Q.S ਅਰ-ਰਦ (اَلرَّعْد) - 43 ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

ਅਲਿਫ ਲਾਮ ਮੀਮ ਰਾ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ (ਕੁਰਆਨ) ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ (ਕਿਤਾਬ) ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੱਲ (ਮੁਹੰਮਦ) ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਸ ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਥੰਮ੍ਹ ਦੇ ਉਚਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਸ਼ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ; ਹਰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਸਮੇਂ ਤਕ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ (ਸਾਰੇ) ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ (ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਯਕੀਨ ਕਰੋ।

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ਅਤੇ ਉਹ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਨ ਤੇ ਢਕਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ (ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ, ਖੇਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰਖਤ, ਜੋ ਕਈ ਤਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਤਣੇ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ (ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, 'ਕੀ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿੱਚ (ਵਾਪਸ) ਆਵਾਂਗੇ?' ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਜ਼ੀਰਾਂ (ਪਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ)। ਉਹ ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣਗੇ।

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਬ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਨੇਕੀ ਮੰਗਣ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (ਕਈ) ਮਿਸਾਲਾਂ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਖਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰਾ ਰੱਬ ਸਖਤ ਅਜ਼ਾਬ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੇ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜੀ ਗਈ?' (ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ!) ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੌਮ ਲਈ ਇੱਕ ਹਦਾਇਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

ਅੱਲਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਮਾਦਾ (ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ) ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਰਭ ਸੁੰਗੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਿਸਚਿਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

ਉਹ (ਅੱਲਾਹ) ਅਣਦੇਖੇ ਅਤੇ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੁਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, (ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ) ਬਰਾਬਰ ਹਨ।

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

ਉਸ (ਇਨਸਾਨ) ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ (ਫਰਿਸ਼ਤੇ) ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਬਦਲਣ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਨਹੀਂ।

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

ਉਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਡਰ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰੀ ਬੱਦਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

ਅਤੇ ਗਰਜ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਜਲੀਆਂ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਬਾਰੇ ਝਗੜਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਹੈ।

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

ਸੱਚੀ ਸੱਦ ਉਸੇ ਵੱਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਅਤੇ ਕਾਫਰਾਂ ਦੀ ਦੁਆ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਸਜਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਜਬੂਰੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਏ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ।

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

ਕਹਿ, 'ਕੌਣ ਹੈ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੱਬ?' ਕਹਿ, 'ਅੱਲਾਹ।' ਕਹਿ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਣਾਏ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਫਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ?' ਕਹਿ, 'ਕੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਕੀ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?' ਜਾਂ ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਜਿਆ, ਸੋ ਸਿਰਜਣਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਈ? ਕਹਿ, 'ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ, ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਹੈ।'

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਉਤਾਰਿਆ, ਸੋ ਵਾਦੀਆਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਗਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ ਨੇ ਝੱਗ ਉਠਾਇਆ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੱਗ ਉਸ ਤੋਂ (ਧਾਤੂ) ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਿਘਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਸੰਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲਾਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਹੀ ਝੱਗ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲਾਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਸੱਦ ਮੰਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ (ਬਦਲਾ) ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਦ ਨਾ ਮੰਨੀ, ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਵੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ (ਅਜ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ) ਫਿਦੀਆ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਾੜਾ ਹਿਸਾਬ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਜਹੰਨਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਮਾੜਾ ਹੈ ਉਹ ਸਿਜਾਰਾ!

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

ਕੀ ਉਹ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ? ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਬਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਅਹਿਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ।

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਜੋੜਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਹਿਸਾਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ।

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਖੁਸ਼ਨੂਦੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਕਾਇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਨੇਕੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਖਰਤ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

ਜੰਨਤ ਦੇ ਬਾਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਖਲ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੇਕੀ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਵੀ (ਦਾਖਲ ਹੋਣਗੇ)। ਅਤੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ।

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

'(ਕਹਿਣਗੇ), 'ਸਲਾਮ ਹੋਵੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਬਰ ਕੀਤਾ। ਸੋ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ ਆਖਰਤ ਦਾ ਘਰ!'

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਅਹਿਦ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਇਸ ਦੇ ਪੱਕਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਜੋੜਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਫਸਾਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਰਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਾੜਾ ਘਰ ਹੈ।

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

ਅੱਲਾਹ ਜਿਸ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਰਿਜ਼ਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਖਰਤ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੌਜ ਹੈ।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ ਗਈ?' ਕਹਿ, 'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਹਦਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।'

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

'ਜੋ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਕੂਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਣ ਲਵੋ, ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਹੀ ਦਿਲ ਸਕੂਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।'

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।'

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਵੇਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਰਹਿਮਾਨ (ਅੱਲਾਹ) ਨਾਲ ਕੁਫਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਹਿ, 'ਉਹ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੁੜਨਾ ਉਸੇ ਵੱਲ ਹੈ।'

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਕੁਰਆਨ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਜਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, (ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਈਮਾਨ ਨਾ ਲਿਆਉਂਦੇ)। ਸਗੋਂ ਸਾਰਾ ਮਾਮਲਾ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੀ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਜੇ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ? ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਅਜ਼ਾਬ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਤਰੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ।

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਰਸੂਲਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੋ ਮੈਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਸੋ ਮੇਰਾ ਅਜ਼ਾਬ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ?

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ਕੀ ਉਹ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, (ਕਿਸੇ ਸ਼ਰੀਕ ਦਾ ਮੁਥਾਜ ਹੈ)? ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਹਿ, 'ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ।' ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਦੱਸਦੇ ਹੋ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਗੱਲ? ਸਗੋਂ ਕਾਫਰਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਸੋਹਣੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਰੋਕੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਹਦਾਇਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰਤ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਸਖਤ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

ਜੰਨਤ ਦੀ ਮਿਸਾਲ, ਜੋ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ: ਇਸ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਨਹਿਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਛਾਂ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਜਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਫਰਾਂ ਦਾ ਅੰਜਾਮ ਅੱਗ ਹੈ।

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਤਾਬ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਉਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਫਿਰਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਹਿ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ਿਰਕ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸੇ ਵੱਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੁੜਨਾ ਉਸੇ ਵੱਲ ਹੈ।'

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ (ਕੁਰਆਨ) ਨੂੰ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਜੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖਵਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੇਰਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਰਸੂਲ ਭੇਜੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਔਲਾਦ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਰਸੂਲ ਲਈ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਿਆਵੇ ਸਿਵਾਏ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ। ਹਰ ਮਿਆਦ ਲਈ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

ਅੱਲਾਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਮੂਲ ਕਿਤਾਬ ਹੈ।

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕੁਝ ਅਜ਼ਾਬ ਵਿਖਾਈਏ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ (ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਈਏ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ ਸਾਡੇ ਤੇ ਹੈ।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ) ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ (ਥੋੜ੍ਹੇ-ਥੋੜ੍ਹੇ ਕਰਕੇ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ (ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ) ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਹਿਸਾਬ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹੈ।

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਰਚੀਆਂ, ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਫਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਆਖਰਤ ਦਾ ਘਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਤੂੰ ਰਸੂਲ ਨਹੀਂ।' ਕਹਿ, 'ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਲਾਹ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਕੋਲ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੈ।'