Q.S المائده (اَلْمَائِدَة) - 120 تعداد ابیات

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

ای کسانی که ایمان دارید! وعده ها را انجام دهید. مالداری برای شما جایز است، مگر اینکه برای شما ذکر خواهد شد، و شکار در هنگام احرام (حج یا عمره) جایز نیست. به راستی که الله متعال شریعت را نظر به آنچه که بخواهد تعیین می‌کند.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ای کسانی که ایمان دارید! اصول مقدس الله را تجاوز نکنید، و عزت ماه های حرام را (نقض نکنید)، هدیو (حیوانات قربانی) و قلعید (حیوانات قربانی نشانی شده) را (مزاحم) نکنید، و (همچنان) مردم که به بیتولهرام زیارت میکنند را مزاحم نکنید؛ آنها در جستجوی لطف و رضایت پروردگار خود هستند. مگر اگر شما احرام را تکمیل کرده باشید، پس شما ممکن شکار کنید. اجازه ندهید نفرت (شما) نسبت به یک قوم به خاطر اینکه آنها شما را از خروج از مسجدالحرام باز میدارند، شما را به فراتر رفتن از حدود خود (به سوی آنها) تشویق کند. و شما را در (انجام دادن) نیکوکاری و تقوا کمک کنید، و شما را در ارتکاب گناه و دشمنی کمک نکنید. از الله بترسید، به راستی که الله در عذاب بسیار سخت است.

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

برای شما (خوردن) لاشه، خون، گوشت خوک، و (گوشت) حیوانات که در (نام) الله ذبح نشده اند حرام است، آنهاییکه خفه شده اند، آنهاییکه لت و کوب شده اند، آنهاییکه میافتند، آنهاییکه توسط حیوانات وحشی پاره شده اند، مگر آنهاییکه شما وقت دارید تا ذبح کنید. و (همچنان حرام) کسانیکه برای بت ها ذبح میشوند. و (این همچنان ممنوع است) کشیدن ثروت های زیاد با ازلم (تیر ها)، (زیرا) که این یک عمل شیطانی است. امروز کافران امید (شکست دادن) دین شما را از دست داده اند، پس از آنها نترسید، بلکه از من بترسید. این روز من دین شما را برای شما کامل کردم، و نعمت های خود را برای شما تکمیل کردم، و اسلام را به عنوان دین شما تایید کردم. اما کسی که به خاطر گرسنگی مجبور شود نه به خاطر اینکه بخواهد گناه کند، پس به راستی که الله بخشنده و مهربان است

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

از شما (محمد) می پرسند که چه چیزی برای آنها حلال است؟ بگو: «آنچه برای شما حلال است غذای خوب است و (بازی گرفته شده) با شکار حیواناتی است که شما برای شکار آموزش داده اید، که آنها را بر اساس آنچه که الله به شما آموخته است، تربیت کرده اید، پس آنچه را که برای شما صید می کند، بخورید و نام الله را (هنگام رها کردن آن) ذکر کنید و از خدا بترسید، به راستی که الله در حساب خود بسیار سریع است».

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

در این روز هر چیزی که خوب است بر شما روا است. غذا (قربانی) اهل کتاب برای شما حلال است، و غذای شما برای آنها حلال است. و (برای شما جایز است ازدواج کنید) با زنانی که عزت را در میان زنان مؤمن حفظ می‌کنند و زنانی که عزت را در میان کسانی که قبل از شما به آنها کتاب داده شده است، اگر مهریه ایشان را بپردازید تا با آنها ازدواج کنید، نه به قصد زنا و نه اینکه زن را حیوان خانگی بسازید. هر کس پس از ایمان آوردن کافر شود، پس براستی که اعمالشان بیهوده بود و در آخرت از زیانکاران خواهد بود.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! زمانیکه میخواهید نماز بخوانید، صورت و دست های تان را تا آرنج ها بشویید، و سر تان را جارو کنید و پاهای تان را تا مچ پا (وودو) بشویید. اگر شما جنوب هستید، پس حمام کنید. و اگر مریض هستید یا در سفر هستید یا از تشناب برمیگردید یا زنی را لمس میکنید، پس اگر آب نرسید، با خاک خوب (خالص) تیمم کنید؛ صورت و دست های تانرا با آن پاک کنید (خاک). الله متعال نمی‌خواهد کارها را برای شما دشوار سازد، بلکه می‌خواهد شما را پاک کند و نعمت‌هایش را بر شما تکمیل کند، تا شکرگزار باشید.

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

و فضل الله را به شما و پیمان او را که شما را ملزم ساخت، به یاد داشته باشید، زمانیکه گفتید: ما شنیدیم و اطاعت کردیم. و از خدا بترسید، به راستی که خداوند همه چیز را که در دل شما است، آگاه است.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! شما مجریان عدالت برای الله باشید، (هنگامیکه) شاهد عادلانه باشید. و نگذارید نفرت تان از یک قوم شما را تشویق به عمل ناعادلانه کند. منصف باشید. زیرا (عادلانه) به تقوا نزدیکتر است. و از خدا بترسید، به راستی که الله متعال در کاری که انجام می دهید محتاط است.

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

الله متعال به کسانیکه ایمان آورده اند و اعمال صالح انجام میدهند وعده داده است، (که) آنها بخشش و پاداش بزرگ را دریافت خواهند کرد.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

اما کسانی که کفر و تکذیب آیات ما را می‌کنند، آنان ساکنان جهنم هستند.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! لطف الله (عطا شده) را به شما بیاد داشته باشید، زمانیکه قومی قصد حمله کردن به شما را با دستان خود داشتند، آنگاه الله دست های آنها را از شما باز داشت. و از خدا بترسید و فقط به الله متعال باید مؤمنان توکل کنند.

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

و به راستی که خداوند پیمان را از بنی اسرائیل گرفته است و ما دوازده نفر را در میان آنان پیشوا قرار داده ایم. و الله متعال فرمود: من با شما هستم. به راستی اگر شما نماز بخوانید و زکات بدهید و به پیامبرانم ایمان بیاورید و آنان را یاری دهید و به الله وام خوبی بدهید، قطعا خطاهای شما را محو خواهم کرد، و قطعاً شما را وارد بهشتی خواهم کرد که زیر آن رودخانه‌ها جریان دارد. اما هر کس پس از آن از میان شما کفر شود، پس به راستی از راه مستقیم منحرف شده است».

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(مگر) بخاطریکه آنها پیمان خود را شکستند، ما آنها را لعنت کردیم، و ما قلب های آنها را سخت ساختیم. آنها کلام (الله) را از جای آن تغییر میدادند، و آنها (عمداً) بعضی از پیام های را که با آنها هشدار داده شده بودند فراموش میکردند. شما (ای محمد) همیشه خیانت را از آنها خواهید دید مگر گروه کوچکی از آنها (که خیانت نمی‌کنند) پس آنان را ببخشید و رها کنید. به راستی که الله متعال کسانی را دوست دارد که نیکی کنند.

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

و در میان کسانی که می گویند «ما مسیحی هستیم»، عهد آنان را گرفتیم، اما (عمداً) برخی از پیام‌هایی را که با آن هشدار داده شده بود، فراموش کردند، لذا تا روز قیامت در میان آنان دشمنی و کینه برانگیختیم. و خداوند به زودی آنها را از آنچه انجام می دادند آگاه خواهد کرد.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

ای اهل کتاب! در حقیقت، رسول ما نزد شما آمده است، و بسیاری از کتابی را که شما پنهان کرده اید و بسیاری از آنها را نادیده گرفته اید، برای شما توضیح داده است. به راستی که از جانب الله به شما نور و کتاب روشنی رسیده است.

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

خداوند با آن، کسانی را که به اراده او پیروی می‌کنند، به راه نجات هدایت می‌کند و (با آن کتاب نیز) خداوند با اذن خود، آن شخص را از تاریکی کامل به روشنایی بیرون می‌آورد، و او را به راه مستقیم نشان می‌دهد.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

به راستی کسانی که می گویند: «به راستی که الله مسیح فرزند مریم است، کافر شده اند». بگو (محمد)، "چه کسی میتواند مانع اراده الله گردد، اگر او بخواهد مسیح، پسر مریم، مادر او و تمام (انسان ها) روی زمین را نابود کند؟" و پادشاهی آسمان‌ها و زمین‌ها و آنچه که بین آن‌ها است از آن خداوند است. او چیزی را که میخواهد میسازد. و الله متعال بر همه چیز است.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

یهود و نصارا میگویند: ما فرزندان خدا و محبوب او هستیم. بگو چرا خداوند شما را به خاطر گناهان تان مجازات می‌کند، نه، شما انسان‌های (عادی) هستید، در میان مردمی که او آفریده است، او هر کسی را که بخواهد می‌بخشد و هر کسی را که بخواهد مجازات می‌کند و تمام پادشاهی‌های آسمان و زمین و آنچه که بین آنها است، از آن خداوند است و همه به او باز می‌گردند».

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ای اهل کتاب! به راستی که رسول ما نزد شما آمده است و هنگامی که (فرستادن) رسولان قطع شد، (شرایط ما) را برای شما توضیح داده است، تا نگویید: «هیچ کس نزد ما نیامده است نه حامل بشارت و نه هشدار دهنده». در حقیقت، یک حامل مژده و یک هشدار دهنده به شما رسیده است. و الله متعال بر همه چیز است.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

و (به یاد داشته باشید) هنگامی که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من، لطف خدا را بر شما یاد کنید که در میان شما پیامبران را گماشت، و شما را مردم آزاد ساخت، و آنچه را به شما بخشید که هرگز در میان مردم دیگر به کسی داده نشده است».

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ای مردم من! وارد سرزمین مقدس (فلسطین) شوید که الله متعال برای شما قرار داده است، و (از ترس دشمن) به عقب برنگردید، وگرنه شما بازنده خواهید بود.

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

گفتند ای موسی! به راستی که در آن سرزمین مردمان بسیار قوی و ظالم وجود دارد، ما داخل آن نخواهیم شد تا آنجا را ترک نکنند، اگر آنها از آنجا خارج شوند، ما حتماً وارد خواهیم شد.

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

دو مرد در میان آنهاییکه متقی بودند، که توسط الله لطف داده شده بود گفتند، "به آنها از طریق دروازه (کشور) حمله کنید. اگر شما داخل آن شوید یقیناً برنده خواهید شد. و اگر شما مومن هستید، فقط به الله توکل کنید. "

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

آنها گفتند، "ای موسی! ما هیچگاه به آن داخل نخواهیم شد تا زمانیکه آنها در آن باشند، پس با پروردگارت برو، و با هر دوی شما بجنگ. بگذارید ما فقط اینجا بمانیم. "

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

او (موسی) گفت، "ای پروردگار من، من فقط خودم و برادرم را کنترول میکنم. از اینرو ما را از آن مردم شریر جدا کن. "

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(خداوند) فرمود: (اگر چنین باشد، پس (زمین) برای آنها چهل سال حرام است، (در این مدت) آنها سرگردان روی زمین سرگردان خواهند بود، پس شما (موسی) غمگین نشوید (به فکر سرنوشت) آن مردم بدکار.

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

و به (محمد) حق را در مورد داستان دو پسر آدم به آنها بگویید، وقتی هر دو قربانی کردند، (قربانی) یکی از آنها (حبیل) پذیرفته شد و دیگری (قابیل) پذیرفته نشد. او (قابیل) گفت، "به راستی که من شما را قطعاً خواهم کشت!" او (حبیل) گفت: «به راستی که الله فقط (صدقه) را از کسانی می‌پذیرد که پرهیزگار باشند».

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

«به راستی که اگر تو (قابیل) دست خود را بر من حرکت دهی تا مرا بکشد، من دستم را بر تو حرکت نخواهم داد تا تو را بکشم، من از خدا پروردگار همه جهانیان می‌ترسم».

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

«به راستی می‌خواهم شما با (آوردن) گناهان من (کشتن) و گناهان خودتان برگردید، سپس ساکنان جهنم خواهید بود؛ و این پاداش ظالمین است».

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

پس شهوت (قابیل) او را سوق داد تا برادرش را بکشد، سپس او (واقعا) او را کشت، پس از بازنده گان شد.

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

سپس الله متعال کلاغی را به حفر زمین فرستاد تا به او (قابیل) نشان دهد. چگونه باید جسد برادرش را دفن کند. قابل گفت: ای وای بر من چرا نمیتوانم مانند این زاغ انجام دهم، تا بتوانم جنازه برادرم را دفن کنم. پس از کسانی خواهد بود که پشیمان می‌شوند.

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

از اینرو ما برای بنی اسرائیل (قانونی) صادر کردیم، که هرکس کسی را بکشد، نه به این دلیل که آن شخص شخص دیگری را کشته است، یا نه به این دلیل که او بر زمین بدکاری کرده است، این طوری است که گویا او تمام انسان ها را کشته است. هرکس جان یک انسان را حفظ کند، گویی جان همه انسانها را حفظ کرده است. واقعاً، رسول ما با (آوردن) معلومات واضح نزد آنها آمده است. مگر بعد بسیاری از آنها بعد از آن از حدود زمین فراتر رفتند.

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

سزای کسانی که با خدا و رسولش می‌جنگند و در روی زمین شیطنت می‌کنند، فقط کشته شدن یا به صلیب کشیدن و یا دست و پایشان به صورت صلیبی بریده شوند و یا از خانه‌هایشان تبعید شوند. این برای آنها در دنیا شرم است، و در زندگی پس از مرگ عذاب بزرگی را متحمل خواهند شد.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

به استثناء آنهاییکه قبل از اینکه شما بتوانید آنها را تسلط داشته باشید توبه میکنند؛ پس بدانید که الله بخشنده و مهربان است.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! از خدا بترسید و برای نزدیک شدن به او به دنبال وسیله (راه) باشید، و در راه او تلاش کنید، تا موفق شوید.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

به راستی کسانی که کافر می‌شوند، اگر همه چیز در زمین را داشتند و آن‌قدر (بیشتر) می‌افزایند تا خود را از عذاب روز قیامت نجات دهند، تمام آن (فدیه) از آن‌ها پذیرفته نمی‌شد. آنها (هنوز هم) یک مجازات دردناک دریافت میکنند.

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

آنها میخواهند از جهنم بیرون شوند، مگر آنها قادر به بیرون شدن از آن نخواهند بود. و عذاب ابدی را دریافت خواهند کرد.

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

در مورد مردان و زنان که دزدی میکنند، دست های آنها را قطع کنید (به عنوان) قصاص کاری که انجام داده اند و به عنوان عذاب از طرف الله. و الله متعال، دانا است.

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

اما کسی که پس از ارتکاب جرمی توبه کند و خود را بهبود بخشد، پس به راستی خداوند توبه او را می‌پذیرد. بیشک که الله بخشنده و مهربان است.

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

آیا شما نمیدانید که پادشاهی آسمان ها و زمین به الله تعلق دارد؛ او هر که بخواهد را مجازات میکند و هر که بخواهد میبخشد. الله بر همه چیز قدرت دارد.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ای رسول (محمد)! غمگین نباشید زیرا آنها در کفر خود با هم رقابت می کنند. یعنی آن عده (منافقین) که با دهان خود میگویند "ما ایمان آورده ایم"، درحالیکه قلب های شان هنوز ایمان نیاورده است، و همچنان یهودیان که واقعاً دوست دارند (اخبار) دروغ بشنوند و واقعاً دوست دارند (کلمات) مردم دیگر را که هیچگاه نزد شما نیامده اند بشنوند. آنها کلمات (توره) را از معنای واقعی آن تغییر دادند. گفتند: اگر این چیزی است که به شما داده شده است (که تغییر کرده است) آنرا بپذیرید، و اگر چیزی به شما داده شده است که این نیست، پس مراقب باشید. هر کسی را که الله بخواهد به او اجازه گمراهی بدهد، شما قادر به رد کردن هیچ چیز از طرف الله (برای یاری او) کوچکترین نخواهید بود. آنها مردمی اند که خدا دیگر نمیخواهد قلب های آنها را پاک کند. در این دنیا ذلیل خواهند شد و در زندگی بعد از مرگ عذاب بزرگی را متحمل خواهند شد.

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

واقعا دوست دارند اخبار دروغ بشنوند، زیاد حرام (غذا) میخورند. اگر آنها (یهودیان) نزد شما (محمد) بیایند تا حکم بخواهند، پس بین آنها قضاوت کنید یا از آنها روی برگردانید، و اگر شما از آنها روی برگردانید پس آنها به شما کوچکترین ضرری نخواهند رساند. مگر اگر شما تصمیم بگیرید (قضیه آنها)، پس منصفانه تصمیم بگیرید. به راستی که خداوند عادلان را دوست دارد.

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

و چگونه آنها شما را به قاضی خود منصوب خواهند کرد، درحالیکه آنها تورات را دارند که در آن شریعت الله وجود دارد، بعد از آن (از تصمیم شما) روی گردان خواهند شد؟ واقعاً، آنها مومن نیستند.

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

در حقیقت، این ما هستیم که کتاب تورات را نازل کردیم؛ در آن هدایت و نور وجود دارد. با این کتاب، پیامبرانی که تسلیم الله متعال می‌شدند، در امور یهودیان قضاوت می‌دادند، همانطور که علما و کاهنان‌شان می‌کردند، زیرا به حفظ کتاب‌های الله دستور داده شده بودند و گواهی بر آن‌ها بودند. از اینرو از مردم نترسید، (مگر) از من بترسید. و آیات مرا ارزان نفروشید. کسی که با آنچه الله نازل کرده است تصمیم نگیرد، پس کافر هستند.

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ما برای آنها در آن (تورات) تثبیت کردیم که زندگی (باج داده میشود)، چشم به چشم، بینی به بینی، گوش به گوش، دندان به دندان، و زخم ها (هم) قصاص دارند (همین پاسخ). هر کس (حق قصاص) را رها کند، پس این کفاره گناهان او (میشود). هرکس مسائل را نظر به آنچه که الله متعال نازل کرده است، تعیین نکند، پس آنها ظالمان هستند.

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

و ما با فرستادن عیسی پسر مریم، کتاب قبلی یعنی تورات را تأیید می‌کردیم، به راه آن‌ها ادامه دادیم. و انجیل را برای او نازل فرستادیم که در آن هدایت و نور وجود دارد و تثبیت کتاب قبلی یعنی تورات است و به عنوان هدایت و آموزش برای پرهیزگاران.

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

و بگذارید پیروان انجیل نظر به آنچه که الله در آن نازل کرده است، مسائل را تصمیم بگیرند. کسی که مسایل را نظر به آنچه که الله متعال نازل کرده است، تعیین نکند، پس آنها فاسق هستند.

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

و ما کتاب (قرآن) را با آوردن حق برای شما (محمد) نازل کردیم، که کتاب‌هایی را که قبلاً نازل شده، تأیید می‌کند و از آن‌ها محافظت می‌کند، پس قضایای آنان را بر اساس آنچه که الله نازل کرده است، تصمیم بگیرید و با ترک حقی که به شما رسیده، به خواست آن‌ها پیروی نکنید. برای هر قوم در میان شما، ما قوانین و یک راه واضح میدهیم. اگر خداوند می‌خواست، شما را یک قوم (تنها) می‌ساخت، اما الله می‌خواهد شما را در مورد هدایای که به شما داده، آزمایش کند، پس برای انجام کارهای نیک به رقابت بپردازید. فقط به سوی الله بر می‌گردید، سپس او آنچه را که قبلاً به منازعه می‌کردید، برای شما آشکار خواهد کرد،

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

و مسائل را میان آنان نظر به آنچه که الله نازل کرده است، تصمیم بگیرند و به خواسته های آنها پیروی نکنند. و مراقب آنها باشید، مبادا در بخشی از آنچه که خداوند بر شما نازل کرده، شما را فریب دهند. اگر آنها (از شریعتی که الله نازل کرده است) روی برگردانند، پس بدانید که خداوند به خاطر بعضی از گناهان شان قصد دارد بدبختی بر آنها بیاورد. و واقعاً، بسیاری از انسان ها مردم شریر هستند.

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

قانون جاهلیه چیست که میخواهند؟ برای کسانیکه به (دین خود) ایمان دارند، (قانون) چه کسی بهتر از (قانون) الله است؟

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! یهودیان و عیسویان را دوستان وفادار خود نسازید؛ آنها از یکدیگر محافظت میکنند. هر کس از شما آنها را دوست وفادار بگیرد، در حقیقت یکی از آنها است. به راستی که الله ظالمان را هدایت نمی‌کند.

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

بعد شما آنهاییکه قلب های شان بیمار است را خواهید دید که به طرف آنها (یهودیان و عیسویان) میدودند، و میگویند، "ما میترسیم که یک مصیبت به ما برسد. " شاید الله پیروزی (برای رسولش) بیاورد، یا فرمانی از او، تا آنچه را که در درون خود پنهان کرده اند، پشیمان شوند.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

و کسانی که ایمان آورده اند، خواهند گفت: «آیا اینها کسانی هستند که به خدا سوگند خوردند که به راستی با تو بودند؟» تمام اعمال شان بیهوده خواهد بود، پس آنها بازنده خواهند شد.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ای کسانی که ایمان دارید! هر کس از شما از دینش مرتد (ترک) شود، آنگاه خداوند قومی را می‌آورد، او آنان را دوست می‌دارد و آن‌ها هم او را دوست خواهند داشت و نسبت به کسانی که ایمان آورده اند، ملایم باشد، اما نسبت به کافران، که در راه خدا تلاش می‌کنند، و از سرزنش‌های کسانی که دوست دارند انتقاد کنند، نمی‌ترسند. این هدیه الله است که به هر کسی که بخواهد میدهد. و الله همه چیز را فراگیر (هدیه او) است، همه چیز را دانا است.

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

به راستی که یگانه یاور شما الله است، رسول او، و کسانی که ایمان آورده اند، که نماز را ادا میکنند و زکات میدهند، در حالیکه (به الله) تسلیم میشوند.

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

و کسی که الله را، رسولش و کسانی که ایمان آورده اند را یاور خود قرار دهد، پس براستی که این پیروان (دین) الله هستند که پیروز می‌شوند.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! رهبران خود را افرادی نسازید که دین شما را مورد تمسخر و بازی قرار دهند، (یعنی) در میان کسانی که قبل از شما و کفار (مشرکین) کتاب به آنها داده شده است. و اگر مؤمن هستید از الله بترسید.

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

و اگر شما (آنها) را به نماز فرا خواندید، آنها آنرا مورد تمسخر و بازی قرار میدهند. این به علت این است که آنها مردم اند که نمیفهمند.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

بگویید: «ای اهل کتاب! آیا فکر می‌کنید که ما اشتباه می‌کنیم، فقط به این دلیل که ایمان داریم به خدا، به آنچه که بر ما نازل شده و به آنچه که قبلاً نازل شده است، به راستی که بیشتر شما انسان‌های فاسق هستید».

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

(محمد) را بگو: «آیا من برایت در مورد کسانی بگویم که قصاصشان در نزد خدا از (فاسقان) بدتر است؟ یعنی: کسانی که لعنت شده و از خدا خشمگین هستند، در میان آنها کسانی هستند که میمون و خوک ساخته شده اند و (کسانی که) ثغوت را پرستش می کنند». آنها در یک جای بدتر و بیشتر از مسیر مستقیم گمراه شده اند.

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

و زمانیکه آنها (یهودیان یا منافقین) نزد شما می آیند، میگویند، "ما ایمان آورده ایم"، درحالیکه آنها با کفر نزد شما آمدند و آنها همچنان رفتند؛ و الله بهتر میداند که آنها چه را پنهان میکنند.

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

و شما بسیاری از آنها (یهودیان) را خواهید دید که در ارتکاب گناه، دشمنی و خوردن چیزهای ناپاک رقابت میکنند. این واقعاً، واقعاً بد است که آنها چه کردند.

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

چرا روحانیون و کاهنان شان آنها را از گفتن حرف های دروغ و خوردن چیزهای حرام منع نمیکنند؟ این واقعاً، واقعاً بد است که آنها چه کردند.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

و یهودیان گفتند: «دستان خدا بسته است». در حقیقت این دستان آنان است که زنجیر شده است و آنان هستند که به خاطر آنچه گفته‌اند لعنت می‌شوند، اگرچه هر دو دست الله باز است؛ او طوریکه میخواهد رزق میدهد. و (قرآن) که از جانب پروردگارتان به شما نازل شده است، قطعا بر نافرمانی و کفر اکثر آنان بیشتر خواهد شد. و تا روز قیامت میان آنان دشمنی و نفرت کردیم. هر بار که آتش جنگی روشن می‌کردند، الله متعال آن را خاموش می‌کرد. و آنها تلاش میکنند (تا سبب) ویرانی روی زمین شوند. و الله متعال کسانی را که ضرر می‌کنند، دوست ندارد.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

و اگر اهل کتاب ایمان آورده و تقوا می‌کردند، اشتباهات آنان را پاک می‌کردیم، و آن‌ها را وارد بهشت‌های پر از لذت می‌کردیم.

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

و اگر واقعاً (قوانین) تورات و انجیل و (قرآن) را که از سوی پروردگارشان به آنان نازل شده بود، اجرا می‌کردند، قطعا غذای را از بالای خود و از زیر پای خود دریافت می‌کردند. در میان آنها گروهی از مردمان صادق و مطیع بودند. و بسیاری از آنها در کاری که انجام می دهند بسیار بد هستند.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ای رسول! آنچه را که پروردگارت بر تو نازل کرده است، برسان. اگر شما (آنچه را که به شما امر شده است) انجام ندهید به این معنی است که شما پیام او را انتقال نمی دهید. و الله شما را از انسان (آسیب) حفظ میکند. به راستی که الله متعال کفار را هدایت نمی‌کند.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

به (محمد) بگو: «ای اهل کتاب! تا زمانی که آموزه‌های تورات، انجیل و (قرآن) را که پروردگارت بر تو نازل کرده است، پایداری نکنید، به هیچ وجه مذهبی محسوب نمی‌شوید». و آنچه که پروردگارت بر تو نازل کرده است، یقیناً بسیاری از آنان را نافرمان‌تر و نافرمان‌تر می‌سازد، پس از کافران ناامید نشو.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

براستی کسانی که ایمان آورده اند، یهود و شبین و نصارا، هر که به الله، به روز آخرت ایمان داشته باشد، و اعمال نیک انجام دهد، آنگاه برای آنها هیچ تشویشی نیست و غم و اندوه ندارند.

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

به راستی ما عهد را از بنی اسرائیل گرفته‌ایم و پیامبرانی را به سوی آنان فرستاده ایم. مگر هر رسول با چیزی که مطابق خواسته آنها نبود نزد آنها آمد، (پس) آنها به بعضی (از رسولان) دروغ گفتند و دیگران را آنها کشتند.

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

و گمان می‌کردند که هیچ مصیبتی بر آن‌ها نخواهد رسید (با کشتن پیامبران)، لذا کور و کر شدند، سپس خداوند توبه آن‌ها را پذیرفت، سپس بسیاری از آنان کور و کر شدند. و خداوند متعال به آنچه که انجام می‌دهند، بینا است.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

به راستی کسانی که می گویند: «به راستی که الله مسیح فرزند مریم است، کافر شده اند». اگرچه المسیح (خودش) فرمود: ای بنی اسرائیل، خدا را پرستش کنید، پروردگار من و پروردگارتان. به راستی که هر کس (هر چیزی را به) الله شریک کند، پس به راستی که خداوند بهشت ​​را بر او حرام کرده است و جای او جهنم است. و برای مردم ظالم هیچ یاوری وجود ندارد.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

براستی کسانی که می گویند الله از سه نفر است، کافر شده اند، گرچه خدایی (که حق پرستش را دارد) جز خدای یکتا وجود ندارد. اگر آنها از آنچه می گویند دست نکشند، کسانی که در میان آنها کافر می شوند، مطمئنا عذاب دردناکی را متحمل خواهند شد.

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

چرا نزد الله توبه نمی کنند و از او مغفرت نمی کنند؟ الله بخشنده و مهربان است.

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

مسیح، پسر مریم، فقط یک رسول بود. قبلاً، چندین رسول فوت کرده بودند. و مادر او کسی بود که به حقیقت پایبند بود. هر دو آنها معمولاً غذا میخورند. مشاهده کنید که ما چگونه آیات (نشانه های قدرت) را برای آنها (اهل کتاب) توضیح می دهیم، سپس مشاهده کنید که چگونه آنها (به وسیله هوس هایشان) برگردانده می شوند

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

به (محمد) بگو: «چرا چیزی غیر از الله را پرستش می‌کنی، چیزی که نمی‌تواند برای تو مصیبت ایجاد کند و (همچنان) به تو نفعی ندارد». و الله متعال شنوا و آگاه است.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

به (محمد) بگویید: «ای اهل کتاب، در روش‌هایی که در دین شما درست نیست، مبالغه نکنید و به هوای کسانی پیروی نکنید که در گذشته گمراه شده‌اند و بسیاری از (مردم) را گمراه کرده‌اند و خودشان از راه مستقیم منحرف شده‌اند».

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

کفار از بنی اسرائیل از طریق کلمات داود و عیسی پسر مریم نفرین شدند. این به علت این است که آنها نافرمان هستند و همیشه از حدود فراتر میروند.

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

آنها یکدیگر را از انجام کارهای نادرستی که همیشه انجام میدهند، باز نمیدارند. این واقعاً، واقعاً بد است که آنها چه کردند.

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

شما بسیاری از آنها را میبینید که به کفار (مشرکین) کمک میکنند. به راستی آنچه با خود کردند، یعنی غضب الله بسیار بد است و در عذاب ابدی باقی خواهند ماند.

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

و اگر به الله، به پیامبر (محمد) و به آنچه بر او نازل شده ایمان داشتند، مشرکان را دوست وفادار خود نمی‌ساختند. مگر بسیاری از آنها مردم شریر اند.

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

شما یقیناً مردم را خواهید یافت که بیشترین دشمنی را با مومنان دارند، یعنی یهودیان و مشرکین. و یقیناً کسانی را خواهید یافت که نزدیکترین دوستی شان با کسانی که ایمان آورده اند، کسانی هستند که میگویند، "به راستی که ما مسیحی هستیم". این به علت این است که در بین آنها کشیش ها و راهبان وجود دارند، (همچنان) بخاطریکه آنها لاف نمیزنند.

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

و وقتی به آنچه که (قرآن) بر رسول (محمد) نازل شده است گوش می‌دادند، دیدی که چشمانشان به خاطر حقیقتی که (از کتاب‌های خود) شناخته بودند، اشک می‌ریزد و می‌گفتند: پروردگارا ما ایمان آورده ایم، پس ما را با کسانی که شاهد (حقیقت قرآن و پیامبران محمد) هستند، ثبت کن.

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

و چرا ما به الله و به حقیقتی که به ما رسیده است ایمان نداریم، در حالیکه ما خیلی آرزو داریم که پروردگار ما را در جمع صالحین قرار دهد؟"

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

پس الله متعال آنها را به خاطر کلماتی که گفته بودند پاداش داد، (یعنی) بهشتی که در زیر آن رودخانه ها جریان دارد، آنها برای همیشه در آن اقامت خواهند داشت. و این پاداش (برای) کسانی است که نیکی انجام میدهند.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

و کسانی که کفر و تکذیب نشانه‌های ما هستند، اینها ساکنان جهنم هستند

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! آنچه را که خداوند برای شما حلال کرده است، نهی نکنید و از حدود آن تجاوز نکنید. به راستی که الله متعال افرادی را دوست ندارد که از حدود تجاوز کنند.

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

و از آنچه که خداوند به شما به عنوان رزق حلال و خوب داده است، بخورید و از خدا در او بترسید.

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

الله متعال شما را به خاطر نذرهای ناخواسته شما (قسم خوردن) مجازات نمی کند، بلکه شما را به خاطر سوگند های عمدی شما مجازات می کند، بنابراین کفرات (جریمه شکستن سوگند) سیر کردن ده نفر فقیر است، یعنی از غذای که معمولاً به خانواده خود می دهید، یا لباس دادن به آنها یا آزاد کردن یک خدمتکار. هرکس از این کار عاجز باشد، پس (متاسفانه) سه روز روزه بگیرد. این ماهیت سوگند های شما است زمانیکه شما قسم میخورید. و نذرهای خود را حفظ کنید. بدین ترتیب خداوند قوانین خود را برای شما توضیح می‌دهد تا شما (از او) شکرگزار باشید.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! در حقیقت، نوشیدن الکول، قمار زدن، (قربانی کردن به) بت ها، و کشیدن ثروت های زیاد با تیرها، اعمال شنیع اند و از جمله اعمال شیطان اند. پس از آن (اعمال) دور باشید تا خوش شانس باشید.

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

شیطان با نوشیدن و قمار فقط قصد ایجاد دشمنی و نفرت در میان شما را دارد، و شما را از یاد کردن الله و دعا کردن باز دارد، پس آیا شما نمیخواهید که متوقف شوید؟

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

و از الله اطاعت کنید و از رسول اطاعت کنید و مراقب باشید. اگر شما روگردانید، پس بدانید که وظیفه رسول ما فقط رساندن (پیام) را واضحاً بود.

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

هیچ گناهی برای کسانی که ایمان آورده اند و در مورد آنچه می خورند (در گذشته) کارهای نیک انجام می دهند، گناهی نیست، اگر متقی باشند و ایمان آوردند، و کارهای نیک انجام دهند، پس به پرهیزگاری و ایمانداری ادامه می دهند، آنگاه آنها (هنوز هم) تقوا دارند و کارهای نیک می کنند. و الله کسانی را دوست دارد که عمل نیک انجام دهند.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

ای کسانی که ایمان دارید! یقیناً الله شما را با بازی آزمایش خواهد کرد که شما میتوانید به آسانی با دست ها و نیزه های تان بدست بیاورید تا الله بداند که چه کسی از او میترسد، درحالیکه او را نمیبیند. هر کس بعد از آن از حد تجاوز کند، عذاب دردناکی را متحمل خواهد شد.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

ای کسانی که ایمان دارید! در حالیکه در احرام (حج یا عمره) هستید حیوانات شکاری را نکشید. هر کس از شما عمداً او را بکشد، پس جریمه این است که او را با مواشی متناسب با بازی که او کشته است تعویض کنید، نظر به تصمیم دو نفر عادل در بین شما به عنوان حدیو به کعبه برده شود، یا کفرات (پرداخت باج توسط) تغذیه کردن فقرا، یا روزه گرفتن، به تناسب غذای داده شده، تا او عواقب خود را احساس کند. خداوند آنچه را که در گذشته اتفاق افتاده است بخشیده است. و هرکس به انجام آن برگردد، یقیناً خداوند او را عذاب خواهد داد. و الله متعال (قدرت شکنجه کردن) را دارد.

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

برای شما جایز است که حیوانات دریایی و غذا (منشاء گرفته) از دریا را به عنوان غذای خوشمزه برای شما شکار کنید، و برای کسانی که سفر می کنند؛ و این برای شما حرام است (گرفتن) حیوانات زمینی، تا زمانیکه شما در احرام باشید. و از خدای که نزد او جمع خواهید شد (دوباره) بترسید.

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

الله کعبه را خانه مقدسی قرار داده است که انسان ها در آن جمع می شوند. همچنان ماه های حرام، حدیو و قلعه. این برای این است که شما بدانید که الله متعال می‌داند که در آسمان و زمین چه است و خداوند همه چیز را می‌داند.

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

بدانید که الله در عذاب بسیار سخت است و الله بخشنده و مهربان است.

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

واجب رسول چیزی جز رساندن (پیام الله) نیست، و الله می‌داند که شما چه چیزی را آشکار می‌کنید و چه چیزی را پنهان می‌کنید.

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

(محمد) را بگو: «بد با خوب یکسان نیست هرچند کثرت شری دل شما را به خود جلب می‌کند، پس ای اهل عقل سلیم از خدا بترسید تا موفق شوید».

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

ای کسانی که ایمان دارید! (از پیامبر خود) چیزهایی را نپرسید که اگر برای شما توضیح داده شود، (در واقع) برای شما مشکل ایجاد می کند. اگر از او بپرسید که قرآن چه وقت نازل می شود، (بدون شک) برای شما توضیح داده می شود. الله (شما) را در مورد آن بخشیده است. و خداوند بخشنده و مهربان است.

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

به راستی که قبل از شما گروهی از مردم بودند که چیزهای مشابه (از پیامبر خود) می‌پرسیدند، سپس کافر شدند.

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

الله متعال هرگز وجود بهیرة و صیبه و وصیله و حام را شرط نداده است. اما کسانی که کافر می‌شوند، علیه الله دروغ اختراع می‌کنند و بیشتر آن‌ها نمی‌فهمند.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

و هنگامی که به آنان گفته می‌شود بیایید (پیروی) آنچه را که خداوند نازل کرده است و (پیروی) رسول». آنها پاسخ دادند، "این برای ما کافی است که ما اجداد خود را (در حال انجام دادن) یافتیم. " آیا (آنها از اجداد خود پیروی خواهند کرد) درحالیکه اجداد آنها هیچ نمیدانستند و (همچنان) هدایت نشده بودند؟

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! مراقب خود باشید؛ (زیرا) یک شخص گمراه شده به شما آسیب نخواهد رساند اگر شما هدایت شده باشید. فقط به سوی الله همه شما بر می‌گردید، سپس او برای شما توضیح خواهد داد که چه کرده اید.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! اگر یکی از شما با مرگ روبرو شود، در حالیکه او میخواهد وصیت کند، پس بگذارید (وصیت) توسط دو شخص که فقط در بین شما هستند، یا دو شخص که از (مذهب) شما متفاوت اند، شاهد باشد. اگر در زمین سفر می‌کنید و در خطر مرگ قرار دارید، پس از نماز، دو شاهد را پس بگیرید، تا هر دو به نام الله سوگند بخورند اگر در شک بودید، «سوگند به خدا ما از این سوگند استفاده نخواهیم کرد، هرچند که او خویشاوند نزدیک است، و شهادت الله را پنهان نمی‌کنیم، براستی اگر چنین باشد، قطعا در میان گناهکاران خواهیم بود».

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

اگر ثابت شد که آن دو شاهد مرتکب گناه شده اند، پس دو نفر دیگر جای آنها را می گیرند، یعنی در میان ورثه بر حق و نزدیکتر به شخصی که فوت کرده است، آنگاه هر دو به نام خدا سوگند می خورند که "به راستی که شهادت ما از شهادت دو شاهد سزاوارتر است و ما هیچ تجاوزی را تجاوز نمی کنیم، اگر محدود خواهیم شد." در میان ظالمان."

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

به این ترتیب برای آنان بهتر است که شهادت خود را بر اساس حق بدهند و می‌ترسند که سوگند شان بعد از سوگند یاد کردن (به وارث) بازگردانده شود. از الله بترسید و به (اوامر او) گوش دهید. و الله متعال را هدایت نمی‌کند.

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

(به یاد بیاورید) روزی را که الله حواریون را جمع کرد، سپس از آنها پرسید: «جواب (قوم شما) به (ندای) شما چه بود؟» آنها (رسولان) پاسخ دادند، "ما (در مورد آن) نمیدانیم. در حقیقت، تو همه چیز را دانا هستی. "

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

و به یاد داشته باشید که الله فرمود: ای عیسی فرزند مریم، لطف من را بر تو و بر مادرت به یاد داشته باش که تو را با روح القدس تقویت کردم. تو قادر به صحبت کردن با انسان ها بودی زمانیکه هنوز در گهواره بودی و زمانیکه بزرگسالی بودی. و به یاد بیاور زمانیکه من به تو نوشتن را یاد دادم، (همچنان) حکمت، تورات و انجیل. و به یاد بیاور زمانیکه تو با یک پرنده از زمین تشکیل دادی. اجازه، بعد شما روی آن دمید، بعد این با اجازه من به یک پرنده (واقعی) تبدیل شد. و به یاد بیاورید زمانیکه شما شخص را که از تولد کور بود و شخص را که جذام داشت با اجازه من شفا دادید و به یاد بیاورید زمانیکه شما مرده ها را (از قبر برای زندگی کردن) با اجازه من بیرون آوردید و به یاد بیاورید زمانیکه من از اطفال اسرائیل جلوگیری کردم تا معلومات واقعی را به شما ارائه کردم. بعد کافران در میان آنها گفتند، "این چیزی جز جادوی واقعی نیست".

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

و (به یاد داشته باشید)، زمانیکه من پیروان وفادار عیسی را الهام بخشیدم، "به من و پیامبر من باور کنید. " آنها پاسخ دادند: «ما ایمان آورده ایم، و گواهی بدهید (ای رسول) که ما قومی تسلیم شده (مسلمانان) هستیم».

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(به یاد داشته باشید)، زمانیکه پیروان وفادار عیسی گفتند، "ای عیسی، پسر مریم! آیا پروردگار شما مایل است که غذا را از بهشت ​​به ما بفرستد؟" عیسی پاسخ داد: «اگر مؤمن هستید از خدا بترسید».

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

گفتند: ما می خواهیم آن غذا را بخوریم تا دل ما آرام شود و یقین داشته باشیم که شما حقیقت را به ما گفته اید، و ما شاهد (ظرف) خواهیم بود.

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

عیسی پسر مریم دعا کرد، "ای پروردگار ما، یک ظرف را از آسمان برای ما نازل کن (روزی که می افتد) برای ما عید خواهد بود، یعنی برای آنهاییکه حالا با ما هستند و آنهاییکه بعد از ما می آیند، و نشانه قدرت خود باشد؛ به ما روزی بده، و تو بهترین فراهم کننده روزی هستی. "

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

خداوند متعال می‌فرماید: «به راستی که من ظرف را به سوی شما نازل می‌کنم، اما هر کس بعد از (ظرف نازل می‌شود) از میان شما کفر شود، پس به راستی من او را با عذابی عذاب خواهم داد که هرگز بر هیچ‌کس از بین بشریت (همه طبیعت) وارد نکرده‌ام».

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

و (به یاد بیاور) وقتی الله متعال فرمود: ای عیسی فرزند مریم، آیا تو کسی هستی که به مردم گفتی، مرا و مادرم را به غیر از الله دو خدا بسازید؟ (عیسی) جواب داد، "جلد بر تو، این برای من مناسب نیست که چیزی را که از من نیست بگویم، اگر من این را میگفتم، تو میدانستی. تو میدانی که در من چه است و من نمیدانم که در تو چه است. در حقیقت، تو دانای همه چیز هستی که غیب است. "

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

من هرگز به آنها نگفتم مگر آنچه به من دستور دادی (یعنی) که خدا را پرستش کن، پروردگار من و پروردگارت، و من شاهد علیه آنها بودم، تا زمانی که در میان آنها بودم. از اینرو بعد از اینکه تو از من رفتی، تو کسی بودی که بالای آنها نظارت میکردی. و تو شاهد همه چیز هستی.

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

اگر آنها را شکنجه کنی، به راستی که آنها بندگان تو هستند و اگر آنها را ببخشی، به راستی که تو توانا و خردمندترین هستی».

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

الله متعال می‌فرماید: «این زمانی است که نیکوکاران به نفع نیکوکاری خود می‌رسند، بهشتی را به دست می‌آورند که در زیر آن رودخانه‌ها جاری است، برای همیشه در آن جا می‌مانند، خداوند از آنان راضی است و آنان نیز از او راضی می‌شوند، این یک پیروزی بزرگ است».

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

پادشاهی آسمان ها و زمین و آنچه در آنها است به الله تعلق دارد؛ و او بر همه چیز قادر مطلق است.