Q.S الهجر (اَلْحِجْر) - 99 تعداد ابیات

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

الیف لام را. این (سوره) (بعضی از) آیات کتاب (کامل) است، بطور مثال (آیات) قرآن که توضیحات را ارائه میکند.

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

کفار گاهی (بعداً در دنیای پس از مرگ) آرزو می کنند که قبلاً (در این دنیا) مسلمان شده باشند.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

بگذارید آنها (در این دنیا) بخورند و تفریح ​​کنند و با رویاهای (خالی) خود پریشان شوند، بعداً (عواقب اعمال خود) را خواهند دانست.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

و ما کشوری را ویران نمی‌کنیم، بلکه برای آن مفاد وضع شده است.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

هیچ مردم وجود ندارد که بتواند قبل از مرگ خود باشد، و (همچنان) نمیتواند برای تعویق (آن) درخواست کند.

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

و گفتند: ای مردی که قرآن بر تو نازل شده است، به راستی تو (محمد) دیوانه هستی.

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

چرا فرشته‌ای نزد ما نیاوردی، اگر تو از صالحان هستی؟»

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

ما فرشتگان را جز با حقیقت (برای آوردن عذاب) نازل نکردیم و در آن زمان به آنها مهلت داده نشد

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

به راستی که ما هستیم که قرآن را نازل کردیم، و یقیناً ما (همچنان) آنرا حفظ میکنیم.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

و به راستی ما (چندین رسول) را پیش از تو (محمد) به اقوام پیشین فرستاده ایم.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

و هرگاه قاصدی نزد آنان می‌آمد، همیشه او را مسخره می‌کردند.

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

از اینرو، ما آنرا (مسخره کردن) در قلب های گناهکاران قرار میدهیم

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

آنها به آن (قرآن) ایمان ندارند درحالیکه ختنه الله به مردم قبلی رسیده است.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

و اگر یکی از درهای آسمان را به روی آنان باز کنیم، آنگاه به صعود به آن ادامه می‌دهند،

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

البته آنها گفتند، "در حقیقت، دید ما ابری است، در حقیقت ما کسانی هستیم که توسط جادو متاثر شده ایم. "

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

و به راستی که ما خوشه هایی از ستاره ها را در آسمان آفریده ایم و آنها را برای کسانی که به (آنها) نگاه می کنند، زیبا جلوه دادیم

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

و ما آنرا از هر شیطان ملعون (مشکل) محافظت میکنیم،

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

به استثناء (شیطان) کسیکه (اخبار) را میدزدد که میشود (از فرشتگان) شنیده شود و بعد توسط یک انفجار آتش درخشان تعقیب میشود.

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

و ما زمین را پهن کردیم و بر آن کوه‌ها کاشتیم و در آنجا همه چیز را به اندازه آن پرورش دادیم.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

و ما در آنها منابع حیات برای نیازهای شما قرار داده ایم، و (ما همچنان) موجوداتی را آفریده ایم که شما رزق آنها نیستید.

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

و هیچ چیز وجود ندارد مگر در طرف کامی گنجینه های آن؛ ما آنرا کاهش ندادیم مگر به یک اندازه معین.

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

و ما باد را برای ازدواج فرستادیم و باران را از آسمان نازل کردیم، سپس ما از آن (آب) به شما نوشیدن دادیم، و این شما نبودید که آنرا نگهداری کردید.

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

و به راستی که ما هستیم که زندگی می‌دهیم و موجب مرگ می‌شویم و ما ارث می‌بریم.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

و به راستی که ما قبل از شما اولی را می شناسیم و دومی را نیز می شناسیم.

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

و به راستی پروردگار شما، او آنها را جمع خواهد کرد. در حقیقت، او همه دانا، همه چیز دان است.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

و در حقیقت، ما انسان (آدم) را از گِل خشک از گل سیاه که شکل داده شده بود آفریده ایم.

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

و ما جن را قبل از (آدم) از آتش بسیار داغ خلق کردیم.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

و (به یاد داشته باشید)، هنگامی که پروردگارتان به فرشتگان فرمود: «به راستی من از گِل خشک از گل سیاه که شکل داده شده است، انسانی را خلق می‌کنم.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

پس وقتی من (حادثه) را کامل کردم، و روح (خلق) خود را در آن دمیدم، پس با سجده کردن به آن تعظیم کنم. "

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

پس فرشتگان همه با هم تعظیم کردند،

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

به استثناء شیطان. او از پیوستن به (فرشتگان) که در حال سجده بودند بی میل بود.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

او (الله) گفت، "ای شیطان! چرا تو (به آنها یکجا نمیشوی) سجده کردن با آنها؟"

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

او (ابلیس) گفت: هرگز در برابر انسان که تو از گِل خشک از گل سیاه که شکل داده است آفریده ای، تعظیم نخواهم کرد.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

او (خدا) فرمود: «(پس) از بهشت ​​بیرون شو، زیرا به راستی که تو ملعون هستی،

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

و به راستی که لعنت تا روز قیامت بر شما باقی خواهد ماند».

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

او (شیطان) گفت، "ای پروردگار من، (اگر چنین است) پس به من یک تاخیر عطا کن تا روزی که (انسان ها) زنده شوند. "

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

الله متعال می فرماید (خوب) پس به راستی که شما از کسانی هستید که به آنها تأخیر داده شده است،

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

تا روز معین (قیامت).”

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

او (ابلیس) گفت: پروردگارا چون تصمیم گرفتی من گمراه شده ام، یقیناً (شر) را برای زمینی زیبا جلوه می دهم و همه ایشان را گمراه خواهم کرد،

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

مگر بندگان تو که در بین آنها انتخاب شده اند.

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

او (الله) فرمود: «این راه مستقیم است که به سوی من منتهی می‌شود».

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

به راستی که شما (ابلیس) بر بندگان من هیچ قدرتی ندارید، مگر کسانی که از شما پیروی می‌کنند، یعنی گمراهان.

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

و به راستی که جهنم به راستی (جای) است که به همه آنها (پیروان شیطان) وعده داده شده است.

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(جهنم) هفت در دارد. هر دروازه (اختصاص داده شده است) به یک گروپ مشخص آنها.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

در حقیقت، شخص متقی در بهشت ​​ها (باغ ها) و (نزدیک) چشمه های آب (جریان) است.

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(خداوند می‌فرماید)، «در صلح و امنیت وارد آن شوید».

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

و ما تمام احساسات کینه را در قلب های آنها از بین بردیم؛ آنها مانند برادران احساس میکردند، که رو به رو روی مبل نشسته بودند.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

آنها در آن احساس خستگی نمی کنند و از آن اخراج نخواهند شد.

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

به بندگانم بگویید که من بخشنده ترین و مهربان هستم،

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

و در حقیقت مجازات من یک مجازات بسیار دردناک است.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

و (محمد) را از مهمان (فرشته) ابراهیم به آنها اطلاع دهید.

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

زمانیکه آنها داخل محل شدند، بعد آنها گفتند، "سلام. " او (ابراهیم) گفت: «ما واقعاً از شما می‌ترسیم».

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(آنها) گفتند، "نترسید، در حقیقت ما به شما مژده (تولد یک) پسر (که خواهد بود) یک مرد باهوش (اسحاق) میدهیم. "

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

او (ابراهیم) گفت: «آیا این درست است که شما به من مژده دادید با وجود اینکه من پیر بودم، پس (به چه طریق) آن (مژده) را دادید؟

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(آنها) پاسخ دادند: «ما بشارت را به درستی به شما می‌رسانیم، پس در میان کسانی که ناامید می‌شوند، نباشید».

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

او (ابراهیم) گفت: «هیچ کس از رحمت پروردگارش ناامید نمی‌شود، مگر کسانی که گمراه می‌شوند».

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

او (ابراهیم) گفت: ای رسولان کار مهم شما چیست؟

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(آنها) پاسخ دادند، "به راستی که ما به سوی قوم گناهکار فرستاده شدیم،

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

به استثناء پیروان لوط. به راستی که ما یقیناً همه آنها را نجات خواهیم داد،

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

به استثناء همسرش، ما تعیین کردیم که او از جمله کسانی است که عقب مانده اند (همراه با سایر کافران).”

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

پس وقتی پیام رسان نزد پیروان لوط آمد،

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

او (لوت) گفت، "در حقیقت تو کسی هستی که ما نمیشناسیم. "

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(رسولان) پاسخ دادند: «در واقع ما با آوردن عذابی که همیشه آن را انکار می‌کردند نزد تو آمده ایم

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

و ما با آوردن حقیقت به شما می آییم و در واقع، ما مردم راستگو هستیم.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

پس در پایان شب با خانواده تان بیرون بروید و آنها را دنبال کنید. اجازه ندهید که هیچ یک از شما به عقب نگاه کند و راه خود را تا جایی که به شما دستور داده شده بود ادامه دهید."

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

و ما بر او (لوت) حکم کردیم که بالاخره در سپیده دم نابود خواهند شد.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

و مردم شهر با خوشحالی (به دلیل آمدن مهمان) (به خانه لوط) آمدند.

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

او (لوت) گفت، "به راستی که آنها مهمان من هستند؛ پس مرا شرمسار نکنید،

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

و از الله بترسید و به من توهین نکنید».

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(آنها) گفتند، "آیا ما شما را از (محافظت) انسان ها منع نکردیم؟"

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

او (لوت) گفت، "آنها دختران (کشور) من هستند (با آنها ازدواج کنید)، اگر شما بخواهید چنین کنید. "

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(خداوند فرمود) «به سن تو (محمد)، به راستی که در مستی (گمراهی) متزلزل می‌شوند».

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

از اینرو آنها توسط یک صدای بلند رعد و برق نابود شدند، درست زمانیکه آفتاب نزدیک بود طلوع کند.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

پس ما (زمین) را وارونه کردیم و آنها را با سنگ های از زمین سخت باران کردیم.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

به راستی در این که به راستی نشانه‌های (قدرت الله) برای کسانی که به نشانه‌ها توجه می‌کنند وجود دارد،

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

و در حقیقت، (کشور) واقعاً در یک جاده قرار دارد که هنوز هم توسط انسان ها سفر میشود.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

به راستی که در این امر به راستی نشانه‌ای (از قدرت الله) برای کسانی وجود دارد که ایمان می‌آورند.

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

و به راستی که اهل عیکه واقعا یک قوم ظالم هستند

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

از اینرو ما آنها را از بین بردیم. و در حقیقت این دو (کشور) در یک شاهراه موقعیت دارند.

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

و به راستی که اهل کشور هجر کاملاً به رسولان (خود) دروغ گفته اند،

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

و ما نشانه های خود را برای آنها آورده ایم (قدرت)، مگر آنها همیشه از آنها دور میشوند،

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

و آنها خانه ها را از سنگ تراشیده بودند، (که آنها در آن زندگی میکردند) با یک حس امنیت.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

سپس با صدای بلندی که صبح رعد می‌کرد، از بین رفتند،

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

از اینرو این برای آنها بی فایده است، چیزی که آنها برای آن کار کرده اند.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

و ما آسمان و زمین و آنچه را که بین آنها است، خلق نکردیم، بلکه با حق خلق کردیم. و در حقیقت، قیامت یقیناً خواهد آمد، پس (آنها) را به یک شیوه خوب ببخشید.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

بیشک که پروردگارت، او خالق و دانا است.

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

و به راستی که ما هفت (آیه) را به شما داده ایم که مکرر (خوانده) می شوند و قرآن عظیم الشان.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

هرگز شما (محمد) نگاه خود را به سوی لذت‌های زندگی که به برخی از گروه‌های آنان (کافران) عطا کرده‌ایم، معطوف نکنید و نسبت به آنان غمگین نباشید و نسبت به کسانی که ایمان آورده اند فروتن باشید.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

و بگو (محمد)، «به راستی من هشدار آشکار هستم».

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

همانطور که (ما هشدار داده ایم) (عذاب) را به کسانی که (کتاب الله) را مرتب می کنند، نازل کردیم،

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(یعنی) مردمی که قرآن ساختند تقسیم شدند.

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

پس سوگند به پروردگارت، ما قطعاً همه آنها را مورد پرسش قرار خواهیم داد،

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

در مورد چیزی که آنها قبلاً انجام داده اند.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

پس (محمد) را آشکارا هر آنچه را که (به تو) دستور داده شده، برسان و از مشرکان روی گردان.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

به راستی ما شما (محمد) را از (شر) کسانیکه (شما) را مسخره میکنند، حفظ میکنیم،

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(یعنی) مردم که وجود خدایان غیر از الله را در نظر میگیرند؛ آنها بعداً (عواقب) را خواهند دانست.

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

و به راستی می‌دانیم که سینه تو به خاطر آنچه می‌گویند تنگ می‌شود

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

پس با ستایش پروردگارت خودت را جلال کن و از جمله سجد کنندگان (نماز) باش،

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

و پروردگارت را پرستش کن تا یقین (مرگ) به تو برسد.