Q.S لقمان (لُقْمَان) - 34 تعداد ابیات

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

الیف لام میم.

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

این آیات قرآن است که حاوی حکمت است،

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

به عنوان هدایت و رحمت برای کسانیکه نیکی میکنند،

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(یعنی) مردم که نماز میخوانند، زکات میدهند و آنها به وجود زندگی بعد از مرگ باور دارند.

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

آنها مردمی هستند که همچنان از پروردگار خود هدایت دریافت میکنند و آنها خوشبخت هستند.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

و در میان انسان‌ها (هستند) کسانی که با استفاده از گفت‌وگوی پوچ، (مردم) را بدون آگاهی از راه الله منحرف می‌سازند و آن را تمسخر می‌سازند. آنها یک مجازات تحقیرآمیز را متحمل خواهند شد.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

و هنگامی که آیات ما برایش خوانده می‌شود، با افتخار روی می‌گرداند گویی آن را نشنیده است، گویی در هر دو گوشش انسدادی وجود دارد، سپس او را با عذابی دردناک شاد کن.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

به راستی برای کسانیکه ایمان آورده اند و کارهای نیک انجام میدهند، بهشت ​​های پر از لذت را بدست می آورند،

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

آنها در آن باقی میمانند، منحیث یک وعده خدای واقعی. و او همه قدرتمند و همه دانا است.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

او آسمان ها را بدون ستون ها آفرید طوریکه شما آنها را میبینید، و او کوه ها را (روی سطح) زمین قرار داد تا این (زمین) شما را تکان ندهد؛ و انواع موجودات متحرک را که در زمین زندگی میکنند پرورش میدهد. و ما آب باران را از آسمان نازل کردیم، سپس سبب شدیم که انواع گیاهان خوب در آن رشد کنند.

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

این خلقت الله است، پس به من نشان دهید که توسط (عبادت شما) غیر از الله چه آفریده شده است. در حقیقت، ستمکاران در اشتباه واضح قرار دارند.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

و به راستی که ما به لقمان حکمت داده‌ایم، یعنی: «شکر الله باش! و هرکس شکر (الله) باشد، پس به راستی شکر گزار خودش است؛ و هر کس شکر (بد نام) نباشد، پس به راستی که الله ثروتمند و ستایش‌مند است».

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

و (به یاد داشته باشید) هنگامی که لقمان به پسرش گفت، هنگامی که به او درس داد، «ای پسرم! با الله شریک مکن، به راستی شریک ساختن با (الله) واقعا ظلم بزرگی است».

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

و ما به انسان دستور دادیم (که به والدین خود خوبی کند). مادرش او را در حالت ضعف فزاینده حامله کرده بود و او را در سن دو سالگی از شیر گرفت. از من و والدین تان سپاسگزار باشید. بازگشت تو فقط به من خواهد بود.

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

و اگر هر دو شما را وادار به شریک ساختن با من کردند که هیچ آگاهی از آن ندارید، پس از آنها اطاعت نکنید، و آنها را در دنیا به خوبی شریک سازید، و راه کسانی را که به سوی من برمیگردند، دنبال کنید. بعداً به من برگشت شما است، بعد من به شما خواهم گفت که شما چه کرده اید.

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

(لُکمان گفت) «ای فرزندم، به راستی که اگر (عملی) به سنگین دانه خردل می‌بود، و در سنگ یا در آسمان یا روی زمین می‌بود، یقیناً خداوند به آن (پاداش) می‌داد، بی‌گمان خداوند ظریف‌ترین و دقیق‌ترین است.

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

ای پسر من! نماز را ادا کنید و به (انسانها) دستور بدهید که کار درست را انجام دهند و (آنها) را از انجام بدی باز دارید و در مقابل آنچه بر شما می افتد صبر کنید، به راستی که این یک امر مهم است.

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

و روی خود را از مردم دور نکنید (از روی غرور) و با تکبر بر روی زمین راه نروید. به راستی که الله متعال انسان‌هایی را دوست ندارد که مغرور و مغرور باشند.

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

و راه رفتن خود را ساده کنید و صدای خود را نرم کنید. به راستی که بدترین صدا صدای خر است."

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

آیا متوجه نشده اید که خداوند آنچه را که در آسمان است و آنچه را که در زمین است برای (نفعت) شما مطیع ساخته و نعمت های خود را برای شما جسمی و روحی کامل کرده است. اما در میان انسان‌ها کسانی هستند که بدون علم یا هدایت و بدون کتابی که روشنگری را فراهم می‌کند، (وحدت) الله را مورد بحث قرار می‌دهند.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

و وقتی به آنان گفته می‌شود: «پیروی کنید آنچه را که الله نازل کرده است». آنها پاسخ دادند، "(نه)، مگر ما (فقط) از آداب و رسوم که از اجداد خود آموخته ایم پیروی میکنیم. " آیا آنها (از اجداد خود پیروی خواهند کرد) درحالیکه شیطان در حقیقت آنها را به مجازات آتش سوزان (جهنم) فرا میخواند؟

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

و هر کس خود را به الله تسلیم کند، در حالیکه او شخصی است که نیکوکار است، در حقیقت او به یک طناب (طناب) قوی چسپیده است. تنها به سوی الله عاقبت همه امور است.

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

و کسی که کفر کند، کفر او نباید شما (محمد) را غمگین سازد. فقط به سوی ما باز می‌گردند، سپس آنان را از آنچه انجام داده‌اند آگاه خواهیم کرد. به راستی که خداوند متعال همه محتویات قلب را آگاه است.

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

ما به آنها اجازه دادیم تا برای مدتی از خود لذت ببرند، بعد ما آنها را مجبور کردیم تا به مجازات سخت داخل شوند.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

و به راستی اگر شما (محمد) از آنها بپرسید که آسمان و زمین را چه کسی آفریده است؟ البته جواب خواهند داد: «الله». بگویید الحمدلله، اما اکثرشان نمی‌دانند.

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

هر آنچه که در آسمان و زمین است، از آن الله است. بیشک الله متعال او ثروتمندترین و قابل ستایش است.

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

و اگر درختان روی زمین قلم شدند و دریاها (جوهر) شدند، هفت دریا (بیشتر) به آنها اضافه کردن بعد از اینکه آنها (خشک شدند)، یقیناً هیچ پایانی (که نوشته شود) برای کلمات الله وجود نداشت. بیشک الله متعال توانا دانا است.

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

ایجاد و پرورش شما (برای الله) درست مانند (آفریندن و پرورش) یک نفس (آسان) است. بیشک که الله متعال شنوا و بیننده است.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

آیا متوجه نشده اید که خداوند شب را در روز و روز را در شب قرار داد و خورشید و ماه را مطیع ساخت و هر کدام تا وقت معین در گردش بودند. به راستی که الله متعال در آنچه شما انجام می دهید بسیار محتاط است.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

از اینرو، بخاطریکه در حقیقت الله، او (خدا) حقیقی است و هر چیزی را که آنها جدا از الله میگویند باطل است. و به راستی که الله متعال، او بزرگترین و بزرگترین است.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

آیا متوجه نشده اید که در حقیقت کشتی به لطف الله در دریا در حرکت است، تا بعضی از نشانه هایش (عظمت) را به شما نشان دهد. در حقیقت، در آن نشانه های (عظمت او) برای هر کسی که بسیار صبور و سپاسگزار است وجود دارد.

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

و هنگامی که توسط امواج به اندازه کوه‌ها غلتیده می‌شوند، خدا را صادقانه و صادقانه به او ایمان می‌آورند. اما هنگامی که الله متعال آنان را از رسیدن به سرزمین نجات داد، برخی از آنها به راه مستقیم ادامه دادند. کسانیکه آیات ما را انکار میکنند فقط خائنین ناسپاس اند.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

ای مردم! از پروردگار خود بترسید و از روزی بترسید که پدری قادر به کمک به فرزند خود نخواهد بود و فرزندی قادر به کمک (همچنان) به پدرش کوچکترین نخواهد بود. به راستی که وعده های الله قطعاً درست است، پس هرگز فریب زندگی دنیوی را نخورید، و فریب فریبکاران را در (اطاعت) الله نخورید.

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

در حقیقت، فقط با الله آگاهی روز قیامت است؛ و کسیکه باران میفرستد، و میداند که در رحم چه است. و هیچ کس نمیتواند بداند (به یقین) که او فردا چه خواهد کرد. و هیچکس نمیتواند بداند که او در کجای زمین خواهد مرد. بیشک که الله متعال همه چیز دانا است.