اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

الحمدالله که آسمان و زمین را خلق کرد و تاریکی و روشنایی را آفرید، با این حال کافران هنوز هم با پروردگار خود شریک می‌سازند.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

این او است که شما را از خاک رس آفرید، بعد او اجال (مرگ شما) را تعیین کرد، و یک محدودیت زمانی معین را که فقط او میداند. اما، شما هنوز هم در مورد اش شک دارید.

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

و او الله است (کسیکه پرستش میشود)، در آسمان ها و روی زمین؛ او میداند که شما چه چیزی را مخفی نگه میدارید و چه چیزی را اعلام میکنید و میداند (همچنان) که شما چه میکنید.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

و هر آیه از آیات خدا که به آنان (کافران) می‌رسد، همیشه انکار می‌کنند.

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

در حقیقت، آنها حقیقت (قرآن) را زمانیکه به آنها رسید انکار کردند، از اینرو در آینده به آنها (واقعیت) خبری خواهد رسید که آنها همیشه آنرا مسخره میکردند.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

آیا متوجه نشده اند که ما چند نسل قبل از آنها را از بین بردیم، اگرچه (آن نسل ها) جایگاه آنها را در زمین برقرار کردیم، یعنی استواری که هرگز به شما ندادیم. باران شدیدی را بر آنان ریختیم و رودخانه‌ها را در زیر آن‌ها جاری کردیم، سپس آن‌ها را به خاطر گناهان خود نابود کردیم و پس از نسل آن‌ها نسل دیگری را خلق کردیم.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

و اگر برای شما (محمد) نوشتاری را روی کاغذ نازل می‌کردیم، تا بتوانند آن را در دست خود بگیرند، کفار می‌گفتند: «این چیزی نیست جز جادوی واقعی».

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

و گفتند: چرا فرشته‌ای به سوی او (محمد) نازل نکرد؟ اگر ما یک فرشته را (به سوی او) نازل میکردیم، البته کار به پایان میرسید، مگر به آنها (کوچکترین) تاخیر داده نمیشد.

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

و اگر ما آن پیامبر را (از) یک فرشته میساختیم، ما او را (به شکل) یک مرد میساختیم، و (بنابراین) ما یقیناً آنها را وادار میکردیم تا به شک کردن ادامه دهند طوریکه آنها حالا شک میکنند.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

و به راستی که بعضی از رسولان قبل از تو (محمد) مورد تمسخر قرار گرفتند، به طوری که عذاب بر کسانی نازل شد که در پاسخ به تمسخر آنان آنها را تمسخر می‌کردند.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

بگو (محمد)، "زمین را کاوش کن، بعد ببین که عاقبت کسانی که دروغ میگویند چیست".

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

بگو (محمد)، «آنچه در آسمان و زمین است، از کیست؟» بگو: «این از آن الله است». او (طبیعت) شفقت را در خود ایجاد کرده است. به راستی شما را در روز قیامت جمع خواهد کرد، شکی نیست. کسانی که به خود آسیب می رسانند، آنها ایمان نمی آورند.

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

و هر آنچه در شب و روز وجود دارد به او تعلق دارد. و او همه چیز شنونده و همه چیز دانا است.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

(محمد) را بگو: «آیا من محافظی غیر از الله که آسمان‌ها و زمین را آفریده، بگیرم، گرچه او تغذیه می‌کند و تغذیه نمی‌شود». بگو: «به راستی به من دستور داده شده است که اولین کسی باشم که (برای الله) تسلیم شوم، و هرگز به گروه مشرکان نپیوندم».

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

بگو (محمد)، "من واقعاً از عذاب روز بزرگ (قیامت) میترسم، اگر من از پروردگارم نافرمانی کنم. "

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

هرکس در آن روز از عذاب بر خودش دور نگهداشته شود، پس به راستی که خداوند به او رحمت داده است. و این برد واقعی است.

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

و اگر الله بر شما مصیبت بیفتد جز او کسی نمی‌تواند آن را از بین ببرد. و اگر او برای شما خوبی بیاورد، پس او بالای همه چیز قدرت دارد.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

و او کسی است که بر بندگانش قدرت دارد. و او همه دانا و دانا است.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

بگو (محمد)، «شهادت کی قوی‌تر است؟» بگو: «خداوند او گواه بین من و تو است، این قرآن بر من نازل شد تا من به تو و کسانی که به (قرآن به او) می‌آیند، هشداری بدهم، آیا واقعا می‌توانی شهادت بدهی که در کنار الله خدایان دیگری نیز وجود دارند؟» بگو، "من نمیتوانم شهادت دهم. " بگو: «به راستی که فقط او خدای متعال است و من از هر چیزی که شما (با الله) شرک می‌دهید، آزاد هستم».

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

کسانی که ما کتاب را به آنها داده ایم، او (محمد) را چنان می شناسند که فرزندان خود را می شناسند. کسانی که به خود آسیب می رسانند، آنها (به الله) ایمان ندارند.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

و چه کسی ظالم‌تر از کسی است که دروغی علیه الله اختراع کند، یا آیات او را تکذیب کند؟ واقعا انسان های ناعادل بدشانس هستند

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

و (به یاد داشته باشید)، در روزی که همه آنها را جمع کردیم، به کسانی که با الله شریک می کردند گفتیم: «خدایان شما کجا هستند که فکر می کردید (شریک ما) هستند؟»

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

سپس پاسخی دروغ ندادند، جز این که گفتند: «سوگند به پروردگار ما، ما با الله شریک نمی‌کنیم».

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ببین که چگونه به خود دروغ میگویند. و عباداتی که قبلاً ایجاد کرده بودند از آنها محو خواهد شد.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

و در میان آنان کسانی هستند که به قرائت تو (محمد) گوش می‌دهند، و ما قلب‌هایشان را بسته کردیم (تا نفهمند) آن را بفهمند و گوش‌هایشان بسته است. و حتی اگر آنها تمام نشانه های (حقیقت) را میدیدند، آنها باز هم به آن باور نمیکردند. به گونه‌ای که وقتی برای رد تو نزد تو می‌آیند، کافران می‌گویند: «این (قرآن) چیزی جز حکایت از مردمان باستان نیست».

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

و (دیگران) را از شنیدن (قرآن) نهی می‌کنند و خود از آن فاصله می‌گیرند و فقط خود را نابود می‌کنند، در حالی که آگاهی ندارند.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

و اگر شما (محمد) دیدید که آنها را به جهنم آوردند، گفتند، اگر ما (به این دنیا) برگردانده میشدیم، یقیناً آیات پروردگار خود را انکار نمیکردیم، و مؤمن میبودیم.

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

مگر (در حقیقت) برای آنها شرارت که آنها قبلاً پنهان کرده بودند آشکار شد. اگر آنها به جهان برگردانده میشدند، البته آنها چیزی را که از انجام دادن آنها منع شده بودند تکرار میکردند. واقعا دروغگو هستند.

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

و البته آنها خواهند گفت (همچنان)، "زندگی فقط در این جهان است، و ما زنده نخواهیم شد."

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

و اگر شما (محمد) میدیدید که آنها در مقابل پروردگار شان آورده میشدند (مطمئناً شاهد یک واقعه لمس کننده خواهید بود). گفت: آیا این (رستاخیز) درست نیست؟ آنها پاسخ دادند: «به پروردگار ما درست است». او گفت، "این مجازات را بچشید، بخاطریکه قبلاً شما آنرا انکار میکردید. "

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

این چه ضایعه است برای آنهاییکه ملاقات الله را انکار میکنند؛ از اینرو زمانیکه قیامت ناگهان به آنها میرسد، آنها میگویند، "چقدر پشیمانی ما برای سهل انگاری ما در مورد قیامت است،" در حالیکه آنها گناهان خود را بر پشت خود حمل میکنند. چه وحشتناکی را تحمل کردند

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

و زندگی این جهان فقط بازی و تفریح ​​است. در این میان، سرزمین آخرت برای کسانی که پرهیزگار هستند واقعاً بهتر است. نمی فهمید؟

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

به راستی ما میدانیم که آنچه میگویند شما (محمد) را غمگین میسازد، (غم نکنید) زیرا در حقیقت آنها به شما دروغ نمیگویند، بلکه مردمان ظالم آیات الله را انکار میکنند.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

و به راستی به رسولان قبل از شما دروغ گفتند، اما آنها در مقابل دروغ ها و آزار و اذیت (که علیه آنها انجام شده) صبر کردند، تا اینکه یاری ما به آنها رسید. و هیچ چیز نمی‌تواند احکام (احکام) الله را تغییر دهد. و در حقیقت، بخشی از پیام رسولان به شما رسیده است.

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

و اگر برگشتن آنها برای شما (محمد) سخت باشد، پس اگر شما میتوانید یک سوراخ در زمین یا یک نردبان به بهشت ​​بسازید پس شما میتوانید یک معجزه را برای آنها بیاورید، (پس این کار را انجام دهید). و اگر الله متعال می‌خواست، همگی را به هدایات عمل می‌کرد، پس نباید هرگز از جمله احمقان قرار بگیرید.

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

فقط کسانی که می‌شنوند (ندای الله) را اطاعت می‌کنند، و کسانی که می‌میرند، بعدا توسط خداوند زنده می‌شوند، سپس به سوی او برگردانده می‌شوند.

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

و آنان (مشرکان) گفتند: «چرا معجزه‌ای از سوی پروردگارش بر او (محمد) نازل نشده است». بگو: «به راستی که خداوند قادر به نازل کردن معجزه است، اما بیشتر آنان نمی‌دانند».

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

و در روی زمین یک حیوان یا پرنده ای وجود ندارد که با دو بال خود پرواز کند، بلکه همه آنها مردمان (همچنان) مانند شما هستند. چیزی وجود ندارد که ما در کتاب ترک کرده باشیم، آنگاه نزد خدا جمع خواهند شد.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

و کسانی که آیات ما را انکار می‌کنند، کر، لال و در تاریکی کامل هستند. هر که الله بخواهد (گمراه شود) یقیناً او را گمراه خواهد کرد. و هرکس را الله بخواهد (هدایت شود) بی‌گمان او را در راه مستقیم قرار می‌دهد.

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

به (محمد) بگو: «برای من توضیح بده اگر عذاب خدا به تو برسد، یا روز قیامت به تو برسد، آیا تو (خدایان) غیر از الله را خواهی خواند، اگر صادق هستی!»

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(نه)، فقط از او کمک میخواهید. اگر او بخواهد، او آنچه (خطر) را که شما از او بخواهید، دور خواهد کرد، و شما آنچه را که (با الله) شریک می سازید، از خود می گذارید.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

و به راستی که ما (رسولان) را قبل از شما به مردم فرستادیم، سپس آنها را با فقر و بدبختی (رومیده) عذاب دادیم، تا آنها با تواضع (به الله) التماس کنند.

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

مگر چرا آنها زمانیکه عذاب ما بر آنها آمد با فروتنی (به الله) التماس نکردند؟ در حقیقت، قلب های آنها سخت شده است و شیطان چیزی را که آنها همیشه انجام میدهند برای آنها زیبا جلوه داده است.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

از اینرو زمانیکه آنها هشدار را که به آنها داده شده بود فراموش کردند، ما تمام درهای (لذت) را برای آنها باز کردیم. به طوری که هنگامی که از آنچه به آنها داده شده بود خوشحال شدند، ما ناگهان آنها را شکنجه کردیم، پس در آن زمان از ناامیدی سکوت کردند.

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

بنابراین مردم ظالم تا ریشه نابود شدند. و همه ستایش به الله رب العالمین.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

(محمد) را بگو: «برای من توضیح بده اگر خداوند شنوایی و بینایی را از تو بگیرد و قلبت را ببندد، خدایی غیر از الله کیست که قدرت برگرداندن آنها را به تو دارد». مشاهده کنید که چگونه ما (برای آنها) نشانه های قدرت (ما) را بارها و بارها توضیح دادیم، مگر آنها همچنان روی برمیگشتند.

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

به (محمد) بگو: «برای من توضیح بده اگر عذاب خدا ناگهان یا آشکارا به تو برسد، پس آیا کسی خواهد بود که (خداوند) جدا از ظالمان نابود کند».

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

فرستادگانی که ما فرستادیم باید مژده بدهند و هشدار دهند. کسی که ایمان بیاورد و جبران کند، ترسی برایشان نیست و غم نمی‌گیرند.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

و کسانیکه آیات ما را انکار میکنند مجازات خواهند شد بخاطریکه آنها همیشه شیطانی (گناه) میکنند.

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

بگو (محمد)، «من به تو نگفتم که خزانه خدا نزد من است، و من غیب را نمی‌شناسم و نه (نه) به تو نگفتم که من فرشته هستم، من فقط از آنچه بر من نازل شد پیروی کردم». بگو، "آیا آنهاییکه کور هستند همانند آنهاییکه میبینند؟ آیا شما در مورد (آن) فکر نکرده اید؟"

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

با آن (قرآن) کسانی را که از جمع شدن در پیشگاه پروردگارشان (در روز قیامت) می‌ترسند، هشدار دهید که غیر از الله هیچ حامی و شفیعی (نصرت) برایشان نیست، تا به تقوا برسند.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

کسانی را که صبح و شام پروردگارشان را صدا می‌زنند، دور نکن، آنان به رضای او امید دارند. شما کوچکترین مسئولیتی را در قبال اعمال آنها به عهده ندارید و آنها کوچکترین مسئولیتی را در قبال اعمال شما به عهده ندارند، به همین دلیل است که شما (حق دارید) آنها را اخراج کنید، تا شما از ظالمان باشید.

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

بدین گونه ما بعضی از آنها (ثروتمندان) را با دیگران (فقیران) آزمایش کردیم، تا آنها (ثروتمندان) بگویند: آیا این نوع شخصی در میان ما است که الله متعال به او فضل داده است؟ (خداوند می‌فرماید) «آیا خداوند از کسانی که (از او) شکر می‌کنند، بهتر نمی‌داند؟»

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

و هنگامی که کسانی که به آیات ما ایمان دارند نزد شما آمدند، سپس بگویید: «سلامون علیکم (خوش شما)». پروردگارت فطرت رحمت را در خود قرار داده است، (یعنی) هرکس از روی نادانی در میان شما مرتکب بدی شود، سپس توبه کند و خود را بهبود بخشد، آنگاه او بخشنده و مهربان است.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

و بدین‌سان ما آیات قرآن را توضیح دادیم، (تا راه اهل پرهیزگار به وضوح دیده شود) و تا راه گناهکاران به وضوح دیده شود.

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

بگو (محمد)، «من از پرستش خدایان که شما به غیر از خدا پرستش می‌کنید منع شده ام». بگو: من از خواسته‌های تو پیروی نمی‌کنم، اگر این کار را انجام دهم، به راستی گم می‌شوم و از کسانی نیستم که هدایت می‌شوند».

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

بگو (محمد)، "من در مورد معلومات واقعی (قرآن) از پروردگارم هستم در حالیکه شما آنرا انکار میکنید. این در صلاحیت من نیست (برای پایین آوردن عذاب) که شما تقاضا کنید که رسیدن آن تسریع گردد. ایجاد (قانون) فقط حق الله است. او حقیقت را توضیح میدهد و او بهترین تصمیم گیرنده است. "

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

بگو (محمد)، "اگر من چیزی را که (مجازات) میخواهید میداشتم تا زود بیاید، تمام امور بین من و شما تمام میشد. " و الله متعال از ظالمان بهتر می‌داند.

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

و کلید های تمام غیب ها با او است؛ هیچکس نمیداند مگر او. او میداند که در خشکی و دریا چه است. حتی یک برگ هم نمی افتد که او در مورد آن خبر نداشته باشد. نه یک دانه در تاریکی زمین وجود دارد و نه چیزی تر و خشک که در کتاب واقعی (لوه محفوظ) نوشته نشده باشد.

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

و این اوست که شما را در شب خوابانده است و او میداند که شما در روز چه میکنید. بعد او شما را در ظهر بیدار میکند تا سن تعیین شده تان را تکمیل کنید. سپس به سوی او بر می‌گردید، سپس او شما را از آنچه انجام داده اید آگاه خواهد کرد.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

و او حاکم مطلق بر همه بندگانش است و فرشتگان نگهبانی را به سوی شما فرستاده است، تا وقتی مرگ به یکی از شما فرا رسد، فرشتگان ما جان او را می‌گیرند و از وظایف خود غافل نشوند.

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

بعد آنها (بندگان خدا) به خدا، حاکم واقعی شان برگردانده شدند. بدان که تمام قوانین (در آن روز) با او است. و او سازنده سریعترین محاسبات است.

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

(محمد) را بگو: چه کسی می‌تواند تو را از مصیبت در خشکی و دریا نجات دهد، وقتی که فروتنانه و با صدای ملایم به او دعا می‌کنی؟ (با گفتن)، "اگر او ما را از این (فاجعه) نجات میداد، ما مردم سپاسگزار میبودیم. "

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

بگو (محمد)، "این الله است که شما را از مصیبت و از هر نوع مصیبت نجات میدهد، مگر بعد شما (برمیگردید) شریکان با او. "

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

بگو (محمد)، "این اوست که قدرت دارد تا عذاب را بر شما بفرستد، از بالا یا از زیر پای شما یا او شما را در گروه های (متضاد) مخلوط میکند و بعضی از شما را احساس خشونت دیگران میسازد. " مشاهده کنید که چگونه ما بارها و بارها نشانه های (قدرت ما) را توضیح میدهیم تا آنها (آنها) را بفهمند.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

و مردم شما آن را (مجازات) انکار می کنند اگرچه آن (مجازات) درست است. بگو (محمد)، «من مسئول تو نیستم».

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

هر خبر (که توسط رسول آورده شده است) یک واقعه (زمان) دارد و بعداً شما خواهید دانست.

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

اگر شما (محمد) مردم را دیدید که آیات ما را مسخره میکنند، پس آنها را رها کنید تا اینکه به یک گفتگوی دیگر بروند. و اگر واقعاً شیطان شما را به فراموشی (این ممنوعیت) وادار کرد، بعد از یادآوری مجدد، با افراد ناعادل ننشینید.

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

آنهاییکه پرهیزگار هستند کوچکترین مسؤلیت (گناهان) خود را به عهده نمیگیرند؛ مگر (مکلف است) به آنها یادآوری کند که (همچنان) متقی باشند.

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

کسانی را بگذارید که دین خود را بازی و شوخی میسازند و فریب زندگی دنیا را خورده اند. (آنها) را با قرآن هشدار بدهید تا همه (به جهنم) نیفتند، به دلیل اعمال خودشان. هیچ محافظ و شفاعت کننده (یاری) برای او جز الله نیست. و اگر او بخواهد هر نوع باج بگیرد، یقیناً قبول نخواهد شد. این مردم هستند که بخاطر اعمال خود شان (در جهنم) غرق شدند. آنها بخاطر کفر قبلی شان از آب جوش نوشیدنی و یک مجازات دردناک دریافت کردند.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

بگو (محمد)، "آیا ما میخواهیم چیزی غیر از الله بخواهیم، ​​که نمیتواند به ما سود برساند و (همچنان) به ما ضرر نرساند، و (آیا) ما پس از اینکه الله ما را هدایت کرد، مانند مردم که توسط شیطان در زمین در یک حالت سردرگمی گمراه شده اند، برگردانده خواهیم شد. " دوستانش او را به راه مستقیم دعوت کردند (با گفتن)، "ما را دنبال کن". بگو: «به راستی هدایت الله هدایت (حقیقی) است؛ و به ما دستور داده شده است که خود را تسلیم پروردگار همه جهانیان کنیم،

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

و نمازها را انجام دهند و از او بترسند. و او خداوند است که همه شما به او جمع خواهید شد.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

این او است که آسمان ها و زمین را با حقیقت خلق کرد، زمانیکه او گفت، "باش!" پس این چیزی است که است. کلام او درست است، و زمانیکه شیپور دمیده میشود تمام صلاحیت به او تعلق دارد. او غیب و حقیقی را می شناسد. او عاقل ترین، کامل ترین است.

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

و (به یاد داشته باشید) هنگامی که ابراهیم به پدرش آذر گفت: «آیا برای شما مناسب است که آن بت‌ها را خدا بسازید، به راستی که من تو و مردمت را در گمراهی آشکار می‌بینم».

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

و بدین ترتیب ما به ابراهیم (قدرت خود) در آسمان و زمین نشان دادیم، و تا او از جمله کسانی باشد که ایمان آورده اند

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

زمانیکه شب تاریک شد، او (ابراهیم) یک ستاره را دید (سپس) او گفت، "این پروردگار من است. " از اینرو زمانیکه ستاره غروب کرد او گفت، "من چیزی را که غروب میکند دوست ندارم. "

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

بعد زمانیکه او ماه را در حال طلوع دید گفت، "این پروردگار من است. " مگر زمانیکه مهتاب غروب کرد او گفت، "در حقیقت، اگر پروردگار من مرا هدایت نمیکرد، من یقیناً یکی از آنهاییکه گمراه شده بودند میبودم. "

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

سپس وقتی خورشید را در حال طلوع دید، گفت: «این پروردگار من است، این بزرگتر است». مگر زمانیکه آفتاب غروب کرد، او گفت، "ای مردم من! در حقیقت، من خودم را از چیزی که شما با آن ارتباط میدهید جدا میکنم. "

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

من رویم را به سوی (الله) می گردانم که آسمان ها و زمین را با تسلیم کامل (پیروی) از دین حق خلق کرده است، و من از مشرکین نیستم.

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

و قومش آن را انکار کردند. او (ابراهیم) گفت: «آیا می‌خواهی با من در باره الله مناظره کنی، اگرچه او مرا به راستی هدایت کرده است، من از (مصیبت از) آنچه با الله شریک می‌کنی، نمی‌ترسم، مگر این‌که پروردگارم چیزی را بخواهد، علم پروردگارم همه چیز را در بر می‌گیرد، نمی‌توانی عبرت بگیری؟»

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

من چگونه از آنچه شما (با الله) شرک می‌دهید، بترسید، هرچند که شما از آنچه که الله خود در مورد شریک ساختن شریک با خود بر شما نازل نکرده، نمی‌ترسید. اگر شما فقط بدانید، کدام یک از این دو گروه بیشتر مستحق امنیت (از فاجعه) است؟"

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

کسانی که ایمان دارند و ایمان خود را با شرک مخلوط نمی کنند، اینها کسانی هستند که احساس امنیت می کنند و هدایت دریافت می کنند.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

و این معلومات ماست که ما به ابراهیم دادیم تا با قومش روبرو شود. ما رتبه هر کسی را که میخواهیم بالا میبریم. به راستی که پروردگارت دانا و دانا است.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

و ما به او اسحاق و یعقوب دادیم. ما به هر یک از آنها هدایت داده ایم؛ و قبل از آن ما به نوح و بعضی از اولاد او (ابراهیم) یعنی داود، سلیمان، ایوب، یوسف، موسی، و هارون هدایت دادیم. و بدین گونه پاداش می دهیم کسانی را که نیکی می کنند،

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

و زکریا، یحیی، عیسی، و الیاس. همه شان مردم با تقوا هستند،

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

و اسماعیل، الیاسا، یونس، و لوط. هر یک از ما (درجه خود را) بالاتر از مردم دیگر (در زمان خود) ارتقا داده ایم،

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(و ما همچنان درجه) بعضی از اجداد آنها، اولاد آنها و برادران آنها را افزایش دادیم. ما آنها را (تا پیامبر و رسول باشند) برگزیده ایم و آنها را به راه مستقیم هدایت کردیم.

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

این هدایت الله است، با آن به هر کسی از بندگانش که بخواهد هدایت می‌دهد. اگر با الله شریک بسازند، قطعاً کارهای نیک که انجام داده‌اند از بین می‌روند.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

اینها کسانی هستند که کتاب و حکمت و نبوت را به آنها داده ایم. اگر مردم (قریش) آن را انکار کنند، آنگاه ما آن را به قومی تسلیم می‌کنیم که آن را انکار نمی‌کنند.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

این آنها (انبیاء) هستند که از سوی الله هدایت شده اند، پس از هدایت آنها پیروی کنید. بگو (محمد)، «من از شما در بدل رساندن (قرآن) چیزی نمی‌خواهم». قرآن چیزی جز هشداری برای (همه مردم) در سراسر جهان نیست.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

آن‌گونه که باید خدا را تسبیح نمی‌کنند وقتی می‌گویند: «خداوند چیزی را بر انسان‌ها نازل نکرده است». بگو (محمد)، «کسی که کتاب (توریت) را نازل کرد که موسی به عنوان نوری و هدایت برای بشر آورده بود، تو کتاب را کاغذهای پراکنده ساختی، (بخشی از آن) را نشان دادی و بخش زیادی از آن را پنهان کردی، هرچند آنچه به تو آموخته شده بود، نه از سوی تو و نه از سوی اجدادت». بگو: "این الله است (که آنرا نازل کرده است)،" بعد (بعد از آن)، بگذارید آنها در گمراهی خود بازی کنند.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

و این (القرآن)، کتابی که ما با نعمت‌های فراوان نازل کرده‌ایم، کتاب‌هایی را که قبلاً (نازل شده) تأیید می‌کند و به این ترتیب که شما به (اهالی) ام‌القراء (مکه) و اهل اطراف آن هشدار دهید. افرادی که به زندگی پس از مرگ ایمان دارند، یقیناً به آن (قرآن) ایمان دارند، و همیشه نماز خود را حفظ می‌کنند.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

چه کسی ظالم‌تر از کسی است که دروغ‌هایی را علیه الله اختراع می‌کند و یا کسی که می‌گوید بر من نازل شده است، گرچه چیزی بر او نازل نشده است و کسی که می‌گوید آنچه را که الله نازل کرده است، نازل می‌فرستم». (چقدر وحشتناک خواهد بود) اگر شما میدیدید که زمانیکه ظالمان در رنج مرگ بودند، در حالیکه فرشتگان با دستان شان آنها را میزدند، (در حالیکه میگفتند)، "روح خود را بیرون کنید. " در این روز شما با عذاب بسیار ذلت آمیز پاداش خواهید گرفت، زیرا شما علیه الله (کلماتی) سخن گفتید که درست نبودند و (زیرا) به آیات او لاف زدید.

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

و شما واقعاً خود به ما می آیید طوریکه ما شما را در آغاز آفریدیم، و آنچه را که ما به شما داده ایم، شما آنرا پشت سر خود (در جهان) میگذارید. ما با شما شفیعیان (کمک) نمی‌بینیم که آن‌ها را شریک (الله) می‌دانید. به راستی که (همه پیوندها) بین شما قطع شده است و آنچه که زمانی (به عنوان شرکای الله) تصور می کردید، از شما محو شده است.

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

بیشک این الله است که غلات (غلات) و دانه (خرما) را پرورش می‌دهد. او زنده ها را از مرده ها بیرون میاورد و مرده ها را از زنده ها بیرون میاورد. این (قدرت) الله است، پس چرا شما هنوز هم روی میگردانید؟

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

او صبح را طلوع کرد و شب را برای استراحت ساخت، و آفتاب و ماه را برای حساب و کتاب (ساخت). این فرمان الله متعال و دانا است.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

و این اوست که ستارگان را برای شما آفرید تا آنها را در تاریکی در خشکی و دریا هدایت خود قرار دهید. ما نشانه های (قدرت خود) را برای کسانیکه میدانند توضیح داده ایم.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

و این اوست که شما را از یک خود (آدم) آفریده است، پس (برای شما) یک جای برای اقامت و یک جای ذخیره وجود دارد. به راستی که ما نشانه های (عظمت خود را) برای کسانی که می دانند توضیح داده ایم.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

و این اوست که آب را از آسمان نازل میکند، بعد ما انواع نباتات را با آن رشد میدهیم، از اینرو ما از آن نباتات نباتات سبز بیرون میاوریم، ما از آن نباتات سبز دانه های زیادی بیرون میاوریم؛ و از درخت نخل، ما شاخه های آویزان، و تاکستان ها را قطع کردیم، و (ما همچنان بیرون آوردیم) زیتون ها و انار های مشابه و متفاوت. زمانیکه میوه میوه میدهد و رسیده میشود به میوه توجه کنید. به راستی در آن نشانه‌های (قدرت الله) برای کسانی که ایمان آورده اند وجود دارد.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

و آنان (مشرکان) جن‌ها را با الله شریک ساختند، گرچه او (جن‌ها) را آفریده است، و دروغ گفتند (گفتند) که الله پسران و دختر دارد، بدون (اساس) علم. جلال الله و متعال از اوصافی که توصیف می کنند.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

او (الله) خالق زمین و آسمان است. او چگونه (ممکن) اولاد دارد در حالیکه او خانم ندارد؟ او همه چیز را خلق کرد؛ و او همه چیز را میداند.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

این الله است، خدای شما؛ هیچ خدایی جز او وجود ندارد؛ خالق همه چیز، پس او را پرستش کنید؛ او محافظ همه چیز است.

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

او را نمیتوان با دید چشم بدست آورد، درحالیکه او میتواند تمام دیدها را ببیند، و او ظریف ترین، باهوش ترین است.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

به راستی که شواهد روشنی از طرف پروردگارت آمده است. هر کس (حقیقت) را ببیند، پس (منفعت) برای خودش است؛ و هر کس کور باشد (حقیقت را نمیبیند)، پس او کسی است که از دست میدهد. و من (محمد) محافظ (تو) نیستم.

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

و بدین ترتیب ما آیات خود را بارها توضیح دادیم تا مشرکین بگویند: «شما این آیات را (از اهل کتاب) آموخته اید،» و تا بتوانیم قرآن را برای کسانی که می‌دانند توضیح دهیم.

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

از آنچه که پروردگارت بر تو (محمد) نازل کرده است پیروی کن؛ هیچ خدایی جز او وجود ندارد؛ و از مشرکین روی برگردانند.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

و اگر الله بخواهد با (او) شریک نمی‌کردند. و ما شما را سرپرست آنها قرار نداده ایم؛ و شما سرپرست آنها نیستید.

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

و کسانی را که غیر از خدا پرستش می‌کنند، دشنام ندهید، زیرا سپس خدا را با تجاوز از حدود بدون هیچ اساس علمی دشنام می‌دهند. از اینرو، ما هر مردم را وادار میکنیم تا در مورد کار شان خوب فکر کنند. سپس به سوی خدا بر می‌گردند و او به آنها خواهد گفت که چه کرده اند.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

و با تمام جدیت به نام الله سوگند خوردند که اگر معجزه‌ای به سراغشان بیاید، قطعاً به او ایمان می‌آورند. بگو: «معجزات فقط نزد الله است». و آیا می‌دانید که وقتی معجزات (آیات) می‌آیند، ایمان نمی‌آورند.

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

و (به همین ترتیب) ما دل و بینایی آنان را همانطور که نخست به آن (قرآن) ایمان نیاوردند، دور کردیم و آنان را در گمراهی سردرگم رها کردیم.

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

و حتی اگر ما به راستی فرشته گان را به سوی آنها نازل میکردیم، و مردگان با آنها صحبت میکردند و ما (همچنان) هر چیزی را که آنها میخواستند در مقابل آنها جمع میکردیم، آنها ایمان نمیاوردند، مگر اینکه الله بخواهد. اما بیشتر آنها (معنای حقیقت) را نمیدانند.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

و بدین ترتیب برای هر پیامبری دشمنان متشکل از شیاطین و انسان‌ها و جن‌ها ساختیم که بعضی از آن‌ها به عنوان فریب به دیگران کلمات زیبا را زمزمه می‌کردند. و اگر پروردگارت بخواهد، آنها این کار را انجام نخواهند داد، پس بگذار با آنچه (دروغ) که می سازند، باشند.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

و طوری که دل‌های کوچک کسانی که به زندگی بعد از مرگ ایمان ندارند، به آن زمزمه جذب می‌شوند، و آن را دوست دارند و به این ترتیب آنچه را که معمولاً انجام می‌دهند، انجام دهند.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

آیا برای من مناسب است که به دنبال قاضی غیر از الله باشم، اگرچه او کسی است که کتاب (القرآن) را به تفصیل بر شما نازل کرده است؟ کسانیکه ما کتاب را به آنها داده ایم به خوبی میدانند که آن (قرآن) از طرف پروردگار شما به راستی نازل شده است. پس از کسانی نباشید که شک دارند.

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

و کلام پروردگارت (قرآن) در حقیقت و عدالت کامل شده است. هیچ چیز نمیتواند کلمات او را تغییر دهد. و او همه چیز شنونده و همه چیز دانا است.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

و اگر از اغلب مردم این زمین پیروی کنید، مطمئناً شما را از راه الله گمراه خواهند کرد. چیزی که آنها دنبال میکنند فقط حدس و گمان است و آنها فقط دروغ ها را میسازند.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

به راستی این پروردگار شماست که کسانی را که از راه او منحرف می‌شوند بهتر می‌شناسد و کسانی را که هدایت می‌شوند بهتر می‌شناسد.

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

پس از آن بخورید که (زمانیکه ذبح شده است) نام الله نامیده میشود، اگر به آیات او ایمان دارید.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

و چرا نمی‌خواهید از آنچه (گوشت حیوانات) بخورید که (هنگامی که ذبح می‌شوند) نام الله خوانده می‌شود، هرچند که الله متعال به شما توضیح داده که چه چیزی را از شما حرام کرده است، مگر این‌که مجبور به این کار شوید. و به راستی که بسیاری‌ها مردم را با خواهش‌های بدون آگاهی به گمراهی می‌کشند. پروردگار شما کسانی را که تجاوز میکنند بهتر میداند.

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

و گناه آشکار و پنهان را ترک کند. به راستی کسانی که مرتکب گناه می شوند، پاداش آنچه را که انجام داده اند، دریافت می کنند.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

و از آنچه (گوشت حیوان) نخورید که (هنگام ذبح شدن) نام الله را ندارد، آن عمل به راستی رذالت است. در حقیقت، شیاطین به دوستان خود زمزمه خواهند کرد تا با شما بحث کنند. و اگر از آنها اطاعت کنید، البته مشرک شده اید.

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

و آیا کسی است که مرده بود و سپس او را زنده کردیم و نوری به او دادیم که او را قادر به راه رفتن در میان مردم می‌سازد، همان کسی است که در تاریکی بود، تا نتوانست از آن بیرون بیاید؟ از اینرو برای کافران چیزی که انجام میدهند زیبا میشود.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

و بدین ترتیب در هر سرزمین حاکمان شیطانی ساختیم تا در آن سرزمین فریب بدهند. مگر آنها بدون اینکه متوجه شوند فقط خود را فریب میدهند.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

و چون آیه ای نزد آنان می رسد، می گویند: «ما ایمان نخواهیم آورد (ایمان) نمی کنیم تا زمانی که به ما داده شود مانند آنچه که به حواریون الله داده شده است». الله بهتر میداند که او وظیفه رسولی خود را کجا قرار میدهد. افرادی که گناه می کنند، به خاطر فریبی که مرتکب شده اند، در پیشگاه الله ذلت و عذاب سختی مواجه می شوند.

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

هرکس که الله بخواهد هدایت (هدایت) دریافت کند، او سینه اش را برای (پذیرش) اسلام باز خواهد کرد. و هر کسی را که بخواهد گمراه شود، سینه اش را تنگ و تنگ میکند، گویا که به آسمان بالا میرود. بدین گونه خداوند عذاب را بر کسانی که ایمان ندارند، تحمیل می کند.

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

و این راه مستقیم پروردگارت است. ما آیات (ما) را برای کسانیکه هشدار دریافت کردند توضیح دادیم.

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

برای آنها یک جای صلح (بهشت) را با پروردگار شان فراهم ساخت. و او محافظ آنهاست به خاطر اعمال نیک که انجام میدهند.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

و (به یاد بیاورید) روزی را که همه آنها را جمع کرد (و الله فرمود)، "ای گروه جن ها! شما مردم زیادی را (گمراه) کردید". و دوستانشان از میان مردم گفتند: پروردگارا، ما از یکدیگر لذت بردیم و اکنون زمانی که تو برای ما تعیین کرده ای فرا رسیده است. الله متعال می‌فرماید: «جهنم برای همیشه جایگاه شما خواهد بود، مگر این‌که الله بخواهد». به راستی که پروردگارت دانا و دانا است.

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

و بدین ترتیب برخی از ظالمان را با یکدیگر دوست کردیم، نظر به کاری که انجام دادند.

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

ای طبقه جن و انسان! آیا رسولانی از میان خودتان نزد شما نیامده اند، آنها آیات مرا به شما رساندند و شما را از ملاقات در این روز هشدار دادند؟ آنها پاسخ دادند، "(بلی)، ما شاهد خود هستیم. " اما آنها فریب زندگی دنیا را خوردند و علیه خود شاهد شده اند، که کافر هستند.

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

بدین گونه (رسولان فرستاده شدند) زیرا پروردگار شما کشوری را به ناحق ویران نخواهد کرد، در حالی که ساکنان آن بی پروا هستند (هنوز نمی دانند).

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

و هر شخص یک سطح دارد، (بر اساس) چیزی که آنها انجام میدهند. و پروردگارت از آنچه انجام می‌دهند بی‌خبر نیست.

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

و پروردگارت قادر مطلق پر از رحمت است. اگر او بخواهد، او شما را نابود خواهد کرد و بعد از اینکه شما (نابود شدید) او شما را با کسانی که بخواهد جایگزین خواهد کرد، طوریکه او شما را از اولاد گروه دیگر آفریده است.

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

در حقیقت، هر چه به شما وعده داده شده است، قطعاً خواهد رسید و شما نمی توانید آن را رد کنید.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

بگو (محمد)، "ای قوم من! نظر به مقام خود عمل کنید، من هم (چنین میکنم). بعداً شما خواهید دانست که در آخرت (بعداً) چه کسی (بهترین) جایگاه را بدست خواهد آورد. به راستی که مردم ظالم خوش شانس نخواهند بود.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

و مقداری از حاصلات نباتات و حیوانات (بخش‌ها) را برای الله تهیه کردند و بر طبق رأی خود گفتند: «این برای الله است و این برای بت‌های ما». بخشی که برای بت‌های آنان است به الله نمی‌رسد و بخشی که برای الله است به بت‌های آنان می‌رسد. تصمیم شان بسیار بد است.

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

و به این ترتیب بت‌های آنان (شیطان) برای بسیاری از مشرکان زیبا ساختند که فرزندان‌شان را بکشند، آن‌ها را از بین ببرند و دین خودشان را برهم بزنند. و اگر الله می‌خواست این کار را نمی‌کردند. بگذارید آنها با آنچه (دروغ) که می سازند باشند.

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

و گفتند (به نظر آنان) «اینها مواشی و محصولات کشاورزی ممنوعه هستند، نباید خورده شوند، مگر به کسانی که ما بخواهیم». و همچنان حیواناتی وجود دارد که سوار شدن آنها حرام است (جایز نیست)، و مواشی وجود دارد که (هنگام ذبح شدن) ممکن است نام الله را ذکر نکنند، این دروغ علیه الله است. در آینده الله متعال به هر کاری که انجام داده اند، پاداش آنها را خواهد داد.

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

و گفتند (همچنان) «آنچه در شکم این مواشی است، مخصوصاً برای مردان ما است، برای زنان ما حرام است». و اگر چیزی که در معده است (تولد شود) بمیرد، پس همه میتوانند آنرا بخورند. در آینده الله متعال به خاطر تصامیم شان پاداش خواهد داد. بیشک که الله متعال دانا و دانا است.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

به راستی ضرر است برای کسانی که فرزندان خود را از روی نادانی و بدون علم به قتل می‌رسانند، و رزقی را که الله به آنها داده است، با ساده ساختن دروغ علیه الله نهی می‌کنند. به راستی که گمراه شده اند و هدایت نشده اند.

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

و این اوست که نباتات را که تاک میکنند و آنهاییکه تاک نیستند، نخل های خرما، نباتات با سلیقه های مختلف، زیتون و انار که مشابه اند (در شکل و رنگ) و مشابه نیستند (از نظر طعم). میوه را وقتی که ثمر داد بخورید و وقتی حاصل را درو میکنید حق (زکات) خود را بدهید، اما زیاده روی نکنید. بیشک که الله متعال انسان های افراطی را دوست ندارد،

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

و در بین مواشی آنهایی وجود دارد که برای حمل بار استفاده میشوند و (همچنان) آنهایی وجود دارند که باید ذبح شوند. از رزقی که الله به شما داده است بخورید و از قدم های شیطان پیروی نکنید. به راستی که شیطان برای شما دشمن واقعی است،

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

هشت مواشی به صورت جفتی (چهار جفت) وجود دارد: یک جفت گوسفند و یک جفت بز. بگو: «خداوند چه چیزی را نهی کرده است، دو نر یا دو ماده، یا آنچه در رحم هر دو ماده است، اگر صادق هستی، برایم توضیح بده».

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

و از شترها، یک جفت گاو. بگو: «خداوند چه حرام کرده است، دو نر یا دو ماده، یا آنچه در شکم هر دو ماده است؟ آیا شما شاهد بودید که خداوند این را برای شما حکم کرد، چه کسی ظالم تر از کسی است که دروغی را علیه خدا اختراع کند تا مردم را بدون دانش گمراه کند؟» بیشک که الله ظالم را هدایت نمیکند.

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

بگو، "من در آنچه که بر من نازل شده است، برای کسی که آن را می خواهد، حرام نمی یابم، مگر گوشت حیوانات مرده، خون جاری، گوشت خوک – برای همه آنچه ناپاک است – یا آنچه که به نام غیر الله ذبح شده است. اما هر کسی که به مجبوریت مجبور شود، نه آرزو کند و نه فراتر از آن از (پردابان شما) لزوم دارد، در آنصورت در محدودیت پروردگاران شما محدود است، معمولاً بخشنده، مهربان ترین.

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

و به یهودیان: ما همه (حیوانات) را که سم دارند نهی کردیم و چربی گاو و گوسفند را از آنها نهی کردیم، مگر آنچه که به پشت آنها چسبیده باشد، یا آنچه در روده های آنها باشد، یا آنچه با استخوان ها مخلوط شده باشد. به این ترتیب ما آنها را به خاطر نافرمانی شان مجازات کردیم. و در حقیقت، ما صادق ترین هستیم.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

پس اگر آنها به شما دروغ میگویند، بگویید، "پروردگار شما رحمت وسیع دارد، و عذاب او برای گناهکاران اجتناب ناپذیر است. "

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

مشرکین خواهند گفت: «اگر خدا بخواهد، ما با او شریک نمی‌کردیم و نه اجداد ما، و هیچ چیزی را حرام نمی‌کردیم». همچنان کسانیکه قبل از آنها بودند (پیام آوران) دروغ گفتند تا اینکه عذاب ما را چشیدند. بگو (محمد)، "آیا تو هیچ علمی داری که بتوانی به ما برسانی؟ چیزی که تو دنبال میکنی فقط حدس است، و تو فقط فکر میکنی".

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

بگو (ای محمد) «تنها حجت عادلانه نزد الله است، اگر او می‌خواست تو هدایت می‌شدی».

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

(ای محمد) بگو: «شاهدانی را بیاور که گواهی بدهند که خداوند این کار را نهی کرده است». اگر آنها شهادت دادند، با آنها شهادت ندهید. به هوای کسانی پیروی نکنید که آیات ما را انکار می‌کنند و به آخرت ایمان ندارند و دیگران را به خدا شرک می‌دهند.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

بگو (محمد)، «بگذارید من آنچه را که خدا از تو حرام کرده است تلاوت کنم، هیچ چیزی را با او شرک نکن، به پدر و مادرت نیکی کن، فرزندان خود را به دلیل فقیر بودن نکش، ما کسانی هستیم که رزق تو و آنها را فراهم می‌کنیم؛ به کارهای نفرت‌آمیز، چه قابل مشاهده و چه پنهان، نزدیک نشو، افرادی را که خداوند منع کرده است، نکش، مگر به دلایلی که او به تو دستور می‌دهد، پس تو را می‌فهمد.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

و به مال یتیمی نزدیک نشوید، مگر به روش سودمندتر، تا زمانی که او به (سن) بزرگسالی برسد. و اندازه گیری ها و مقیاس ها را به طور منصفانه کامل کنید. ما یک شخص را نظر به توانایی اش بار نمیگذاریم. وقتی صحبت می‌کنید، صادقانه حرف بزنید، حتی اگر خویشاوند (شما) باشد و وعده الله را وفا کنید. از اینرو او به شما دستور میدهد که به یاد داشته باشید.

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

و در حقیقت، این راه مستقیم من است. بعد دنبال کنید! راه های (دیگر) را دنبال نکنید که شما را از راه او پراکنده خواهد کرد. از اینرو او به شما امر کرد که شما باید مومن باشید.

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

سپس کتاب (تورات) را به موسی دادیم تا (نعمت‌های ما) را بر کسانی که نیکوکاران انجام می‌دهند تکمیل کند، تا همه چیز را توضیح دهد و به عنوان هدایت و رحمت، تا به ملاقات پروردگارشان ایمان بیاورند.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

و این همان کتاب (قرآن) است که پر از برکت آن را نازل کردیم. از آن پیروی کنید، و پرهیزگار باشید تا به رحمت برسید،

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(ما قرآن را نازل کردیم) تا شما (نه) بگویید، "این کتاب فقط بر دو گروه قبل از ما (یهودیان و نصاراان) نازل شده است و به راستی، ما به آنچه می خوانند توجه نمی کنیم،"

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

یا اینکه شما (نه) بگویید، "اگر کتاب به ما نازل میشد، ما بیشتر از آنها هدایت میشدیم. " به راستی که توضیح واضح، هدایت و رحمتی از طرف پروردگارت به تو رسیده است. چه کسی ظالم تر از کسی است که آیات الله را انکار کند و از آنها رویگردان باشد؟ در آینده کسانی را که از آیات ما روی گردانند، عذاب سختی می‌دهیم، زیرا همیشه روی می‌گردانند.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

تمام چیزی که آنها منتظر آمدن فرشته ای به سوی آنها هستند، یا آمدن پروردگار شما، یا نشانه یی از پروردگار شما است. روزی که بعضی از نشانه های پروردگارت ظهور کند، ایمان کسی که قبلاً ایمان نداشته است، دیگر سودمند نخواهد بود، یا (سعی نکرده است که با ایمان خود نیکی کند. بگو، "صبر کن! ما هم منتظر هستیم. "

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

براستی کسانی که دین خود را تقسیم می کنند و به گروه ها (تقسیم) می شوند، کوچکترین مسئولیت شما (محمد) در قبال آنها نیست. به راستی که امورشان به الله متعال است. بعد او به آنها خواهد گفت که آنها چه کرده اند.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

هر کس کار نیک کند، ده برابر کارش پاداش می‌گیرد. و کسی که مرتکب بدی شود، به تناسب جرمش پاداش داده می‌شود. به آنها کوچکترین آسیبی (ظلم) نمی رسند.

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

بگو (محمد)، «به راستی که پروردگارم مرا به راه مستقیم، دین حقیقی، دین مستقیم ابراهیم هدایت کرده است، او (ابراهیم) از مشرکین نیست».

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

بگو (محمد)، "به راستی که دعا و عبادت من و زندگی و مرگ من فقط برای الله است، پروردگار همه جهانیان،

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

هیچ شریک برای او وجود ندارد؛ و از اینرو به من امر شدم و من نخستین کسی بودم که تسلیم شدم (مسلمان).

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(محمد) بگو: «آیا مناسب است که من خدای غیر از الله را جستجو کنم، در حالیکه او پروردگار همه چیز است، برای هر گناهی که انسان انجام می دهد، تنها او مسئول است و انسان بار گناهان دیگری را به دوش نخواهد کشید، آنگاه به سوی پروردگارت بر می گردی و او به تو خواهد گفت آنچه را که قبلاً مورد بحث قرار دادی».

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

و این اوست که شما را در زمین خلیفه ساخت و (درجه) بعضی از شما را بالاتر از دیگران بالا برد، تا شما را در (هدایا) که به شما داده است آزمایش کند. در حقیقت، پروردگار شما در عذاب بسیار سریع است و در حقیقت، او بخشنده ترین، مهربان ترین است.