Q.S ارراعد (اَلرَّعْد) - 43 تعداد ابیات

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

الیف لام میم را. اینها آیات کتاب (القرآن) است. و (کتاب) که از طرف پروردگار شما به شما (محمد) نازل شده است، درست است؛ مگر بسیاری از مردم (به او) باور ندارند.

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

الله متعال آسمان را بدون ستون برافراشت (همانطور که شما می‌بینید، سپس بر عرش نشست». او آفتاب و مهتاب را مطیع ساخت؛ هر کدام نظر به یک زمان از قبل تعیین شده در گردش است. او امور (مخلوقات خود) را ترتیب میکند، و نشانه های (عظمت او) را تشریح میکند، تا شما از ملاقات پروردگار تان مطمئن باشید.

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

و او زمین را پهن کرد و بر آن کوه ها و رودخانه ها ساخت. و در او او تمام میوه ها را دو نفره ساخت؛ او شب را به روز تبدیل میکند. به راستی در آن نشانه‌هایی (از عظمت الله) برای کسانی که فکر می‌کنند، وجود دارد.

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

و روی زمین بخش های مجاور، تاکستان ها، نباتات، درختان نخل با شاخه ها، و آنهاییکه بدون شاخه ها وجود دارد؛ با همان آب آبیاری میشود، مگر ما یک نبات را از نظر طعم اش نسبت به نبات دیگر ترجیح میدهیم. به راستی در آن نشانه‌هایی (از عظمت الله) برای کسانی که می‌فهمند، وجود دارد.

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

و اگر شما تعجب کنید، پس چیزی که تعجب آور است این گفته آنها است، "هنگامیکه ما خاک شدیم، آیا ما منحیث موجودات جدید (برگشت) خواهیم شد؟" این آنها هستند که به پروردگار خود کافر میکنند؛ و آنها (که زنجیرها به آن وصل شده اند) دور گردن او هستند. آنها باشندگان جهنم هستند، آنها تا ابد در آنجا خواهند ماند.

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

و از شما می‌خواهند که (رسیدن) عذاب را سرعت ببخشید، قبل از (خواهان) خوبی، هرچند که قبل از آن‌ها نمونه‌های مختلفی از عذاب وجود داشته است. به راستی که پروردگارت واقعاً برای انسان ها به خاطر ظلم شان بخشش دارد و به راستی که پروردگارت در عذاب بسیار سخت است.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

و کفار گفتند: «چرا نشانی (معجزه) از طرف پروردگارش به او (محمد) نازل نشده است». در حقیقت، شما فقط یک هشدار دهنده هستید؛ و برای هر مردم کسی وجود دارد که راهنمایی میکند.

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

الله متعال می‌داند که هر زن چه چیزی را در خود دارد، چه چیزی کمتر از کمال است و چه چیزی در رحم مادر افزایش می‌یابد. و همه چیز نزد او اندازه دارد.

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(الله) کسیکه تمام غیب و حقیقی را میداند؛ بزرگترین، بالاترین.

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

این همان است (برای الله)، کسیکه در بین شما کلمات خود را مخفی نگه میدارد و کسیکه با او صریح است؛ و چه کسی در شب پنهان می شود و چه کسی در روز راه می رود.

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

برای او (انسان) فرشتگان وجود دارند که همیشه به نوبت از جلو و عقب او محافظت میکنند. آنها به فرمان الله از آن پاسداری می کنند. به راستی که الله متعال وضعیت مردمی را تغییر نخواهد داد تا زمانی که آنها وضعیت خود را تغییر دهند. و اگر خداوند برای قومی بدی بخواهد، در این صورت کسی نمی‌تواند در برابر آن مقاومت کند و غیر از او محافظی برای آنان نیست.

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

این اوست که برق را به شما نشان میدهد، کسیکه ترس و امید را بوجود میاورد، و او ابرها را میسازد.

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

و رعد و برق او را تسبیح کرد، (و همچنان) فرشتگان بخاطریکه آنها از او میترسیدند، و الله رعد و برق را فرستاد، بعد بر هر کسی که او خواست رعد و برق را فرود آورد، در حالیکه آنها در مورد الله بحث میکردند، و او در عذاب خود سخت است.

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

فقط به سوی الله دعای حقیقی است. بت‌هایی را که غیر از الله می‌پرستند، نمی‌تواند چیزی را به آن‌ها نصیب کند، هیچ تفاوتی با شخصی ندارند که کف دستش را به آب می‌گشاید تا (آب) به دهنش برسد. درحالیکه آب به دهان او نمیرسید. و دعای کافران بیهوده است

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

و همه به خدا سجده می‌کنند، چه در آسمان و چه در زمین، چه به میل خود و چه به مجبوری (و همچنین سجده می‌کنند) به سایه‌های خود، صبح و شام.

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

(محمد) را بگو: پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست؟ بگو: «الله». بگو: «آیا برای شما شایسته است که محافظانی غیر از الله بگیرید، در حالیکه آنها قادر به آوردن نفع یا جلوگیری از ضرر برای خود نیستند؟» بگو: «آیا کور با کسانی که می‌بینند، برابر است یا تاریکی با روشنایی برابر است، آیا با الله شریک می‌سازند که بتواند مانند مخلوق او خلق کند تا این دو مخلوق در نظر آنان مشابه باشند؟» بگویید: «خداوند خالق همه چیز است و او خداوند متعال و متعال است».

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

خداوند آب (باران) را از آسمان نازل کرده است، پس آن (آب) نظر به اندازه خود در دره جریان دارد، سپس جریان کف شناور را به همراه دارد. و از چه (فلز) که آنها در آتش ذوب میکنند تا جواهرات یا وسایل بسازند، (همچنان) فوم مانند آن (فوم فعلی) وجود دارد. بدین گونه الله متعال در مورد اینکه چه چیزی درست است و چه چیزی دروغ است می سازد. در مورد فوم، این به عنوان هیچ چیز ناپدید خواهد شد؛ مگر چیزی که برای انسان ها مفید است، روی زمین باقی خواهد ماند. اینگونه الله یک تمثیل را بیان میکند.

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

کسانی که به ندای پروردگارشان لبیک می‌گویند، پاداش خوبی خواهند داشت. و کسانی که به ندای او لبیک نمی‌گویند، اگر همه چیزهایی که در زمین است و امثال آن را می‌داشتند، مطمئناً خود را با آن باج می‌دادند. زیرا این مردم یک حساب وحشتناک خواهند داشت، و محل اقامت آنها جهنم خواهد بود؛ و این چه یک محل سکونت بد است.

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

پس آیا کسانی که میدانند آنچه را که پروردگارت بر تو نازل کرده است، حق است، مانند کسانی هستند که کور هستند؟ فقط کسانیکه درک دارند به یاد خواهند داشت،

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(یعنی) کسانی که وعده الله را وفا می کنند و آن را نقض نمی کنند،

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

و کسانیکه به آنچه که الله امر کرده است می پیوندند و از پروردگار خود می ترسند و از محاسبه وحشتناک می ترسند.

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

و کسانی که به دلیل امیدواری به رضای پروردگارشان صبور هستند، نماز می‌خوانند و بخشی از رزقی را که به آنان داده ایم، مخفیانه یا آشکارا مصرف می‌کنند و بدی را با نیکی رد می‌کنند، این کسی است که عاقبت (خیر) را می‌گیرد.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(یعنی) بهشت ​​های عدن، آنها با صالحین از اجداد، همسران، و اولاد ها و نواسه های شان وارد آن میشوند، در حالیکه فرشتگان از تمام دروازه ها به مکان های آنها داخل میشوند؛

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(در حالیکه میگوید)، "بخاطر صبر تان برای شما موفق باشید. " پس این چه یک مکان نهایی خوشمزه است.

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

و کسانی که وعده الله را پس از آن که وعده داده شده است، شکستانده و آنچه را که الله متعال به وصل شدن دستور داده، شکستانده و در زمین بدکاری می‌کنند؛ آنها یک لعنت و یک جای بد برای زندگی دریافت کردند (جهانم).

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

الله رزق را برای کسی که بخواهد گسترش می‌دهد و آن را محدود می‌کند (برای کسی که بخواهد). آنها از زندگی دنیا خوشحال هستند، درحالیکه زندگی دنیا در مقایسه با زندگی بعد از مرگ فقط یک لذت (کم) است.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

و کسانی که کافر می‌شوند، می‌گویند: «چرا نشانی (معجزه) از طرف پروردگارش به او (محمد) نازل نشده است». بگو (محمد)، "به راستی که خداوند هر که بخواهد را گمراه می کند و کسانی را که به او توبه می کنند هدایت می کند"

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(یعنی) کسانی که ایمان می‌آورند و قلب‌هایشان با یاد کردن الله آرام می‌گردد. به یاد داشته باشید، فقط با یاد کردن الله می تواند قلب شما آرام باشد.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

کسانی که ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند، خوشبختی و بازگشت نیک را پیدا می کنند.

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

بدین ترتیب ما شما را (محمد) نزد قومی فرستاده ایم که چند نفر از آنها از دنیا رفته اند، تا شما برای آنها (قرآنی) را که ما بر شما نازل کرده ایم، بخوانید، گرچه آنها به خدای مهربان کفر دارند. بگو: «او پروردگار من است، خدایی جز او نیست؛ تنها به او توکل می‌کنم و تنها به او توبه می‌کنم».

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

و اگر قرائتی (کتاب مقدس) میبود که با آن کوه ها تکان میخورد، یا زمین شکافته میشد، یا مرده ها صحبت میکردند، (آن قرآن خواهد بود). در حقیقت، تمام امور به الله تعلق دارد. پس آیا مؤمنان نمیدانند که اگر الله (تمام مؤمنان) بخواهد، یقیناً الله به تمام انسان ها هدایت میداد. و کفار همواره مصیبت‌های ناشی از اعمال خودشان یا مصیبت‌هایی که در نزدیکی محل اقامتشان رخ می‌داد، ضربه می‌خوردند، تا این‌که وعده الله فرا رسید (فتح مکه). به راستی که الله متعال از وعده ها نمی شکند.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

و به راستی که برخی از رسولان قبل از تو (محمد) مورد تمسخر قرار گرفتند، لذا به کافران مدتی دادم، سپس آنها را نابود کردم. پس عذاب من چقدر بزرگ است!

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

پس آیا این خدا است که هر روح را از چیزی که انجام میدهد (همانند دیگران) محافظت میکند؟ برای الله شریک هستند. بگویید، "صفات آنها را نام ببرید. " یا می خواهید آنچه را که او در زمین نمی دانست به الله بگویید، یا (گفتن در مورد آن) فقط یک کلمه در تولد است. در واقع برای کفار، فریب‌شان زیبا جلوه داده می‌شود و از راه (راست) باز می‌مانند. و هر کسی را که الله گمراه کند، کسی نیست که او را هدایت کند.

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

آنها در این زندگی دنیوی عذاب می کشند و مجازات در زندگی پس از مرگ قطعاً سخت تر خواهد بود. کسی نیست که آنها را از (عذاب) الله حفظ کند

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

تمثیل بهشت ​​که به متقیان وعده داده شده است (مانند یک باغ است)، که در زیر آن رودخانه ها جریان دارد؛ همیشه پربار و سایه دار. این مکان نهایی برای متقیان است؛ در حالیکه مکان نهایی برای مردم که به خدا باور ندارند جهنم است.

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

و کسانی که ما کتاب را به آنها داده ایم، به آنچه (کتاب) بر تو (محمد) نازل شده است، خوشحال می شوند و در میان گروه ها (یهودیان و نصارا) هستند که بخشی از آن را انکار می کنند. بگو: «به من فقط دستور داده شده است که خدا را پرستش کنم و هیچ چیزی را با او شرک ندهم، فقط به سوی او (انسانها) می‌خوانم و فقط به سوی او باز می‌گردم».

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

و بدین ترتیب ما آن را (قرآن) به عنوان حکم (حقیقی) به زبان عربی نازل کردیم. اگر بعد از اینکه علم به شما رسید، به خواسته های آنها پیروی کنید، در آنصورت کسی وجود نخواهد داشت که شما را از (عذاب) الله محافظت کند و یا شما را کمک کند.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

و به راستی که پیش از تو (محمد) چندین رسول فرستادیم و به آنان زن و اولاد بخشیدیم. یک رسول حق ندارد که مدرک (معجزات) را ارائه کند مگر به اجازه الله. برای هر عصر یک کتاب (مشخص) وجود دارد.

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

خداوند آنچه را که بخواهد حذف و تعیین می‌کند. و در کنار او ام الکتاب (لوه محفوظ) است.

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

و به راستی که اگر برخی از (عذاب) را که ما آنها را تهدید کرده ایم یا شما را کشته ایم به شما (محمد) نشان دهیم، به راستی که وظیفه شما فقط رساندن آن است و ما کسانی هستیم که (اعمال آنها) را در نظر می گیریم.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

و آیا نمی‌بینند که ما به نواحی (افراد کفر به الله) می‌آییم، سپس (نواحی) را (اندک اندک) از لبه‌های آن‌ها کم می‌کنیم؟ و الله قانون را (بر اساس اراده خود) وضع میکند، هیچکس نمیتواند فرمان او را رد کند؛ او در محاسبات خود سریعترین است.

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

و براستی کسانی که پیش از آنان (کافران مکی) فریبکاری کرده بودند، اما همه فریبکاری در اختیار الله بود. او میداند که همه برای چه تلاش میکنند، و آنهاییکه به خدا کافر اند خواهند دانست که جای نهایی (خوب) برای کی است.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

و کسانی که کافر می‌شوند می‌گویند تو (محمد) رسول نیستی». بگو: «خداوند و کسانی که علم کتاب را می‌فهمند، به عنوان شاهدان بین من و شما کافی هستند».