Q.S ਅਲ-ਅਰਾਫ਼ (اَلْأَعْرَاف) - 206 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

ਅਲਿਫ ਲਾਮ ਮੀਮ ਸਾਦ।

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(ਇਹ) ਕਿਤਾਬ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ (ਮੁਹੰਮਦ) ਲਈ ਉਤਾਰੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਮਿਨਾਂ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਤਾਰੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਆਗੂ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਨਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ, ਸਾਡੀ ਸਜ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ (ਵਾਸੀਆਂ) ਉੱਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਆਈ।

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਸਜ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸੀ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮ ਸੀ।'

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਮਤਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਾਂਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੀ) ਪੁਕਾਰ ਮਿਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ (ਰਸੂਲਾਂ) ਨੂੰ ਵੀ ਪੁੱਛਾਂਗੇ।

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੂਚਿਤ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਲਾ (ਨਿਆਂ ਦੀ) ਸੱਚੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਸ ਦੇ (ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ) ਤੁਲਾ ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ (ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ) ਤੁਲਾ ਹਲਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ।

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

ਅਤੇ ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੇ। (ਪਰ) ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

ਅਤੇ ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਲ ਬਣਾਈ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਆਦਮ ਨੂੰ ਸਜਦਾ ਕਰੋ,' ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਜਦਾ ਕੀਤਾ ਸਿਵਾਏ ਇਬਲੀਸ ਦੇ। ਉਹ ਸਜਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(ਅੱਲ੍ਹਾ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ (ਕਿ) ਤੂੰ ਸਜਦਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ?' (ਇਬਲੀਸ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।'

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(ਅੱਲ੍ਹਾ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਸ (ਜੰਨਤ) ਤੋਂ ਉਤਰ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਕੜਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ। ਨਿਕਲ ਜਾ! ਬੇਸ਼ੱਕ ਤੂੰ ਨੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(ਇਬਲੀਸ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਲਤ ਦੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ (ਲੋਕ) ਮੁੜ ਜਗਾਏ ਜਾਣ।'

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(ਅੱਲ੍ਹਾ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਹਿਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(ਇਬਲੀਸ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਰੋਕਾਂਗਾ।'

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ, ਸੱਜੇ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਆਵਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਂਗਾ।'

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(ਅੱਲ੍ਹਾ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ (ਜੰਨਤ) ਤੋਂ ਨੀਚ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲ! ਜੋ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਰੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇਗਾ, ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਜਹੰਨਮ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਆਂਗਾ।'

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ), 'ਹੇ ਆਦਮ! ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਰਹੋ ਅਤੇ ਜੋ ਚਾਹੋ ਸੋ ਖਾਓ। ਪਰ ਇਸ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ। (ਜੇ ਨੇੜੇ ਗਏ) ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।'

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਝਾਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਢਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰੇ। ਅਤੇ (ਸ਼ੈਤਾਨ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾ ਬਣ ਜਾਓ ਜਾਂ (ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ) ਸਦਾ ਨਾ ਰਹੋ।'

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

ਅਤੇ ਉਸ (ਸ਼ੈਤਾਨ) ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ।'

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

ਉਸ (ਸ਼ੈਤਾਨ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਫੁਸਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰੁੱਖ ਦਾ (ਫਲ) ਚੱਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਨਤ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਢਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, 'ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਪਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ?'

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਨਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।'

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(ਅੱਲ੍ਹਾ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਉਤਰ ਜਾਓ! ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਵੋਗੇ। ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ।'

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(ਅੱਲ੍ਹਾ) ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀਵੋਗੇ, ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਜਗਾਏ ਜਾਓਗੇ।'

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

ਹੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ! ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਢਕਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਲਈ ਹਨ। ਪਰ ਤਕਵੇ ਦਾ ਕੱਪੜਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਨ।

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

ਹੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ! ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੀਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।' ਕਹੋ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨੀਚ ਕੰਮ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ?'

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

ਕਹੋ, 'ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਨੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹਰ ਨਮਾਜ਼ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਲ) ਸਥਿਰ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਸਿਰਫ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਪਰਤੋਗੇ।'

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਗੁਮਰਾਹੀ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹਿਦਾਇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ।

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

ਹੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ! ਹਰ (ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ) ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜੇ ਪਾਓ, ਖਾਓ ਅਤੇ ਪੀਓ, ਪਰ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

ਕਹੋ (ਮੁਹੰਮਦ), 'ਕਿਸ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਰਿਜ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਲਈ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੀਆਂ?' ਕਹੋ, 'ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਿਰਫ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ) ਹੋਣਗੀਆਂ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ਕਹੋ (ਮੁਹੰਮਦ), 'ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਨੇ ਸਿਰਫ ਨੀਚ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜ਼ਾਹਰ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੁਨਾਹ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜਾਇਜ਼ ਕਾਰਨ ਜ਼ੁਲਮ, ਅਤੇ (ਹਰਾਮ ਕੀਤਾ) ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸਨਦ ਨਹੀਂ ਉਤਾਰੀ, ਅਤੇ (ਹਰਾਮ ਕੀਤਾ) ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।'

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

ਅਤੇ ਹਰ ਉਮਤ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਲ (ਸਮਾਂ) ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਅਜਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ।

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ਹੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ! ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਰਸੂਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਸੁਣਾਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਏ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਦਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਕੜ ਵਿਖਾਈ, ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਾਲਮ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਘੜਿਆ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ? ਉਹ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਕੱਢਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਕਹਿਣਗੇ, 'ਉਹ (ਸੰਬੰਧ) ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਸੀ?' ਉਹ (ਮੁਸ਼ਰਕ) ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ, 'ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ।' ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਕਾਫਰ ਸਨ।

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਹੰਨਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨਾਂ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਮਤ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਲਾਹਨਤ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੁੱਗਣੀ ਕਰਕੇ ਦੇ।' ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ (ਸਜ਼ਾ) ਦੁੱਗਣੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।'

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਉੱਤਮਤਾ ਨਹੀਂ। ਸੋ, ਉਸ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਚੱਖੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।'

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਕੜ ਵਿਖਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਾਖਲ ਹੋਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਊਠ ਸੂਈ ਦੇ ਸੁਰਾਖ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਲੰਘ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਹੰਨਮ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਜ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ (ਅੱਗ ਦੇ) ਢਕਣ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਜਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਉਹ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਨੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿਆਂਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਸਾਰੀ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ (ਜੰਨਤ) ਵੱਲ ਹਿਦਾਇਤ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਾਡੇ ਰੱਬ ਦੇ ਰਸੂਲ ਸੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ।' ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, 'ਇਹ ਜੰਨਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਹੈ।'

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਗੇ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਪਾਇਆ ਜੋ ਸਾਡੇ ਰੱਬ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸੱਚਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਪਾਇਆ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸੱਚਾ?' ਉਹ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ, 'ਹਾਂ।' ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲਾ (ਫਰਿਸ਼ਤਾ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ, 'ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਲਾਹਨਤ ਹੋਵੇ।'

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(ਜੋ) ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਟੇਢਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਖਰਤ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ (ਜੰਨਤ ਅਤੇ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ) ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪਰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਅਰਾਫ (ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ) ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣਨਗੇ। ਉਹ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਗੇ, 'ਸਲਾਮੁਨ ਅਲੈਕੁਮ' (ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ)। ਉਹ ਅਜੇ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਹ (ਜਲਦੀ) ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਾਲਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਰੱਖ।'

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

ਅਤੇ ਅਅਰਾਫ (ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ) ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਤੁਹਾਡੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਧਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਅਕੜਦੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।'

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

ਕੀ ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ?' (ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ), 'ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਦਾਸ ਹੋਵੋਗੇ।'

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਗੇ, 'ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਥੋੜਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਰਿਜ਼ਕ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ।' ਉਹ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਾਫਰਾਂ ਲਈ ਹਰਾਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।'

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(ਜੋ) ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੀਨ ਨੂੰ ਖੇਡ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੋ, ਅੱਜ (ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ), ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦਿਆਂਗੇ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਿਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੂੰ ਭੁੱਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਸੀ।

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ (ਅਲ-ਕੁਰਆਨ) ਲਿਆਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਿਦਾਇਤ ਅਤੇ ਰਹਿਮਤ ਹੈ।

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਸਿਰਫ (ਅਲ-ਕੁਰਆਨ ਦੀ) ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਬੂਤ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਸਾਡੇ ਰੱਬ ਦੇ ਰਸੂਲ ਸੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਕੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸਾਨੂੰ (ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ) ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀਏ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਸਨ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੇ ਮਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਢਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। (ਉਸ ਨੇ) ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਸੁਣੋ! ਸਾਰੀ ਸਿਰਜਣਾ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਉਸ ਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ, ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦਾ ਰੱਬ, ਮਹਾਨ ਹੈ।

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਨਰਮ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬੀ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

ਉਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ (ਮੀਂਹ) ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਭ ਖਬਰ ਵਜੋਂ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹਵਾ ਭਾਰੀ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਚੁੱਕ ਲਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਉਤਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਓ।

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

ਅਤੇ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸੁਭਰੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾੜੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ (ਆਪਣੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਨੂਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ! ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ (ਕਿਆਮਤ) ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ।'

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।'

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ਉਸ (ਨੂਹ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੈਂ ਗੁਮਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਸਗੋਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦੇ ਰੱਬ ਦਾ ਰਸੂਲ ਹਾਂ।'

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।'

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਰਾਹੀਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਆਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਮਿਲੇ?'

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ (ਨੂਹ) ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ। ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਅੰਨ੍ਹੀ (ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ) ਕੌਮ ਸੀ।

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

ਅਤੇ ਆਦ ਕੌਮ ਵੱਲ (ਅਸੀਂ ਉਤਸ) ਹੁਦ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ! ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਤਕਵਾ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਉਂਦੇ?'

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਫਰ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਝੂਠਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ਉਸ (ਹੁਦ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ; ਸਗੋਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦੇ ਰੱਬ ਦਾ ਰਸੂਲ ਹਾਂ।'

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹਾਂ।'

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਰਾਹੀਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਆਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇ? ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੂਹ ਦੀ ਕੌਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਲੀਫਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕੱਦ-ਕਾਠ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ। ਸੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਨਿਆਮਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਵੋ।'

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਪੂਜਦੇ ਸਨ? ਸੋ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋ ਤੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਹੈਂ!'

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

ਉਸ (ਹੁਦ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਨਫਰਤ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ (ਮੂਰਤੀਆਂ) ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਆਪ ਘੜੇ, ਜਦਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸਨਦ ਨਹੀਂ ਉਤਾਰੀ? ਤਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ! ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ।'

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਸ (ਹੁਦ) ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਬਚਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਜੜ੍ਹੋਂ ਪੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

ਅਤੇ ਸਮੂਦ ਕੌਮ ਵੱਲ (ਅਸੀਂ ਉਤਸ) ਸਾਲਿਹ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ! ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਊਠਣੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਾਣ ਦਿਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਦਨਾਕ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ।'

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਦ ਕੌਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਲੀਫਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਮਤਲ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਤਰਾਸ਼ਦੇ ਹੋ। ਸੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਨਿਆਮਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬੀ ਨਾ ਕਰੋ।'

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਅਕੜਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਯਾਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਲਿਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਰਸੂਲ ਹੈ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।'

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਕੜ ਵਿਖਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ।'

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਊਠਣੀ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਪ੍ਰਤੀ ਅਕੜ ਵਿਖਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸਾਲਿਹ! ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋ ਤੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈਂ।'

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

ਸੋ, ਭੁਚਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ।

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

ਫਿਰ ਉਸ (ਸਾਲਿਹ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।'

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

ਅਤੇ (ਅਸੀਂ ਭੇਜਿਆ) ਲੂਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਨੀਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?'

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਵਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੌਮ ਹੋ।'

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਉਨ੍ਹਾਂ (ਲੂਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿਓ, ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।'

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ। ਉਹ (ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ) ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ (ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ) ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਇਆ। ਸੋ, ਵੇਖੋ ਕਿ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਮਦਯਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਭੇਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਤਕੜੀ ਅਤੇ ਮਿਣਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬੀ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।'

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਨਾ ਬੈਠੋ, ਡਰਾਉਣ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਟੇਢਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸੀ, ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਈ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਖਰਾਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।'

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਨੇ ਉਸ (ਸੰਦੇਸ਼) ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਨੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਬਰ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਅਕੜਦੇ ਸਨ, ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸ਼ੁਆਇਬ! ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿਆਂਗੇ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।' ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਕੀ (ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓਗੇ) ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰੀਏ?'

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

'ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਘੜਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਈਏ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਸਾਡਾ ਰੱਬ, ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇ। ਸਾਡੇ ਰੱਬ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਕਾਫਰ ਸਨ, ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਆਇਬ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਰੂਰ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ।'

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

ਸੋ, ਭੁਚਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ।

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਉੱਥੇ ਰਹੇ ਹੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

ਫਿਰ ਉਸ (ਸ਼ੁਆਇਬ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਏ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਸੋ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਕੌਮ ਲਈ ਉਦਾਸ ਹੋਵਾਂ ਜੋ ਕਾਫਰ ਸੀ?'

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਰਸੂਲ ਭੇਜਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮੰਗ ਕਰਨ।

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵਧ ਨਹੀਂ ਗਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲੇ ਸਨ।' ਸੋ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇਖਬਰ ਸਨ।

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਨਗਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਰਕਤਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਸੋ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਲਿਆ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਸਨ।

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਨਗਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੀ ਸਜ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣਗੇ?

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

ਅਤੇ ਕੀ ਉਹ ਨਗਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੀ ਸਜ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ?

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਮਕਰ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹਨ? ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਮਕਰ ਤੋਂ ਸਿਵਾਏ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੀ ਕੌਮ ਦੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

ਕੀ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਰਸ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ, ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ? ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਸੋ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ।

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

ਇਹ ਨਗਰੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਖਬਰਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸੂਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਝੁਠਲਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਾਫਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਸਗੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਨਾਫਰਮਾਨ ਪਾਇਆ।

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਫਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ। ਸੋ, ਵੇਖੋ ਕਿ ਖਰਾਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਫਿਰਊਨ! ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਰਸੂਲ ਹਾਂ।'

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

'ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋ, ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੇ।'

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

ਫਿਰਊਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੂੰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਿਆਇਆ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈਂ।'

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

ਤਾਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਗਰ ਬਣ ਗਈ।

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਕੱਢਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

ਫਿਰਊਨ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਿਆਣਾ ਜਾਦੂਗਰ ਹੈ।'

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

'ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?'

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੇਜੋ।'

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

'ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿਆਣੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣਗੇ।'

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਫਿਰਊਨ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਗਏ?'

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

ਫਿਰਊਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨੇੜਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੋਗੇ।'

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੂਸਾ! ਕੀ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁੱਟੇਗਾ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਸੁੱਟੀਏ?'

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਟੋ।' ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਭਰਮਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਜਾਦੂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਵਹੀ (ਇਲਹਾਮ) ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਸੁੱਟ।' ਅਤੇ ਜਦੋਂ (ਉਸ ਨੇ ਸੁੱਟੀ), ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਹੋਏ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਗਈ।

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

ਸੋ, ਸੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਝੂਠਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਹ ਹਾਰ ਗਏ ਅਤੇ ਨੀਚੇ ਹੋ ਗਏ।

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਸਜਦੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦੇ ਰੱਬ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ।'

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

'ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਰੱਬ ਵਿੱਚ।'

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

ਫਿਰਊਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਮੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ? ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੜੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਸਕੋ। ਸੋ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।'

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

'ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਪੈਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ।'

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਵੱਲ ਪਰਤਾਂਗੇ।'

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

'ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਬਦਲਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ। ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸਬਰ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ।'

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

ਫਿਰਊਨ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇਂਗਾ?' ਫਿਰਊਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਵੀ ਹਾਂ।'

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਸਬਰ ਕਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਧਰਤੀ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੰਤ ਸਦਾ ਤਕਵਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।'

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ।' ਮੂਸਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਲੀਫਾ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੇਖੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ।'

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਫਿਰਊਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ।

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੈ।' ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਅਪਸ਼ਗਨ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਸੁਣੋ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਸ਼ਗਨ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜੋ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਿਆਵੇਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਾਦੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।'

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

ਸੋ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂਫਾਨ, ਟਿੱਡੀਆਂ, ਜੂੰਆਂ, ਡੱਡੂਆਂ ਅਤੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਅਕੜਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀ ਕੌਮ ਸਨ।

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਜ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੇ ਮੂਸਾ! ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਹਟਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦਿਆਂਗੇ।'

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਜ਼ਾ ਹਟਾਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

ਸੋ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਸਨ।

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕੌਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਬਰਕਤ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦਾ ਸੁਹਾਵਣਾ ਕਲਾਮ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਬਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਫਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਬਣਾਏ ਸਾਰੇ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਬਨੀ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਵਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਕੌਮ ਕੋਲ ਆਏ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੂਸਾ! ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਮਜ਼੍ਹਬ ਬਣਾ ਜਿਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਹਨ।' ਮੂਸਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਞਾਨ ਲੋਕ ਹੋ।'

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

'ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਸ (ਮਜ਼੍ਹਬ) ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।'

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਜ਼੍ਹਬ ਲੱਭਾਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ?'

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰਊਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਸੀ।

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਤੀਹ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਹੋਰ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਸੋ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਦੀ ਮਿਆਦ ਚਾਲੀ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਹਾਰੂਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਖਰਾਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਲੱਗ।'

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਸਾਡੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਵਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਾਂ।' ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇਂਗਾ, ਪਰ ਇਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਜੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਸਥਿਰ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂਗਾ।' ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਮਹਾਨ ਹੈ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਤੋਬਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ।'

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੂਸਾ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਸੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ।'

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਲਈ ਤਖਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਿਖੀ, ਅਤੇ (ਆਖਿਆ), 'ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ। ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਫਰਮਾਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ।'

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਹੱਕ ਦੇ ਅਕੜਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਹਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੇਖਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਹਿਦਾਇਤ ਦਾ ਰਾਹ ਵੇਖਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਉਂਦੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਗੁਮਰਾਹੀ ਦਾ ਰਾਹ ਵੇਖਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਸਨ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਰਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਏ। ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਸਨ?

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੀ ਕੌਮ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਛੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜੋ ਡੰਗਰ ਵਰਗੀ ਅਵਾਜ਼ ਕੱਢਦੀ ਸੀ। ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਬਣ ਗਏ।

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਪਛਤਾਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ ਨੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮ ਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।'

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ?' ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤਖਤੀਆਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ (ਹਾਰੂਨ) ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਹਾਰੂਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲਗਭਗ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਰੱਖ।'

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਲਤ ਮਿਲੇਗੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਝੂਠ ਘੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਰੱਬ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਤਖਤੀਆਂ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਹਿਦਾਇਤ ਅਤੇ ਰਹਿਮਤ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ।

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਰ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਭੁਚਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮੂਰਖਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇਂ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇਂ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੈਂ, ਸੋ ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

'ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਖ ਅਤੇ ਆਖਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਹਾਂ।' ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਰਹਿਮਤ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਿਖਾਂਗਾ ਜੋ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਕਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।'

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

'ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਅਨਪੜ੍ਹ ਰਸੂਲ, ਨਬੀ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣਗੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਤੌਰੇਤ ਅਤੇ ਇੰਜੀਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਲਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਪਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਅਤੇ ਜੰਜੀਰਾਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋ, ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂਰ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।'

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

ਕਹੋ (ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ), 'ਹੇ ਲੋਕੋ! ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਰਸੂਲ ਹਾਂ, ਉਸ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਅਨਪੜ੍ਹ ਨਬੀ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਲਾਮ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਿਦਾਇਤ ਪਾਓ।'

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਸੀ ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ ਕਰਦਾ ਸੀ।

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੌਮਾਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਮੰਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਵਹੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਚਟਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ।' ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਰਾਂ ਚਸ਼ਮੇ ਨਿਕਲੇ। ਹਰ ਕਬੀਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਛਾਇਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਨ ਅਤੇ ਸਲਵੇ ਉਤਾਰੇ। (ਅਸੀਂ ਆਖਿਆ), 'ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਜ਼ਕ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਓ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਇਸ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਚਾਹੋ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਕਹੋ, 'ਹਿੱਤਾਤੁਨ' (ਮੁਆਫੀ), ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਨਾਹ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦਿਆਂਗੇ। ਅਸੀਂ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਰ ਵਧਾਵਾਂਗੇ।'

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੋ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਸਜ਼ਾ ਭੇਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਗਰੀ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣਾਓ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਬਤ (ਸ਼ਨੀਵਾਰ) ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਤਹਿ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਬਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਸੀ।

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੌਮ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹਾਨੇ ਲਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਉਣ।'

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਲਿਆ।

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਕੜ ਵਿਖਾਈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਬਾਂਦਰ ਬਣ ਜਾਓ, ਨੀਚ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਹੋਏ।'

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਭੇਜੇਗਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਗੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇਕ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਮਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੁੜਨ।

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਵਾਰਸ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨੀਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।' ਅਤੇ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਨੀਚ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦੇ। ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਅਤੇ ਆਖਰਤ ਦਾ ਘਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜੋ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ?

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁੱਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਛੱਤਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇਗਾ। (ਅਸੀਂ ਆਖਿਆ), 'ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੋ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਓ।'

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

ਅਤੇ (ਯਾਦ ਕਰੋ) ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਨੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਸਲ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਗਵਾਹ ਬਣਾਇਆ, (ਪੁੱਛਿਆ), 'ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਬ ਨਹੀਂ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।' (ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ) ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਨਾ ਕਹੋ, 'ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਸੀ।'

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

ਜਾਂ ਨਾ ਕਹੋ, 'ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਰਕ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਸਲ ਸੀ। ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ?'

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੁੜਨ।

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਖਸ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣਾਓ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ। ਸੋ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਮਰਾਹ ਹੋ ਗਿਆ।

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਝੁਕਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਵਤ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਿਆ। ਸੋ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਕੁੱਤੇ ਵਰਗੀ ਹੈ: ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਭ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਜੀਭ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਕੌਮ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ। ਸੋ, ਇਹ ਕਿੱਸੇ ਸੁਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੋਚਣ।

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

ਕਿੰਨੀ ਮਾੜੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਉਸ ਕੌਮ ਦੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ।

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਦਾਇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਹੰਨਮ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਿੰਨ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੰਨ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗੁਮਰਾਹ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਬੇਖਬਰ ਹਨ।

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ ਹਨ, ਸੋ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦੇ ਸਨ।

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਫਸਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ।

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੇਰੀ ਯੋਜਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

ਕੀ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ (ਮੁਹੰਮਦ) ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜਨੂੰਨ ਨਹੀਂ? ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸਪਸ਼ਟ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ? ਫਿਰ ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਿਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣਗੇ?

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਕਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਭਟਕਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਆਮਤ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗੀ? ਕਹੋ, 'ਇਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ। ਇਹ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਆਵੇਗੀ।' ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਕਹੋ, 'ਇਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕੋਲ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿ

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

ਕਹੋ, 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਗੈਬ (ਅਦਿੱਖ) ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਾ ਛੂਹੰਦੀ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।'

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਸਕੂਨ ਪਾਵੇ। ਸੋ, ਜਦੋਂ ਉਸ (ਆਦਮ) ਨੇ ਉਸ (ਹੱਵਾ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਹਲਕੇ ਬੋਝ ਨਾਲ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਾਰੀ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, 'ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਹਣਾ (ਬੱਚਾ) ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਵਾਂਗੇ।'

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ਪਰ ਜਦੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਹਣਾ (ਬੱਚਾ) ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਸਾਥੀ ਠਹਿਰਾਏ। ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਿਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

ਕੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਰਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ?

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

ਅਤੇ ਨਾ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਵੱਲ ਬੁਲਾਓ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜਾਂ ਚੁੱਪ ਰਹੋ।

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਬੰਦੇ ਹਨ। ਸੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦਿਓ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ।

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚੱਲਦੇ ਹਨ? ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਫੜਦੇ ਹਨ? ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ? ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ? ਕਹੋ, 'ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਰਕ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੋ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਲਤ ਨਾ ਦਿਓ।'

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੇਰਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਉਤਾਰੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਵੱਲ ਬੁਲਾਓ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

(ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ!) ਮੁਆਫੀ ਦਾ ਰਾਹ ਅਪਣਾਓ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ ਅਤੇ ਜਾਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਓ।

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

ਅਤੇ ਜੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਸਵਸਾ ਪਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜੋ ਲੋਕ ਤਕਵਾ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵਸਵਸਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ (ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਸਾਥੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਘੜਿਆ?' ਕਹੋ, 'ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਹੀ (ਇਲਹਾਮ) ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ (ਕੁਰਆਨ) ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲੀ ਕੌਮ ਲਈ ਹਿਦਾਇਤ ਅਤੇ ਰਹਿਮਤ ਹੈ।'

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕੁਰਆਨ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਨਸੀਬ ਹੋਵੇ।

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਤੇ ਬੇਖਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋ।

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਵਿੱਚ ਅਕੜ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦਾ ਜਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।