Revert to Islam, click here
اسلام الحق: قرآن و حدیث
(اسلام واقعی)

Q.S الحج (اَلْحَجّ) - 78 تعداد ابیات

(حج)

Qari

Murottal Audio

1

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

ای مردم! از خدای خود بترسید؛ در حقیقت، شوک (روز) قیامت یک (رویداد) بسیار بزرگ است.


2

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(به یاد داشته باشید) در روزی که شما (لرزش) را مشاهده کنید، تمام زنانی که به فرزندان خود شیر می‌دهند، در مورد فرزندانی که شیر می‌دهند، بی‌توجهی می‌کنند و هر زن حامله، حاملگی خود را سقط می‌کند و مردم را مست خواهید دید، اگرچه در حقیقت مست نیستند، اما عذاب الله بسیار سخت است.


3

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

و در میان انسان‌ها کسانی هستند که بدون آگاهی در باره الله جدل می‌کنند و فقط از شیاطین بسیار شیطانی پیروی می‌کنند.


4

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(در مورد شیطان)، حکم شده است که هر کس با او دوست شود، او را گمراه خواهد کرد، و او را به عذاب جهنم خواهد کشاند.


5

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

ای مردم! اگر شما در مورد (روز) رستاخیز شک دارید، پس در حقیقت ما شما را از خاک، بعد از یک قطره منی، بعد از یک لخته خون، بعد از یک توده گوشت که کامل است و که ناقص است آفریده ایم، تا ما بتوانیم برای شما توضیح دهیم؛ و ما شما را در رحم مادر نظر به اراده خود تا یک زمان از قبل تعیین شده ثابت کردیم، بعد ما شما را منحیث نوزادان بیرون آوردیم، بعد (به تدریج) شما به بزرگسالی رسیدید، و بعضی از شما فوت کردید و (بعضی) از شما به یک سن بسیار پیری (پیری) برگشتید، تا او دیگر چیزی را که از قبل میدانست نمیدانست. و می بینید که زمین خشک است، سپس هنگامی که ما آب (باران) را بر آن نازل می کنیم، زمین زنده می شود و بارور می شود و انواع مختلف نباتات (گیاهان) زیبا می روید.


6

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

این به علت این است که واقعاً، الله، او حق است و واقعاً، او کسی است که به هر چیزی که مرده است زندگی میدهد، و واقعاً، او بر همه چیز قادر مطلق است.


7

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

و در حقیقت، (روز) قیامت یقیناً خواهد آمد، در مورد اش هیچ شک وجود ندارد؛ و در حقیقت، الله هر کسی را که در قبر باشد برمی انگیزد.


8

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

و در میان انسان‌ها کسانی هستند که بدون علم، بدون هدایت و بدون کتاب (وحی) که روشنگری را فراهم می‌کند، در باره الله استدلال می‌کنند.


9

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

در حالیکه طرف خود را (در تکبر) میچرخاند تا مردم را از راه الله منحرف سازد. او در دنیا ذلیل شد، و در روز قیامت ما به او طعم عذاب سوزان جهنم را خواهیم داد.


10

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(به او گفته می‌شود) «این به خاطر اعمالی است که پیش از این دو دست تو انجام داده است و خداوند هرگز بر بندگانش ظلم نمی‌کند».


11

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

و در میان انسان ها کسانی هستند که الله را فقط در لبه پرستش می کنند؛ از اینرو اگر او فضیلت را بدست بیاورد، او راضی است، و اگر او توسط یک آزمایش ضربه بخورد، او برمیگردد. او در این دنیا و در زندگی پس از مرگ میبازد. این ضرر واقعی است.


12

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

غیر از الله چیزی را فرا می خواند که نمی تواند مصیبت به ارمغان بیاورد و (همچنان) به نفع او نرساند. این یک فریاد دور است.


13

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

او خواستار چیزی است که فاجعه (واقعی) آن نزدیکتر از منفعت آن باشد. واقعاً، این به اندازه یک کمک کننده و به اندازه یک دوست بد است.


14

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(به راستی) خداوند کسانی را که ایمان آورده اند و اعمال نیک انجام میدهند در باغ های که رودخانه ها از زیر آن جریان دارد داخل خواهد کرد. به راستی که الله متعال آنچه را که بخواهد انجام میدهد.


15

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

هرکس گمان می کند که خداوند به او (محمد) در دنیا و آخرت یاری نخواهد کرد، بگذار طنابی را تا سقف دراز کند،) سپس (خودش را) آویزان کند، سپس فکر کند که آیا حیله او می تواند آنچه را که دل او را می آزارد، از بین ببرد؟


16

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

و بدین ترتیب ما آن را نازل کردیم (قرآن) که آیات حقیقی هستند؛ به راستی که الله متعال هر که بخواهد هدایت می‌کند.


17

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

به راستی که در میان مؤمنان، یهودیان، صابیان، نصاریان، مجوسیان و مشرکان، یقیناً خداوند در روز قیامت بین آنها تصمیم می‌گیرد. بیشک که الله متعال شاهد همه چیز است.


18

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

آیا نمی دانید که هر کس در آسمان است و هر که در زمین است، به خدا تعظیم می کند، همچنین خورشید، ماه، ستاره ها، کوه ها، درختان، حیوانات خزنده و بسیاری از مردم؟ مگر بسیاری (مردم) سزاوار مجازات اند. هر که الله توهین کند کسی تسبیح نخواهد کرد. به راستی که الله متعال هر کاری که بخواهد انجام میدهد.


19

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

اینها دو گروه (مؤمن و کافر) هستند که در حال جنگ هستند، آنها در مورد خدای خود می جنگند. پس برای کسانی که کافر می‌شوند، از آتش (جهنم) برایشان لباس ساخته می‌شود. آب جوش بالای سر آنها ریخته خواهد شد.


20

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

با (آب جوش) چیزی را که در معده و پوست آنها است از بین میبرد.


21

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

و (مجازات) برای آنها شلاق های آهنین است.


22

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

هر زمانیکه آنها میخواهند از آن (جهنم) بخاطر عذاب بیرون شوند، آنها (دوباره) به آن برگردانده میشوند. (به آنها گفته شد)، "این عذاب سوزان را بچشید!"


23

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

به راستی که الله متعال کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام می‌دهند، در باغ‌هایی که رودخانه‌ها از زیر آن جریان دارد، داخل می‌کند. آنجا با دستبندهای طلایی و مروارید آراسته شده بودند و لباس های شان از ابریشم ساخته شده بود.


24

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

و به سخن نیک هدایت شدند و (همچنان) به راه ستوده (الله) هدایت شدند.


25

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

به راستی کسانی که کافر می‌شوند و مانع (انسان‌ها) از مسیر خدا و از مسجد الحرام که بر روی همه انسان‌ها باز کرده ایم، چه ساکن در آنجا باشند و چه کسانی که از بیرون می‌آیند و هر کسی که قصد انجام بدی در آن را داشته باشد، مطمئناً عذاب دردناکی را دچار آن‌ها می‌کنیم.


26

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

و (به یاد داشته باشید)، هنگامی که ابراهیم را در بیت الله قرار دادیم (با گفتن) «هیچ چیزی را با من شریک نکنید و خانه مرا برای کسانی که طواف می کنند، و کسانی که عبادت می کنند و کسانی که رکوع و سجده می کنند، پاک کنید».


27

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

و مردم را به ادای حج فرا بخوان، پیاده نزد تو می‌آیند، یا سوار بر هر شتر نازک، از گوشه‌های دور می‌آیند.


28

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

تا آنها شاهد مزایای گوناگون برای آنان باشند و تا در ایام معین نام الله را برای روزی که در قالب مواشی به آنها داده است، ذکر کنند. پس مقداری از آن را بخورید و (بخش دیگر) آن را به فقرا و نیازمندان بدهید تا بخورند.


29

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

سپس، بگذارید کثافات را (که بر بدنشان است) بردارند، نذرشان را تکمیل کنند و در اطراف خانه کهنه طواف کنند (بیت‌الله).


30

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

چنین است (فرمان خدا). و هر کس آنچه را که در نزد الله متعال (حرومات) شرافتمند است، تسبیح کند، آنگاه در نزد پروردگارش برای او بهتر است. و این برای تمام شما مواشی جایز است، مگر آنهاییکه برای شما (حرام) توضیح داده شده است، پس از پرستش بت های ناپاک دوری کنید و گفتار دروغین را دوری کنید.


31

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(عبادت) خالصانه به الله، بدون اینکه با او شریک سازید. کسی که با الله شریک کند، گویا از آسمان افتاده و پرنده ای او را ربوده است، یا باد به جایی دور انتقال داده است.


32

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

چنین است (فرمان خدا). و کسی که آیات الله را تسبیح کند، پس براستی که این از تقوای قلب برمی‌خیزد.


33

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

برای شما (حیوانات هادیو) چندین فواید دارد، تا وقت معین، آنگاه محل ذبح در اطراف بیت العتیق (بیت الله) است.


34

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

و برای هر قوم ذبح (قربانی) را تجویز کرده ایم، تا بتوانند نام الله را برای روزی که الله به آنها به شکل مواشی داده است، ذکر کنند. پس خدای شما خدای متعال است، از اینرو به او تسلیم شوید. و مژده (محمد) را به کسانی که مطیعانه (به الله) تسلیم می شوند، برسانید،


35

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(یعنی) کسانی که هنگام صدا زدن نام الله دلشان می‌لرزد، کسانی که به آنچه بر آنان می‌رسد صبر می‌کنند و کسانی که نماز می‌خوانند و کسانی که بخشی از رزقی را که ما به آنان داده ایم، مصرف می‌کنند.


36

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

و ما این شترها را برای شما بخشی از پیام دین الله قرار داده ایم، خوبی‌های فراوانی از آن‌ها به دست خواهید آورد. پس اسم الله را بگویید (وقتی آن را ذبح کنید) در حالت ایستاده (و پاها بسته است). بعد، زمانیکه افتیده است (مرد)، بعداً مقداری از آن بخورید و آنرا به کسی که از آنچه دارد راضی است (نمیخواهد) و کسی که میخواهد بخورید. بدین گونه ما (شتران) را تابع شما کردیم، تا شما شکرگزار باشید.


37

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

گوشت (حیوان قربانی) و خون آن هرگز به الله متعال نمی‌رسد، بلکه آنچه به او می‌رسد، تقوای شما است. بدین گونه او آن را به شما تابع کرد تا شما الله را به خاطر هدایتی که به شما داده است، تسبیح کنید. و مژده را به کسانی که نیکی می‌کنند، برسانید.


38

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

به راستی که الله متعال از کسانی که ایمان آورده‌اند دفاع می‌کند. به راستی که الله متعال کسی را که خیانت کند و به نعمت‌های او کفر کند، دوست ندارد.


39

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

این (جنگ کردن) برای کسانیکه با آنها جنگ میشوند جایز است، بخاطریکه در حقیقت به آنها ظلم شده است. و به راستی که الله متعال آنان را یاری خواهد کرد،


40

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(یعنی) افرادی که بدون دلیل معتبر از زادگاه خود اخراج شدند، فقط به این دلیل که گفتند: پروردگار ما الله است. اگر الله متعال (خشونت) بعضی از انسانها توسط دیگران را رد نمیکرد، صومعه ها، کلیساها، عبادتگاه های یهودیان و مساجد که در آنها اغلب نام الله ذکر شده است، ویران میشدند. الله حتماً کسانی را که به (دین) او کمک میکنند، یاری خواهد کرد. بیشک که الله متعال، توانا است.


41

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(یعنی) کسانی که اگر به آنان مقامی در زمین می‌دادیم، نماز می‌خواندند، زکات می‌دادند و دستور می‌دادند که کار درست را انجام دهند و از کار منکر نهی کنند، و همه کارها به سوی الله بر می‌گردند.


42

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

و اگر آنها (مشرکین) به شما (محمد) دروغ گفتند، مردم قبل از آنها یعنی اهل نوح و عاد و صمود (همچنان به پیامبرانش دروغ گفتند)


43

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

و (به همین ترتیب) قوم ابراهیم و قوم لوط،


44

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

و باشندگان مادیان. و موسی (همچنان) دروغ گفته شد، مگر من به کافران یک دوره مهلت دادم، بعد من آنها را عذاب دادم، بعد عذاب من چقدر بزرگ بود.


45

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

پس ما چه تعداد کشورها را ویران کردیم زیرا (نفوس) آنها در حالت ناعادلانه قرار داشتند، به طوری که بناها فروریختند و (چند) چاه متروک شدند و قصرهای بلند (خالی از سکنه) شدند.


46

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

پس آیا آنها هیچگاه روی زمین راه نرفته اند، تا قلب های شان (دلایل) بفهمد، گوش های شان بشنود؟ در حقیقت، این چشم ها نیست که کور است، مگر چیزی که کور است قلب در سینه است.


47

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

و از تو (محمد) می‌خواهند که عذاب را تسریع کن، هرچند که الله متعال از وعده خود سرپیچی نخواهد کرد. و به راستی یک روز نزد پروردگارت نظر به محاسبات تو مانند هزار سال است.


48

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

و چند کشور را من به تعویق انداخته ام (نابودی)، بخاطریکه باشندگان آنها ظلم کردند، بعد من آنها را مجازات کردم، و بازگشت (همه چیز) به من است.


49

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(محمد) بگو، "ای مردم! به راستی، من به عنوان یک هشدار واضح به شما (فرستاده شده ام).


50

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

پس کسانی که ایمان آورده اند و اعمال نیک انجام میدهند، بخشش و رزق شریف را دریافت میکنند.


51

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

مگر آنهاییکه تلاش میکنند تا با آیات ما با نیت تضعیف (اراده ایمان) مخالفت کنند، آنها باشندگان دوزخ جهیم اند.


52

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

و قبل از شما (محمد) پیامبر یا پیامبری نفرستادیم، بلکه اگر آرزوی داشت، شیطان وسوسه‌ها را نیز وارد آرزویش می‌کرد. اما خداوند آنچه را که شیطان در آن گذاشته است برمی‌دارد و الله آیاتش را تقویت می‌کند. و الله متعال دانا و حکیم است،


53

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

او (الله) می خواهد وسوسه ناشی از شیطان را آزمایشی برای کسانی بسازد که قلب شان بیماری دارد و کسانی که سخت دل هستند. و کسانی که ظالم هستند، واقعاً با یکدیگر در تضاد هستند،


54

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

و تا آنهاییکه علم داده شده اند، باور کنند که (قرآن) از طرف پروردگار شما درست است، بعد آنها ایمان آوردند و قلب های شان به آن تسلیم میشوند. و به راستی که خداوند هدایت کننده کسانی است که به راه مستقیم ایمان دارند.


55

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

و کفار همواره در مورد آن (قرآن) شک می‌کردند، تا این‌که زمان (مرگ‌شان) ناگهان به سراغ آن‌ها رسید، یا قیامت روز قیامت بر آن‌ها فرا رسید.


56

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

قدرت در آن روز با الله است، او بین آنها تصمیم می‌گیرد. پس کسانی که ایمان آورده اند و اعمال نیک انجام میدهند در بهشت ​​پر از لذت خواهند بود.


57

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

و کسانی که کفر و انکار آیات ما را می‌کنند، عذاب ذلت باری را متحمل می‌شوند.


58

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

و کسانی که در راه خدا هجرت می‌کنند، سپس کشته می‌شوند یا می‌میرند، به راستی که خداوند برایشان خوشبختی (بهشت) می‌بخشد. و به راستی که خداوند بهترین رزق دهنده است.


59

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

به راستی که او (الله) آنها را به ورودی (بهشت) که دوست دارند، حتماً وارد خواهد کرد. و به راستی که خداوند همه چیز دانا و بخشنده است.


60

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

بدین ترتیب، و هرکس به تناسب (استبداد) آزار و اذیتی که متحمل شده است، بازپرداخت کند و سپس (دوباره) به او ظلم شود، بی‌گمان الله به او یاری می‌رساند. بیشک که خداوند بخشنده است، بخشنده است.


61

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

از اینرو این است بخاطریکه الله (قدرت) شب را به روز و روز را به شب تبدیل میکند و واقعاً، الله شنوا و بیننده است.


62

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

پس (عظمت الله) به خاطر الله است، او (خدا) حقیقت است. و هر آنچه را جدا از او می‌خوانند، باطل است و به راستی که الله متعال، او بزرگ‌ترین و بزرگ‌ترین است.


63

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

آیا شما متوجه نشده اید که الله از آسمان آب (باران) نازل میکند، تا زمین سبز گردد؟ به راستی که الله ظریف و دانا است.


64

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

هر چه در آسمان ها و هر چه در زمین است به او تعلق دارد. و واقعاً خداوند ثروتمندترین و قابل ستایش است.


65

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

آیا متوجه نشده اید که خداوند آنچه را که در زمین است و کشتی هایی که به فرمان خود در دریا حرکت می کنند، تابع شما (انسانها) قرار داده است. و او (اشیای) آسمان را از سقوط به زمین باز میدارد، مگر با اجازه او؟ بیشک که الله متعال مهربان است و به انسان ها مهربان است.


66

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

و این اوست که به شما زندگی داد، سپس شما را به مرگ رساند، سپس شما را به زندگی برگرداند (در روز رستاخیز). واقعا که انسان ها بسیار ناسپاس هستند.


67

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

ما برای هر قوم شریعت معینی وضع کردیم که آنها (باید) به آن عمل کنند، پس شایسته نیست که آنها در این امر (شریعت) با شما دعوا کنند و (آنها) را به سوی پروردگارتان بخوانند. به راستی که شما (محمد) در راه مستقیم قرار دارید.


68

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

و اگر با شما بحث کردند، پس بگویید که «خداوند بهتر می‌داند که شما چه می‌کنید».


69

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

خداوند در روز قیامت بین شما در مورد آنچه که قبلاً اختلاف داشتید قضاوت خواهد کرد.


70

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

مگر شما نمیدانید که الله میداند که در آسمان ها و زمین چه است؟ در حقیقت، این از قبل در یک کتاب (لاوه محفوظ) موجود است. بیشک این کار برای الله بسیار آسان است.


71

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

و آنها غیر از الله را عبادت میکنند، بدون هیچ اساس واضح برای آن، و آنها هیچ علمی (همچنان) در مورد آن ندارند. برای ظالمان هیچ کمک کننده ای وجود ندارد.


72

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

و هنگامی که ما آیات صریح خود را در پیشگاه آنان تلاوت می‌کنیم، قطعا (نشانه‌های) نافرمانی را در چهره‌ی کافران خواهید دید. تقریباً آنها به آنهاییکه آیات ما را برای آنها میخواندند حمله کردند. بگو (محمد)، "آیا من شما را (در مورد چیزی) بدتر از آن، (یعنی) جهنم آگاه کنم؟" خداوند آن را (جهنم) به کافران تهدید کرده است. و (جهنم) بدترین مکان برای برگشت به آن است.


73

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

ای مردم! یک تمثیل ایجاد شده است. پس گوش دهید! به راستی هر آنچه را که جدا از الله می‌خوانید، نمی‌تواند یک مگس را خلق کند، حتی اگر متحد شوند، آن را خلق کنند. و اگر مگس چیزی را از آنها بگیرد، آنها قادر به پس گرفتن آن از مگس نخواهند بود. کسانی که عبادت می‌کنند و کسانی که مورد پرستش قرار می‌گیرند به همان اندازه ضعیف هستند.


74

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

آنها الله را واقعاً تسبیح نمیکنند. بیشک که الله متعال، توانا است.


75

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

خداوند فرستادگان (خود) را از فرشتگان و از انسان ها انتخاب کرد. بیشک که الله متعال شنوا و بیننده است.


76

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

او (خدا) می‌داند که چه چیزی در پیش روی آنان است و چه چیزی در عقب‌شان. و فقط به سوی الله همه امور برگردانده می‌شود.


77

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

ای کسانی که ایمان دارید! تعظیم کنید، سجده کنید، و پروردگار خود را پرستش کنید؛ و خوب انجام دهید، تا خوش شانس باشید.


78

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

و با جهاد حقیقی در راه الله بجنگید. او شما را برگزیده است، و او در دین برای شما مشکل نکرده است. (پیروی) دین اجداد تان ابراهیم. او (خداوند) شما را خیلی قبل مسلمان نام نهاده است، و (همچنین) در این (القرآن)، تا رسول (محمد) بر شما شاهد باشد و همه شما شاهد همه بشریت شوید. پس نماز بخوانید، زکات بدهید و به الله متعال تمسک کنید. او محافظ شما است، او بهترین محافظ و بهترین کمک کننده است.