣੋ! ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਘਾਟਾ ਹੈ।'

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ। ਇਸੇ ਨਾਲ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਬੰਦਿਓ! ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰੋ।'

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਝੂਠੇ ਮਾਬੂਦਾਂ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹੈ। ਸੋ ਮੇਰੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਓ,

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

'ਜੋ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਹਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹਨ।'

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

ਕੀ ਜਿਸ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਓਗੇ? ਸੋ ਜੋ ਜਹੰਨਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੋਰ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਤੀਆਂ ਉਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਲੀਆਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਸੀਹਤ ਹੈ।

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

ਕੀ ਉਹ ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ (ਕੀ ਉਹ ਗੁਮਰਾਹ ਵਰਗਾ ਹੈ)? ਸੋ ਅਫਸੋਸ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਯਾਦ ਲਈ ਸਖਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਲਾਮ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ-ਜੁਲਦੀ ਅਤੇ ਦੋਹਰਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮੜੀਆਂ ਸਿਹਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਲ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਹਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਹਦਾਇਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਜੋ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਮਾੜੇ ਅਜ਼ਾਬ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ (ਕੀ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਰਗਾ ਹੈ)? ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, 'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਮਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖੋ।'

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਝੂਠਲਾਇਆ, ਸੋ ਅਜ਼ਾਬ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

ਸੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚਖਾਇਆ। ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਆਖਰਤ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਵਧੇਰੇ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹੁੰਦੇ।

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੁਰਆਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ।

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

ਇੱਕ ਅਰਬੀ ਕੁਰਆਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਟੇਢ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਡਰਨ।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ: ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਝੀਦਾਰ ਹਨ ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਝਗੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਹਨ? ਸਾਰੀ ਉਸਤਤ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ। ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, (ਮੁਹੰਮਦ) ਤੁਸੀਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਵੀ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

ਫਿਰ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਵਿਵਾਦ ਕਰੋਗੇ।

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

ਸੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਾਲਮ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਬਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਜਹੰਨਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫਰਾਂ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਡਰ ਵਾਲੇ ਹਨ।

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨੇਕਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਹੈ,

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

'ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ।'

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ਕੀ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ? ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਹਦਾਇਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਹਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੁਮਰਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਕੀ ਅੱਲਾਹ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ, 'ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਸਿਰਜਿਆ?' ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਅੱਲਾਹ।' ਕਹੋ, 'ਕੀ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋ? ਜੇਕਰ ਅੱਲਾਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇ ਰਹਿਮਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ?' ਕਹੋ, 'ਅੱਲਾਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਜੋ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।'

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

ਕਹੋ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਪੈਓਗੇ,'

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

'ਕਿੰਨੂੰ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਅਜ਼ਾਬ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਅਜ਼ਾਬ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।'

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਜੋ ਹਦਾਇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਗੁਮਰਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗੁਮਰਾਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ (ਮੁਹੰਮਦ) ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਨਹੀਂ।

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ਅੱਲਾਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ (ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ)। ਸੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਰਰ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਿਫਾਰਸ਼ਕਾਰ ਬਣਾਏ ਹਨ? ਕਹੋ, 'ਕੀ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ?'

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

ਕਹੋ, 'ਸਾਰੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਓਗੇ।'

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਇਕੱਲੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਆਖਰਤ ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਿਜਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ਕਹੋ, 'ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਲੁਕਵੇਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।'

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਮਾੜੇ ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਫਿਰੌਤੀ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਅੱਲਾਹ ਵੱਲੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਬੁਰਾਈਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇਗਾ।

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ਸੋ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇਮਤ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।' ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਾਈਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਲੱਗਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ (ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ) ਨਾਕਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਜਿਸ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਰਿਜ਼ਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ਕਹੋ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਬੰਦਿਓ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ! ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਸਾਰੇ ਗੁਨਾਹ ਮੁਆਫ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾ ਰਹਿਮ ਵਾਲਾ ਹੈ।'

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਜ਼ਾਬ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਆਵੇ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਜ਼ਾਬ ਅਚਾਨਕ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਆਵੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ,

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

'ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਾ ਕਹੇ, “ਹਾਏ! ਮੇਰੀ ਕਮੀ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਘਟਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।”'

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

ਜਾਂ ਨਾ ਕਹੇ, 'ਜੇਕਰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਡਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ।'

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

ਜਾਂ ਨਾ ਕਹੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜ਼ਾਬ ਵੇਖੇ, 'ਕਾਸ਼! ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨੇਕਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵਾਂ।'

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

ਕਹੋ, 'ਹਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਇਆ, ਹੰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।'

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

ਅਤੇ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕਾਲੇ ਵੇਖੋਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਬਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ। ਕੀ ਜਹੰਨਮ ਵਿੱਚ ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਡਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਬਚਾਏਗਾ। ਮੁਸੀਬਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋਣਗੇ।

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

ਅੱਲਾਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈ।

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

ਕਹੋ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਜਾਹਿਲੋ?'

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਵਹੀ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਰਕ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ।

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

ਸਗੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੋ।

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਪਾਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਰੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

ਅਤੇ ਸੂਰ ਵਿੱਚ ਫੂਕ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਸੋ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਫੂਕ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਚਾਨਕ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਣਗੇ।

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕੇਗੀ, ਅਤੇ ਕਿਤਾਬ (ਕਰਮਾਂ ਦੀ) ਰੱਖੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਨਬੀ ਅਤੇ ਗਵਾਹ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

ਅਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਬਦਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

ਅਤੇ ਜੋ ਕਾਫਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਵੱਲ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਗੇ, ਇਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸੂਲ ਨਹੀਂ ਆਏ ਸਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦਿਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਸਨ?' ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਹਾਂ।' ਪਰ ਕਾਫਰਾਂ ਤੇ ਅਜ਼ਾਬ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ।

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, 'ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਰਹੋਗੇ। ਸੋ ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਕਿੰਨਾ ਮਾੜਾ ਹੈ!'

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਨਤ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਸਲਾਮ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਕ ਹੋ, ਸੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ।'

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਸਾਰੀ ਉਸਤਤ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਸੱਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੀਏ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਸੋ ਨੇਕਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ!'

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਲਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਅਰਸ਼ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਘੁੰਮਦੇ ਵੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਉਸਤਤ ਨਾਲ ਤਸਬੀਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, 'ਸਾਰੀ ਉਸਤਤ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ।'