Q.S ਅਲ-ਹਸ਼ਰ (اَلْحَشْر) - 24 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਤਸਬੀਹ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ।

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਫਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇ ਨਿਕਾਲੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਕੀਨ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ (ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ) ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਗੇ; ਪਰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ (ਅਜ਼ਾਬ) ਉਸ ਪਾਸਿਓਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਿਸ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਮਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪਾਇਆ; ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਮੁਮਿਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤਬਾਹ ਕੀਤੇ। ਸੋ, ਹੇ ਅਕਲ ਵਾਲਿਓ, ਇਸ ਤੋਂ ਸਬਕ ਲਓ!

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਕਾਲਾ ਨਾ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਾਬ ਦਿੰਦਾ। ਅਤੇ ਅਖੀਰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਹੰਨਮ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਹੈ।

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ (ਕਾਫਰਾਂ ਦੇ) ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰਖਤ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਫਾਸਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਸਵਾਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋ ਮਾਲ-ਅਸਬਾਬ (ਫੈ') ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਸੂਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਘੋੜੇ ਦੌੜਾਏ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਊਠ, ਪਰ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿਸ 'ਤੇ ਚਾਹੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ਉਹ ਮਾਲ-ਅਸਬਾਬ (ਫੈ') ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਸੂਲ ਨੂੰ ਕਈ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਤੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਅੱਲਾਹ, ਰਸੂਲ, ਰਸੂਲ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਯਤੀਮਾਂ, ਮਸਕੀਨਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸਾਫਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮਾਲ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਅਮੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਰਸੂਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਡਰੋ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਹੈ।

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(ਇਹ ਮਾਲ-ਅਸਬਾਬ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਰੀਬ ਮੁਹਾਜਿਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲ-ਅਸਬਾਬ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਰਜ਼ਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸੂਲ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ।

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ਅਤੇ (ਅੰਸਾਰ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਦੀਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (ਮੁਹਾਜਿਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ), ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਹਿਜਰਤ ਕਰਕੇ ਆਏ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਕੋਈ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ (ਮੁਹਾਜਿਰਾਂ) ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਹ (ਮੁਹਾਜਿਰਾਂ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ (ਮੁਹਾਜਿਰਾਂ ਅਤੇ ਅੰਸਾਰ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ, ਉਹ ਦੁਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, 'ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਮਾਫ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਕੁੜੱਤਣ ਨਾ ਪਾਓ। ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਮਹਾਸਬਰ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਦਯਾਵਾਨ ਹੈ।'

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਨਾਫਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਅਹਲੇ-ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਫਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੱਢੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲਾਂਗੇ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗੇ।' ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਝੂਠੇ ਹਨ।

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੇ ਉਹ (ਕਾਫਰ) ਕੱਢੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੁਨਾਫਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ (ਮੁਸਲਮਾਨ) ਅੱਲਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਗਠਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਲੜਨਗੇ, ਸਿਵਾਏ ਗੜ੍ਹਬੰਦ ਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(ਉਹ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ (ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ) ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਮਾੜਾ ਨਤੀਜਾ (ਨਿਕਾਲੇ ਜਾਣ ਦਾ) ਭੁਗਤਿਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਖਦਾਈ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

(ਉਹ) ਸ਼ੈਤਾਨ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਕੁਫਰ ਕਰ,' ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਫਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦਾ ਰੱਬ ਹੈ।'

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

ਸੋ, ਦੋਵਾਂ (ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ) ਦਾ ਅੰਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿਣਗੇ। ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ਹੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਓ! ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਕੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਡਰੋ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਕਿਫ ਹੈ।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਨਾ ਬਣੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਸੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਫਾਸਕ ਹਨ।

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਜੰਨਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੁਰਆਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਤਾਰਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੋਚਣ।

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਇਲਾਹ ਨਹੀਂ। ਗੈਬ ਅਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਮਹਾਦਯਾਵਾਨ, ਮਹਾਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ।

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਇਲਾਹ ਨਹੀਂ। ਮਹਾਰਾਜਾ, ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ, ਸਲਾਮਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਖਾ, ਮਹਾਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਸਰਬ-ਉੱਚ। ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਰੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਹੈ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਤਸਬੀਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ।