۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
از اینرو زمانیکه عیسی نافرمانی آنها (بنی اسرائیل) را احساس کرد، او گفت، "چه کسی برای (تأسیس دین) الله یاور خواهد بود؟" حواریون (دوستان وفادار) پاسخ دادند: «ما یاور الله (دینی) هستیم، ما به الله ایمان داریم، و شاهد هستیم که مسلمان هستیم».
وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ
wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).
و (به یاد داشته باشید)، زمانیکه من پیروان وفادار عیسی را الهام بخشیدم، "به من و پیامبر من باور کنید. " آنها پاسخ دادند: «ما ایمان آورده ایم، و گواهی بدهید (ای رسول) که ما قومی تسلیم شده (مسلمانان) هستیم».
وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ
wa asyrik-hu fī amrī.
و او را در امور من دوست بسازم،
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
بعد ما پیام آوران خود را فرستادیم تا قدم های آنها را دنبال کنند و ما (همچنان) عیسی پسر مریم را دنبال کردیم؛ و ما به او انجیل دادیم و در دل کسانی که از او پیروی کردند، ادب و شفقت ایجاد کردیم. آنها رهبانیه برگزار کردند، اگرچه ما آنها را (همه ای که ایجاب کردیم این بود) مکلف نکردیم که رضایت الله را جستجو کنند، اما آنها آن را به درستی حفظ نکردند. پس به کسانی که در میان آنان ایمان آوردند ما پاداششان را دادیم و بسیاری از آنها فاسق بودند.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).
ای کسانی که ایمان دارید! شما یاوران (دین) الله باشید طوریکه عیسی، پسر مریم، به پیروان وفادار خود گفت، "چه کسی کمک کننده من (برای حمایت از دین) الله خواهد بود؟" پیروان وفادار او گفتند، "ما یاوران (دین) الله هستیم،" بعد یک گروه از بنی اسرائیل ایمان آوردند و یک گروه (دیگران) کافر شدند؛ بعد ما به مومنان در مقابل دشمنان شان قدرت دادیم، تا آنها پیروز شدند.