۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
গতিকে যেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকৰ (ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ) অবাধ্যতা অনুভৱ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “আল্লাহৰ (ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা)ৰ বাবে কোন সহায়ক হ’ব?” হাৱাৰিয়ুন (অনুগত্য বন্ধু) সকলে উত্তৰ দিলে, "আমি আল্লাহৰ (ধৰ্মীয়) সহায়ক। আমি আল্লাহক বিশ্বাস কৰোঁ, আৰু সাক্ষী হওঁ যে আমি মুছলমান।"
وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ
wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).
আৰু (মনত ৰাখিব), যেতিয়া মই যীচুৰ বিশ্বাসী অনুগামীসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিলো, "মোক আৰু মোৰ ৰাছুলত বিশ্বাস কৰক।" তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “আমি বিশ্বাস কৰিছো, আৰু সাক্ষী দিছো (হে ৰাছুল) যে আমি (মুছলমান) বশ হোৱা লোক।”
اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ
usydud bihī azrī.
তেওঁৰ (অস্তিত্ব)ৰ সৈতে মোৰ শক্তি শক্তিশালী কৰা,
وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ
wa asyrik-hu fī amrī.
আৰু মোৰ কাম-কাজত তেওঁক বন্ধু বনাওক,
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
তাৰ পিছত আমি আমাৰ দূতসকলক তেওঁলোকৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিবলৈ পঠালোঁ আৰু আমি (আৰু) মৰিয়মৰ পুত্ৰ যীচুক অনুসৰণ কৰিলোঁ; আৰু আমি তেওঁক শুভবাৰ্তা দিলোঁ আৰু তেওঁক অনুসৰণ কৰাসকলৰ হৃদয়ত আমি সৌজন্য আৰু দয়াৰ সৃষ্টি কৰিলোঁ। তেওঁলোকে ৰহবানিয়াহ পালন কৰিছিল, যদিও আমি তেওঁলোকক আল্লাহৰ সন্তুষ্টি বিচাৰিবলৈ বাধ্য কৰা নাছিলো (আমাৰ মাথোঁ প্ৰয়োজন আছিল) কিন্তু তেওঁলোকে ইয়াক সঠিকভাৱে ৰক্ষা কৰা নাছিল। গতিকে তেওঁলোকৰ মাজত বিশ্বাস কৰা সকলক আমি তেওঁলোকৰ পুৰস্কাৰ দিলোঁ আৰু তেওঁলোকৰ বহুতেই দুষ্ট আছিল।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).
হে বিশ্বাসী সকল! তোমালোক আল্লাহৰ সহায়ক (ধৰ্ম) হওক যেনেকৈ মৰিয়মৰ পুত্ৰ যীচুৱে তেওঁৰ বিশ্বাসী অনুগামীসকলক কৈছিল, "আল্লাহৰ ধৰ্ম ৰক্ষা কৰিবলৈ মোৰ সহায়ক কোন হ'ব?" তেওঁৰ বিশ্বাসী অনুগামীসকলে ক’লে, “আমি আল্লাহৰ সহায়ক (ধৰ্ম),” তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ এটা দলে বিশ্বাস কৰিলে আৰু এটা দলে (অন্যসকলে) কাফিৰ কৰিলে; তেতিয়া আমি মুমিনসকলক তেওঁলোকৰ শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে শক্তি দিলোঁ, যাতে তেওঁলোক বিজয়ী হ’ল।